Δευτέρα 23 Μαρτίου 2020

Εκείνα πού λείπουν από τό διάγγελμα τού Κυριάκου...

Τι δεν μας είπε ο κ. Μητσοτάκης 

Θα τηρήσω κατά γράμμα, όσα είπε ο πρωθυπουργός στο τελευταίο διάγγελμα του, όπως έπραξα και με τα προηγούμενα. Όχι μόνο εγώ, αλλά μαζί και η πλειοψηφία των συμπολιτών μου. Γιατί οι δρόμοι ερήμωσαν, τα μαγαζιά έκλεισαν, το «μένουμε σπίτι» εμπεδώθηκε, παρά τις θλιβερές εξαιρέσεις. Εμείς, η πλειοψηφία, κάναμε το χρέος μας. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, στέκονται στο ύψος της σοβαρότητας της κατάστασης. Δεν πυροβολούν, προτείνουν και ομονοούν.
Ο πρωθυπουργός, τι κάνει; Αφιερώνει ένα διάγγελμα για να μας εξαγγείλει μόνο την γενική απαγόρευση της κυκλοφορίας, υπονοώντας, πως η εξάπλωση του ιού, είναι αποτέλεσμα, μόνο της ανευθυνότητας κάποιων συμπολιτών μας, που αρνούνται να αυτοπεριοριστούν και όχι ΚΑΙ του κατακρεουργημένου συστήματος υγείας, του εξωφρενικά μικρού αριθμού τεστ, της μη θωράκισης των υγειονομικών που μετρούν κρούσματα με αποτέλεσμα να κλείνουν μονάδες σε δημόσια νοσοκομεία, της έλλειψης εξοπλισμού κοκ;
Μπορεί το μέτρο της γενικής απαγόρευσης της κυκλοφορίας να είναι απαραίτητο σήμερα, περίμενα όμως σαν πολίτης που αγωνιώ, αυτοπεριορισμένη, δυο λέξεις από τον πρωθυπουργό για το τι προτίθεται να κάνει η πολιτεία, αφού ασφαλώς για τη διάδοση του ιού, δεν ευθύνεται μόνο ο κυρ Βαγγέλης, που πήγε στο χωριό του. Τι περιμέναμε να ακούσουμε από τον πρωθυπουργό τις δραματικές αυτές ώρες που από τα τριάντα πέντε νέα κρούσματα χθες, σήμερα πήγαμε στα 95 και από τους δεκαοχτώ διασωληνωμένους χθες πήγαμε σήμερα στους τριάντα;
  • Πόσες προσλήψεις θα γίνουν  γιατρών, νοσηλευτών, βιολόγων, εργαζομένων στο ΕΚΑΒ και πότε
  • Πόσα παραπάνω τεστ θα έχουμε στη διάθεση μας και πότε.
  • Πόσες επιπλέον ΜΕΘ θα έχουμε, πού και πότε
  • Με δεδομένο τον περιορισμένο αριθμό ΜΕΘ, αν δεν αυξηθούν, με ποια κριτήρια θα γίνεται η επιλογή για το ποιος θα διασωληνωθεί και ποιος όχι. Το θέμα της ηθικής δεν έχει θιχτεί ακόμα.
  • Ποια εργαστήρια πανεπιστημίων -και όχι- μόνο θα επιταχτούν, για την πραγματοποίηση των τεστ  και πότε
  • Πότε θα εφοδιαστούν επαρκώς τα νοσοκομεία  και το ΕΚΑΒ με εξοπλισμό για γιατρούς, νοσηλευτές και ασθενείς (Μάσκες, στολές, ειδικοί κάδοι απορριμμάτων για μολυσμένα ρούχα κλπ)
  • Πως θα αντιμετωπιστεί η διάδοση του ιού σε απομακρυσμένα χωριά και νησιά που δεν έχουν καν εξοπλισμένο Ιατρικό Κέντρο. Πού και πώς θα μεταφέρονται οι ασθενείς;
  • Ποια είναι τα μέτρα πρόληψης για τις φυλακές και τα camps, χώροι οι οποίοι λόγω του μεγάλου συνωστισμού, θέλουν ειδική πρόληψη καθώς ένα κρούσμα αρκεί, για να βγει εκτός ελέγχου η κατάσταση.
  • Ποια μέτρα θα πάρει η πολιτεία για ευπαθείς ομάδες όπως οι άστεγοι και οι μετανάστες
  • Πως θα αποτρέψει η πολιτεία, την εκμετάλλευση εργαζομένων (πχ. οι εργαζόμενοι στα σούπερ μάρκετ και τα φαρμακεία έχουν γονατίσει από την υπερεντατικοποίηση της εργασίας)
Για να εμπνεύσει εμπιστοσύνη ο πρωθυπουργός σε όλους και όλες εμάς, οφείλει να μην μετακυλά την ευθύνη μόνο στους πολίτες. Ακούσαμε με κάθε λεπτομέρεια, πως θα ελέγχονται και θα τιμωρούνται οι πολίτες που παράνομους εξορμώντας στον δημόσιο χώρο μα δεν ακούσαμε λέξη για το ποιος θα ελέγξει την διάδοση του ιού, εξαιτίας των ελλείψεων στο σύστημα υγείας. Οι δρόμοι άδειασαν κύριε Μητσοτάκη κι από αύριο θα επικρατεί νεκρική σιγή. Ήρθε η ώρα να μας καθησυχάσετε με τα έργα σας. 


Φωτεινή Λαμπρίδη

Κυριακή 22 Μαρτίου 2020

Είναι λάθος τό μέτρο γιά ανοιχτά σούπερ μάρκετ τίς Κυριακές...

«Δεν πάμε Κυριακή, το μέτρο είναι λάθος»...
Δεν έχουμε κανέναν απολύτως λόγο να ταλαιπωρούμε τους ανθρώπους που εργάζονται εκεί. Με το νέο ωράριο είναι ανοιχτά μέχρι τις δέκα το βράδυ (Σημ. "Ν.Μ".στήν επαρχία δέν εφαρμόζεται παντού) και πλέον δεν μπορούν να σταθούν στα πόδια τους.

Είτε μένουμε σπίτι είτε δουλεύουμε, έχουμε  όλοι χρόνο να ψωνίσουμε. Δηλαδή δεν κατάλαβα οι ταμίες και οι υπόλοιποι υπάλληλοι να μην πάρουν μια ανάσα; Να μείνουν στο πόστο τους μέχρι να καταρρεύσουν;

Το μέτρο είναι λάθος! Πρέπει η κυβέρνηση να το πάρει πίσω τώρα. Δεν ψωνίζουμε, δεν κάνουμε τζίρους, μεθαύριο είναι η Δευτέρα έλεος.

