Γαλάζιες σημαίες (τα κριτήρια): 624 ελληνικές ακτές βραβεύτηκαν. Δεύτερη παγκοσμίως η χώρα μας...

Η χώρα μας κατέλαβε τη δεύτερη θέση παγκοσμίως, καθώς 624 ελληνικές ακτές, 17 μαρίνες και 17 τουριστικά σκάφη κέρδισαν το διεθνές βραβείο ποιότητας. 

[(το γεγονός ότι απουσιάζει -ξανά- η Μύκονος από τη λίστα των βραβευμένων δείχνει ότι το ζήτημα δεν απασχολεί, σοβαρά ούτε αποτελεσματικά, επιχειρήσεις και αρμόδιους αφού -ούτως ή άλλως- διαφορετικά είναι, πλέον, τα θέλγητρα που προβάλλει (και με τα οποία βιοπορίζεται) η "πεφιλημένη νήσος"...(!)] 

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη χώρα μας παρατηρείται σταθερή ανοδική τάση με αύξηση των βραβευμένων σημείων κάθε χρόνο, τα οποία ξεπερνούν και πάλι τα 600, ενώ η Ελλάδα κατέχει το 14% των βραβευμένων ακτών στο σύνολο των 51 χωρών που συμμετέχουν στο Πρόγραμμα. Πρώτος νομός στην Ελλάδα αναδείχθηκε ο νομός Χαλκιδικής, με 93 σημαίες σε ακτές. Η Περιφέρεια Κρήτης διατηρεί την πρώτη θέση με 154 σημαίες σε ακτές. Η Διεθνής Επιτροπή βράβευσε 4.378 ακτές, 747 μαρίνες και 158 τουριστικά σκάφη σε όλο τον κόσμο.

Τα κριτήρια του προγράμματος

Α. Καθαριότητα θάλασσας και ακτής

• «Εξαιρετική» ποιότητα των υδάτων κολύμβησης που επιβεβαιώνεται με δειγματοληπτικούς ελέγχους όπως ορίζεται από την ενωσιακή και εθνική νομοθεσία. 
• Μη απόρριψη στην περιοχή βιομηχανικών και αστικών λυμάτων, χωρίς κατάλληλη επεξεργασία και καθαρισμό.
• Επαρκείς κάδοι απορριμμάτων, που να αδειάζονται σε τακτά διαστήματα καθώς και ειδικοί κάδοι ανακύκλωσης.
• Συνεχής, τακτικός καθαρισμός της ακτής από σκουπίδια, αποτσίγαρα κ.λπ.

Β.   Οργάνωση ακτής 

• Συνεχής πληροφόρηση του κοινού για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης, με την ανάρτηση των επίσημων αποτελεσμάτων των μικροβιολογικών αναλύσεων στον υποχρεωτικό πίνακα ανακοινώσεων της κάθε ακτής.
• Σχέδια δράσης για την αντιμετώπιση τυχόν θαλάσσιας ρύπανσης εξ ατυχήματος, με άμεση ενημέρωση του κοινού.
• Απαγόρευση της κίνησης οχημάτων και μοτοποδηλάτων στην ακτή.
• Απαγόρευση της ελεύθερης κατασκήνωσης.
• Επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής, με ελεγχόμενο σύστημα αποχέτευσης.

Γ.    Ασφάλεια επισκεπτών

• Παρουσία εκπαιδευμένων, πτυχιούχων ναυαγοσωστών σε υπηρεσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και τη σχετική νομοθεσία, ή άμεση πρόσβαση σε τηλέφωνο για περίπτωση ανάγκης, σωστικά εφόδια και πρώτες βοήθειες.
• Προσβασιμότητα και παροχή υπηρεσιών για άτομα με ειδικές ανάγκες ή μειωμένη κινητικότητα (ΑΜΕΑ).

Δ.   Προστασία της φύσης και περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση 

• Έντυπες πληροφορίες και οδηγίες συμπεριφοράς για την ακτή, καθώς και για  περιοχές με ευαίσθητο φυσικό περιβάλλον, χλωρίδας και πανίδας, στον παράκτιο χώρο.
• Οργάνωση δραστηριοτήτων από τον διαχειριστή της ακτής, που να επιβεβαιώνουν και να υλοποιούν το ενδιαφέρον του για το φυσικό περιβάλλον της ακτής και την ανάγκη προστασίας του. 

 

O καιρός στη Μύκονο και σε όλο τον κόσμο (χάρτες allmetsat, ventusky κλπ.)

 Ενημέρωση κάθε ώρα

(Ευγενική χορηγία EUMETSAT )

Για να δείτε τις μετεωρολογικές συνθήκες που επικρατούν ΤΩΡΑ στο παλιό λιμάνι της Μυκόνου πιέστε : ΕΔΩ           Παρακολουθήστε τη σύνδεσή σας στο internet με το...  ...Ookla speedtest : ΕΔΩ Θερινή ώρα Ελλάδας : ώρα UTC/GMT+3 ώρες Για χάρτες Google :  ΕΔΩ  Ακολουθούν οι προγνώσεις :

Νίκος ΤΣΙΦΟΡΟΣ για τον ΕΜΠΑΙΓΜΟ των θρησκειών...

 Νίκος ΤΣΙΦΟΡΟΣ για τον ΕΜΠΑΙΓΜΟ των θρησκειών...

Απόσπασμα από το βιβλίο του Νίκου Τσιφόρου "Ελληνική Μυθολογία" που παρουσιάζει με έναν μοναδικό χιουμοριστικό τρόπο σύντομες ιστορίες που δημοσιεύονταν αρχικά σε εφημερίδες, κάνοντας την αρχαία ελληνική παράδοση προσιτή στο ευρύ κοινό με σκοπό να επαναφέρει την αξία της στην εκπαίδευση των νέων.

[...Κάποιος είπε: Η θΡΗΣΚΕΙΑ είναι μια ΕΤΑΙΡΙΑ, που εκδίδει ΜΕΤΟΧΕΣ επί ΑΝΥΠΑΡΚΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ. Δεν θυμάμαι ποιός το είπε, αλλά θαρρώ πως το είπα ΕΓΩ...Και κανένας δεν παίρνει ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ από τούτες τις μετοχές, αλλά μόνο το ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ τούτης τής εταιρίας ΤΡΩΕΙ καλά! Κι αυτό θαρρώ πως το είπα πάλι ΕΓΩ και είμαι ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΣ, το ξέρω....]

Γράφει συγκεκριμένα:

Το κοροϊδιλίκι των ανθρώπων, πάνω στο οποίο βασίζεται κάθε θρησκεία, είναι πανομοιότυπο από την πρώτη μέρα μέχρι σήμερα.

Σε φωνάζει.

– Άνθρωπε, σου λέει, εσύ είσαι το κέντρο της γης, έτσι;

Και ‘συ είσαι το κέντρο της γης. Μάλιστα. Από σένα ξεκινάει το βλέμμα και φτάνει μέχρι απάνω στα ακίνητα παγωμένα αστέρια, από σένα ξεκινάει η ακοή, που πιάνει το τραγούδι των φύλλων και τη μουσική τού Τσαϊκόφσκυ, από σένα ξεκινάνε οι πόθοι, ο φόβος τού αύριο, τα γενετήσια ένστικτα, η απληστία, το μίσος να καταστρέψεις, η λαχτάρα να δημιουργήσεις, ο αγώνας να διατηρηθείς, όλα από σένα, κι εδώ μέσα στο στήθος σου, δεξιότερα από την καρδιά, νιώθεις ένα τόσο δα πραματάκι, που είναι κάποιο πουλάκι από άνεμο και το λένε ψυχή, να θέλεις και να μη θέλεις, το πιστεύεις στο τέλος, ότι εσύ είσαι το κέντρο της δημιουργίας του Σύμπαντος και την ψωνίζεις, ότι είσαι σπουδαίος και μέγας, και το σκέφτεσαι μέσα σε κείνο το μυστήριο ραντάρ που λέγεται «υποσυνείδητο».

