Οι μισοί Έλληνες πιστεύουν ότι ο κορωνοϊός κατασκευάστηκε...
Θεωρίες συνωμοσίας και ανησυχία για την Οικονομία... ενστερνίζονται για την πανδημία του
νέου κορωνοϊού σχεδόν οι μισοί Έλληνες, σύμφωνα με δημοσκόπηση της
"Pulse" για την εφημερίδα «Καθημερινή». Πέντε στους 10 θεωρούν ότι υπήρξε
ανθρώπινη παρέμβαση στην δημιουργία του κορωνοϊού, ενώ το 33% εκτιμά ότι
εξυπηρετεί την επιβολή μαζικού αναγκαστικού εμβολιασμού. Πιο αναλυτικά, στο ερώτημα εάν ο νέος
κορωνοϊός δημιουργήθηκε τυχαία στη φύση ή είναι ανθρώπινο δημιούργημα,
το 30% απαντά ότι είναι ανθρώπινο δημιούργημα με κάποιο σκοπό (πχ
πείραμα), το 37% ότι δημιουργήθηκε τυχαία στη φύση, το 23% ότι είναι
ανθρώπινο δημιούργημα κατά λάθος (πχ ατύχημα σε εργαστήριο), ενώ δεν
ξέρω/δεν απαντώ απάντησε το 11% των ερωτηθέντων. Η έρευνα αποτυπώνει και τη διάχυτη
ανησυχία των πολιτών για τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας. Το 32%
δηλώνει ότι ανησυχεί για την οικονομική του κατάσταση, το 23% για τον
νέο κορωνοϊό και την υγεία του, αλλά οι περισσότεροι, το 42% δήλωσαν ότι
ανησυχούν και για τα δυο παραπάνω...
Η
άρνηση του κ. Πέτσα να ανακοινώσει τα ποσά που διατέθηκαν σε κάθε ΜΜΕ
για τον κορονοϊό αποτελεί γεγονός με αυτόνομη σημασία και βαρύτητα.
Υπερβαίνει και το ίδιο το γεγονός ότι διοχετεύθηκε δημόσιο χρήμα σε
Μέσα ανύπαρκτα, Μέσα που δημιουργήθηκαν ad hoc, Μέσα εικονικά, Μέσα προς
πώληση, απίθανες ιστοσελίδες χωρίς επισκέπτες. Η άρνηση Πέτσα είναι μέρος της διασπάθισης δημοσίου χρήματος αλλά την υπερβαίνει.
Το μπούκωμα της μιντιακής αγοράς με χρήμα είναι ένας ακόμα κρίκος στις
δουλειές που άνοιξαν πριν χρόνια με το ΚΕΕΛΠΝΟ. Είναι σκάνδαλο
αναμενόμενο από μια πολιτική παράταξη που ξέρει πώς γίνονται αυτές οι
δουλειές και είναι η μόνη πλέον που μπορεί να τις κάνει. Τα Μέσα το
ήξεραν προεκλογικά, την περίμεναν και την βοήθησαν. Δεν μπορούσαν να
κάνουν αλλιώς. Ξέρουν ότι πέρασαν οι εποχές που η πίτα στα ΜΜΕ
μοιραζόταν στους παλιούς εκδότες, η πολιτική τους έπαιζε μεταξύ πράσινων
και γαλάζιων και όταν χάλαγε καμιά συμφωνία μετατοπιζόταν ένας εδώ ένας
εκεί. Τότε μείζονες αλλαγές δεν αναμένονταν. Μικρότερες γίνονταν. Τώρα
ούτε αυτές. Τώρα η μιντιακή αγορά είναι πολιτικό μονοπώλιο.
Τα ποσά του κ. Πέτσα δεν είναι σκάνδαλο που τους ξέφυγε και έσκασε.
