Η προεδρική εκλογή, το πολιτικό παιχνίδι και ο …δήθεν εθνικός διχασμός

ΓΙΩΡΓΟΣ
ΜΕΛΙΓΓΩΝΗΣ
Θα γίνει ο Σήφης ο κροκόδειλος ένας Τυραννόσαυρος Ρεξ, σαν κι αυτόν που βλέπαμε στο Jurassic Park, αν δεν εκλέξει η παρούσα Βουλή Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Μόνο αυτό δεν ακούσαμε τις τελευταίες ημέρες.
Πολιτικά στελέχη και σχολιαστές, άλλοι καλόπιστα και άλλοι υστερόβουλα, σέρνουν τις τελευταίες ημέρες στον ΣΥΡΙΖΑ τα εξ αμάξης για τη διακηρυγμένη επιλογή του να προκαλέσει εκλογές με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Σύμφωνα με το σκεπτικό τους, εκτός από τις δέκα πληγές του Φαραώ, στις κεφαλές μας θα επιπέσει και η δαμόκλειος σπάθη του… «εθνικού διχασμού», αν η παρούσα Βουλή δεν εκλέξει τον διάδοχο του Καρόλου Παπούλια και προκηρυχθούν, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, εκλογές.
Θεμιτή «κατάχρηση»
Η προεδρική εκλογή και, ως εκ τούτου, η «προεδρολογία» αποτελούν πάντα ένα από τα «βαριά» πολιτικά θέματα, όταν βαίνει προς τη λήξη της η θητεία του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας. Και αυτό δεν συμβαίνει επειδή επικρατεί αγωνία για το πρόσωπο του επόμενου Πρώτου Πολίτη της χώρας, αλλά διότι η προεδρική εκλογή ήταν πάντα συνδεδεμένη με την προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Αυτό λέει το «γράμμα» του συνταγματικού νομοθέτη, ενώ το «πνεύμα» του Συντάγματος συνδέει τη διάλυση της Βουλής με την εκλογή του Προέδρου μόνο και μόνο για να εξασφαλίζεται η αναγκαία πολιτική συναίνεση στο πρόσωπο του θεματοφύλακα του πολιτεύματος. Για να μην διορίζει, δηλαδή, ο εκάστοτε πρωθυπουργός τον υποψήφιο της αρεσκείας του.
Τούτου δοθέντος, είναι προφανώς κατάχρηση του πνεύματος του Συντάγματος η εκμετάλλευση της προεδρικής εκλογής για την πρόκληση εκλογών. Όμως, αφ’ ης στιγμής το ίδιο το Σύνταγμα δίνει αυτή τη δυνατότητα στην εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση, αυτή η «κατάχρηση» είναι απλώς ένας από τους βασικούς κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού. Επιχείρησε να το κάνει ο Έβερτ το 1995 και η μυστική συμφωνία Παπανδρέου-Σαμαρά για τον Κωστή Στεφανόπουλο εμπόδισε τον τότε αρχηγό της ΝΔ να προκαλέσει εκλογές.
Την ίδια στάση κράτησε και το 2009 ο...

Πού στην Ελλάδα δεν αποδοκιμάζουν τον Ευάγγελο Βενιζέλο;..

«Μιλάμε για τον πλέον αντιπαθή πολιτικό εκτός φυλακής»…

Παρατηρώ ότι κάποιοι προβάλλουν ως τεράστια είδηση το ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος μίλησε στην εκδήλωση του Ιδρύματος Ανδρέα Παπανδρέου και αποδοκιμάστηκε έντονα από το πλήθος τόσο κατά την άφιξη του όσο και κατά τη διάρκεια της ομιλίας του.

Αναρωτιέμαι πού...
ακριβώς ζουν οι άνθρωποι αυτοί που εκπλήσσονται. Πιστεύουν ότι υπάρχει κάποιο μέρος στην Ελλάδα όπου μπορεί ο Βενιζέλος να μιλήσει και να...αποθεωθεί; Έχουν δει τις δημοσκοπήσεις; Αντιλαμβάνονται ότι μιλάμε για τον πλέον αντιπαθή πολιτικό εκτός φυλακής που ζει σε αυτή τη χώρα;