– Ναι, ρε, εγώ είμαι. Μάλιστα, εγώ. Βεβαίως. Πώς; Τι;

Σου ΄δωσε το χρυσό χάπι η θρησκεία, η όποια θρησκεία και να ΄ναι και γελάει μέσα της και σου κάνει απ΄ όξω της:

– Τα βλέπεις, ρε μπαγάσικο;

Και ξαφνικά, εκεί που είσαι καταυχαριστημένος γιατί έγινες κέντρο, σου ρίχνει ένα φάσκελο:

– Να, κόπανε.

Απορείς, το λοιπόν. «Παρακαλώ, πώς φασκελώνετε ένα κέντρον της δημιουργίας; Να έχετε και ανατροφή».

Η θρησκεία ξεκαρδίζεται αναιδέστατα μέσα στα μούτρα σου.

– Θα πεθάνεις, ρε κόπανε.

Εδώ σου κόβονται τα ποδάρια. Κιτρινίζεις.

– Ορίστε;

– Θα πεθάνεις, ρε.

Κακιά η κουβέντα, να φας τη γλώσσα σου και κουνήσου από τη θέση σου, έλα όμως που ‘ναι κι αλήθεια…

– Μάλιστα, θα πεθάνεις, λέει η θρησκεία, και τα λουλούδια θ’ ανθίζουνε την άνοιξη και θα κυλάνε ασημόνερα τα ρυάκια και θα γυρίζουνε τα ντονέρια να σπάνε μύτες και θα φοράνε τα κορίτσια λιλά φορέματα. Όλα θα είναι όμορφα, φωτεινές ρεκλάμες, αυτοκίνητα, πικνίκια, πεταλούδες που χορεύουνε γύρω από το φως.

Διάλος τον πατέρα του! Για σκέψου! Πάλι θα υπάρχουνε αυτά και συ τίποτα, θα σ΄ έχουνε χώσει στη γη, κει πέρα σε κάνα αχάριστο νεκροταφείο, στην αρχή θα ΄ρχεται η στοργή να σ΄ ανάψει κάνα παλιοκάντηλο και να σου πούνε τρισάγιο, μετά θα σε ξεχάσουνε, και οι κοντινές σου στοργές θ΄ αρχίσουνε να χαμογελάνε δειλά για να το φτάσουνε αργότερα στο μπασαδούρικο χάχανο, τίποτις κοπρόσκυλα μπορεί να κατουράνε τον τάφο σου, και πιομετά, σε δυο γενεές, κανένας δεν θα σε μελετάει -ποιος μελετάει τον προπάππο του;- και δεν θα μείνεις, βλάκα μου, ούτε καν «σποδός αναμνήσεων» στον κόσμο.

Τώρα σε μαγγώνουνε οι κρυάδες.

– Ωχού! Ρε, τι πάθαμε.

Εδώ σε περιμένει η θρησκεία. Να σε ρίξει, μέσα στη στέρνα με την απελπισία και τώρα σου δίνει το χέρι.

– Έλα.

– Τι;

– Έλα, ρε κορόιδο, δεν θα πεθάνεις, δεν σ΄ αφήνω εγώ.

– Σοβαρά;

Και σ΄ ανοίγει μια πόρτα και σε μπάζει ο Χριστιανός σ΄ έναν παράδεισο γαλαζοπεριβολάτον, και ο Μουσουλμάνος σ΄ έναν παράδεισο μελοπιλαφάτο, και ο Ινδουιστής σε μια νιρβάνα τής απόλυτης γαλήνης, και το κάθε κέρατο τον έχει φτιάξει τον παράδεισο με δικό του σκηνογράφο και τον ρεκλαμάρει πια σαν τουριστικό γραφείο «Βιζιτέ λε Καναρί», τέτοια ωραία πράματα.

Εσένα δεν σου πάει, κύριε, να χαθείς εσύ και να γίνεις χώμα και, σύμφωνα με το νόμο τής αφθαρσίας τής ύλης, να γυρισουνε τα υλικά σου στη γη, «πωλούνται παλαιά υλικά εκ κατεδαφίσεως», και η ψυχή σου να ενωθεί και πάλι μέσα στο μεγάλο ρευστό τού Σύμπαντος και να χαρμανιάσει με δαύτο και να χάσει το εγώ της. Γιατί θάνατος τούτο θα πει: «Να χάσεις το εγώ σου». Και επειδή θέλεις να υπάρχεις μέσα σε όλα τούτα που ξέρεις ότι υπάρχουνε, το δίνεις το ξερό σου.

– Αμάν, βγάλε με και ό,τι θέλεις.

Σε κέρδισε η θρησκεία τώρα που είσαι ζωντανός, γιατί πεθαμένο σ΄ έχει δια βίου. Κι από δω και πέρα, σε κουμαντάρει όπως τη συμφέρει αυτήνε. Άμα είναι ζόρικα, δεν έχει μονάχα λουλουδοπερίβολα. Έχει και κλιβάνους. Σε χώνει μέσα και γκιουβετσιάζεις εις τους αιώνας των αιώνων. Και σε τρομάζει:

– Πρόσεχε τώρα. που είσαι ζωντανός κι είναι καιρός να κάνεις κείνα που λέω γω, αλλιώς σε βλέπω με σκορδάκι στο φούρνο.

Κι άμα σου βαστάει, κάνε κι αλλιώς.

Νίκος Τσιφόρος

Αποχαιρετιστήριο στον Γιώργο Βότση...

Καλό κατευόδιο στον θρυλικό δημοσιογράφο Γιώργο Βότση που έφυγε από τη ζωή έχοντας υπηρετήσει με συνέπεια τη Δημοκρατία, την ελευθερία του λόγου και την κριτική σκέψη.

Δημοσιογράφος με το Δέλτα κεφαλαίο, έγραψε ιστορία μέσα από τις σελίδες της «Ελευθεροτυπίας» με την αρθρογραφία και τις παρεμβάσεις του και δεν λογοκρίθηκε ποτέ όπως περήφανα έλεγε μέχρι το τέλος. 

Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών και ήταν ο καλύτερος της σχολής, εργαζόμενος παράλληλα ως σερβιτόρος στον Ελευθεριάδη στη Δροσιά.

Απέναντι στην εξουσία πάντα, ταλαιπωρήθηκε, στοχοποιήθηκε αλλά έμεινε αταλάντευτος.

Ήταν μεταξύ άλλων σημαντικών του στιγμών ο πρώτος που αποδόμησε και απογύμνωσε από τα αριστερά την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη με το άρθρο «Άκου με, ένοπλε σύντροφε» το 1988, μετά τη δολοφονία του Αθανασιάδη-Μποδοσάκη. Και όμως η  ...Ασφάλεια θεωρούσε εκείνον για τρομοκράτη και η ΕΣΗΕΑ απειλούσε να τον διαγράψει. 

Τώρα θα ξανασμίξει με τον άλλο σπουδαίο αγαπημένο φίλο του, τον Περικλή Κοροβέση για να ξαναπερπατήσουν μαζί στους Σηκουάνες του Ουρανού, όπως τότε στο Παρίσι.

Θερμά συλλυπητήρια στους ανθρώπους του και σε όσους συμπορεύτηκαν μαζί του στην σπουδαία αυτή διαδρομή

Γιώργος Καραμέρος

Σημ. "Ν.Μ.": Η πολιτική κηδεία του Γιώργου Βότση θα γίνει την Τετάρτη, 11 Μαρτίου, στις 10:30, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

-Να μην τα λέμε αυτά...?

Να τα λέμε κι αυτά...

Ο Γιαλός του Τότε και του Σήμερα.

Μικροδιαφορές και "μικροεπεμβάσεις" -από τότε ίσαμε σήμερα- που δεν ενοχλούν στο μάτι και δεν διακρίνονται -τόσο πολύ- στη φωτογραφία. Εν τούτοις -όμως- φαίνονται, ενοχλούν και ταράζουν τους πεζούς που διασχίζουν την παραλία του παλιού λιμανιού με τα πόδια. Ανθρώπους, μ' άλλα λόγια, που ασφαλώς διαθέτουν -ταυτόχρονα- στοιχειώδες αισθητικό κριτήριο με το οποίο αξιολογούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του νησιού, των αρχών και των ντόπιων κατοίκων, δηλ. εμάς των ίδιων...!