Είναι υπολογισμένη εκ των προτέρων δουλειά. Μέτρησαν cost benefit και
τους βγάζει κέρδος το μπούκωμα των ΜΜΕ. Ήξεραν πως όταν θα σκάσει το
μυστικό δεν θα υπάρχουν ΜΜΕ να το παίξουν. Είναι όλα μπουκωμένα. Αυτή
ήταν ακριβώς η δουλίτσα. Τα ΜΜΕ είναι μπουκωμένα και όταν τρώνε δεν
μιλάνε. Σκάει το σκάνδαλο και τα Μέσα παίζουν μόνο βιτριόλι. Και οι
υπόλοιποι ασχολούμαστε με τον Μένιο Φουρθιώτη. Οι ανόητοι. Και
βέβαια σκάνδαλο είναι και η κατασκευή πολλών εικονικών ΜΜΕ για να πέσει
χρήμα σε φίλους/χορηγούς/υποστηρικτές. Σαν τους μιλημένους πελάτες με τα
vouchers στις πλατφόρμες της κατάρτισης. Τώρα ήταν μιλημένοι να
ανοίξουν σάιτ. Δουλίτσα να γίνεται, ρευστό να γυρνάει.
Σκάνδαλο αυτόνομο λοιπόν η άρνηση Πέτσα. Κυνική θεσμική εκτροπή.
Σκάνδαλο αυτόνομο και η αδράνεια της δικαιοσύνης, ο ύπνος των θεσμών. Η
νεκρική ακαμψία των ανεξάρτητων αρχών. Η συγκάλυψη της
αδιαφάνειας διά της μη δημοσιοποίησης αναιρεί κάθε έννοια κράτους
δικαίου. Φαύλος κύκλος. Είναι νόμιμο γιατί δε σας δίνω τα στοιχεία που
δείχνουν πως δεν είναι. Που να χτυπιέστε κάτω. Φυσικά δεν
περιμένω πλέον από κάτι «φιλελεύθερους» φίλους να μιλήσουν. Το έχασαν το
momentum, πέρασε το τρένο. Ο φιλελευθερισμός και η θεσμική τους
προσήλωση είχαν ημερομηνία λήξης τον Ιούλιο του 19. Τους έχω στο μυαλό
μου έναν έναν. Πιο θλιβεροί και από παρατράγουδο σε μεταμεσονύχτια trash
tv. Εμείς όμως τι κάνουμε; Όσοι σκάμε από την έλλειψη πολιτικού οξυγόνου; Χρειάζονται ευφάνταστες κινήσεις από τα κάτω. Μια ομάδα πολιτών που θα προσέφευγε στη δικαιοσύνη; Πράξεις εστιασμένης ανυπακοής στο όνομα αυτής ακριβώς της διαφάνειας;
Να δοκιμαστούν, θεσμικά και συντεταγμένα, οι αντοχές ενός οικοδομήματος
που κατάμουτρα μας λέει «τα σκορπάω όπως θέλω γιατί μπορώ να το κάνω
και γιατί έτσι μόνο θα μπορώ και αύριο να το κάνω»; Ένα σοβαρό παρατηρητήριο δημόσιων πολιτικών και διαχείρισης;
Όλα αυτά ίσως. Και κυρίως, πάνω από όλα, δημοσιότητα στο εξωτερικό για
τα έργα μιας κυβέρνησης που διαχειρίζεται με αδιαφάνεια το δημόσιο
χρήμα. Ωμά και κυνικά. Που οικοδομεί κυριαρχία με δημόσιο χρήμα σα να
είμαστε πάλι πριν το 2010.
Θα σας αποκαλύψω ένα μεγάλο μυστικό αλλά μην το πείτε πουθενά. Να μείνει μεταξύ μας! Εντάξει;
Ξέρετε γιατί έχουν γεμίσει τα ενημερωτικά site με την υπόθεση για το
βιτριόλι; Ξέρετε γιατί βάζουν κάθε λίγο λιγάκι ένα "ΕΚΤΑΚΤΟ" ακόμη κι αν
ένα άλογο κλάνει στου φασουλά το χάνι; Ξέρετε γιατί κάθε τόσο πεθαίνει
"ένας διάσημος.. τραγουδιστής, ηθοποιός, καλλιτέχνης" που δεν τον
έχετε ξανακούσει ποτέ; Ξέρετε γιατί φωτογραφήθηκε μία κοπέλα και
"γκρεμίστηκε" το Instagram;
Σςςςςς... ακούστε: Γιατί ΠΟΥΛΑΝΕ! ΠΟΥΛΑΝΕ φύλλα, φυλλάδων! ΠΟΥΛΑΝΕ
μαζεύοντας χιλιάδες επισκέψεις... ΠΟΥΛΑΝΕ γιατί ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ! ΟΛΟΙ! Και
ΟΛΕΣ!
