Η μαγκιά του Βαγγέλα και το ανφέαρ της Καϊλή
Γράφει ο Χρήστος Ξανθάκης
Το έχω γράψει πολλές φορές ότι τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια προς τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη κι έχουν πέσει διάφοροι σύντροφοι και συναγωνιστές να με φάνε. Που είναι δεξιός, που είναι συντηρητικός, που έπαιζε μπουνίδια με τους δικούς μας στη δεκαετία του ογδόντα, που είπε..
κυρά Τασία τη Χριστοδουλοπούλου, που είναι πίξιος, που είναι δίξιος. Μόνο για τη μουστάκα δεν έχω ακούσει τίποτε ακόμη, μην είναι κάνα κρυφό σύμβολο ανδρικής εξουσίας και πρέπει να πάρει δρόμο μαζί με τις κάθε είδους ταυτότητες…
Τον Μεϊμαράκη τον γνώρισα πριν από κάτι χρόνια...
Το έχω γράψει πολλές φορές ότι τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια προς τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη κι έχουν πέσει διάφοροι σύντροφοι και συναγωνιστές να με φάνε. Που είναι δεξιός, που είναι συντηρητικός, που έπαιζε μπουνίδια με τους δικούς μας στη δεκαετία του ογδόντα, που είπε..
κυρά Τασία τη Χριστοδουλοπούλου, που είναι πίξιος, που είναι δίξιος. Μόνο για τη μουστάκα δεν έχω ακούσει τίποτε ακόμη, μην είναι κάνα κρυφό σύμβολο ανδρικής εξουσίας και πρέπει να πάρει δρόμο μαζί με τις κάθε είδους ταυτότητες…
Τον Μεϊμαράκη τον γνώρισα πριν από κάτι χρόνια...

