 

"Μικροεπεμβάσεις" λίγες -κάθε τόσο- μεν...

...αλλά αθροιστικά -με την πάροδο του χρόνου- πολλές, μα πάρα ΠΟΛΛΕΣ..!

Τόσες που να αλλιώνεται η περίφημη "βιτρίνα" του μεσαιωνικού οικισμού της Χώρας Μυκόνου, στο έπακρο:

Με αυθαίρετες "σαλοτραπεζαρίες-πέργκολες" κλπ.

Με επεκτάσεις τραπεζοκαθισμάτων "κατά το δοκούν" (εις βάρος του ζωτικού χώρου -είτε των ντόπιων περιπατητών είτε των τουριστών) καθώς και:

Με, διαφόρων άλλων ειδών, κιτς: Ταμπέλες, κατασκευές και διακοσμήσεις -κάκιστου γούστου- για τα κυκλαδικά δεδομένα (και για τα δεδομένα του -σχετικού- Προεδρικού Διατάγματος).

 

-Γίνονται για συμφέροντα όλα αυτά?

-Γίνονται για καλό?

-Τίνος καλό? Όχι, πάντως το καλό του συνόλου, το οποίο -υποτίθεται- έχουν ταχθεί (και ορκιστεί) να φυλάσσουν (με την εφαρμογή της νομοθεσίας) οι εκλεγμένες ή διορισμένες αρχές αυτού του τόπου...

 

-Και εάν τύχει (πράμα δύσκολο αλλά όχι απραγματοποίητο, όπως πρόσφατη πείρα έχει δείξει) και βρεθεί κανένας -ρέκτης- υπουργός, πρωθυπουργός (ή άλλος "μυστήριος") και "ανακατευτεί", αμερόληπτα, τί γίνεται?

-Ποιός θα φταίει για τη "ζημιά"?

-Ποιός θα επιστρέψει τους τόσους "αέρηδες" που έχουν δοθεί και θα γίνουν αέρας κοπανιστός "εν μία νυκτί"?...

(θα δούμε κόσμο να έχει αρπαχτεί απ' τα πέτα που θα τρίβουμε τα μάτια μας για τη σύνθεση των προσώπων του "καβγά"!!!)

 

...και σαν ν' ακούω στ' αυτιά μου τη φωνή του μακαρίτη του καπτά-Γιάννη του Δρακόπουλου να μου απαντάει:

-"Άαααα! Ας πρόσεχαν : Οι μπίζνες και το εμπόριο έχουνε τα ρίσκα τους"!

 

Δ.Ν.Α.

Για το "Κάστρο, τη "μικρή Βενετιά" και τη "Σκάρπα"...

Από αιώνες, τώρα, οι Ιταλοί είχαν άποψη για την "ενάλια δόμηση" (και την έκαναν πράξη, στη Βενετία και αλλού) χωρίς να τους απασχολούν νομοθεσίες περί αιγιαλού, αιγιαλίτιδας ζώνης κλπ.

Η παραλιακή βόλτα στη Liguria, βόρεια και νότια από τη Γένοβα (για δεκάδες χιλιόμετρα), όπως επίσης και στις παραθαλάσσιες περιοχές πάνω και κάτω από τη Νάπολι (αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές της ιταλικής ακτογραμμής) μας επιτρέπει να δούμε -και να παρατηρήσουμε- αυτήν την "άνευ όρων" ενάλια δόμηση.

Η Σκάρπα λοιπόν, σ' εμάς, δεν είναι δακτυλοδεικτούμενη ΕΠΕΙΔΗ -απλώς- έχει "χτισμένα σπίτια μέσα στη θάλασσα" (υπάρχουν και σε άλλα μέρη)...

... αλλά γιατί, αυτά, ξεχωρίζουν για το σχεδιασμό και τη γραφικότητά τους...

Είναι όπως με τις γυναίκες:

Όμορφες γυναίκες έχει -και βλέπεις- παντού!

Οι "Θεές" (της ομορφιάς και του χαρακτήρα) είναι που σπανίζουν...

Σκάρπα βρήκαμε κι αλλού,

ενός, αλλιώτικου, ρυθμού...

...πού 'χει λεβάρισμα του βαρκακιού...

...μέσω έξυπνου μοχλού!

Παίζει ρόλο -όμως- κι έχει σημασία

του Μερμελέχα η απουσία...

 

Δ.Ν.Α.

Θα μπορούσε να βρεθεί μια καλή δικαιολογία αλλά...

 {Ο Αλή Μπαμπάς  με τους "Σαράντα Αφιλοκερδείς" περιλαμβάνεται στις "Χίλιες και μία νύχτες" που μαζί και με κάτι άλλες ωραίες ιστορίες της Ανατολής είχαν κέντρο τη μυθική Βαγδάτη. Η οποία Βαγδάτη δοξάστηκε, επίσης, για τα μαγικά ιπτάμενα χαλιά της, τα περίφημα ουρί των Χαλίφηδων, τα τζίνια που έβγαιναν απ' τα λυχνάρια διά της τριβής τους (κι εκτελούσαν τις επιθυμίες του τρίβοντος), τα παραμυθένια παλάτια και πολλά άλλα θαυμαστά ων αριθμός ουκ έστι! 

Εδώ, σ' εμάς, τέτοια δεν θα βρεις. Εμείς έχουμε άλλα θεσπέσια και κραυγαλέα για να τέρπεται η ψυχάρα μας (και η τσεπάρα μας) που -χωρίς να τα ψάξεις και πολύ- τα συναντάς στο διάβα σου, πέφτεις απάνω τους και τα βλέπεις όλα ανεξαιρέτως, θες δε θες. 

Μόνη διαφορά από τις "Χίλιες και μία νύχτες" είναι ότι, εδώ σ' εμάς, δεν είναι μετρημένοι οι "Αφιλοκερδείς"...

...κάτι που σου αφήνει ένα κενό. Μιά γεύση ημιτελούς μαγειρικής τέχνης...} 

Μύκονος 1919... Φωτογράφος Fred Boissonnas.

 

Τότε: Ο βορινός μώλος ήταν μωλαράκι και το μωλαράκι ...μπεζούλα!

Μια φωτογραφία τραβηγμένη από το Γιαλό του παλιού λιμανιού, τότε που ο σημερινός μώλος ήταν υποτυπώδης και προεξείχε κατά λίγα μέτρα από τα "Σπιτάλια"...

(του 1911 από τον πασίγνωστο Ελβετό φωτογράφο-περιηγητή Fred Boissonnas)

Κινηματογραφικά διήμερα 2025-26 στο Γρυπάρειο

Ο Δήμος Μυκόνου σας προσκαλεί στα Κινηματογραφικά Διήμερα 2025–26, ένα πλούσιο πρόγραμμα προβολών για μικρούς και μεγάλους. Από τον Νοέμβριο έως και τον Μάρτιο, απολαμβάνουμε μαζί αγαπημένες ταινίες, κλασικά αριστουργήματα και σύγχρονες οικογενειακές παραγωγές. Όλες οι ταινίες και ώρες αναγράφονται αναλυτικά στην αφίσα. Σας περιμένουμε για έναν χειμώνα γεμάτο κινηματογραφική μαγεία!

Είσοδος Ελεύθερη  Γρυπάρειο Πολιτιστικό Κέντρο

Ο πρύτανης του Πολυτεχνείου στις 17 Νοέμβρη 1973

"ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚOΝΟΦΑΓΟΣ: O Πρύτανης του Πολυτεχνείου 

To κείμενο που ακολουθεί το έχω ήδη αναρτήσει αρκετές φορές. Αν το αναρτώ ξανά σήμερα είναι για τρείς λόγους:

Πρώτον,  γιατί κάθε φορά, εντυπωσιάζομαι από τον αριθμό εκείνων που το διαβάζουν, το σχολιάζουν και το κοινοποιούν. Αυτό σημαίνει οτι ακόμα υπάρχει ελπίδα.