Αν το κάνουμε αυτό, θα υπάρξει επαναξιολόγηση της κατάστασης. Μένουμε σπίτι την Κυριακή, ψωνίζουμε την Δευτέρα
πηγη  

Aπό τό fb τής "Ν.Μ." :
Σχόλια στό Let's do it
  • Nea Mykonos Τό μέτρο αφορά ολόκληρη τήν Ελλάδα. Σέ μικρά επαρχιακά μέρη όπως καί στή Μύκονο είναι (ευτυχώς) πρακτικά ανεφάρμοστο...
    1
  • Spiros Zervos Nea Mykonos στην Μύκονο δεν εφαρμόζεται . Ούτε η παράταση ούτε η Κυριακή. Το καλοκαίρι πως και είναι τα σούπερ όλες τις Κυριακές ανοιχτά ;
    1

  • Nea Mykonos Τό καλοκαίρι στά τουριστικά μέρη είναι ανοιχτά μέ αποφάσεις τής περιφέρειας αλλά τότε λόγω φόρτου εργασίας υπάρχει περισσότερο προσωπικό. Χειμωνιάτικα, στά μέρη μας, η πελατεία είναι μηδαμινή καί δέν δικαιολογεί ο τζίρος επί πλέον προσλήψεις γιά κυριακάτικες βάρδιες...


  • Σάββατο 21 Μαρτίου 2020

    Να γιατί μένουμε σπίτι : Η σημασία των επαφών και το κατατοπιστικό γράφημα του Ηλία Μόσιαλου...

    Η σημασία των επαφών και το κατατοπιστικό γράφημα του Ηλία Μόσιαλου
    Να γιατί μένουμε σπίτι! Με ένα κατατοπιστικό, απλό, γράφημα ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας στο London School of Economics Ηλίας Μόσιαλος εξηγεί πώς γίνεται η διασπορά του κορωνoϊού στον πληθυσμό.
    Το γράφημα είναι ενδεικτικό της σημασίας που έχει η καραντίνα, η μείωση των επαφών του κόσμου, και πως δικαιώνεται το σύνθημα..
    «μένουμε σπίτι».
    Η πρώτη στήλη δείχνει έναν ασθενή ή φορέα μπορεί να μολύνει σε 5 ημέρες 2,5 άτομα και σε 30 ημέρες η διασπορά να φτάσει τους 406 συμπολίτες μας.

    Η δεύτερη τι συμβαίνει με μείωση των επαφών κατά 50%: η μόλυνση μπορεί να φτάσει σε 1,5 άτομο και σε 30 ημέρες να νοσήσουν μόλις 15 συμπολίτες μας.
    Και η τρίτη με μείωση των επαφών κατά 75%: μπορεί να μολυνθεί μόλις 0,6 άτομα και η διασπορά σε ένα μήνα να είναι μόνο σε 2.5 συμπολίτες μας.
    Δείτε γιατί δεν πρέπει να κυκλοφορούμε έξω αδιαφορώντας για το αν θα μολύνουμε ή όχι τους υπολοίπους:



    Ένας οφειλόμενος Ύμνος στό ευτελές -πλήν χρησιμότατο- "Χαρτί" πού συμβάλλει τόσο στήν Υγεία μας...

