Γαλάζιες σημαίες (τα κριτήρια): 624 ελληνικές ακτές βραβεύτηκαν. Δεύτερη παγκοσμίως η χώρα μας...

Η χώρα μας κατέλαβε τη δεύτερη θέση παγκοσμίως, καθώς 624 ελληνικές ακτές, 17 μαρίνες και 17 τουριστικά σκάφη κέρδισαν το διεθνές βραβείο ποιότητας. 

[(το γεγονός ότι απουσιάζει -ξανά- η Μύκονος από τη λίστα των βραβευμένων δείχνει ότι το ζήτημα δεν απασχολεί, σοβαρά ούτε αποτελεσματικά, επιχειρήσεις και αρμόδιους αφού -ούτως ή άλλως- διαφορετικά είναι, πλέον, τα θέλγητρα που προβάλλει (και με τα οποία βιοπορίζεται) η "πεφιλημένη νήσος"...(!)] 

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη χώρα μας παρατηρείται σταθερή ανοδική τάση με αύξηση των βραβευμένων σημείων κάθε χρόνο, τα οποία ξεπερνούν και πάλι τα 600, ενώ η Ελλάδα κατέχει το 14% των βραβευμένων ακτών στο σύνολο των 51 χωρών που συμμετέχουν στο Πρόγραμμα. Πρώτος νομός στην Ελλάδα αναδείχθηκε ο νομός Χαλκιδικής, με 93 σημαίες σε ακτές. Η Περιφέρεια Κρήτης διατηρεί την πρώτη θέση με 154 σημαίες σε ακτές. Η Διεθνής Επιτροπή βράβευσε 4.378 ακτές, 747 μαρίνες και 158 τουριστικά σκάφη σε όλο τον κόσμο.

Τα κριτήρια του προγράμματος

Α. Καθαριότητα θάλασσας και ακτής

• «Εξαιρετική» ποιότητα των υδάτων κολύμβησης που επιβεβαιώνεται με δειγματοληπτικούς ελέγχους όπως ορίζεται από την ενωσιακή και εθνική νομοθεσία. 
• Μη απόρριψη στην περιοχή βιομηχανικών και αστικών λυμάτων, χωρίς κατάλληλη επεξεργασία και καθαρισμό.
• Επαρκείς κάδοι απορριμμάτων, που να αδειάζονται σε τακτά διαστήματα καθώς και ειδικοί κάδοι ανακύκλωσης.
• Συνεχής, τακτικός καθαρισμός της ακτής από σκουπίδια, αποτσίγαρα κ.λπ.

Β.   Οργάνωση ακτής 

• Συνεχής πληροφόρηση του κοινού για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης, με την ανάρτηση των επίσημων αποτελεσμάτων των μικροβιολογικών αναλύσεων στον υποχρεωτικό πίνακα ανακοινώσεων της κάθε ακτής.
• Σχέδια δράσης για την αντιμετώπιση τυχόν θαλάσσιας ρύπανσης εξ ατυχήματος, με άμεση ενημέρωση του κοινού.
• Απαγόρευση της κίνησης οχημάτων και μοτοποδηλάτων στην ακτή.
• Απαγόρευση της ελεύθερης κατασκήνωσης.
• Επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής, με ελεγχόμενο σύστημα αποχέτευσης.

Γ.    Ασφάλεια επισκεπτών

• Παρουσία εκπαιδευμένων, πτυχιούχων ναυαγοσωστών σε υπηρεσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και τη σχετική νομοθεσία, ή άμεση πρόσβαση σε τηλέφωνο για περίπτωση ανάγκης, σωστικά εφόδια και πρώτες βοήθειες.
• Προσβασιμότητα και παροχή υπηρεσιών για άτομα με ειδικές ανάγκες ή μειωμένη κινητικότητα (ΑΜΕΑ).

Δ.   Προστασία της φύσης και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση 

• Έντυπες πληροφορίες και οδηγίες συμπεριφοράς για την ακτή, καθώς και για  περιοχές με ευαίσθητο φυσικό περιβάλλον, χλωρίδας και πανίδας, στον παράκτιο χώρο.
• Οργάνωση δραστηριοτήτων από τον διαχειριστή της ακτής, που να επιβεβαιώνουν και να υλοποιούν το ενδιαφέρον του για το φυσικό περιβάλλον της ακτής και την ανάγκη προστασίας του. 

 

O καιρός στη Μύκονο και σε όλο τον κόσμο (χάρτες allmetsat, ventusky κλπ.)