Δεύτερον, γιατί σε μια περίοδο απαξίωσης της πολιτικής και των πολιτικών, οι νεώτεροι (αυτοί κυρίως) πρέπει να μάθουν οτι σ' αυτή τη χώρα υπήρξαν και Σπουδαίοι Ανθρωποι και Επιστήμονες, που ασχολήθηκαν με την πολιτική επειδή είχαν απλώς και μόνον την φιλοδοξία, να βοηθήσουν την Πατρίδα τους.

Τρίτον, γιατί συνεχίζω να έχω την ψευδαίσθηση οτι η ΝΔ, το κόμμα που ο Κονοφάγος ΤΙΜΗΣΕ στο έπακρον με το ήθος, την πολιτεία και το παράδειγμά του, θα φιλοτιμηθεί κάποια στιγμή να τιμήσει αυτόν τον σπουδαίο Ελληνα.

ΠΟΙΟΣ  ΗΤΑΝ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΝΟΦΑΓΟΣ:

Στου πολιτικού "Τζουκ Μποξ" το άσμα, πάντα χάσκει κάποιο χάσμα...

Τα "πολιτικά Τζουκ Μποξ" ακμάζουν στις μέρες μας...?

Το Jukebox* (τζουκ μποξ) ήταν ένα μηχάνημα (οι νεότεροι δεν το πρόλαβαν), τοποθετημένο σε κοινούς χώρους διασκέδασης, καφενεία κλπ, στο οποίο διάλεγες ένα μουσικό κομμάτι (κυρίως τραγούδι) της αρεσκείας σου, έριχνες ένα προκαθορισμένο (μικρό) ποσό σε κέρμα (δίφραγκο π.χ.) και το "εργαλείο" έπαιζε τη μουσική που του παράγγειλες. Μόλις τελείωνε το άσμα, το μηχάνημα, σταμάταγε! Και δεν άρχιζε που νά 'χες το Θεό μπάρμπα...
Εάν, όμως, του ξαναέβαζες διφραγκάκι ξανάπιανε δουλειά μέχρι να τελειώση και η νέα επιλογή.
Γινόταν, δηλαδή, αυτό που έλεγε ο Αυλωνίτης σ' ένα έργο:
"Ο πλερώνων και διατάσσων": Πλήρωνες και εκτελούσε την παραγγελία...

Σήμερα, πια, που έχουν εκλείψει αυτές οι "δραχμοβόρες" εφευρέσεις, έχει αναβιώσει το φαινόμενο του "Τζουκ Μποξ" στην πολιτική επικοινωνία. Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους και με ακρίβεια: Στην "πολιτική προπαγάνδα". Με πληρώνεις για να σε διαφημίζω. Με πληρώνεις για να δυσφημώ όποιους δεν γουστάρεις...

Βλέπεις λοιπόν διάφορους λαλίστατους επαγγελματίες προπαγανδιστές εκεί που δεν άφηναν να πέσει τίποτα κάτω, ξαφνικά, να "χάνονται" για πολύ (να παίρνουν, κυριολεκτικά, εξαφανιζόλ") και αντιλαμβάνεσαι ότι, αφού είναι υγιείς αλλά εξαφανισμένοι, προφανώς έχει κλείσει η βρύση που τους έριχνε τα δίφραγκα...
...και -παρατηρείς- μετά από καιρό να ματαεμφανίζονται (υπηρετώντας το ίδιο ή άλλο αφεντικό) και ξανααντιλαμβάνεσαι ότι άνοιξε, πάλι, κάποια κάνουλα και ξαναέρευσε το "χρυσίον", ένεκα του οποίου "αναπήδησε, η ψυχάρα τους, εις το καθαρτήριον πυρ"!...

Δεν είναι, όλη αυτή η λειτουργία, ίδια και απαράλλαχτη με τη λειτουργία του Τζουκ Μποξ? Έεε, αμέ!
-Βάζεις δίφραγκο?
-Παίζει!
-Δεν βάζεις?
-Δεν παίζει!

Στα μικρά μέρη, μάλιστα, όπως εδώ...
...όλοι, πάνω-κάτω, ξέρουμε τα υπάρχοντα "πολιτικά Τζουκ Μποξ" και τα υποληπτόμαστε, ακριβώς, όσο τους πρέπει:
Ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο.
Είναι μια "δουλειά" κι αυτή...

Δ.Ν.Α.

Απόσπασμα ενός ωραίου κύκλου...

Μέρος του κύκλου που σχηματίζει το λιμάνι είναι η "Καμπύλη του Γιαλού"...*

Οι καμπύλες έχουν μια ιδιαίτερη θέση μεταξύ των αισθητικών κριτηρίων που το ανθρώπινο μάτι παίρνει υπ' όψιν του προκειμένου να αξιολογήσει ένα έμψυχο ή άψυχο θέμα...

Το παλιό λιμάνι -το κεντρικό σαλόνι, δηλ., της χώρας Μυκόνου- ως ταυτόχρονα άψυχο και έμψυχο (όπως όλα τα λιμάνια), διαθέτει "πλούσια τα ελέη" και σε καμπύλες και σε γραφικότητα (φωτογραφία) εξ ου και η διαχρονική λατρεία των ξένων επισκεπτών αλλά και των ντόπιων κατοίκων...

...εκείνων, βεβαίως, που αντιλαμβάνονται την ομορφιά του και την αισθητική αξία του και ιδίως:

Εκείνων που, εμπράκτως, το υπερασπίζονται αρνούμενοι να εντάξουν -στην ομορφιά του- την πολλαπλασιαστική ιδιότητα των τραπεζοκαθισμάτων που τείνουν να επεκταθούν έως την άμμο...

...όπως αρνούνται να εντάξουν και την "άγρα πελατείας" που εξελίσσεται -εν είδει "γιουσουρούμ μπαχτσέ"- μπροστά από τις πλαστικοντυμένες πέργκολες, αυτές που διαθέτουν ...πόρτα και μπετούγια!

Για φαντάσου (!) ...

Δ.Ν.Α.

*Υ.Γ.

Ο Ιονέσκο, μάλιστα, το είχε 'πει:

"Χαϊδεψτε έναν κύκλο και αμέσως θα γίνει φαύλος"...!

(η φωτογραφία είναι βγαλμένη πέρσι τέτοια μέρα: 20/9/2024)

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ του Ανδρέα Γεωργιάδη «Αναφορά στον Κ. Π. Καβάφη / Δήλος»

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ του Ανδρέα Γεωργιάδη «Αναφορά στον Κ. Π. Καβάφη / Δήλος» Στην Αίθουσα Ματογιάννι της Δημοτικής Πινακοθήκης Μυκόνου «Μαρία Ιγγλέση» από 5 έως 20 Σεπτεμβρίου Εγκαίνια: Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου στις 20:30 Ώρες Λειτουργίας: 11:00-14:00 & 19:00-23:00 Είσοδος ελεύθερη

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,  όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται…  [1912*]