    Ωδή στο κωλόχαρτο

    Από την πρώτη στιγμή που οι Κινέζοι άρχισαν να χρησιμοποιούν χαρτί στις τουαλέτες, η ποιότητα αλλά και η ποσότητα του «κωλόχαρτου» αποτέλεσε έναν δείκτη της οικονομικής ανάπτυξης μιας χώρας αλλά και του ελέγχου των δικτύων διανομής προϊόντων. Ολα αυτά βέβαια μέχρι να σου τελειώσει.
    Η ψυχή του ανθρώπου είναι ένα τρίφυλλο τυλιγμένο σε χαρτί τουαλέτας
    Από το τραγούδι What is Soul των Funkadelic
    Δύο χρόνια μετά την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης κυκλοφόρησε μια γκραβούρα στην οποία ένας Γάλλος πολίτης εμφανίζεται να χρησιμοποιεί σαν χαρτί τουαλέτας την περίφημη διακήρυξη του Μπράουνσβαϊκ – το τελεσίγραφο με το οποίο τα μοναρχικά καθεστώτα της Ευρώπης απειλούσαν ότι θα τιμωρούσαν με θάνατο όποιον τολμούσε να αμφισβητήσει την εξουσία του Λουδοβίκου ΙΣΤ'.
    Η γκραβούρα βέβαια αποδείχθηκε προφητική για τις προθέσεις των Γάλλων πολιτών, οι οποίοι αμφισβήτησαν το τελεσίγραφο, με αποτέλεσμα έναν χρόνο αργότερα η βασιλεία του Γάλλου μονάρχη να κοπεί απότομα (μαζί με το κεφάλι του και αυτό της συζύγου του, Μαρίας Αντουανέτας).
    Το τι έχουμε ή τι δεν έχουμε λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε μετά την επίσκεψή μας στην τουαλέτα, όπως και το τι είμαστε διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουμε σαν υποκατάστατο, μπορεί να αποτελεί και μια πολιτική ή και φιλοσοφική τοποθέτηση. Το 598 μ.Χ., παραδείγματος χάριν, ο Κινέζος λόγιος Γιαν Ζιτούι έγραφε ότι δεν θα τολμούσε ποτέ να χρησιμοποιήσει τα λεγόμενα «Πέντε Κλασικά» βιβλία του κομφουκιανισμού σαν χαρτί τουαλέτας (παρεμπιπτόντως, αυτή είναι και μία από τις πρώτες γραπτές αναφορές που επιβεβαιώνουν ότι οι Κινέζοι χρησιμοποίησαν από τότε το χαρτί, που οι ίδιοι είχαν ανακαλύψει, για τη συγκεκριμένη ανάγκη).
    Αντίθετα, στα χρόνια της ναζιστικής Γερμανίας οι πολίτες ήταν λιγότεροι επιλεκτικοί. Οπως ισχυρίζεται ο Βρετανός συγγραφέας Αντονι Ριντ στο βιβλίο του «The Fall of Berlin», κατά τη διάρκεια του πολέμου το διαθέσιμο χαρτί υγείας ήταν τόσο κακής ποιότητας ώστε πολλοί προτιμούσαν να χρησιμοποιούν τις σελίδες της επίσημης εφημερίδας του ναζιστικού κόμματος «Völkischer Beobachter».
    Σήμερα η κατά κεφαλήν ποσότητα αλλά και η ποιότητα του χαρτιού τουαλέτας που καταναλώνει κάθε χώρα χρησιμοποιείται συχνά σαν δείκτης οικονομικής ανάπτυξης και ευμάρειας. To 2007 η βρετανική εφημερίδα «Daily Telegraph» υποστήριζε ότι με ετήσια κατά κεφαλήν κατανάλωση 110 ρολών «η Βρετανία κυριαρχεί στη χρήση χαρτιού τουαλέτας».
    Εκτοτε βέβαια οι ισορροπίες άλλαξαν και την πρωτοκαθεδρία απέκτησαν οι ΗΠΑ με 141 ρολά ανά κάτοικο και ακολουθεί η Γερμανία με 134. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με στοιχεία της ιδιωτικής εταιρείας στατιστικών μελετών Statista, τα μέλη των G7 (πλην του Καναδά) βρίσκονται μέσα στη δεκάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη κατανάλωση χαρτιού τουαλέτας ανά κάτοικο. Αντίθετα, πάνω από τους μισούς κατοίκους του πλανήτη (κάποιοι ανεβάζουν το ποσοστό στο 75%) δεν χρησιμοποιούν χαρτί τουαλέτας.
    Η ταύτιση της καπιταλιστικής ανάπτυξης με το κωλόχαρτο εξηγεί και τη χρήση του συγκεκριμένου προϊόντος ως εργαλείου προπαγάνδας απέναντι σε όποιον τόλμησε να αμφισβητήσει το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα. «Η έλλειψη χαρτιού τουαλέτας είναι το ανώτατο στάδιο του σοσιαλισμού» έγραφε πριν από μερικά χρόνια το ακραία φιλελεύθερο ίδρυμα ερευνών CATO.
    Τα ανέκδοτα για την έλλειψη ή την κακή ποιότητα του χαρτιού στη Σοβιετική Ενωση κυριαρχούσαν τόσο στις ΗΠΑ όσο και μεταξύ αντιφρονούντων του καθεστώτος, ενώ το ίδιο συνέβαινε και στις περισσότερες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Αντίστοιχα, όταν ξεκίνησε η οικονομική κρίση της Βενεζουέλας οι (συνήθως ψευδείς) αναφορές για την έλλειψη σε χαρτί τουαλέτας έγιναν συνώνυμο της κριτικής στη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση Μαδούρο (ρητορική την οποία μετέφεραν και στην Ελλάδα στελέχη της Ν.Δ. όπως η Βούλτεψη και ο Γεωργιάδης).
    Αυτό που συνήθως απέκρυπταν βέβαια ήταν ότι τις περισσότερες φορές οι ελλείψεις οφείλονταν στη δράση του ιδιωτικού τομέα. Μεγάλες αλυσίδες λιανικής είτε κερδοσκοπούσαν, πουλώντας τα επιδοτούμενα προϊόντα πρώτης ανάγκης στη γειτονική Κολομβία, είτε τα στοίβαζαν σε αποθήκες για να προκαλέσουν πολιτική αναταραχή. Η σχετική προπαγάνδα τερματίστηκε απότομα με την έλευση του κορονοϊού όταν οι ελλείψεις χτύπησαν και καπιταλιστικές μητροπόλεις, με πρώτο το Τόκιο.
    Οπως αποδείχθηκε, και στις δύο περιπτώσεις το πρόβλημα δεν εντοπιζόταν στην τροφοδοσία της αγοράς αλλά στο γεγονός ότι ιδιώτες (έμποροι ή απλοί πολίτες) συγκέντρωναν τρομακτικές ποσότητες για διαφορετικούς κάθε φορά λόγους. Τόσο στην περίπτωση της Βενεζουέλας δηλαδή όσο και στις αναπτυγμένες δυτικές οικονομίες το σύστημα που απέτυχε να προσφέρει χαρτί τουαλέτας ήταν ο καπιταλισμός, λόγω της έλλειψης κεντρικού ελέγχου στη διανομή προϊόντων.
    Ευτυχώς το ίδιο σύστημα που ευθύνεται για τις ελλείψεις εξακολουθεί να προωθεί την προπαγάνδα του και σε εφημερίδες και άλλα έντυπα τα οποία μπορείς να χρησιμοποιήσεις καταλλήλως σε περιόδους κρίσης.
    Info

    από : Eφημερίδα των Συντακτών

    Σημείωση : Ο υπέρτιτλος προστέθηκε από τή "Νέα Μύκονο"

    Σφίξανε, ως φαίνεται, τά πράματα στήν Αγγλία...

    Βρετανία: Αποσύρεται στο Ούινδσορ η Ελισάβετ


    EPA/FACUNDO ARRIZABALAGA
    Στο κάστρο του Ουίνδσορ – 40 χιλιόμετρα δυτικά του Λονδίνου – θα αποσυρθεί για πολλές εβδομάδες η βασίλισσα Ελισάβετ λόγω του νέου κορωνοϊού, όπως ανακοίνωσαν τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ την Τρίτη.
    Σύμφωνα με το παλάτι, πρόκειται για προληπτικό μέτρο, ενώ υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι βάσει των υφιστάμενων συνθηκών.

    Η βασίλισσα θα πάει στο κάστρο του Ουίνδσορ για την περίοδο του Πάσχα την Πέμπτη 19 Μαρτίου, μία εβδομάδα νωρίτερα απ’ ό,τι είχε προγραμματιστεί.
    Είναι, δε, πιθανόν η βασίλισσα να παραμείνει εκεί μετά την περίοδο του Πάσχα, σύμφωνα με τα βρετανικά ανάκτορα.
    Η 93χρονη Ελισάβετ ανακοίνωσε από την Παρασκευή την αναβολή σειράς δημοσίων εμφανίσεών της για τις επόμενες εβδομάδες λόγω της πανδημίας.
    Πολλές δημόσιες εκδηλώσεις, στις οποίες επρόκειτο να παραστεί η βασίλισσα ή μέλη της βασιλικής οικογένειας τους επόμενους μήνες, αναβλήθηκαν ή ακυρώθηκαν, μεταξύ αυτών η λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ουίνδσορ και πέντε «γκάρντεν πάρτι».
    Εξετάζεται εξάλλου – αν και δεν έχει ληφθεί επισήμως απόφαση – η αναβολή της επίσημης επίσκεψης του αυτοκράτορα Ναρουχίτο της Ιαπωνίας και της συζύγου του.

    Με πληροφορίες από Reuters, AFP

    Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2020


    από: Naftemporiki

    Παρασκευή 20 Μαρτίου 2020

    Τό σκιτσαρισμένο σχόλιο τής ημέρας από τόν...