 Ενημέρωση κάθε ώρα

(Ευγενική χορηγία EUMETSAT )

Για να δείτε τις μετεωρολογικές συνθήκες που επικρατούν ΤΩΡΑ στο παλιό λιμάνι της Μυκόνου πιέστε : ΕΔΩ           Παρακολουθήστε τη σύνδεσή σας στο internet με το...  ...Ookla speedtest : ΕΔΩ Θερινή ώρα Ελλάδας : ώρα UTC/GMT+3 ώρες Για χάρτες Google :  ΕΔΩ  Ακολουθούν οι προγνώσεις :

Νίκος ΤΣΙΦΟΡΟΣ για τον ΕΜΠΑΙΓΜΟ των θρησκειών...

 Νίκος ΤΣΙΦΟΡΟΣ για τον ΕΜΠΑΙΓΜΟ των θρησκειών...

Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Τσιφόρου "Ελληνική Μυθολογία" που παρουσιάζει με έναν μοναδικό χιουμοριστικό τρόπο σύντομες ιστορίες που δημοσιεύονταν αρχικά σε εφημερίδες, κάνοντας την αρχαία ελληνική παράδοση προσιτή στο ευρύ κοινό με σκοπό να επαναφέρει την αξία της στην εκπαίδευση των νέων.

[...Κάποιος είπε: Η θΡΗΣΚΕΙΑ είναι μια ΕΤΑΙΡΙΑ, που εκδίδει ΜΕΤΟΧΕΣ επί ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ. Δεν θυμάμαι ποιός το είπε, αλλά θαρρώ πως το είπα ΕΓΩ...Και κανένας δεν παίρνει ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ από τούτες τις μετοχές, αλλά μόνο το ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ τούτης τής εταιρίας ΤΡΩΕΙ καλά! Κι αυτό θαρρώ πως το είπα πάλι ΕΓΩ και είμαι ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΣ, το ξέρω....]

Γράφει συγκεκριμένα:

Το κοροϊδιλίκι των ανθρώπων, πάνω στο οποίο βασίζεται κάθε θρησκεία, είναι πανομοιότυπο από την πρώτη μέρα μέχρι σήμερα.

Σε φωνάζει.

– Άνθρωπε, σου λέει, εσύ είσαι το κέντρο της γης, έτσι;

Και ‘συ είσαι το κέντρο της γης. Μάλιστα. Από σένα ξεκινάει το βλέμμα και φτάνει μέχρι απάνω στα ακίνητα παγωμένα αστέρια, από σένα ξεκινάει η ακοή, που πιάνει το τραγούδι των φύλλων και τη μουσική τού Τσαϊκόφσκυ, από σένα ξεκινάνε οι πόθοι, ο φόβος τού αύριο, τα γενετήσια ένστικτα, η απληστία, το μίσος να καταστρέψεις, η λαχτάρα να δημιουργήσεις, ο αγώνας να διατηρηθείς, όλα από σένα, κι εδώ μέσα στο στήθος σου, δεξιότερα από την καρδιά, νιώθεις ένα τόσο δα πραματάκι, που είναι κάποιο πουλάκι από άνεμο και το λένε ψυχή, να θέλεις και να μη θέλεις, το πιστεύεις στο τέλος, ότι εσύ είσαι το κέντρο της δημιουργίας του Σύμπαντος και την ψωνίζεις, ότι είσαι σπουδαίος και μέγας, και το σκέφτεσαι μέσα σε κείνο το μυστήριο ραντάρ που λέγεται «υποσυνείδητο».

– Ναι, ρε, εγώ είμαι. Μάλιστα, εγώ. Βεβαίως. Πώς; Τι;

Σου ΄δωσε το χρυσό χάπι η θρησκεία, η όποια θρησκεία και να ΄ναι και γελάει μέσα της και σου κάνει απ΄ όξω της:

– Τα βλέπεις, ρε μπαγάσικο;

Και ξαφνικά, εκεί που είσαι καταυχαριστημένος γιατί έγινες κέντρο, σου ρίχνει ένα φάσκελο:

– Να, κόπανε.

Απορείς, το λοιπόν. «Παρακαλώ, πώς φασκελώνετε ένα κέντρον της δημιουργίας; Να έχετε και ανατροφή».

Η θρησκεία ξεκαρδίζεται αναιδέστατα μέσα στα μούτρα σου.

– Θα πεθάνεις, ρε κόπανε.

Εδώ σου κόβονται τα ποδάρια. Κιτρινίζεις.