Πιστεύουν πραγματικά ότι χρειάστηκε κάποια προπαρασκευαστική «παπανδρεϊκή» ενέργεια για να τον αποδοκιμάσουν; Μήπως γνωρίζουν ότι συνέβη ακριβώς το αντίθετο κι ότι αυτό που είδαν χθες ήταν η πλέον μαζεμένη έκφραση της αγανάκτησης της πλειοψηφικής μερίδας του ΠΑΣΟΚ για την κατάντια του ιστορικού κόμματος;

Τέλος, για εκείνους που ζητούν σεβασμό στην ιδιότητα του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, τους θυμίζω ότι ο Βενιζέλος κάνει ό,τι μπορεί για να απαλλαχθεί από αυτήν, προτιμά να είναι αρχηγός των Μπίστηδων υπό ταμπέλες τύπου «Ελιά» και «Δημοκρατική Παράταξη». Φτάνει πια με την υποκρισία...

parapolitiki.com

Όλοι οι Βενιζελοφρουροί επί ποδός...

Οι χθεσινές αποδοκιμασίες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στην εκδήλωση του Ζαππείου μάλλον ήταν η αρχή της τελικής μάχης, παρότι ο Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει να υπάρξει πολιτισμένο κλίμα. Οι αποδοκιμασίες των συγκεντρωμένων οπαδών του ΠΑΣΟΚ κατά την ομιλία του Ε. Βενιζέλου και οι επευφημίες για τον πρώην Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου δημιούργησαν εφιαλτική ατμόσφαιρα για τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης (αναπληρωτή πρόεδρο, όπως αυτοαποκαλείται), υπουργό Εξωτερικών και Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτό άφησε και υπονοούμενα ότι την «Τετάρτη θα πούμε γιατί φτάσαμε εδώ». Τώρα λοιπόν, οι βενιζελοφρουροί έχουν αποδυθεί σε αγώνα δρόμου για να μαζέψουν περισσότερο κόσμο αύριο στο Ζάππειο που θα... επικροτήσει τις βόμβες που απειλεί να πυροδοτήσει ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Έτσι, συνεργάτες του υφυπουργού Υγείας Λ. Γρηγοράκου, τηλεφωνούν δεξιά και αριστερά, «σας τηλεφωνούμε από το γραφείο του υφυπουργού Υγείας κ. Γρηγοράκου, για να σας καλέσουμε στην αυριανή εκδήλωση για τα 40 χρόνια από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ και την ομιλία του Προέδρου Ευάγγελου Βενιζέλου».
Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουν, αλλά ο κατά τα άλλα δραστήριος Λ. Γρηγοράκος θα 'πρεπε να είναι πιο προσεκτικός όταν χρησιμοποιεί τους ανθρώπους του γραφείου του στο Υπουργείο για υποθέσεις που αφορούν τον ίδιο και το κόμμα του. Μήπως πρέπει να ασχοληθεί με τέτοιο ζήλο και με τα προβλήματα των νοσοκομείων και τα ραντεβού σε αυτά, που παίρνεις το 1535 και σου απαντούν δεν υπάρχει... διαθέσιμο ραντεβού;

matrix24.gr

Τα «γιες μεν»...

Κειμενάκι άμμου

Του Κώστα Εφήμερου

...και τα «γουαη νοτ»?

Σήμερα το πρωί το μισό υπουργικό συμβούλιο πήρε την πτήση της γραμμής (μας το τονίζουν αυτό) και μετέφερε τη μιζέρια του στο Παρίσι για συζητήσεις με την Τρόικα. Στην αρχή η συνάντηση αυτή επιχειρήθηκε να εμφανιστεί ως σημαντική στιγμή στην πορεία της επαναδιαπραγμάτευσης αλλά μετά η Τρόικα τράβηξε το αυτί του Αντώνη και αυτόματα μετατράπηκε σε «προπαρασκευαστική».

Η κυβέρνηση υποτίθεται ότι κουβαλάει μια σειρά από αιτήματα προκειμένου να ελαφρυνθούν τα βάρη των Ελλήνων αλλά, ας μη γελιόμαστε, αυτό που θέλει να πετύχει είναι απλά μερικές υποχωρήσεις προκειμένου ο Πρωθυπουργός να πάει στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και να έχει να πει για κάτι περισσότερο από τον καιρό.

Ο τύπος της διαπραγμάτευσης που θα κάνει το υπουργικό συμβούλιο έχει δοκιμαστεί και στο παρελθόν όταν ο μεγάλος «καθηγητής» πολιτικός, Κώστας Σιμήτης, εκλιπαρούσε τον Τόνι Μπλερ για μια δήλωση σχετικά με τα μάρμαρα του Παρθενώνα «εν όψει των εκλογών του χρόνου».