    Να μείνετε, εκεί, να πολεμήσετε γιατί εμείς δηλώσαμε ότι σταματήσαμε τή δόμηση (τήν νόμιμη όχι τά λαθραία)
    ...καί μάς πρέπουν μπράβο καί βραβεία γι αυτή τήν αγαθοεργία!....
    Έ, τώρα, θά τά φέρνουμε πιό δύσκολα βόλτα ...
     ...Γιάννη Δερμεντζόγλου   
    20 Μαρτίου 2020 
    από : Τvxs.gr 

    Σημείωση "Νέας Μυκόνου" : Τό δύσκολο δρόμο τής "Αρετής" -λέμε τώρα- αποφάσισε μία μερίδα τού ΜΟΚ (Μυκονιάτικου Οικοδομικού Κατεστημένου).
    -Λέτε, λοιπόν (!!!), νά έχουμε αναδόμηση στή σύνθεση αντιδημάρχων;
    Εδώ, πάντως, είναι πού ισχύει, σέ όλο τό πλάτος της -καί τό βάθος της- η ρήση τού μεγάλου Αλέφαντου : "Θά γελάνε καί τά τσιμέντα"!!!

    (Είτε συμβεί αναδόμηση είτε όχι...)

    H σάτιρα τής επικαιρότητας σκιτσαρισμένη...

    σκίτσο τού Κώστα Γρηγοριάδη   
    19.03.2020  
    από : efsyn.gr

    Πέμπτη 19 Μαρτίου 2020

    Η Κριστίν Λαγκάρντ σήκωσε το «μπαζούκας»: "Eπιθετικό πρόγραμμα με αγορές ομολόγων ύψους 750 δις ευρώ...!

    Ώρα των «πυρηνικών» όπλων στον πόλεμο του κοροναϊού...
    Στη 1.30 τα ξημερώματα, με την Ιταλία να γονατίζει από τον κοροναϊό και με την πανδημία να κλυδωνίζει ολόκληρη την Ευρώπη, η Κριστίν Λαγκάρντ σήκωσε το «μπαζούκα»: Η ΕΚΤ, μετά από έκτακτη νυχτερινή τηλεδιάσκεψη, ανακοίνωσε νέο επιθετικό πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης με αγορές ομολόγων - συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών - ύψους 750 δις ευρώ.

    Ήταν η μόνη απάντηση που μπορούσε να δοθεί μετά από μια ημέρα γενικής κατάρρευσης: Η Ιταλία είχε 475 νεκρούς από τον κορονοϊό μέσα σε ένα 24ωρο, η Γαλλία ανακοίνωσε αύξηση κρουσμάτων κατά 18%, και στις αγορές το κύμα πωλήσεων ευρωπαϊκών κρατικών ομολόγων είχε ήδη οδηγήσει την ΕΚΤ σε απ’ ευθείας παρέμβαση για να συγκρατήσει το κόστος δανεισμού κυρίως της Ιταλίας.

    Το νέο πρόγραμμα είναι ένα νομισματικό πακέτο-μαμμούθ που αποφασίστηκε ειδικά για την πανδημία, ονομάστηκε Pandemic Emergency Purchase Programme (PEPP), μπορεί να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο εάν απαιτηθεί, και θα παραμείνει σε ισχύ τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2020. «Οι έκτακτες συνθήκες επιβάλουν έκτακτη δράση. Δεν υπάρχουν όρια στην δέσμευσή μας στο ευρώ. Είμαστε αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουμε όλα τα όπλα που έχουμε στην διάθεσή μας» δήλωσε τα ξημερώματα η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά το εμβληματικό “whatever it takes» του Μάριο Ντράγκι.

    Η μεγάλη διαφορά του τότε με το τώρα είναι πως στο πρόγραμμα Λαγκάρντ θα ενταχθεί και η Ελλάδα, παρ’ ότι τα ομόλογά της δεν βρίσκονται σε επενδυτική βαθμίδα και δεν είναι επιλέξιμα για αγορές με βάση το καταστατικό της ΕΚΤ. Ωστόσο, στη χθεσινή τηλεδιάσκεψη αποφασίστηκε να χορηγηθεί στα ελληνικά ομόλογα ειδικό waiver – δηλαδή «εγγύηση» ασφάλειας - έτσι ώστε να μπορούν να αγοραστούν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι τίτλοι που εκδίδει το ελληνικό κράτος.

    Στην πραγματικότητα, η ΕΚΤ μπαίνει μετωπικά σ’ αυτή την νέα «οικονομία πολέμου» και κόβει αφειδώς χρήμα για να διασώσει τις ευρωπαϊκές οικονομίες από μία ύφεση απρόβλεπτου βάθους και διάρκειας. 

    Είχαν προηγηθεί δραματικές διαβουλεύσεις μεταξύ Φραγκφούρτης, Βρυξελλών, Ρώμης και Βερολίνου, με τις εκτιμήσεις στην έδρα της ΕΚΤ να δείχνουν πανευρωπαϊκή ύφεση που μπορεί να φθάσει και το 5%. Δημοσίευμα της γερμανικής FAZ, το οποίο «δείχνει» ως πηγή την Κριστίν Λαγκάρντ, επικαλείται υπολογισμούς σύμφωνα με τους οποίους εάν οι αυστηροί περιορισμοί για τον κορονοϊό διαρκέσουν τρεις μήνες, η οικονομία της ΕΕ μπορεί να συρρικνωθεί κατά 5%. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα, η πρόεδρος της ΕΚΤ έθεσε τα στοιχεία αυτά υπ’ όψιν των ευρωπαίων ηγετών, ενώ κοινοτικές πηγές αποδίδουν στην Λαγκάρντ ότι προειδοποίησε ακόμη και για ακραίο σενάριο ύφεσης της τάξης του 10%.

    Το μοντέλο προσομοίωσης βασίστηκε στην εκτίμηση πως κάθε μήνας καραντίνας θα «κόβει» από την ανάπτυξη της ευρωζώνης ποσοστό 2,1%.

    Με αυτά τα δεδομένα όλοι οι κανόνες, νομισματικοί και δημοσιονομικοί, ανατρέπονται και το «μπαζούκα» της ΕΚΤ γίνεται το πρώτο πυρηνικό όπλο σε έναν ασύμετρο, υγειονομικό και οικονομικό, πόλεμο. Σε δημοσιονομικό επίπεδο, άλλωστε, ο κοροναϊός έχει ήδη οδηγήσει σε σιωπηλή κατάρρευση και του Συμφώνου Σταθερότητας με την Ιταλία, την Ισπανία και την Γαλλία να ανακοινώνουν θηριώδη πακέτα δαπανών για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που προκαλεί η πανδημία.

    Οι έως τώρα δαπάνες που έχει εξαγγείλει η Ιταλία είναι της τάξης του 20% του ΑΕΠ της, με το τελευταίο πακέτο μέτρων της κυβέρνησης Κόντε να φθάνει τα 25 δις ευρώ. Ο Εμμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε προχθές ότι θα στηρίξει την οικονομία με με δαπάνες ύψους 45 δισ. ευρώ οι οποίες εκτοξεύουν το χρέος της χώρας πάνω από το 100% του ΑΕΠ, ενώ στο 20% του ΑΕΠ φθάνουν και τα αντίστοιχα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία.
    19/3/2020
    Νικόλ Λειβαδάρη
     από : Tvxs.gr

    FCA Heritage: Ωδή στις γυναίκες οδηγούς αγώνων!

