Για το Γιαλό της Μυκόνου: Να ζήσουμε να τον θυμόμαστε...

Τη Χώρα της Μυκόνου πολλοί την ερωτεύτηκαν άλλοι τόσοι την αγάπησαν αλλά λίγοι -έως ελάχιστοι- την επόνεσαν...

Η "άνευ όρων" κερδοσκοπία (ειδικότερα η κερδολαγνεία) που είναι το κίνητρο του κάθε παράνομου και του κάθε "καταπατητή", βρίσκει εύκολα -και γρήγορα- "ανίερες συμμαχίες" μεταξύ αυτών που θα έπρεπε να "φυλάνε Θερμοπύλες". Τα κάστρα, ως γνωστόν, "πέφτουν" -εύκολα- με βοήθεια από μέσα.

Μια ματιά στο αλαλούμ (και γιουσουρούμ) στο οποίο έχει περιέλθει -και μετατραπεί- ο Γιαλός τις τελευταίες δεκαετίες (η βιτρίνα του ωραιότερου μεσαιωνικού οικισμού των κυκλάδων) τα λέει όλα και δεν υπάρχει και χρεία μαρτύρων. Κάνει μπαμ από μακριά ότι η υπόθεση ζέχνει και ότι κάποιοι "κύριοι", αρμόδιοι περί τα τοιαύτα, υπολείπονται αισθητά του περιεχομένου ΚΑΙ της λέξης "κύριος" ΚΑΙ της έννοιας "αρμόδιος"...

Το πράγμα, βαθμηδόν, πήρε τη σημερινή τερατώδη μορφή του με τις πολυποίκιλες παρανομίες που έχουν συντελεσθεί. Ουδείς κινήθηκε όταν έπρεπε αποφασιστικά. Αντίθετα: Στραβά μάτια και συγκάληψη. Κλασσική περίπτωση εφαρμογής του βλακώδους: "Κέρδος τώρα, με υποθήκη το ίδιο το μέλλον"...
...ξεχνώντας ότι η Μύκονος τράβηξε κόσμο με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και τη γνησιότητά της και όχι με την, κατ' αντιγραφή, αισθητική των καφεστιατορίων τύπου Aigaleo-city και Peristeri-town...

...και όπως το έχει πει ο (πιθανότατα) ευφυέστερος ανθρώπινος νους, ο Αλβέρτος Αϊνστάιν :
"Η καταστροφή ΔΕΝ επέρχεται γιατί την επιδιώκουν λίγοι "κακοί άνθρωποι" αλλά γιατί οι πολλοί καλοί, ΔΕΝ κάνουν τίποτα για να την αποτρέψουν"...

Υ.Γ.1 Ο Αλκαίος έγραφε κι ο Μικρούτσικος μελοποιούσε:
"...εδώ είναι ...φαιό νταμάρι κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι...

Υ.Γ.2 Η φωτογραφία δεν είναι την ώρα της ανατολής, είναι -ακριβώς- μετά τη δύση του ήλιου. Πώς θα μπορούσε άλλωστε;

Δ.Ν.Α.