Αυτό που έχει αλλάξει σήμερα είναι μόνο η ακατανόητη στρατηγική επικοινωνίας που ακολουθεί η κυβέρνηση. Μετά από τόσα στραπάτσα συνεχίζει ακόμα να διαρρέει μέτρα και ελαφρύνσεις που ξέρουμε όλοι ότι δεν πρόκειται να γίνουν αποδεκτά. Η παράταση της προστασίας της πρώτης κατοικίας, οι 100 δόσεις για τις οφειλές προς το δημόσιο, η μείωση στους φορολογικούς συντελεστές είναι μόνο μερικά από αυτά που μπορούμε από τώρα να αναγγείλουμε ότι δεν έγιναν δεκτά από τους δανειστές μας, χωρίς καμία απολύτως δημοσιογραφική πληροφορία.

Οι «πατριώτες» πολιτικοί μας που ενδιαφέρονται μόνο για «την σωτηρία της χώρας» προσέρχονται στο Παρίσι με μοναδικό επιχείρημα τον κίνδυνο των εκλογών. Όπως και ο Σιμήτης, έτσι και ο Σαμαράς ουσιαστικά λέει στην Τρόικα «αν δεν μας δώσετε κάτι θα πέσουμε και ύστερα μπορεί να μην έχετε απέναντί σας μια κυβέρνηση απόλυτα υποταγμένη στις επιβουλές σας». Αυτό το επιχείρημα όμως δεν δουλεύει πάντα προς μια κατεύθυνση. Οι εκπρόσωποι της Τρόικας γνωρίζοντας τις δημοσκοπήσεις θα μπορούσαν πολύ λογικά να αρνηθούν οποιαδήποτε ελάφρυνση έτσι ώστε να μπορούν να διατηρήσουν το άτεγκτο προφίλ τους και στην διαφαινόμενη διάδοχη κατάσταση μιας κυβέρνησης «της αριστεράς».

Όπως και να έχει, είναι μάλλον αστείο η δεξιά παράταξη, η πατριωτική, η «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια» να παρακαλεί τον σφαγέα να αφήσει μερικά αμνοερίφια να επιζήσουν για να υπάρχει κάτι να σφάξει και το Πάσχα. Και είναι κρίμα για την Ελλάδα γιατί...

40 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΣΟΚ:

 ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ 1974 ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ 2014