    Ήταν το 1932 όταν η Odette Siko συμμετείχε στο θρυλικό 24ωρο αγώνα του Man στο τιμόνι μιας Alfa Romeo 6C 1750, τερματίζοντας στην 4η θέση γενικής. Με αυτό τον τρόπο η Siko δεν έγινε απλά η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε στο “24 Heures du Mans”, αλλά κρατά και την υψηλότερη θέση που ποτέ κατέκτησε γυναίκα στο συγκεκριμένο αγώνα μέχρι σήμερα.


    Τέσσερις γυναίκες που έσπασαν το στερεότυπα στους αγώνες αυτοκινήτου εντυπωσιάζοντας με την ταχύτητα και το χαρακτήρα τους μας θύμισε η FCA Heritage με αφορμή την πρόσφατη ημέρα της γυναίκας (8 Μαρτίου).
    Μπορεί για κάποιους οι αγώνες αυτοκινήτου να θεωρούνται μια κυρίως ανδρική υπόθεση, όμως η FCA Heritage, ο οργανισμός που σαν στόχο έχει τη διατήρηση της ιστορίας των ιταλικών μαρκών του Ομίλου Fiat Chrysler Automobiles, με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου) τιμά τέσσερις γυναίκες που έσπασαν τα στερεότυπα στο χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Οι Odette Siko, Maria Teresa De Filippis, Michèle Mouton και Maria Antonietta Avanzo έχουν ως κοινό γνώρισμα την αγάπη για την ταχύτητα, αλλά και το γεγονός ότι και οι τέσσερις αγωνίστηκαν με ιταλικά μοντέλα εταιριών, όπως οι Fiat, Alfa Romeo, Abarth και Maserati.

    (από Naftemporiki 10/3/2020) 

    Τέσσερις γυναίκες που έσπασαν το στερεότυπα στους αγώνες αυτοκινήτου εντυπωσιάζοντας με την ταχύτητα και το χαρακτήρα τους μας θύμισε η FCA Heritage με αφορμή την πρόσφατη ημέρα της γυναίκας (8 Μαρτίου).
    Μπορεί για κάποιους οι αγώνες αυτοκινήτου να θεωρούνται μια κυρίως ανδρική υπόθεση, όμως η FCA Heritage, ο οργανισμός που σαν στόχο έχει τη διατήρηση της ιστορίας των ιταλικών μαρκών του Ομίλου Fiat Chrysler Automobiles, με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου) τιμά τέσσερις γυναίκες που έσπασαν τα στερεότυπα στο χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Οι Odette Siko, Maria Teresa De Filippis, Michèle Mouton και Maria Antonietta Avanzo έχουν ως κοινό γνώρισμα την αγάπη για την ταχύτητα, αλλά και το γεγονός ότι και οι τέσσερις αγωνίστηκαν με ιταλικά μοντέλα εταιριών, όπως οι Fiat, Alfa Romeo, Abarth και Maserati.

    (από Naftemporiki 10/3/2020) Ολόκληρο τό άρθρο ΕΔΩ

    ΔΩ

    Η σάτιρα τής καθημερινότητας σκιτσαρισμένη από τόν...

    ...Κώστα Γρηγοριάδη 
           18.03.2020
    από : efsyn.gr

    Τετάρτη 18 Μαρτίου 2020

    Τό νεοφιλελεύθερο μοντέλο, τελικά, δέν ήταν ‘‘παντός καιρού’’...