Κι όποιος πει "εγώ δεν τσιμπάω" είναι υποκριτής! Ολοι τσιμπάμε...
Και όχι μόνο τσιμπάμε αλλά θέλουμε κι άλλο... κι άλλο... κι άλλο...
Αν δεν πουλούσαν δεν θα υπήρχαν όλα αυτά ή θα υπήρχαν με ένα μέτρο: στα "μονόστηλα"...
Και το χειρότερο ακόμη;
Δεν πουλάνε απλώς! Καθορίζουν την ατζέντα... Συντονίζουν τον δημόσιο
διάλογο... τις ιδιωτικές κουβέντες... τους εσωτερικούς μας μονόλογους...
ΜΑΣ συντονίζουν όπως και όποτε θέλουν βαρώντας το ντέφι!
Κι αν δεν συντονίσουν ΕΣΕΝΑ, συντονίζουν τον διπλανό σου, την παρέα σου, τους φίλους σου...
Και μετά;
Μετά διαβρώνουν! Διαλύουν το πρόσωπό μας και το μυαλό μας...
Σαν βιτριόλι ένα πράγμα!
Μεταξύ μας, έτσι;
Σχεδόν... έκρυψαν τα ΜΜΕ την επίσκεψη Τσιόδρα - Χαρδαλιά... Την εποχή του lockdown, οι Τσιόδρας-Χαρδαλιάς θα ηταν πρώτο θέμα στα μίντια. Σήμερα, η επίσκεψη τους στην Ξάνθη, πέρασε... στα ψιλά. Δείτε βίντεο:
Δεν προλαβαίνει να κάνει μια κίνηση η
κυβέρνηση και οι κατ' επάγγελμα εγκωμιαστές της ξεσαλώνουν Οπως με την
υπογραφή της συμφωνίας για την υφαλοκρηπίδα μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας. Ναι μεν η συμφωνία είναι θετική, αλλά όσοι νομίζουν ότι αλλάζει κάτι σε
σχέση με την Τουρκία θα ξυπνήσουν απότομα. Οπως ξύπνησαν όταν κατάλαβαν
ότι η, δήθεν, συμμαχία με τον στρατάρχη Χάφταρ δεν εμπόδισε την Τουρκία
να εφοδιάζει με όπλα την επίσημη κυβέρνηση της Λιβύης. Ηδη ο Χάφταρ
υποχωρεί παντού. Δεν είναι σώφρον να καλλιεργούνται
προσδοκίες για λόγους προπαγάνδας. Η Τουρκία, αν ο Ερντογάν εννοεί όσα
λέει, δεν πρόκειται να κάνει πίσω, επειδή θα την εμποδίζει η συμφωνία με
την Ιταλία. Σωφροσύνη, λοιπόν, καλή γνώση των δεδομένων και μακριά από πανηγυρισμούς χωρίς αντίκρυσμα. Γιώργος Καρελιάς
Κάτι τέτοιες στιγμές αξίζει να βλέπει κανείς Βουλή. Και μπορεί στο
παρελθόν να μην ήταν πλήρως κατανοητός από όλους, αλλά χθες ο βουλευτής
ΣΥΡΙΖΑ, καθηγητής Κ. Ζουράρις, έδωσε ρέστα. Μέσα σε δυο λεπτά, με το
γάντι (ως αστός) και με ευφυή ειρωνεία (ως αριστερός) διέλυσε κάθε
στεγανό της κυβέρνησης όσον αφορά την εκπαιδευτική της πολιτική. Αλλά το κερασάκι στην
τούρτα ήταν το φινάλε: ενώ πάει να φύγει, ξανανεβαίνει στο βήμα και σε
άπταιστα λατινικά (τη νέα γλώσσα στα σχολεία!) είπε τα λόγια του Κάτωνα:
Cēterum cēnseō Carthāginem esse dēlendam. Εννοώντας πως «όπως πρέπει να
καταστραφεί η Καρχηδόνα», έτσι πρέπει και αυτό το νομοσχέδιο. Αριστα
10! ΝΟ.ΡΑ. / ΕφΣυν
Ο
"ΜΙΑΟΥΛΗΣ"* παροπλίσθηκε στις 25 Ιουλίου 1992 Βυθίστηκε, αργότερα, στό Κρητικό
πέλαγος μέ δύο τορπίλες (η μία υποβρυχίου) καί από έναν βλήμα -πύραυλο- "exocet" πού εξαπολύθηκε από πυραυλάκατο κατα τή διάρκεια άσκησης τού Π.Ν.