Ο Δήμος Μυκόνου παρουσιάζει την έκθεση ζωγραφικής του Ανδρέα Γεωργιάδη με τίτλο «Αναφορά στον Κ. Π. Καβάφη / Δήλος» στη Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου από τις 5 έως τις 20 Σεπτεμβρίου 2025, σε επιμέλεια της Ιστορικού τέχνης Φανής-Μαρίας Τσιγκάκου. Το δίπτυχο εκθεσιακό αφιέρωμα παρουσιάζει αφενός τη νέα σειρά έργων που φιλοτέχνησε ο ζωγράφος ειδικά για την έκθεση αυτή με θέμα το ιερό νησί της Δήλου, αφετέρου την ενότητα «Αναφορά στον Κ. Π. Καβάφη». Τα έργα της νέας ενότητας για τη Δήλο, όλα μελάνια σε χαρτί, παρουσιάζουν στάσεις και διαδρομές στο μαγικό τοπίο του ιερού νησιού, και δημιουργούν μια γεωγραφία μνήμης όπου η απουσία και η υποβολή συντάσσουν ποιητικές ατμόσφαιρες και συμβολισμούς μεταφορών, προτείνοντας πολλαπλές αναγνώσεις μυθολογικών αναφορών. Τη συναρπαστική ατμόσφαιρα του ιερού νησιού αναπαράγουν υποβλητικές συνθέσεις φωτισμένες με χρυσαφένιες πινελιές της λάμψης του Φοίβου που ύμνησε ο Byron. Τα έργα της ενότητας «Αναφορά στον Κ. Π. Καβάφη» διάστικτα από αναφορές στο καβαφικό σύμπαν, επιχειρούν να δημιουργήσουν ένα διάλογο τόσο με τον ίδιο τον ποιητή και το βίο του, όσο και με τους πρωταγωνιστές του έργου του. Με έναν απόλυτα προσωπικό τρόπο, ο Ανδρέας Γεωργιάδης δημιουργεί ένα δικό του φως, διάφανο και πλούσιο σε τονικές διαβαθμίσεις, συχνά μεταφυσικό, επιτρέποντας στη σκιά, πυκνή και στέρεη, να εισχωρήσει και να ταράξει με την υπόνοια, τον συμβολισμό και την αμφιβολία, τα ήρεμα νερά της ζωγραφικής του περιπέτειας. Η ενότητα του Κ. Π. Καβάφη παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα, στο μουσειακό χώρο της Γενναδείου Βιβλιοθήκης, τον Ιούνιο του 2022, ενώ στη συνέχεια ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη, στην Istanbul Concept Gallery. Επίσης έχει ήδη δρομολογηθεί η παρουσίασή της στο Λονδίνο το 2026. Η ιστορικός της τέχνης Φανή-Μαρία Τσιγκάκου επισημαίνει μεταξύ άλλων στο εισαγωγικό κείμενο της έκθεσης: «Στη συνάντησή του με την ποίηση ο Ανδρέας Γεωργιάδης επιστράτευσε τις μορφοποιητικές ιδιότητες της τέχνης του προκειμένου να εικονοποιήσει τους στίχους και να μεταφέρει το κλίμα που σημασιοδοτεί το νόημα των λέξεων. Τα έργα του δεν αντιστοιχούν στην “κατά λέξη εικονοποίηση», διότι ο ζωγράφος δεν επιθυμεί να εικονογραφήσει τους στίχους, αλλά να τους αναπλάσει δημιουργικά. Η οπτική του μεταφορά συνομιλεί με το βαθύτερο νόημα των λέξεων, τις οποίες μορφοποιεί με εφευρετικότητα και γνήσιο συναίσθημα. Οι εικόνες του είναι έντιμες. Αποτίουν σεβασμό στο ποιητικό έργο. Δεν παρεμβαίνουν, ούτε υποβάλλουν ερμηνείες. Δεν εξαπατούν το θεατή. Και κυρίως δεν υποβιβάζουν το έργο φέρνοντάς το στα μέτρα της προσωπικής του ερμηνείας. Με τις εικόνες του ο Γεωργιάδης δεν περιγράφει τους στίχους, αλλά αποκαλύπτει τη δεσπόζουσα ιδέα του ποιήματος μέσα από την Τέχνη του και ασφαλώς μέσα από το δικό του συναίσθημα. Διότι δεν είναι ένας παθητικός δέκτης αλλά ένας δημιουργός, ο οποίος χρησιμοποιεί – ελεύθερος – την Τέχνη του ως όχημα εικαστικής μεταφοράς του ποιητικού έργου. Πρόθεσή του είναι να προκαλέσει την αισθητική συγκίνηση που θα συναντήσει την ευαισθησία του θεατή. Κοινό χαρακτηριστικό των έργων της ενότητας αυτής είναι η ονειρική ατμόσφαιρα που μοιάζει να επικαλείται μία μνήμη ή μία επιθυμία. Οι διάφανες ρεμβαστικές επιφάνειες υπαινίσσονται μία ρευστή πραγματικότητα που γίνεται αντιληπτή με το συναίσθημα παρά με την όραση. Ένας ευαίσθητος θεατής θα τις αποκαλούσε “εικόνες ποιητικές»

Ο Ανδρέας Γεωργιάδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1972. Ζει και εργάζεται στον Υμηττό. Σπούδασε ζωγραφική δίπλα στον Γιώργο Ρόρρη, γραφιστική στη Σ.Γ.Τ.Κ.Σ. στην Αθήνα, και με υποτροφία του ΙΚΥ στην Ορλεάνη-Γαλλία. Έχει πραγματοποιήσει 15 ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Ηνωμένο Βασίλειο, Αίγυπτος, Τουρκία), αποσπώντας σημαντικές διακρίσεις, και έχει συμμετάσχει σε πολλές σημαντικές ομαδικές. Το 2014, προσκεκλημένος του Υπουργείου Πολιτισμού της Αιγύπτου, παρουσίασε στο Κάιρο την έκθεση «Διασχίζοντας το Νείλο». Το 2016, το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Αλεξάνδρεια οργάνωσε την ατομική του έκθεση «Αλεξανδρινό Κουαρτέτο» στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Για την έκθεση αυτή του απονεμήθηκε το χρυσό κλειδί της πόλης της Αλεξάνδρειας. Έργα του υπάρχουν σε μουσεία, δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ έχει φιλοτεχνήσει με έργα του βιβλία και δίσκους. Στις 8 Μαΐου 2025 του δόθηκε η τιμή να φιλοτεχνήσει τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης που δωρήθηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο από το Ίδρυμα Β&Ε Γουλανδρή. Ως σκηνογράφος έχει αναλάβει το σχεδιασμό του Μουσείου Ιδρύματος Β. & Ε. Γουλανδρή στην Αθήνα, αλλά και το σχεδιασμό πολλών εκθέσεων στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, στο Μουσείο Μπενάκη κ.α. Εργάστηκε επίσης στο θέατρο ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος. Τον Ιούνιο του 2025 συνεργάστηκε με την Χλόη Ομπολένσκυ στα σκηνικά για την όπερα «Τουραντότ» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Ηρώδειο. Ανήκει στην καλλιτεχνική ομάδα της Μικρής Άρκτου.

Τιμητική Έκθεση στον Μυκονιάτη Ζωγράφο Κωστή Νίκου - Από 21/08 έως 02/09

ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ του Μυκονιάτη ζωγράφου Κωστή Νίκου  Στην Αίθουσα Ματογιάννι της Δημοτικής Πινακοθήκης Μυκόνου «Μαρία Ιγγλέση» από 21 Αυγούστου έως 2 Σεπτεμβρίου Εγκαίνια: Πέμπτη, 21 Αυγούστου στις 20:00 Είσοδος ελεύθερη

Η Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου «Μαρία Ιγγλέση» τιμά τον Μυκονιάτη ζωγράφο Κωστή Νίκου με μια αναδρομική έκθεση έργων του. Τα έργα, λάδια και σινική μελάνη σε καμβά, είναι εμπνευσμένα από τον όμορφο τόπο μας, από τη μυθολογία και τα προσωπικά βιώματα του καλλιτέχνη.   Ο ίδιος ο ζωγράφος, λέει χαρακτηριστικά για την εικαστική του πορεία:  «Γεννήθηκα στη Μύκονο το 1959. Από μαθητής στο δημοτικό μου άρεσε η ζωγραφική και θυμάμαι τον εαυτό μου να τρέχει πίσω από την Καρολίνα Γουέλς και να την παρακολουθεί που ζωγράφιζε. Η Καρολίνα ήταν η πρώτη που κατάλαβε ότι έχω κάποιο χάρισμα και μου έδινε χρώματα, πινέλα και μπλοκ ζωγραφικής.  Αργότερα πήρα υποτροφία για το Αμερικάνικο Κολέγιο Ανατόλια στην Θεσσαλονίκη όπου είχα την τύχη να έχω καθηγητές στο μάθημα των τεχνικών τους γνωστούς και αναγνωρισμένους εικαστικούς Γεώργιο Παραλή και Τέτα Μακρή.  Σπούδασα οικονομικά, παντρεύτηκα την Μυκονιάτισα Γεωργία Ζουγανέλη, απέκτησα δυο κόρες (τη Φρόσω και τη Μαρία) και έχω τρία εγγόνια. Ζω συνεχώς στο νησί ασχολούμενος πλέον με αυτό που αγαπούσα μια ζωή  (πίνακες, επιγραφές και τελευταία αγιογραφίες).   Έχω κάνει 5 ατομικές εκθέσεις στην Μύκονο και 3 στο Σαν Ντιέγκο στην Καλιφόρνια.»  Ώρες λειτουργίας: 11.00-14.00 & 19.00-24.00  Σας περιμένουμε!