    Στην Ισπανία η κυβέρνηση Σάντσεθ προχωρά στην εθνικοποίηση όλων των ιδιωτικών νοσοκομείων για την αντιμετώπιση της ραγδαίας εξάπλωσης του κοροναϊού στη χώρα. O υπουργός Υγείας της χώρας Σαλβαδόρ Ιλα ανακοίνωσε ότι επιτάσσονται και μπαίνουν υπό δημόσιο έλεγχο και όλες οι ιδιωτικές εταιρείες που είναι σε θέση να παράγουν ιατρικό εξοπλισμό.
    Στην Βρετανία του Τζόνσον και του δόγματος της «αγέλης», τα αεροδρόμια του Χίθροου και του Γκάτγουικ, τα δύο μεγαλύτερα της χώρας, έστειλαν επιστολή στην Ντάουνινγκ Στριτ ζητώντας, οποιουδήποτε μεγέθους και μορφής, κρατική στήριξη εδώ και τώρα. Αλλιώς θα κατεβάσουν ρολά.
    Στο Παρίσι, ο υπουργός Οικονομικών Μπρουνο ΛεΜερ δήλωσε ότι η γαλλική κυβέρνηση είναι έτοιμη ακόμη και για εθνικοποιήσεις για να «προστατεύσει τις μεγάλες εταιρίες της χώρας». «Αυτό μπορεί να γίνει με ανακεφαλαιοποίηση», είπε, «μπορεί να γίνει με την απόκτηση ποσοστού, μπορώ ακόμα και να χρησιμοποιήσω τον όρο εθνικοποίηση, εάν χρειαστεί».
    Στην Ιταλία η κυβέρνηση Κόντε ανακοίνωσε, μέσα στην νύχτα, την εθνικοποίηση του μεγαλύτερου αερομεταφορέα της χώρας, της Alitalia, δια της «σύστασης μιας νέας εταιρίας η οποία θα ελέγχεται πλήρως από το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, και θα έχει ως μητρική μια άλλη εταιρία με, ακόμη και έμμεση, πλειοψηφική δημόσια συμμετοχή».
    Στην Ελλάδα, ο Νικήτας Κακλαμάνης, γιατρός και βουλευτής της συντηρητικής κυβερνητικής παράταξης ζήτησε - μέσω της δημόσιας τηλεόρασης - από τα «νεοφιλελεύθερα παπαγαλάκια» να μην «ξαναπιάσουν στην πένα τους» το σύστημα δημόσια υγείας. Και όλοι μαζί - συντηρητικοί, αριστεροί και… «παπαγαλάκια» - βγαίνουν στα μπαλκόνια και χειροκροτούν για να αντέξει το ΕΣΥ.
    Θα μπορούσε να είναι η κατάρρευση, μέσα σε μια νύχτα, της σχολής του Σικάγο, του δόγματος του νεοφιλελευθερισμού, κι εκείνου του «αόρατου χεριού» της αγοράς που θα, εμφανιζόταν ως ο από μηχανής Θεός, και θα ρύθμιζε τα πάντα. Θα μπορούσε να είναι, μέσα στις δεκαπέντε-είκοσι μέρες που χρειάστηκε ο κορονοϊός για να «πετάξει» από την Κίνα στην μακάρια Ευρώπη, και η ακαριαία κατάρρευση του δόγματος των Μνημονίων που διέλυσε την Ελλάδα επί μια δεκαετία. Και θα μπορούσε να είναι επίσης η επιβεβαίωση εκείνου που θυμήθηκε, με μοιραία καθυστέρηση, ο Εμμανουέλ Μακρόν αφού είδε την πανδημία να διαλύει την Γαλλία: Ότι πρέπει «να επανεξετάσουμε τις αξίες της δημοκρατίας μας» και πως «κάποια αγαθά και υπηρεσίες», όπως η ανθρώπινη ζωή και η υγεία «πρέπει να τίθενται εκτός αγορών».
    Πέρα από αυτά μπορεί να είναι και κάτι ακόμη. Η ύστατη απόδειξη της αδυναμίας της «ενωμένης» Ευρώπης να αντιληφθεί τον λόγο ύπαρξής της. Και να σταματήσει να υπάρχει. 
    Η χθεσινή απόφαση του Eurogroup μοιάζει σταγόνα στον ωκεανό, εάν όχι μακάβριο ανέκδοτο μπροστά στην υγειονομική, ανθρωπιστική και οικονομική κρίση που προκαλεί ο κορονοϊός. Οι έξτρα δαπάνες κατά 1% του ευρωπαϊκού απέχουν πολύ από το «whatever it takes» του Ντράγκι που επανέλαβε με πομπώδες ύφος ο πρόεδρος του Eurogroup Μάριο Σεντένο, μπροστά σε μια οικονομική κατάρρευση που διαγράφεται ήδη χειρότερη από εκείνη της Lehman Brothers. Κι αυτή την φορά, οι ευκαιρίες διάσωσης δεν θα είναι πολλές.
    Το Politico το περιγράφει με απόλυτους, κυνικούς αριθμούς: Η κρίση, λέει, πλήττει περισσότερο τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειες που διαθέτουν και τα μικρότερα δημοσιονομικά περιθώρια. Το χρέος της Ιταλίας είναι στο 134% του ΑΕΠ και της Ισπανίας και της Γαλλίας κοντά στο 100%. Με τις αποδόσεις των ομολόγων τους να βρίσκονται ήδη στα ύψη, οι δυνατότητές τους για αυτόνομη επεκτατική δημοσιονομική παρέμβαση είναι ανύπαρκτες.
    Με το κόστος σε ανθρώπινες ζωές να εκτοξεύεται ήδη σε δραματικά επίπεδα, εάν η Ευρώπη δεν βοηθήσει ουσιαστικά και επιθετικά αυτές τις χώρες, τότε οι φυγόκεντρες δυνάμεις μπορεί να είναι ακαριαίες. Εάν αυτή η βοήθεια δεν είναι ριζοσπαστική, «τότε εύκολα οι Ιταλοί μπορεί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι ο μόνος δρόμος λύτρωσης είναι η υποτίμηση του νομίσματός τους», γράφει το Politico. Κι επειδή αυτή την στιγμή δικό τους νόμισμα δεν έχουν, «εάν πιστέψουν πως μόνον μόνοι τους μπορούν να τα καταφέρουν, θα επιδιώξουν να μείνουν μόνοι τους - με τον όποιον τρόπο…». 
    17 Μαρτίου 2020
    Νικόλ Λειβαδάρη

    Σημείωση : Ο υπέρτιτλος, βγαλμένος από τό κείμενο, προστέθηκε από τή "Νέα Μύκονο"

    Σκιτσάροντας καί σατιρίζοντας τήν επικαιρότητα...





    Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 17.03.20)

    Δευτέρα 16 Μαρτίου 2020

    Μέ τό κλείσιμο καί τών καταστημάτων, επιτέλους, θά επαληθευτεί, γιά τούς αμφισβητίες, η θεωρία τού Δαρβίνου γιά τήν "Εξέλιξη τών Ειδών"....


    Μεσημέρι κι αποκαλόκαιρο κάπου '58 μέ '60. Στό Γιαλό ούτε κορωνοϊοί ούτε κορώνες*. Μόνο βαρκάκια στό νερό καί στήν άμμο..

    *κουρούνες (κορακοειδή πτηνά)

    Τι γίνεται με το «μετά»;


    Επειδή εγώ είμαι και πάντα λίγο του “μετά”, να πω τα εξής:
    Θεωρώ ότι αποκλείεται να είσαι εχέφρων άνθρωπος και να μην σε τρομάζει όλο αυτό που συμβαίνει.
    Δεν είναι, προφανώς, το θέμα αν θα πεθάνεις εσύ ή κάποιος δικός σου και πάντως δεν είναι μόνο αυτό.
    Γενικά δεν είναι το θέμα ο θάνατος εδώ.
    Είναι μια κατάσταση που ανατρέπει όλα εκείνα πάνω στα οποία..
    έχουμε στήσει τις κοινωνικές και ατομικές μας ασφάλειες, είναι η ταχύτατη ανατροπή των πραγμάτων όπως τα ξέραμε, είναι αυτό που πλέον βλέπεις να διαλύεται το (γνωστό σου) σύμπαν με ρυθμούς και ακρίβεια δυστοπικού σεναρίου.
    Νομίζω ότι όλοι εκείνοι που επιμένουν να μην προσέχουν και να πηγαίνουν ο ένας πάνω στον άλλον, βρίσκονται απλώς σε μια φάση άρνησης αυτής της πραγματικότητας, εν μέρει από κουταμάρα (είναι η αγαπημένη μου λέξη των ημερών αυτή), εν μέρει λόγω ενός μεγαλύτερου φόβου απ' όσο θέλουν και οι ιδιοι να αντιληφθούν.
    Του φόβου όχι της ίδιας της ασθένειας, αλλά των ανατροπών που έφερε.
    Πιστεύουν ότι αν δεν προσαρμοστούν σε αυτές, οι αλλαγές δεν θα συμβαίνουν, θα εξαφανιστούν. Τόσο απλό.
    Και βέβαια, είναι και το άλλο: Το μετά.
    Όλοι ξέρουμε ότι μετά θα γίνει της πουτάνας, αλλά το έχουμε απωθήσει προς το παρόν, το κρύβουμε πίσω από το "ας επιβιώσουμε τώρα και μετά βλέπουμε".
    Μην σας τρομάξω, αλλά δεν έχουμε να δούμε και πολλά, πάνω κάτω τα σενάρια είναι συγκεκριμένα και για ένα διαστημα κανένα τους δεν είναι πολύ ευχάριστο.
    Θα χαθούν δουλειές και χρήματα, θα αλλάξουν οι προτεραιότητες, πολλά από τα έως τώρα αυτονόητα θα γίνουν μακρινή ανάμνηση, ο κοσμος θα γίνει πιο κλειστός και αποπνικτικός, πιο δύσπιστος και φοβικός.
    Το βέβαιο είναι ότι το μετά, βαχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, είναι ένα αλλο μετά απ' αυτό που ξέραμε ως τώρα, αλλάζει τον κόσμο αυτό που γίνεται και ο κοσμος θα πάρει καιρό να βρει τα νέα πατήματά του.
    Σε κάποια πράγματα, βέβαια, ίσως γίνει καλύτερος.
    Δική μου εκτίμηση είναι ότι θα πάρουμε και μαθήματα.
    Θα εμπιστευτούμε πιο πολύ την επιστήμη, συνειδητοποιώντας ότι αυτή μας σώζει και όχι οι μεταφυσικές.
    Θα εξοικειωθούμε πιο πολύ με την τεχνολογία. Κι αυτή θα σώσει και ήδη σώζει ζωές και μας κάνει πιο εύκολη την επικοινωνία σ’ αυτή τη φάση της αβεβαιότητας και της μοναξιάς.
    Θα επανεκτιμήσυμε και θα επαναπροσδιορίσουμε την αξία των πραγμάτων και των σχέσεών μας με τους άλλους ανθρώπους, ιδιαίτερα αυτούς που έτυχε ή επιλέξαμε, ή επέλεξαν εκείνοι να είναι “κοντά” μας σ’ αυτή τη φάση της αβεβαιότητας, να είναι “εκεί” με οποιονδήποτε τρόπο.
     