*Στό Κ.Π.Μ. τού πλοίου έχει υπηρετήσει ο γράφων ως χειριστής Ρ/Ε (ραντάρ επιφανείας)
Όποτε
η πανδημία σε υγειονομικό επίπεδο κυλά ομαλά, η κυβέρνηση κομπάζει και
πιστώνεται τα εύσημα από τα ΜΜΕ που την εξυμνούν. Όποτε οι εξελίξεις
είναι δυσάρεστες και ο πολιτικός κίνδυνος μεγάλος, επανέρχεται η ατομική ευθύνη και τα ΜΜΕ στοχοποιούν επιλεκτικά συμπεριφορές, ώστε να μεταφερθεί η ευθύνη από την κυβέρνηση στους πολίτες. Έχει
επανειλημμένα επισημανθεί πως η επιστροφή είναι πολύ δυσκολότερη στην
εφαρμογή της από το lockdown και το «μένουμε σπίτι», καθώς απαιτεί
σχέδιο και διαχείριση. Η υποτροπή της νόσου σε αρκετές περιοχές, οι
καθυστερημένες αντιδράσεις και το μπάχαλο στους κανόνες ανοίγματος της
αγοράς, οι παλινωδίες στη διαχείριση του τουριστικού ρεύματος, οι
αντιφάσεις με τα τεστ που δεν έγιναν στην ώρα τους και ακόμη κανείς,
ούτε το ίδιο το υπουργείο, δεν γνωρίζει πως διεξάγονται, καθώς και η
προφανής υποκρισία, που γίνεται πλέον αντιληπτή, απειλούν το μύθο του
"Μωυσή" και τα επικοινωνιακά οφέλη της ΝΔ. Έτσι επανήλθε και πάλι στη
ρητορική η ατομική ευθύνη, αφού για ό,τι αρνητικό συμβαίνει δεν φταίει
ποτέ η κυβέρνηση αλλά οι πολίτες. Όπως την περίοδο της άρσης όταν ο
Πρωθυπουργός και ο Δήμαρχος Αθηναίων συνωστίζονταν αλλά οι νεαροί στις πλατείες έτρωγαν ξύλο από την ΕΛΑΣ.
Γίνονται
αναφορές στα πάρτυ στη Μύκονο ή στις συναθροίσεις πολιτών, αλλά
αγνοούνται επισήμως για μικροπολιτικούς λόγους οι επίσης επικίνδυνες
συναθροίσεις, όπως συμβαίνει στις εκκλησίες ή όπως συνέβη με την -στα
όρια του κιτς- εκδήλωση για τον ανδριάντα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου
στον Πειραιά, παρουσία του Άδωνι Γεωργιάδη. Άλλωστε, όπως
δικαιολογήθηκε, ο Υπουργός Ανάπτυξης, δεν ήταν ημίγυμνοι, όπως συνέβη με
το πάρτυ στη Μύκονο. Η δε κόρη του «σκληρού» Νίκου Χαρδαλιά, ο οποίος καθημερινά κουνά τα δάχτυλο στους «ανεύθυνους» πολίτες, προσκαλεί σε πάρτυ σε παραλιακό μαγαζί... Με απλά λόγια: «Ατομική ευθύνη» αλλά όχι για όλους. 10 Ιουνίου 2020
Γιατί αναδεικνύει ότι η έρευνα για σκάνδαλο Νοβάρτις μπορεί να ξανανοίξει. Για όλους... Το υπόμνημα που κατέθεσε η, ηρωική, επικεφαλής
της Εισαγγελίας Διαφθοράς Ελένη Τουλουπάκη στον Άρειο Πάγο- λόγω των
μηνύσεων που κατατέθηκαν σε βάρος της από πολιτικούς τους οποίους
ερευνούσε νομίμως- είναι συγκλονιστικό κείμενο.