Φελνίκος

Αντί στο ΠΑΣΟΚ να κάνουν γιορτές, που περισσότερο μοιάζουν με μνημόσυνα, ίσως θα ήταν καλύτερα να βγουν με παρρησία και να πουν ότι το κόμμα που ίδρυσε, πριν 40 χρόνια, ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν υπάρχει.Αντί να οργανώνουν επετειακές εκδηλώσεις της ίδρυσής του, που μόνο πλήξη και θλίψη, προκαλούν για ένα κόμμα που σφράγισε την μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας, ίσως ηταν καλύτερα να κάνουν ένα συνέδριο ή μια εκδήλωση σ' ένα θέατρο και να διακηρύξουν τη διάλυσή του.
Αντί να βρίσκονται κάθε χρόνο οι ίδιοι και οι ίδιοι, να βλέπουν φωτογραφίες και βίντεο του ιδρυτή του, να θυμούνται τις παλιές καλές ημέρες, να διαβάζουν και να ξαναδιαβάζουν τη Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, ίσως θα ήταν καλύτερα κάποιοι να μην προσέλθουν, να αρνηθούν την ομαδική ψυχοθεραπεία, να επιχειρήσουν να γράψουν μια Νέα Διακήρυξη που να ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες και προτεραιότητες της χώρας και να ξεκινήσουν, όσοι θέλουν και μπορούν, μια νέα προσπάθεια.
Αντί να ερίζουν για το παρόν και να μελαγχολούν για το παρελθόν ας κοιτάξουν να δουν τι μπορούν -αν μπορούν- να κάνουν για το μέλλον.
Αντί να αναρωτιούνται "που πήγε η μέρα η δίκοπη που είχε τα πάντα αλλάξει" και να "προσμένουν τον άγγελο σαν το πανάρχαιο δράμα" ας καταλάβουν πως ο κόσμος είναι απλός.
Τόσο απλός που ακόμη και ο πιό αδαής πολιτικά καταλαβαίνει πως είναι η πρώτη φορά, από το 1974, που το ΠΑΣΟΚ έχει ποσοστό 8%, μικρότερο δηλαδή και από αυτό που συγκέντρωσε στις πρώτες του εκλογές.
Είναι η πρώτη φορά που το τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση (Σοσιαλισμός)» είναι για το ΠΑΣΟΚ ένα πουκάμισο αδειανό ή καλύτερα ένα πουκάμισο του Νέσσου, ποτισμένο με (του Μνημονίου το) δηλητήριο που κατατρώει τις σάρκες του. Και προκαλεί θυμηδία αν όχι και οργή να υποστηρίζεται, από τους νεκροθάφτες, ότι «οι στόχοι της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη, προσαρμοσμένοι στις σύγχρονες συνθήκες, παραμένουν πάντα επίκαιροι».
Είναι η πρώτη φορά που οι μικρομεσαίοι, οι μη προνομιούχοι Έλληνες, οι εργάτες και οι αγρότες, η κοινωνική του δηλαδή βάση, βρίσκεται τόσο έντονα, με θυμό και λύσσα, απέναντι. Σε Ποιό; Στο ΠΑΣΟΚ, που η ηγεμονία του στηρίχθηκε σ’ αυτή την πλατιά κοινωνική συμμαχία.
Είναι η πρώτη φορά που δεν έχει νεολαία. Οι ψηφοφόροι, αλλά και τα μέλη του είναι οι «65 άνω». Ποιο; Το ΠΑΣΟΚ, που έκανε αντιπολίτευση με τους εικοσάρηδες και κυβέρνησε με τους τριαντάρηδες.
Είναι η πρώτη φορά που δεν έχει κόμμα, αλλά ένα μηχανισμό διορισμένων-φάντασμα. Ποιο; Το ΠΑΣΟΚ, που έμεινε στην ιστορία για τους «πρασινοφρουρούς» του, τα Εκτελεστικά του Γραφεία, τις Κεντρικές του Επιτροπές, τα Συνέδριά του, τις Επιτροπές Οργανωτικού και Συνδικαλιστικού.
Είναι η πρώτη φορά (και για τρίτο χρόνο) που συγκυβερνά με την «επάρατο δεξιά». Ποιο; Το ΠΑΣΟΚ, που έκανε σημαία του το δικομματισμό και το διπολισμό και με βάση την αντίθεση Συντηρητικής – Προοδευτικής παράταξης μεσουράνησε στο πολιτικό στερέωμα της μεταπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ, που είχε βάλει "στο χρονοντούλαπο της ιστορίας" τη Δεξιά τώρα κάνει εκδηλώσεις για να δικαιολογήσει τη συγκυβέρνηση μαζί της.
Είναι η πρώτη φορά που στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, τις διαμαρτυρίες, τις διαδηλώσεις, τις πορείες, τις συγκεντρώσεις, τις απεργίες δεν υπάρχει. Όχι μόνον απουσιάζει, αλλά τα (όποια εναπομείναντα κεντρικά του) στελέχη κρύβονται ή οι βουλευτές του, νυν και πρώην, επιζητούν τη φρούρηση της αστυνομίας.
Όταν δεν έχεις τίποτα από όλα αυτά, όταν από κόμμα μαζών έχεις γίνει ούτε καν κόμμα παραγόντων, αλλά κόμμα ηττημένων βουλευτών, τι γιορτή να κάνεις; Όταν στο ριζοσπαστισμό της «3ης Σεπτέμβρη» αντιπαραθέτεις τον «υπεύθυνο» μνημονιακό λόγο, πόσο άλλο να διαστρέψεις την ιδρυτική σου διακήρυξη; Όταν από φορέας αλλαγής έχεις μεταλλαχθεί σε καθεστωτική συνιστώσα, τι νόημα έχουν οι επετειακές συναθροίσεις;
Όταν οτιδήποτε διαφορετικό ή και καινούργιο πεις για την Κεντροαριστερά, τη Σοσιαλδημοκρατία, τη μεταρρυθμιστική Αριστερά θα συγκρούεται a priori με τη συμμετοχή σου στην κυβέρνηση, είσαι χαμένος από χέρι. Είναι όπως η παρθένα με το Σατανά.
Αν, μεθαύριο, ο ερίτιμος κύριος Βενιζέλος (που μιλά στην εκδήλωση για τα "40 χρόνια ΠΑΣΟΚ"), είναι να πεί...

2014 : τελευταία χρονιά γιά τεκμήρια...