    Όταν το διακύβευμα είναι το ύψιστο, η ζωή δηλαδή, μοιραία επαναπροσδιορίζονται και ζυγίζονται τα πάντα.
    Γενικώς, πάντα όταν το διακύβευμα φτάνει να είναι το ύψιστο, χάνω κάτι ολοκληρωτικά ή το σώζω, χρειάζεται επαναπροσδιορισμός των πραγμάτων.
    Όσοι μπορουν να το αντιληφθούν αυτό και να προσαρμοστούν σε αυτό και να κάνουν τους επαναπροσδιορισμούς, είναι και εκείνοι που θα στηρίξουν τον κόσμο σε αυτό το, άγνωστο εν πολλοίς, παρακάτω του.
    Και τους εαυτούς τους και όσους είναι δίπλα τους.
    Ειναι εμπειρικά αποδεδειγμένο αυτό.
    Ιστορία λέγεται.


    Μαρία Δεδούση (fb)

    Η μπούρδα έχει κοντά ποδάρια γιατί... "έχει ο καιρός γυρίσματα"...

    «Ο τρόμος και η αθλιότητα του μπουρδο-φιλελευθερισμού»...
    Τελικά, οφείλουμε κάτι σημαντικό σ’ αυτό το μικροσκοπικό κι αόρατο πραγματάκι που δεν ξέρουμε ακόμη πώς τρύπωσε μέσα μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά, κι απειλεί να κατακλύσει –αλλά όχι απαραίτητα να καταλύσει– τα σώματα του 60-70% του παγκόσμιου πληθυσμού. Οφείλουμε στον Covid-19 –που ίσως του αξίζει ένα καλύτερο όνομα, είναι κρίμα να προκαλείς τόσο παγκόσμιο σαματά και να σε βαφτίζουν με πέντε αρχικά και δύο νούμερα–, του οφείλουμε λοιπόν το ξεβράκωμα και τον εξευτελισμό οικονομικών δογματισμών που κυριάρχησαν στον κόσμο για τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες, αλλάζοντας τα φώτα στον πλανήτη και στην ανθρωπότητα.
    Οφείλουμε στον κορονοϊούλη μας την αποκάλυψη της γύμνιας του νεοφιλελευθερισμού και της απάτης του μονεταρισμού, που έπειτα από μισό αιώνα ιδεολογικού και πολιτικού μονοπωλίου σκάνε σαν τσιχλόφουσκα στα μούτρα των εμπνευστών τους (όσων ακόμη ζουν) και των ζηλωτών τους (που δυστυχώς ζουν και βασιλεύουν). Οφείλουμε στην επιδημία, που έγινε πανδημία και μπορεί να εξελιχθεί στη χειρότερη κρίση του νέου αιώνα, την αποκάλυψη του τρόμου και της αθλιότητας του μπουρδο-φιλελευθερισμού, γιατί σε αυτό συντίθενται τελικά τα δύο ρεύματα οικονομικής «σκέψης» (απερισκεψίας ή ολικής άνοιας, θα έλεγα εγώ, εξ ου και το «μπουρδο-φιλελευθερισμός» – δικής μου επινόησης, μην ψάχνετε σε λεξικά και βικιπέντιες) που κατέκλυσαν κάθε αρμό εξουσίας από τη Δύση στην Ανατολή, από τον Βορρά στον Νότο, σε κάθε κυβέρνηση, κάθε κόμμα εξουσίας, κάθε κεντρική τράπεζα, κάθε διεθνή οργανισμό, κάθε μηχανισμό και θεσμό της αγοράς και της οικονομίας.
    Περιδεείς –κανονικά χεσμένοι δηλαδή–, άβουλοι, χαμένοι, μπερδεμένοι οι ρέκτες του μπουρδο-φιλελευθερισμού –μπάμπηδες, μπογδανόπουλα, μακρόνηδες, τζιμερόπληκτοι, αδωνοϊοί, στουρνάρια, για να μιλήσουμε μόνο για μερικές εγχώριες, γραφικές εκδοχές του είδους που αποτελεί τη χειρότερη ιδεολογική πανδημία που έχει πλήξει την ανθρωπότητα–, όλοι οι μπουρδο-φιλελεύθεροι, λοιπόν, είτε γλείφουν ό,τι έφτυναν εδώ και χρόνια είτε απλώς αποδέχονται σιωπηλά, σαν βάλσαμο, τις τεράστιες δόσεις «κρατισμού» κατά της πανδημίας.
    Τώρα, είμαστε όλοι κρατιστές, έτσι κουφαλίτσες; Πού είναι οι αποτελεσματικές και πάνσοφες αγορές σας, λεβέντες; Πού έχει λουφάξει η «επινοητική» επιχειρηματικότητα που «η μόνη κοινωνική της ευθύνη είναι να δημιουργεί κέρδη για τους μετόχους της» (Φρίντμαν); Πού εξαφανίστηκαν οι φιλελεύθερες βεβαιότητες ότι «όσο περισσότερο το κράτος σχεδιάζει, τόσο περισσότερο δυσκολεύει τα άτομα να σχεδιάσουν» (Χάγεκ); «Πού είναι το κράτος;!», κραυγάζουν τώρα αγωνιωδώς οι αντικρατιστές που ήθελαν να το συρρικνώσουν, να το εξαφανίσουν, να ξεπουλήσουν κάθε παραγωγικό του βραχίονα, να ακρωτηριάσουν κάθε δημιουργικό του αρμό, να αποδυναμώσουν κάθε κοινωνικά αναντικατάστατη υπηρεσία του – και το έχουν κάνει ήδη, δυστυχώς, σε βαθμό καταστροφικό, επιτρέποντας στον κορονοϊούλη να παραλύσει συστήματα υγείας και προστασίας του πληθυσμού από την επιδημία.