Ντροπιαστικές θεωρούν τις μεθοδεύσεις του Μαξίμου ακόμα και «γαλάζιοι» βουλευτές που μετείχαν στις επιστολικές

Πολύ βαρύ το κλίμα στο εσωτερικό της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας μετά τις ακραίες μεθοδεύσεις του Μαξίμου, τις οποίες θεωρούν ντροπιαστικές ακόμα και βουλευτές που υποχρεώθηκαν να συμμετάσχουν στις επιστολικές. «Κατεδαφιζόμαστε» είναι η λέξη που διατυπώνουν σε κατ' ιδίαν συζητήσεις

Η λέξη «βαρύ» είναι πολύ «ελαφριά» για να περιγράψει το κλίμα που επικρατεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ, μετά το κυβερνητικό φιάσκο και τις ακραίες μεθοδεύσεις με τις οποίες το μέγαρο Μαξίμου μεταχειρίστηκε την ψηφοφορία στη Βουλή για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για τους Βορίδη – Αυγενάκη, μη διστάζοντας να εγκαταλείψει πλέον και τα τελευταία προσχήματα για τη διολίσθηση σε πρακτικές πλήρους ευτελισμού των θεσμών.

«Ντροπή»
Κάτι που έχει γίνει απολύτως ορατό στο εσωτερικό της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας, αφού, όπως μεταφέρεται στο in, ακόμα και βουλευτές της ΝΔ που υποχρεώθηκαν να συμπεριληφθούν σε εκείνους που ψήφισαν μέσω επιστολικής ψήφου, η λέξη που, σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις χρησιμοποιούν για να περιγράψουν τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις, είναι μία: «ντροπή».

Οι ίδιοι βουλευτές, όπως μαθαίνουμε, χαρακτηρίζουν

Ένταξη βελτίωσης εγκαταστάσεων Παλαιού Λιμένα Μυκόνου στο Περιφερειακό Πρόγραμμα «Νότιο Αιγαίο» 2021 – 2027

                                          ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ένταξη βελτίωσης εγκαταστάσεων Παλαιού Λιμένα Μυκόνου στο Περιφερειακό Πρόγραμμα «Νότιο Αιγαίο» 2021 – 2027

Γ. Χατζημάρκος: «Η Μύκονος χρειάζεται ενίσχυση των υποδομών της και από την

πλευρά μας κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας ώστε αυτό να γίνει πράξη»

Με απόφαση του Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργου Χατζημάρκου, ένα ακόμα έργο βελτίωσης και εκσυγχρονισμού λιμενικών υποδομών εντάσσεται στο Περιφερειακό Πρόγραμμα «Νότιο Αιγαίο» 2021 – 2027.

Πρόκειται για το έργο «Βελτίωση Εγκαταστάσεων Παλαιού Λιμένα Μυκόνου», με σκοπό την προσαρμογή του στις προδιαγραφές ασφαλείας που τίθενται από τον Διεθνή Κώδικα ISPS (International Ship and Port Facility Security Code) καθώς και το εγκεκριμένο Σχέδιο Ασφαλείας Λιμενικής Εγκατάστασης.
Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται σε 1.235.200,00 ευρώ και η συγχρηματοδοτούμενη δημόσια δαπάνη σε 1.039.200,00 ευρώ.

Το έργο αφορά στην αναβάθμιση των λιμενικών υποδομών του παλαιού λιμένα της Μυκόνου, με στόχο την βελτίωση της λειτουργικότητας του λιμένα, καθώς και στην προμήθεια και εγκατάσταση εξοπλισμού ασφαλείας, σύμφωνα με τον Καν. (ΕΚ) 725/2004 και το ν. 3622/2007, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, για την εφαρμογή του κώδικα ISPS, καθώς και το εγκεκριμένο Σχέδιο Ασφάλειας Λιμενικής Εγκατάστασης(ΣΑΛΕ).

 

 Η Λιμενική Εγκατάσταση του παλαιού λιμένα εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ως άνω θεσμικού πλαισίου, καθόσον δέχεται πλοία Τύπου Α΄ ανοικτής θάλασσας, λάντζες που εξυπηρετούν την διακίνηση επιβατών πλοίων που εφαρμόζουν τον Κώδικα ISPS, όπως και φορτηγά πλοία.

Ο Κώδικας ISPS προβλέπεται να εφαρμοστεί σε τρεις (3) περιοχές του Παλαιού
Λιμένα, Δηλιανά, YACHT CLUB και “Αϊ Νικολάκης.

Τί έγραψε η Μαρία Καρυστιανού για τη συνέντευξη...

 

Η Μαρία Καρυστιανού γράφει για την συνέντευξη:

"Χθες ήταν η συνέντευξη του Πρωθυπουργού Kyriakos Mitsotakis, για το έγκλημα στα Τέμπη

Δεν είχα καμία αγωνία. Τι να περιμένω να ακούσω από κάποιον που έχει ξεστομίσει τόσα ψέματα; και ηγείται ενός επιτελείου που για δυο χρόνια συγκαλύπτει την αλήθεια και επιτίθεται σε ανθρώπους που έθαψαν τα παιδιά τους.

Όμως και πάλι, αυτό που είδα εχθές ξεπέρασε τη φαντασία μου. Αυτός ο άνθρωπος, αντί να σεβαστεί την κοινωνία και με θάρρος και υπευθυνότητα, που αρμόζει στον θεσμό που λέγεται Πρωθυπουργός, να μιλήσει ειλικρινά, παρουσίασε τον εαυτό του ως δήθεν παραπλανημένο.. Ακολουθώντας δηλαδή τη γνωστή  παρελκυστική τακτική του προσπάθησε να προστατεύσει την προσωπική του εικόνα, φυλάσσοντας  τα νώτα του και μεταθέτοντας τις ευθύνες δεξιά και αριστερά.

Παρασύρθηκε δήθεν από την Πυροσβεστική και τη Hellenic Train ενώ ο ΙΔΙΟΣ, το πρώτο 24ωρο, αλλά και έπειτα πάλι από 3 εβδομάδες έδινε συνεντεύξεις, με σιγουριά και στόμφο, διαβεβαιώνοντας προσωπικά όλους τους Έλληνες ότι τίποτα παράνομο δεν υπήρξε και κατηγορούσε  τους συγγενείς για θεωρίες συνωμοσίας περί δήθεν μπαζώματος και έκρηξης. Και πάλι, έπειτα από δύο μήνες και εν όψει της προεκλογικής περιόδου, μας κατηγόρησε ότι εργαλειοποιούσαμε τον πόνο μας φωνάζοντας για τα παιδιά μας.

Χθες ακούσαμε ξανά ψέματα για ευθύνες που δήθεν δεν ανήκουν στον ίδιο αλλά σε άλλους. Όμως,«το ψέμα έχει κοντά πόδια». Και ήδη σήμερα, με την ανακοίνωσή της, η Hellenic Train κάνει λόγο για 13 βαγόνια, εκθέτοντας τον Υπουργό Δικαιοσύνης που δύο μέρες πριν διαβεβαίωνε ότι «13ο βαγόνι δεν υπήρξε ποτέ». (hellenictrain.gr/news/anakoinos…). Ο Πρωθυπουργός που χθες  εμφανίστηκε να είναι δήθεν ο πρώτος που πονάει περισσότερο μετά από εμάς ήταν ακόμα πιο απογοητευτικός και πιο ένοχος.

Η επιτομή της αναξιοπιστίας."

Όμως η κοινωνία, οι ίδιοι οι πολίτες, τον βλέπουν πλέον με ξεκάθαρη μάτια και θωρούν την ένοχη σκιά του…

Όλοι μαζί! Μέχρι τέλους!

* Το σκίτσο είναι της Έφης Ξένου.

Τέμπη: Το γελοίο της ελληνικής πολιτικής...