Για δυο λόγους: Ο ένας είναι η κραυγή αγωνίας της δικαστικής λειτουργού
για την τύχη της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα, από τη στιγμή που αντί να
διωχθούν οι ύποπτοι διώκονται οι… εισαγγελείς. Αυτή η αναφορά θα μείνει
στην Ιστορία του Δικαστικού Σώματος: «Οπου οι κυνηγοί της διαφθοράς, μετατρέπονται σε θηράματα
συμφερόντων, η διαφθορά θα ανθίζει. …Αναρωτιέμαι μετά την παρούσα
υπόθεση ποιος δικαστικός λειτουργός θα τολμήσει να ασχοληθεί με θέματα
διαφθοράς πολιτικού προσώπου; Θα υπάρξει ποτέ ξανά κανείς πρόθυμος να
καταθέσει ως μάρτυρας σε ένα κράτος που το καθεστώς προστασίας που
ισχύει σε όλα τα πολιτισμένα κράτη, απαξιώνεται ως δοσιλογισμός; Ποια
ξένη αρχή θα ξαναδώσει στοιχεία στην Ελλάδα;». Ο δεύτερος λόγος είναι ότι όσα παρατίθενται σε 95 σελίδες, δεν
κονιορτοποιούν απλώς τις επιθέσεις εναντίον της και δεν καταρρίπτουν
μόνο την ελεεινή θεωρία της «σκευωρίας» και τις μεθόδους στήριξής της.
Από το
υπόμνημά -που είναι επίσημο κείμενο της εισαγγελικής αρχής-
προκύπτει αυτό που πολλοί προσπαθούν να αποσιωπήσουν: η έρευνα για τα
δέκα πολιτικά πρόσωπα δεν παραμένει απλώς ανοικτή για τους τρεις από
αυτούς, αλλά μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανοίξει και για τους άλλους
εφτά.
Η εισαγγελέας Τουλουπάκη τονίζει ότι οι ενδείξεις που οδήγησαν στη έρευνα υπερβαίνουν τις καταθέσεις προσώπων.
«Η εμπλοκή των πολιτικών προσώπων δεν στηρίζεται αποκλειστικά
στις καταθέσεις των προστατευόμενων μαρτύρων. Στοιχεία προέκυπταν από
κατασχεμένα αρχεία και έγγραφα της Novartis και δεν αμφισβητείται η
γνησιότητά τους καθόσον έχουν ελεγχθεί από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών
Ερευνών» Εκ παράλληλου αποκαθιστά την αξία των μαρτυριών: «Οι
προστατευόμενοι μάρτυρες έχουν εισφέρει μεγάλο αριθμό στοιχείων που
επιβεβαιώθηκαν κατά την πορεία της έρευνας της Εισαγγελίας Διαφθοράς.
Ενδεικτικά, τα στοιχεία που αποκτήθηκαν, μέσω δικαστικής συνδρομής,
σχετικά με τις τιμές των φαρμάκων της εταιρείας Novartis, επιβεβαιώνουν
πλήρως τις αντίστοιχες καταθέσεις των προστατευόμενων μαρτύρων». Για όσους τα επίσημα δικαστικά κείμενα και οι νόμιμες έρευνες
εισαγγελικών λειτουργών έχουν περισσότερη αξία από τους κακοήθεις
ισχυρισμούς των ερευνώμενων και τις σκοπιμότητες των πολιτικών
συστημάτων που τους καλύπτουν τα συμπεράσματά είναι εμφανή: Πρώτον: όχι μόνο δεν υπήρξε «σκευωρία» και «πολιτική δίωξη», αλλά
στην καθόλα νόμιμη έρευνα, στην οποία προέκυψαν στοιχεία από πολλές
πλευρές, η αρμόδια εισαγγελέας και οι συνεργάτες της έκριναν ότι τα
στοιχεία είναι σοβαρά, αλλά δεν επαρκούν για να στηριχθεί κατηγορία για
τόσο βαριά αδικήματα. Με άλλα λόγια η εισαγγελική αρχή όπου υπήρξε αμφιβολία τάχθηκε υπέρ των ερευνώμενων . Είναι χαρακτηριστική η αναφορά της στις κατηγορίες για συμμετοχή της σε σκευωρία: «Είναι σουρεαλιστική φαρσοκωμωδία», ότι «έστησε» μια υπόθεση, η οποία σχεδόν στο σύνολό της αρχειοθετήθηκε. Όχι γιατί οι εισαγγελείς «πτοήθηκαν από τις υποβληθείσες μηνύσεις», αλλά για να είναι «απολύτως αντικειμενικοί και αμερόληπτοι».