 

...Ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο από το 2015...

Φάκελος για κάθε φορολογούμενο...


Ατομικό φάκελο για την εισοδηματική και περιουσιακή κατάσταση, καθώς και για τις δαπάνες διαβίωσης των φορολογουμένων θα δημιουργήσει η Εφορία από το 2015.

Το 2014 είναι η ...
τελευταία χρονιά που τα τεκμήρια διαβίωσης για κατοικίες, αυτοκίνητα, σκάφη αναψυχής, πισίνες, ιδιωτικά σχολεία και οικιακούς βοηθούς λαμβάνονται υπόψη για τον προσδιορισμό του εισοδήματος των φορολογουμένων σύμφωνα με το Έθνος.

Το υπουργείο Οικονομικών επιστρατεύει νέα «εργαλεία» για τον υπολογισμό των καθαρών εισοδημάτων και της φορολογητέας ύλης. Πρόκειται για τις έμμεσες τεχνικές ελέγχου και ήδη εφαρμόζονται και το ηλεκτρονικό περιουσιολόγιο το οποίο θα είναι έτοιμο εντός του Απριλίου του 2015. Με βάση το περιουσιολόγιο υα γίνεται ηλεκτρονικός έλεγχος του πόθεν έσχες για τα εισοδήματα και την περιουσία 8.5 εκατ. φορολογουμένων και θα παρακολουθούνται όλες οι συναλλαγές, καθώς και η καταναλωτική συμπεριφορά τους.

Κάθε χρόνο μέσα από τις δηλώσεις φορολογίας που θα υποβάλλουν σε ηλεκτρονική μορφή οι φορολογούμενοι θα καταγράφονται όλες οι πληροφορίες για τις μεταβολές στα εισοδήματα, τα έσοδα, την κινητή και ακίνητη περιουσία, τις αποταμιεύσεις και τις δαπάνες διαβίωσης.

Ειδικότερα θα ελέγχονται:

Γιατί η εξουσία αγαπά τους γραφικούς;