"To γελοίο της ελληνικής πολιτικής. Πυκνά τα δημοσιεύματα ότι η ΝΔ... ενοχλήθηκε από την στάση της ΕΡΤ να υποβαθμίσει τις διαδηλώσεις για τα Τέμπη. Και πως υπουργοί αλλά και ο πρωθυπουργός είναι "προβληματισμένοι" από τις διαδηλώσεις. Και με νύξεις ότι "θα κάνουν κάτι".

Προσέξτε όλες αυτές τις διατυπώσεις. Οχι πως είναι προβληματισμένοι για τα όσα έχουν κάνει, όσα έχουν πυροδοτήσει, το τι λάσπη έχουν εξαπολύσει -δια τρίτων και διαδικτυακά- κατά των συγγενών, όχι ότι νιώθουν ενοχές για τις τόσες μικρές ή μεγάλες συγκαλυψεις που έχουν κάνει και προσπάθειες το όλο θέμα να ξεχαστεί (γιατί πλησίαζαν εκλογές) αλλά γιατί "η κρατικά ελεγχόμενη ΕΡΤ δεν ήταν σωστή"! Και γιατί "ο κόσμος φωνάζει κάτι πρέπει να κάνουμε". 

Πάλι δηλαδή οσμιζόμαστε και ανακοινώνεται εν μέρει μια διαχείριση επικοινωνιακή, να το "μαζέψουμε όσο μπορούμε" για να μην πληρώσουμε σε ψήφους. 

Η αλήθεια είναι απλή. Η ΝΔ το 2019 σε μεγάλο βαθμό κέρδισε τις εκλογές (όχι αποκλειστικά όμως), λόγω της άθλιας διαχείρισης και τακτικής του ΣΥΡΙΖΑ στην εκατόμβη στο Μάτι. Και έκτοτε ζούσε η ΝΔ με τον φόβο "μην μας συμβεί κάτι αντίστοιχο".

Και τους συνέβη. Και ήταν φρικτό αλλά και ακόμη χειρότερο. Γιατί έγινε σε περιβάλλον πλήρους κρατικής ευθύνης. Χωρίς "φυσικό φαινόμενο", χωρίς ξαφνικό. Ένα πολύνεκρο δυστύχημα σε ένα οργανισμό (ΤΡΑΙΝΟΣΕ) που ήταν ένα διοικητικό παρτάλι, ένα χάος οργανωτικό, με τεράστιες ελλείψεις υποδομής, με έλλειψη προσωπικού, με έλεγχο όλων αυτών από νεοδημοκράτες "μάνατζερζζζζ". Έγινε από μια ιδιωτική εταιρεία, την Helenic Train, την οποία όμως κανείς ρυθμιστικός οργανισμός του κράτους δεν ήλεγχε συστηματικά και αυστηρά. Έγινε παρότι οι υπάλληλοι είχαν ενημερώσει ότι "είναι τέτοιο το χάλι που θα γίνει μεγάλο δυστύχημα" και κανείς δεν τους έδινε σημασία. Έγινε ενώ υπουργός Συγκοινωνιών ήταν ακόμη ένας ανίκανος γόνος από μεγάλο πολιτικό τζάκι, που έφερε μαζί του πολλούς ψήφους.

Τι έκαναν λοιπόν στο γκουβέρνο; Ενώ πλησίαζαν και εκλογές; Οτι μπορούσαν να θάψουν το θέμα για να μην απασχολεί τον κόσμο. Άρον άρον μάζεμα των συντριμμιών και των χωμάτων. Άρον άρον να ρίξουμε τις ευθύνες μόνο πάνω στο ανθρωπάκι που πάτησε λάθος κουμπί (παραμένει η δική του ευθύνη και θα τον συντρίψει προφανώς). Άρον άρον να αποσύρουν τον γόνο, αλλά να τον επανεμφανίσουν λίγο αργότερα μην χαθεί η έδρα (ή οι έδρες εφόσον η πολιτική του οικογένεια έχει και ευρύτερη επιρροή). Γενικώς μια βιαστική τακτοποίηση. Με πάμπολλες τηλεοπτικά κατοχυρωμένες γελοιότητες, να προσπαθούν να μας πείσουν ότι κάτι ηλεκτρομηχανικοί πίνακες με κουμπάκια της δεκαετίας του 80 είναι "τηλεδιοίκηση", με "σώπα τώρα μην λες άλλα", με τσάτσους κομματικούς να ποζάρουν ως "ασφαλείς επιβάτες" όταν επαναλήφθηκαν τα δρομολόγια. Με άδειες αιθουσες να ποζάρουν ως "εγκατάσταση τηλεδιοίκησης". Με ανασκόπηση των διαφημίσεων της Hellenic train που μας έδειχνε εκεί μοντέρνα κέντρα διαχείρισης συρμών, που δεν υπήρξαν ποτέ. 

Κουτσά στραβά πάντως πέρασε η αρχική βαβούρα και οι εκλογές. Για να αρχίσουν να βγαίνουν στην επιφάνεια απρόσμενα νέα στοιχεία. Εξαφάνιση βίντεο από την φόρτωση και τη διαδρομή του εμπορικού τραίνου. Εύρεση ανθρώπινων υπολειμμάτων στα μπάζα που είχαν σηκώσει τόσο βιαστικά. Αδυναμία εξήγησης μιας παράξενης εκρηκτικής πυρκαγιάς που ξέσπασε τόσο γρήγορα που δεν αιτιολογείται από τις συνθήκες του ατυχήματος. Εύρεση ιχνών πτητικών διαλυτών στα συντρίμμια και χώματα, ενώ δεν έπρεπε να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αδυναμία να εξηγήσουν γιατί πήραν αποφάσεις για "καθαρισμό του χώρου" τόσο γρήγορα παραβιάζοντας και τις σχετικές νομικές διατάξεις για διερεύνηση. Ταυτόχρονα εμφανίζονταν βίντεο από μακρινές κάμερες της έκρηξης που έδειχναν μια παράξενη ακολουθία της. Και πολλά ακόμη, όπως μονταρισμένα ηχητικά, όπως παράξενες καθυστερήσεις στην συλλογή στοιχείων. 

Και βέβαια μια τραγελαφική "εξεταστική επιτροπή" στη Βουλή η οποία είχε -ως συνήθως βέβαια και αυτό αφορά όλα τα κόμματα- προαποφασίσει πως τον "Γόνο, τον γόνο κανείς δεν θα τον δικάσει". 

Και τί έγινε; Εξεγέρθηκε ο κόσμος. Και η Δικαιοσύνη που είδε το ζόρι ξαφνικά θυμήθηκε να παραγγείλει νεα πραγματογνωμοσύνη. Και μετά ξαμολύθηκαν τα διαδικτυακά σκυλιά του κόμματος να μας διαβεβαιώνουν πως η Καρυστιάνου "πολιτεύεται, δεν είχε την επιμέλεια του παιδιού της, είναι μαιμού γιατρός, είναι έκφυλη, έχει γκόμενο, το κάνει για προβολή". Πως οι άλλοι συγγενείς το κάνουν για τα λεφτά. Πως οι πραγματογνώμονες (3 διαφορετικές ομάδες έως τώρα) είναι όλοι τρελλοί και πληρωμένοι. Πως όλα εξηγούνται ακόμη και όταν δεν εξηγούνται. Πως τα ηχητικά μέσα από τη δικογραφία είναι "μονταρισμένα και ψεύτικα". Πως οι συγκεντρώσεις είναι κομματικές και καπελωμένες και δεν είχαν κόσμο, και αν είχαν κόσμο είναι γιατί μαζευτηκαν εκεί "ακροδεξιοί και κουμμούνια". Και πως όποιος αμφισβητεί και δυσφορεί στην όλη διαχείριση του γκουβέρνου, πρέπει να έχει μαζί του και κυβερνητικό εναλλακτικό πρόγραμμα για πάσα νόσο αλλιώς είναι "πονηρός και εγκάθετος". 