– Ορίστε;

– Θα πεθάνεις, ρε.

Κακιά η κουβέντα, να φας τη γλώσσα σου και κουνήσου από τη θέση σου, έλα όμως που ‘ναι κι αλήθεια…

– Μάλιστα, θα πεθάνεις, λέει η θρησκεία, και τα λουλούδια θ’ ανθίζουνε την άνοιξη και θα κυλάνε ασημόνερα τα ρυάκια και θα γυρίζουνε τα ντονέρια να σπάνε μύτες και θα φοράνε τα κορίτσια λιλά φορέματα. Όλα θα είναι όμορφα, φωτεινές ρεκλάμες, αυτοκίνητα, πικνίκια, πεταλούδες που χορεύουνε γύρω από το φως.

Διάλος τον πατέρα του! Για σκέψου! Πάλι θα υπάρχουνε αυτά και συ τίποτα, θα σ΄ έχουνε χώσει στη γη, κει πέρα σε κάνα αχάριστο νεκροταφείο, στην αρχή θα ΄ρχεται η στοργή να σ΄ ανάψει κάνα παλιοκάντηλο και να σου πούνε τρισάγιο, μετά θα σε ξεχάσουνε, και οι κοντινές σου στοργές θ΄ αρχίσουνε να χαμογελάνε δειλά για να το φτάσουνε αργότερα στο μπασαδούρικο χάχανο, τίποτις κοπρόσκυλα μπορεί να κατουράνε τον τάφο σου, και πιομετά, σε δυο γενεές, κανένας δεν θα σε μελετάει -ποιος μελετάει τον προπάππο του;- και δεν θα μείνεις, βλάκα μου, ούτε καν «σποδός αναμνήσεων» στον κόσμο.

Τώρα σε μαγγώνουνε οι κρυάδες.

– Ωχού! Ρε, τι πάθαμε.

Εδώ σε περιμένει η θρησκεία. Να σε ρίξει, μέσα στη στέρνα με την απελπισία και τώρα σου δίνει το χέρι.

– Έλα.

– Τι;

– Έλα, ρε κορόιδο, δεν θα πεθάνεις, δεν σ΄ αφήνω εγώ.

– Σοβαρά;

Και σ΄ ανοίγει μια πόρτα και σε μπάζει ο Χριστιανός σ΄ έναν παράδεισο γαλαζοπεριβολάτον, και ο Μουσουλμάνος σ΄ έναν παράδεισο μελοπιλαφάτο, και ο Ινδουιστής σε μια νιρβάνα τής απόλυτης γαλήνης, και το κάθε κέρατο τον έχει φτιάξει τον παράδεισο με δικό του σκηνογράφο και τον ρεκλαμάρει πια σαν τουριστικό γραφείο «Βιζιτέ λε Καναρί», τέτοια ωραία πράματα.

Εσένα δεν σου πάει, κύριε, να χαθείς εσύ και να γίνεις χώμα και, σύμφωνα με το νόμο τής αφθαρσίας τής ύλης, να γυρισουνε τα υλικά σου στη γη, «πωλούνται παλαιά υλικά εκ κατεδαφίσεως», και η ψυχή σου να ενωθεί και πάλι μέσα στο μεγάλο ρευστό τού Σύμπαντος και να χαρμανιάσει με δαύτο και να χάσει το εγώ της. Γιατί θάνατος τούτο θα πει: «Να χάσεις το εγώ σου». Και επειδή θέλεις να υπάρχεις μέσα σε όλα τούτα που ξέρεις ότι υπάρχουνε, το δίνεις το ξερό σου.

– Αμάν, βγάλε με και ό,τι θέλεις.

Σε κέρδισε η θρησκεία τώρα που είσαι ζωντανός, γιατί πεθαμένο σ΄ έχει δια βίου. Κι από δω και πέρα, σε κουμαντάρει όπως τη συμφέρει αυτήνε. Άμα είναι ζόρικα, δεν έχει μονάχα λουλουδοπερίβολα. Έχει και κλιβάνους. Σε χώνει μέσα και γκιουβετσιάζεις εις τους αιώνας των αιώνων. Και σε τρομάζει:

– Πρόσεχε τώρα. που είσαι ζωντανός κι είναι καιρός να κάνεις κείνα που λέω γω, αλλιώς σε βλέπω με σκορδάκι στο φούρνο.

Κι άμα σου βαστάει, κάνε κι αλλιώς.

Νίκος Τσιφόρος

Αποχαιρετιστήριο στον Γιώργο Βότση...