Το δεύτερο συμπέρασμα είναι προφανές: μόνο άκαρπη δεν υπήρξε η έρευνα:
βρέθηκαν στοιχεία.
Για εφτά πολιτικά πρόσωπα κρίθηκαν ανεπαρκή
για παραπομπή, όπως έγινε στην περίπτωση Λοβέρδου- και αρχειοθετήθηκαν.
Για δυο η έρευνα δεν τέλειωσε. Κανείς δεν «αθωώθηκε» γιατί κανείς δεν κατηγορήθηκε για τίποτε. Η
Εισαγγελία Διαφθοράς κάθε άλλο παρά τους «διαπόμπευσε» καθώς την
υποχρέωση να κοινοποιηθούν τα ονόματα τους στη Βουλή, θέσπισαν τα
κόμματα από τα οποία προέρχονται οι πολιτικοί που ερευνήθηκαν. Με βάση τα δεδομένα της έρευνας, όπως τα εξέθεσε η αρμόδια
εισαγγελέας όλες οι υποθέσεις θα επανεξετασθούν αν προκύψουν νέα
στοιχεία. Προφανώς αυτό προσπαθούν να εξουδετερώσουν όσοι πήραν μέρος
στην εκστρατεία εναντίον της: «Τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου έχουμε υποστεί τη μεγαλύτερη
δυνατή διαπόμπευση. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει περισσότερο απαξιωτική
κατηγορία για δικαστικούς λειτουργούς από εκείνη που μας αποδίδεται». Η Ελένη Τουλουπάκη θέτει επί τάπητος την ουσία της έρευνας: «Πρωταρχικό μέλημα μας, όπως και της προκατόχου μου, ήταν και
παραμένει η αποζημίωση του ελληνικού δημοσίου για την όποια ζημία
αποδειχθεί ότι υπέστη και όχι βέβαια η εμπλοκή πολιτικών προσώπων, εκ
των οποίων, σημειώνω, έχουν τεθεί στο αρχείο ήδη 7, με έγκρισή μου».
Συμπέρασμα:
Όχι μόνο δεν προκύπτει «σκευωρία», αλλά η δικαστική έρευνα για το
σκάνδαλο Νοβάρτις δεν έκλεισε. Η εισαγγελέας Διαφθοράς μένει όρθια και
συνεχίζει άφοβα, παρά το μπούλινγκ και τις συνέπειες στην υγεία της.
Αυτό τρομάζει και γι’ αυτό θάφτηκε η κατάθεσή της. Αν είναι δυνατόν
πλέον να θαφτεί: εκτός από τα αρχεία του Αρείου Πάγου, βρισκεται πλέον
και στα πρακτικά της Βουλή των Ελλήνων και εκεί θα μείνει, άσχετα με την
εκάστοτε πλειοψηφία. Σε συνδυασμό με τα έγγραφα που κατέθεσε στην Προανακριτική ο «χρήσιμος» αντιεισαγγελέας, που στρατολογήθηκε εναντίον της, μάλλον
έγινε η μεγάλη γκάφα από τους διώκτες της. Γιώργος Λακόπουλος από τή
Τα πρώτα τρόλεϊ της Αθήνας και το νυχτερινό ξήλωμα των γραμμών του τραμ
Τρόλεϊ στη γωνία Πατησίων και Αγίου Μελετίου.