    «Είμαστε όλοι κρατιστές» τώρα, με τρόπο που δεν ήμασταν ούτε καν στην κρίση του 2008, θεωρητικώς τη χειρότερη από το 1929. Αγορές, μέτοχοι, κεντροτραπεζίτες, τραπεζίτες, golden boys and girls, πολυεθνικές, επιχειρηματικά λόμπι, οργανισμοί της καπιταλιστικής διεθνούς, νεοφιλελεύθεροι, «μεταρρυθμιστές», αντικρατιστές, ακροδεξιοί, κεντροδεξιοί, κεντροαριστεροί, δισεκατομμυριούχοι, κερδοσκόποι, ραντιέρηδες, πλούσιοι, νεόπλουτοι, μικρομεσαίοι, ελίτ, τάξεις και στρώματα που είχαν αποκτήσει αλλεργία σε κάθε τι κρατικό, γραφειοκράτες και τεχνοκράτες που φιλοτέχνησαν και υπηρέτησαν με τόσο ζήλο τα δόγματα της δημοσιονομικής λιτότητας και του απεχθούς πληθωρισμού, εκλιπαρούν τώρα για μεγάλες, θηριώδεις δόσεις κράτους. Τεράστιες δόσεις δημόσιων δαπανών και χρήματος. Αφθονου, φτηνού χρήματος, ακόμη και πληθωριστικού. Χρήματος σκορπισμένου από το ελικόπτερο, κατατεθειμένου στους λογαριασμούς των επιχειρήσεων, ει δυνατόν παραδοτέου με ντιλίβερι στα σπίτια των νοικοκυριών.
    Το συνονθύλευμα του μπουρδο-φιλελευθερισμού θέλει από το κράτος τα πάντα και τα θέλει τώρα. Οι κεντρικές τράπεζες να τυπώσουν και να μοιράσουν άφθονο χρήμα, σε κάθε εκδοχή. Οι εμπορικές τράπεζες να απαλλαγούν από την υποχρέωση να κυνηγήσουν ανελέητα τους «κόκκινους» δανειολήπτες και οι εποπτικοί μηχανισμοί να ξεχάσουν τους υπερφίαλους σχεδιασμούς για δραστική μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Οι κυβερνήσεις να αυξήσουν χωρίς φειδώ τις δημόσιες δαπάνες τους, να κάνουν κάθε επένδυση που περνάει απ’ το μυαλό τους – τρύπες στα οδοστρώματα και ταυτόχρονα βούλωμά τους, κατά το κλασικό ρουζβελτιανό παράδειγμα. Στάχτη και μπούλμπερη τα μηδενικά και τα χαμηλά ελλείμματα, στον διάβολο το Σύμφωνο Σταθερότητας, όχι ευελιξία, εξάρθρωση ει δυνατό να υποστεί. Πλεονάσματα; Τι είναι αυτό; Ποιος διεστραμμένος νους τα σκέφτηκε;
    Οι κυβερνήσεις πρέπει να γίνουν τρυφερές, τα κράτη γενναιόδωρα. Να πληρώσουν αδρά τις έρευνες για το εμβόλιο και τις θεραπείες. Να ενισχύσουν τα συστήματα υγείας – τα ιδιωτικοποιούμε αργότερα, βρε αδερφέ. Να καλύψουν τις ζημιές των επιχειρήσεων, να τους παγώσουν τα χρέη, να τους πληρώσουν τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις, να επιδοτήσουν την τόνωση του τζίρου τους. Και, ει δυνατόν, τα κράτη το βράδυ να στέκονται στο προσκέφαλο των τρομαγμένων οικονομικών ελίτ και να τις νανουρίζουν γλυκά: «Κοιμηθείτε, αγγελούδια μου, κρίση είναι, θα περάσει, η μαμά είναι εδώ να σας πάρει τον πυρετό, να αντιμετωπίσει τον κορονοϊό, να σας διώξει τους εφιάλτες, θα ξυπνήσετε ένα πρωί κι όλα θα είναι στη θέση τους, ο καπιταλισμός κραταιός, οι ισολογισμοί σας καθαροί, οι μετοχές σας στα ύψη, η μαμά είναι εδώ και θα σας σώσει ακόμη κι αν χρειαστεί να ξεπουλήσει το τελευταίο της προικιό. Η μαμά είναι εδώ, στο πλάι σας, και για ό,τι είπατε σε βάρος της, για το βρισίδι που της ρίξατε, δεν σας κρατάει κακία, νερό κι αλάτι».

    💬 Θεωρίες για την υπεραξία
    Αν το υπουργείο Οικονομικών αποφάσιζε να γεμίσει φιάλες με τραπεζογραμμάτια, να τις θάψει σε κατάλληλο βάθος σε μη χρησιμοποιούμενα ανθρακωρυχεία, τα οποία ύστερα γέμιζε με απορρίμματα των πόλεων και επέτρεπε στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, σύμφωνα με τις γνωστές αρχές του laissez-faire, να ξεθάψουν τα τραπεζογραμμάτια πάλι (αφού αποκτήσουν, βεβαίως, το δικαίωμα να το κάνουν, υποβάλλοντας προσφορές σε πλειοδοτικό διαγωνισμό), δεν θα υπήρχε πλέον ανεργία και, με τη συνδρομή των επιπτώσεων, το πραγματικό εισόδημα της κοινωνίας καθώς επίσης και ο πλούτος της θα αυξάνονταν, πιθανώς αρκετά περισσότερο από ό,τι σήμερα. Θα ήταν, ασφαλώς, λογικότερο να ανεγερθούν οικίες και να γίνουν ανάλογα έργα, αλλά αν υπάρχουν πολιτικές και πρακτικές δυσκολίες γι’ αυτό, τα παραπάνω θα ήταν καλύτερα από το τίποτε.
    John Maynard Keynes, «Η γενική θεωρία της απασχόλησης, του τόκου και του χρήματος»
    kibi2@yahoo.gr και kibi-blog.blogspot.gr

    Σημείωση : Ο υπέρτιτλος, βγαλμένος από τό κείμενο, προστέθηκε από τή "Νέα Μύκονο"