Καλό κατευόδιο στον θρυλικό δημοσιογράφο Γιώργο Βότση που έφυγε από τη ζωή έχοντας υπηρετήσει με συνέπεια τη Δημοκρατία, την ελευθερία του λόγου και την κριτική σκέψη.

Δημοσιογράφος με το Δέλτα κεφαλαίο, έγραψε ιστορία μέσα από τις σελίδες της «Ελευθεροτυπίας» με την αρθρογραφία και τις παρεμβάσεις του και δεν λογοκρίθηκε ποτέ όπως περήφανα έλεγε μέχρι το τέλος. 

Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών και ήταν ο καλύτερος της σχολής, εργαζόμενος παράλληλα ως σερβιτόρος στον Ελευθεριάδη στη Δροσιά.

Απέναντι στην εξουσία πάντα, ταλαιπωρήθηκε, στοχοποιήθηκε αλλά έμεινε αταλάντευτος.

Ήταν μεταξύ άλλων σημαντικών του στιγμών ο πρώτος που αποδόμησε και απογύμνωσε από τα αριστερά την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη με το άρθρο «Άκου με, ένοπλε σύντροφε» το 1988, μετά τη δολοφονία του Αθανασιάδη-Μποδοσάκη. Και όμως η  ...Ασφάλεια θεωρούσε εκείνον για τρομοκράτη και η ΕΣΗΕΑ απειλούσε να τον διαγράψει. 

Τώρα θα ξανασμίξει με τον άλλο σπουδαίο αγαπημένο φίλο του, τον Περικλή Κοροβέση για να ξαναπερπατήσουν μαζί στους Σηκουάνες του Ουρανού, όπως τότε στο Παρίσι.

Θερμά συλλυπητήρια στους ανθρώπους του και σε όσους συμπορεύτηκαν μαζί του στην σπουδαία αυτή διαδρομή

Γιώργος Καραμέρος

Σημ. "Ν.Μ.": Η πολιτική κηδεία του Γιώργου Βότση θα γίνει την Τετάρτη, 11 Μαρτίου, στις 10:30, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

-Να μην τα λέμε αυτά...?

Να τα λέμε κι αυτά...

Ο Γιαλός του Τότε και του Σήμερα.

Μικροδιαφορές και "μικροεπεμβάσεις" -από τότε ίσαμε σήμερα- που δεν ενοχλούν στο μάτι και δεν διακρίνονται -τόσο πολύ- στη φωτογραφία. Εν τούτοις -όμως- φαίνονται, ενοχλούν και ταράζουν τους πεζούς που διασχίζουν την παραλία του παλιού λιμανιού με τα πόδια. Ανθρώπους, μ' άλλα λόγια, που ασφαλώς διαθέτουν -ταυτόχρονα- στοιχειώδες αισθητικό κριτήριο με το οποίο αξιολογούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του νησιού, των αρχών και των ντόπιων κατοίκων, δηλ. εμάς των ίδιων...!

 

"Μικροεπεμβάσεις" λίγες -κάθε τόσο- μεν...

...αλλά αθροιστικά -με την πάροδο του χρόνου- πολλές, μα πάρα ΠΟΛΛΕΣ..!

Τόσες που να αλλιώνεται η περίφημη "βιτρίνα" του μεσαιωνικού οικισμού της Χώρας Μυκόνου, στο έπακρο:

Με αυθαίρετες "σαλοτραπεζαρίες-πέργκολες" κλπ.

Με επεκτάσεις τραπεζοκαθισμάτων "κατά το δοκούν" (εις βάρος του ζωτικού χώρου -είτε των ντόπιων περιπατητών είτε των τουριστών) καθώς και:

Με, διαφόρων άλλων ειδών, κιτς: Ταμπέλες, κατασκευές και διακοσμήσεις -κάκιστου γούστου- για τα κυκλαδικά δεδομένα (και για τα δεδομένα του -σχετικού- Προεδρικού Διατάγματος).

 

-Γίνονται για συμφέροντα όλα αυτά?

-Γίνονται για καλό?

-Τίνος καλό? Όχι, πάντως το καλό του συνόλου, το οποίο -υποτίθεται- έχουν ταχθεί (και ορκιστεί) να φυλάσσουν (με την εφαρμογή της νομοθεσίας) οι εκλεγμένες ή διορισμένες αρχές αυτού του τόπου...