Ύστερα από
μερικές δοκιμαστικές διαδρομές, την Κυριακή 27 Δεκεμβρίου του 1953
μπήκαν επίσημα σε κυκλοφορία τα πρώτα τρόλεϊ της Αθήνας στη γραμμή 3
Πατήσια-Αμπελόκηποι, που έκαναν τη διαδρομή από πλατεία Κολιάτσου μέχρι
την πλατεία Θων-τέρμα Αμπελοκήπων μέσω της Πανεπιστημίου και πάλι πίσω. Η
γραμμή λειτουργούσε 16 ώρες το εικοσιτετράωρο, την εξυπηρετούσαν 38
τρόλεϊ και μεταξύ αφετηρίας και τέρματος υπήρχαν 16 στάσεις.
27 Δεκεμβρίου 1953Τρόλεϊ της γραμμής 3 Πατήσια-Αμπελόκηποι κάνει την πρώτη δοκιμαστική διαδρομή του στις 18 Δεκεμβρίου 1953.
Με
τα τρόλεϊ υποτίθεται ότι έγινε το πρώτο μεγάλο βήμα για τη λύση του
συγκοινωνιακού προβλήματος της πρωτεύουσας «ώστε ο επιβάτης να μην
ταλαιπωρείται και ο πεζός να μην κινδυνεύει».
25
Δεκεμβρίου 1953. Η τελευταία παράγραφος ότι τα τρόλεϊ «θα εκκινούν ανά
δύο λεπτά της ώρας» ανήκει στη σφαίρα τρελής φαντασίας.
Ένα μήνα
αργότερα, στα τέλη Ιανουαρίου του 1954, διαπιστώθηκε ότι τα 38 τρόλεϊ
(καθώς και τα 50 λεωφορεία του 1ου ΚΤΕΛ) δεν επαρκούσαν για να
εξυπηρετήσουν τις ανάγκες των 100.000 Αθηναίων, που χρησιμοποιούσαν
καθημερινά αυτή τη γραμμή Πατήσια-Αμπελόκηποι. Όσοι ήταν αναγκασμένοι να
παίρνουν συγκοινωνία τις ώρες της αιχμής (από τις οχτώ παρά τέταρτο
μέχρι τις οχτώμιση το πρωί, από τη μιάμιση μέχρι τις δυόμιση το μεσημέρι
και από τις εφτά μέχρι τις οχτώ το βράδυ) ζούσαν το μαρτύριο της ουράς
και της σαρδελοποίησης.
Ιανουάριος 1954
Τις ώρες της
αιχμής, τα τρόλεϊ γέμιζαν από την αφετηρία και πολλές φορές περνούσαν
μπροστά από τις στάσεις χωρίς να σταματήσουν. Όταν δεν ήταν ασφυκτικά
γεμάτα και σταματούσαν, το πλήθος που περίμενε στη στάση έδινε μάχη με
σπρωξιές και αγκωνιές, με διαπληκτισμούς και βρισιές, για να εξασφαλίσει
μια θέση όρθιου μέσα σ’ ένα όχημα, όπου οι επιβάτες ήταν στριμωγμένοι
σαν σαρδέλες. Ταλαιπωρία, εκνευρισμός και αγανάκτηση!
Ο χρόνος της αναμονής και των καθυστερήσεων ήταν υπολογίσιμος για τους
εργαζόμενους σε γραφεία και καταστήματα, που έπρεπε να κάνουν το πήγαιν’
έλα με το τρόλεϊ δύο φορές την ημέρα, όπως συνέβαινε πριν από την
καθιέρωση του συνεχούς ωραρίου.
Ιανουάριος
1954. Το πλήθος που συνωστίζεται στη στάση θα πρέπει να περιμένει το
επόμενο ή το μεθεπόμενο τρόλεϊ για να εξυπηρετηθεί.
Τα τρόλεϊ δεν
έλυσαν προβλήματα, αλλά δεν νομίζω ότι κανείς νοστάλγησε την προηγούμενη
κατάσταση με τα τραμ της μισητής Πάουερ, με τις αυθαιρεσίες, τις
ανατιμήσεις, τα σαραβαλιασμένα οχήματα, τα αραιά δρομολόγια, τις
απροειδοποίητες αλλαγές στάσεων και την επικίνδυνη σκαλομαρία.
Τραμ και τρόλεϊ συνυπήρξαν στην Αθήνα μέχρι τον Οκτώβριο του 1960, που αποσύρθηκαν τα τελευταία τραμ.