Για όλα αυτά λοιπόν ουδεν, κανείς προβληματισμός, ενόχη, παραδοχή αθλιότητας, ανάληψη ευθύνης. Καμμία παραίτηση. Καμμία συστολή. Απλώς ένα κύμα πέρα δώθε, ό,τι μπορούμε να κρύψουμε να το κρύψουψε και όλα τα άλλα είτε να τα υποβαθμίσουμε είτε να τα συκοφαντήσουμε. Και σαφώς τα πήγαν καλύτερα από τους γελοίους του ΣΥΡΙΖΑ που ούτε αυτά δεν ήξεραν να κάνουν. Μόνο που οι τωρινοί τα κάνουν "τοσο καλά" που φαίνεται και βρωμά ο χειρισμός και φέρνει στο κύμα, ένα αντιμάμαλο σιχασιάς.

(από το fb του Christos Ktenas)

«Τα έχουν βάλει με μάνες, σίγουρη η ήττα τους…»

"Όλα τα εγχειρίδια διαχείρισης κρίσεων προβλέπουν τα ίδια βήματα αν σου κάτσει η «στραβή στη βάρδια σου».

Πρώτον: ζητάς αμέσως συγγνώμη και αναλαμβάνεις την ευθύνη, ακόμα και αν πιστεύεις ότι δεν φταις. Και μόνο που συνέβη στη βάρδια σου, έχεις αντικειμενική ευθύνη.

Δεύτερον: δηλώνεις την αμέριστη στήριξή σου στα θύματα και τους συγγενείς τους.

Τρίτον: υπόσχεσαι απόλυτη διαφάνεια και ταχύτητα στη διερεύνηση των αιτιών της τραγωδίας.

Τέταρτον: δεν προκαταλαμβάνεις τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας.

Πέμπτον: διαβεβαιώνεις ότι θα πάρεις όλα τα αναγκαία μέτρα για να μην επαναληφθεί μια παρόμοια τραγωδία.

Τι έκανε η κυβέρνηση αμέσως μετά το δυστύχημα στα Τέμπη; Τα ακριβώς αντίθετα.

Δεν ανέλαβε ποτέ την ευθύνη: Ο Μητσοτάκης μας είπε για διαχρονικές παθογένειες του συστήματος, λες και ήταν κάποιος άσχετος παρατηρητής και όχι ο πρωθυπουργός της χώρας.

Ο Καραμανλής παραιτήθηκε από υπουργός, αλλά όχι από βουλευτής. 

Αμέσως μετά κινητοποιήθηκε όλος ο προπαγανδιστικός μηχανισμός για να τον ξεπλύνει και να τον εμφανίσει ως τον γενναίο πολιτικό που θυσιάστηκε, παρότι δεν είχε καμία ευθύνη. 

Κάτι σαν σύγχρονος Ιησούς, δηλαδή, που μαρτύρησε στον σταυρό πληρώνοντας τις αμαρτίες όλων μας. Ύστερα κατεβαίνει ξανά υποψήφιος και επανεκλέγεται, προσθέτοντας και προσβολή στο τραύμα.

Η έρευνα του δυστυχήματος διεξήχθη με τέτοιο σκανδαλώδη τρόπο που πλέον όλοι (εκτός από τα κομματόσκυλα) είναι πεπεισμένοι ότι η κυβέρνηση, αντί να φωτίσει, επιδιώκει να συσκοτίσει ή και να συγκαλύψει την υπόθεση.

Ο δε Μητσοτάκης έσπευσε να αποδώσει το δυστύχημα σε ανθρώπινο λάθος, μετά χαρακτήρισε θεωρίες συνωμοσίας τα περί παράνομου εύφλεκτου φορτίου που προκάλεσε την πυρκαγιά, χωρίς να έχει βγει κανένα επίσημο πόρισμα. 

Επιπλέον, λίγες μέρες μετά το δυστύχημα, κυκλοφόρησε χαλκευμένο φωνητικό υλικό με σκοπό να ενισχυθεί η εντύπωση περί ανθρώπινου λάθους, ενώ εξαφανίστηκαν, ως δια μαγείας, τα βίντεο με τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας, με την κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα.

Όσο για τους συγγενείς, αντί για σεβασμό, μπήκαν από πολύ νωρίς στο στόχαστρο όλου του προπαγανδιστικού μηχανισμού της κυβέρνησης επειδή δεν συμμορφώθηκαν με τας υποδείξεις: να σιωπήσουν και να ψάξουν παρηγοριά στην εκκλησία, όπως σύστησε η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αδειλίνη (κανένας δεν θα μείνει) σε μητέρα θύματος.

Τέλος, κάθε δεύτερη εβδομάδα μαθαίνουμε και για ένα νέο πρόβλημα στα τρένα ή ατύχημα που απεφεύχθει στο παρά πέντε. Ο σιδηρόδρομος παραμένει εξίσου ανασφαλής με την ημέρα του δυστυχήματος. 

Και συνεχίζουν με χυδαίες επιθέσεις στους συγγενείς των θυμάτων, πιστεύοντας ότι έτσι κερδίζουν επικοινωνιακούς πόντους. 

Εδώ δεν χρειάζεται crisis management, αλλά στοιχειώδη λογική: ο κόσμος (πλην των κομματόσκυλων) ταυτίζεται αυθόρμητα με τα θύματα μια άδικης τραγωδίας και εξίσου αυθόρμητα αγανακτεί με εκείνους που όφειλαν να την αποτρέψουν, πόσο μάλον όταν υβρίζουν τους πληγέντες.

Πρέπει να είσαι λειτουργικά ηλίθιος για να πιστεύεις ότι ο Άδωνις και Ψαριανός θα αποδομήσουν την Καρυστιανού – ένας πρήξας και ένας γλίτσας απέναντι σε μια χαροκαμένη μάνα που ψάχνει δικαίωση για το παιδί της.

Και ύστερα από όλα αυτά, η κυβέρνηση μας καλεί να εμπιστευτούμε τη Δικαιοσύνη! 

Στην Ελλάδα εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη δεν έχει ούτε η ίδια η Δικαιοσύνη - αρκεί μια ιδιωτική συζήτηση με οποιονδήποτε «λειτουργό» της για του λόγου το αληθές. 

Δεν έχει ούτε ο Μητσοτάκης που διορίζει την ηγεσία της, για αυτό έβαλε να παρακολουθούν με το Predator την εισαγγελέα της ΕΥΠ και ας υπέγραφε σωρηδόν τα αιτήματα για τις (παράνομες) παρακολουθήσεις πολιτικών αντιπάλων και συμμάχων του. 

Μηδέν στα πέντε, λοιπόν, από μια κυβέρνηση που κομπάζει για την ικανότητά της στη διαχείριση κρίσεων και την επικοινωνιακή της δεινότητα. 

Κι από έναν πρωθυπουργό που του ξέφυγε σε σαρδάμ ότι τον ενδιαφέρει η επικοινωνία, όχι η ουσία. Εδώ τα έκανε μαντάρα και στην ουσία και στην επικοινωνία. 

Αλαζονεία, ανικανότητα και ενοχή: αυτά είναι που έβγαλαν χθες εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους όλης της χώρας και θα συνεχίσουν να τους βγάζουν."

(από το fb του Dimitris Tsirkas )

Το σκίτσο είναι του Πέτρου Ζερβού (27/1/2025 Εφ. Συντακτών)

Γαύρος στο φούρνο σαν τηγανιτός...

 Υλικά-Εκτέλεση:

Πρώτον, καθαρίζουμε και πλένουμε πολύ καλά το γαύρο. Στη συνέχεια, τον αλατίζουμε και τον αφήνουμε να στραγγίσει σε σουρωτήρι.

Κατόπιν, βάζουμε στη λαμαρίνα λαδόκολλα, αλευρώνουμε το γαύρο και τον απλώνουμε. Ραντίζουμε με ελαιόλαδο και ψήνουμε για 15 λεπτά στους 250 βαθμούς στον αέρα.

Οι επιλογές για να το συνδυάσεις είναι αμέτρητες. Δοκίμασε όμως να τον συνοδέψεις με μπρόκολο. Του πάει πολύ!

Απλό, λιτό και απέριττο. Χωρίς να λερώνουμε την κουζίνα μας από λάδια που πιτσιλάνε όταν τηγανίζουμε, και δεν μυρίζει τηγανίλα το σπίτι μας!

Και το κυριότερο τρώμε υγιεινά χωρίς τύψεις.