 

-Και εάν τύχει (πράμα δύσκολο αλλά όχι απραγματοποίητο, όπως πρόσφατη πείρα έχει δείξει) και βρεθεί κανένας -ρέκτης- υπουργός, πρωθυπουργός (ή άλλος "μυστήριος") και "ανακατευτεί", αμερόληπτα, τί γίνεται?

-Ποιός θα φταίει για τη "ζημιά"?

-Ποιός θα επιστρέψει τους τόσους "αέρηδες" που έχουν δοθεί και θα γίνουν αέρας κοπανιστός "εν μία νυκτί"?...

(θα δούμε κόσμο να έχει αρπαχτεί απ' τα πέτα που θα τρίβουμε τα μάτια μας για τη σύνθεση των προσώπων του "καβγά"!!!)

 

...και σαν ν' ακούω στ' αυτιά μου τη φωνή του μακαρίτη του καπτά-Γιάννη του Δρακόπουλου να μου απαντάει:

-"Άαααα! Ας πρόσεχαν : Οι μπίζνες και το εμπόριο έχουνε τα ρίσκα τους"!

 

Δ.Ν.Α.

Για το "Κάστρο, τη "μικρή Βενετιά" και τη "Σκάρπα"...

Από αιώνες, τώρα, οι Ιταλοί είχαν άποψη για την "ενάλια δόμηση" (και την έκαναν πράξη, στη Βενετία και αλλού) χωρίς να τους απασχολούν νομοθεσίες περί αιγιαλού, αιγιαλίτιδας ζώνης κλπ.

Η παραλιακή βόλτα στη Liguria, βόρεια και νότια από τη Γένοβα (για δεκάδες χιλιόμετρα), όπως επίσης και στις παραθαλάσσιες περιοχές πάνω και κάτω από τη Νάπολι (αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές της ιταλικής ακτογραμμής) μας επιτρέπει να δούμε -και να παρατηρήσουμε- αυτήν την "άνευ όρων" ενάλια δόμηση.

Η Σκάρπα λοιπόν, σ' εμάς, δεν είναι δακτυλοδεικτούμενη ΕΠΕΙΔΗ -απλώς- έχει "χτισμένα σπίτια μέσα στη θάλασσα" (υπάρχουν και σε άλλα μέρη)...

... αλλά γιατί, αυτά, ξεχωρίζουν για το σχεδιασμό και τη γραφικότητά τους...

Είναι όπως με τις γυναίκες:

Όμορφες γυναίκες έχει -και βλέπεις- παντού!

Οι "Θεές" (της ομορφιάς και του χαρακτήρα) είναι που σπανίζουν...

Σκάρπα βρήκαμε κι αλλού,

ενός, αλλιώτικου, ρυθμού...

...πού 'χει λεβάρισμα του βαρκακιού...

...μέσω έξυπνου μοχλού!

Παίζει ρόλο -όμως- κι έχει σημασία

του Μερμελέχα η απουσία...

 

Δ.Ν.Α.

Θα μπορούσε να βρεθεί μια καλή δικαιολογία αλλά...

 {Ο Αλή Μπαμπάς  με τους "Σαράντα Αφιλοκερδείς" περιλαμβάνεται στις "Χίλιες και μία νύχτες" που μαζί και με κάτι άλλες ωραίες ιστορίες της Ανατολής είχαν κέντρο τη μυθική Βαγδάτη. Η οποία Βαγδάτη δοξάστηκε, επίσης, για τα μαγικά ιπτάμενα χαλιά της, τα περίφημα ουρί των Χαλίφηδων, τα τζίνια που έβγαιναν απ' τα λυχνάρια διά της τριβής τους (κι εκτελούσαν τις επιθυμίες του τρίβοντος), τα παραμυθένια παλάτια και πολλά άλλα θαυμαστά ων αριθμός ουκ έστι! 

Εδώ, σ' εμάς, τέτοια δεν θα βρεις. Εμείς έχουμε άλλα θεσπέσια και κραυγαλέα για να τέρπεται η ψυχάρα μας (και η τσεπάρα μας) που -χωρίς να τα ψάξεις και πολύ- τα συναντάς στο διάβα σου, πέφτεις απάνω τους και τα βλέπεις όλα ανεξαιρέτως, θες δε θες. 

Μόνη διαφορά από τις "Χίλιες και μία νύχτες" είναι ότι, εδώ σ' εμάς, δεν είναι μετρημένοι οι "Αφιλοκερδείς"...

...κάτι που σου αφήνει ένα κενό. Μιά γεύση ημιτελούς μαγειρικής τέχνης...}