Το νυχτερινό ξήλωμα των γραμμών του τραμ
Στα νιάτα του ο εθνάρχης είχε κόντρα με την εγγλέζικη Πάουερ και τη θυγατρική της, την Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών-Πειραιώς, από το 1948, που ήταν υπουργός Μεταφορών.
Το 1953, που ήταν υπουργός Δημοσίων Έργων, ήρθε σε κόντρα με την Ηλεκτρική Εταιρεία Μεταφορών – άλλη θυγατρική της Πάουερ.
Τον Αύγουστο του 1953 έγινε σύσκεψη στο υπουργείο Δημοσίων Έργων, στην
οποία συμμετείχαν εκτός από τον Καραμανλή, ο υπουργός Συγκοινωνιών
Χαράλαμπος Ψαρρός, εκπρόσωποι της Ηλεκτρικής Εταιρείας Μεταφορών και της
Εταιρείας Υπονόμων και αποφασίστηκε στις 15 Νοεμβρίου να μπουν σε
λειτουργία τρεις γραμμές τρόλεϊ. Η Ηλεκτρική Εταιρεία Μεταφορών, όμως,
ήταν εντελώς απρόθυμη να ξηλώσει τις σιδηροτροχιές και να φτιάξει
εναέριες γραμμές για τα τρόλεϊ, όπως είχε υποχρέωση, και σφύριζε
αδιάφορα. Στις 13 Νοεμβρίου του 1953 ο Καραμανλής συγκάλεσε σύσκεψη στο
υπουργείο Δημοσίων Έργων, στην οποία συμμετείχαν ο υπουργός Εσωτερικών
Παυσανίας Λυκουρέζος, ο υπουργός Συγκοινωνιών Χαράλαμπος Ψαρρός, ο
δήμαρχος Αθηναίων Κωνσταντίνος Νικολόπουλος και ο διευθυντής της
Αστυνομίας Αθηνών Άγγελος Έβερτ. Αποφάσισαν να διακοπεί στις 16
Νοεμβρίου η κυκλοφορία των τραμ στις γραμμές Πατησίων, Αμπελοκήπων και
Κυψέλης και ν’ αφαιρεθούν οι σιδηροτροχιές.
Τη νύχτα 15 προς 16 Νοεμβρίου, αφού είχαν εκτελεστεί τα βραδινά
δρομολόγια και είχαν αποσυρθεί τα τραμ, ο Καραμανλής κατέβηκε στο άδειο
κέντρο της Αθήνας μαζί με συνεργείο εργατών και ξήλωσε τις επίμαχες
γραμμές. Η κοινή γνώμη χειροκρότησε την ενέργειά του, γιατί τα είχε
πολλά μαζεμένα της Πάουερ.
Ξήλωμα των γραμμών του τραμ στα Χαφτεία, στις 17 Νοεμβρίου 1953.
Το πρωί οι
Αθηναίοι παρακολουθούσαν τα συνεργεία του υπουργείου να ανασκάπτουν τους
δρόμους και να αφαιρούν τις γραμμές του τραμ από την Πατησίων και τη
Βασιλίσσης Σοφίας.
Λένε…
Στη δεκαετία του ’50 τραμ είχε η Αθήνα, ο Πειραιάς και η Θεσσαλονίκη.
Λένε ότι ο Καραμανλής προτίμησε να καταργήσει ένα τόσο εκτεταμένο
τροχιοδρομικό δίκτυο, αντί να το εκσυγχρονίσει, γιατί ήθελε να προωθήσει
τη χρήση των ιδιωτικών αυτοκινήτων προς όφελος της
αυτοκινητοβιομηχανίας της Δυτικής Γερμανίας.
Η Λέλα σε σκίτσο του 1933.
Το σπίτι πίσω
από το τρόλεϊ της πρώτης φωτογραφίας, στη γωνία Πατησίων και Αγίου
Μελετίου, ήταν ιδιοκτησία της συζύγου του δικτάτορα Μεταξά.
Λένε ότι ο
λόγος που η Πατησίων μέχρι την Αγίου Μελετίου έχει δύο λωρίδες
κυκλοφορίας σε κάθε ρεύμα, ενώ μετά έχει τρεις, είναι για να μην
πειραχτεί το ακίνητο της Λέλας. Λένε…