 Αναρωτιέμαι αν η γραφικότητα είναι, έτσι κι αλλιώς, διαβατήριο για την εξουσία. Με αφορμή το σόου Νικολόπουλου (περί σεξουαλικότητας πρωθυπουργών…) μου ήρθαν στον νου πολλές άλλες περιπτώσεις, εντός και εκτός δημόσιου βίου. Σε κόμματα, σε εκπομπές, σε σχολεία, σε δήμους, σε συλλόγους γονέων και γενικότερα σε αντιπροσωπευτικές θέσεις ευθύνης και αποφάσεων.
Μπορεί η Βουλή σήμερα να είναι γεμάτη από «ιδιαίτερες» περιπτώσεις, αλλά μια προσεκτική ματιά θα δείξει πως μια ανάλογη κατάσταση συμβαίνει και στην καθημερινότητά μας. Πριν από λίγο καιρό, ένας διευθυντής κλινικής, μου απήγγειλε Όμηρο, για να μου δείξει την αγάπη του για τους Αρχαίους... μια διευθύντρια σχολείου έμπαινε σε τάξεις και εξηγούσε στους μαθητές πώς εμφανίστηκε στο γραφείο της η Αγία Φιλοθέη, μία πρόεδρος γονέων και κηδεμόνων είχε εμμονές καταδίωξης και μιλούσε, συνεχώς, στο τηλέφωνο με υπουργούς… Και, τέλος, ένας Δήμαρχος, κάθε φορά που είχε επίσκεψη στο γραφείο του, προσποιούνταν ότι του τηλεφωνούσε ο Μητροπολίτης της περιοχής!...
Αλλά τι είναι ακριβώς η γραφικότητα και γιατί απολαμβάνει τόση ανοχή στο κοινωνικό περιβάλλον; Και, το χειρότερο, πώς γίνεται γραφικοί άνθρωποι να τρελαίνονται τόσο πολύ για την εξουσία; Ο γραφικός είναι βέβαιο ότι δεν έχει σημειολογική επαφή με το περιβάλλον. Στη συνείδησή του υπάρχει ένας αξιακός κώδικας που θέλει, με θράσος, να επιβάλει στους άλλους, άσχετα αν τον αποδέχονται ή όχι. Αδιαφορεί εντελώς για τη διαφορετικότητα που επικρατεί στον χώρο του και, λόγω μειωμένης αντίληψης, δεν τον απασχολούν οι συνέπειες για την κριτική που θα υποστεί.
Το μεγαλύτερο, όμως, όπλο του είναι ο λαϊκισμός. Επειδή ξέρει πως μια σημαντική μειοψηφία, μπορεί να δεχτεί την «ιδιορρυθμία» του επιμένει να προτάσσει το προφίλ του που αποτελεί βέβαια, τη μόνιμη ταυτότητά του. Αν, για παράδειγμα, οι γραφικοί της Εκκλησίας, δεν είχαν τη φανατική θρησκευόμενη μάζα, δεν θα τολμούσαν δημόσια να εκστομίζουν ό,τι τους κατέβει στο αρρωστημένο μυαλό τους (θυμίζω το τριφασικό ράσο Μητροπολίτη…).
Ο λαϊκιστής γραφικός, όταν διαθέτει εξουσία, ξεφεύγει εντελώς. Ουσιαστικά, βιώνει μια «μέθεξη» αλαζονείας και κομπασμού. Συνήθως, διανοητικά, είναι ανεπαρκής. Μπορεί όμως και διακρίνει ό,τι ταπεινό και ευτελές διαθέτει το «κοινό» του (και οι πολιτικοί και οι σταρ της τηλεόρασης το κάνουν αυτό). Σεξισμός, γυφτιά, διάθεση επαιτείας, καιροσκοπισμός, κουτοπονηριά, εθνικισμός, πατριδολαγνεία, αδιαφορία για πνευματική καλλιέργεια, θρησκοληψία και πολλά άλλα κατώτερα ένστικτα του μέσου ανθρώπου συνθέτουν την «ιδεολογία» που αποθεώνει η «γραφική» εξουσία.
Το κακό όμως είναι πως η ανοχή που επιδεικνύεται στους γραφικούς είναι απίστευτη. Λες και απολαμβάνουν μια ιδιότυπη ασυλία από παντού. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες ο τηλεοπτικός «φασισμός» (παλιότερα, αρκούσε το πελατειακό δίκτυο…) νομιμοποίησε τη γραφικότητα. Πάντα υπήρχαν γραφικοί αλλά τώρα είναι «νόμιμοι» και, κυρίως, αναγνωρίσιμοι! Γι΄ αυτό εκλέγονται πρώτοι στα ψηφοδέλτια. Η ξεφτίλα δεν αποτελεί πια εμπόδιο, ακόμα και για αυτούς που αναγκάζονται να υποδυθούν τους γραφικούς, ενώ δεν είναι (ό,τι «πολύχρωμο» εμφανίζεται στην τηλεόραση εκλέγεται, οπότε…).
Ένας φίλος, ψυχολόγος στον Καναδά με τεράστια εμπειρία σε έρευνες, μου έλεγε πρόσφατα για ένα κοινωνικό πείραμα...

Mύκονος - Ελλάδα σήμερα : Aμέτοχος o πολίτης; (αναδημοσίευση)

 

H Eλλάς είναι χώρα ναυτική

 

Δημήτρης  Αγγελετάκης

Ο φαύλος κύκλος, τής προσφοράς-ζήτησης ειδήσεων, μεταξύ κοινής γνώμης καί ΜΜΕ δέν δείχνει νά εντυπωσιάζεται ούτε νά εντυπωσιάζει, τόσο πολύ, μέ τόν μεγάλο αριθμό τών θανατηφόρων περιστατικών, όσο δείχνει νά ευαισθητοποιείται καί νά ερεθίζεται από τόν τρόπο πού αυτά συμβαίνουν. Κάτι πού δέν είναι, μέ ορθολογικούς όρους, απολύτως φυσιολογικό. Ωστόσο, είναι -γιά τήν εποχή πού διανύουμε- απολύτως φυσικό...

H επιδίωξη καί τών MME, όπως είναι γνωστό, είναι τό κέρδος. Τό πετυχαίνουν μέσω τής τηλεθέασης, τής τηλεακρόασης κτλ.
Τό επι-ζητούμενο είναι η ακροαματικότητα...
...η οποία αυξάνεται, ραγδαία, μέ τά "ακραία" ευτυχή ή δυστυχή γεγονότα πού -στόν μέσου μορφωτικού επιπέδου τηλεθεατή, τηλεακροατή κτλ.- επηρεάζουν περισσότερο τό θυμικό καί λιγότερο τίς νοητικές του λειτουργίες. 
Αυτοί οι τελευταίοι (δηλ. τό κοινό) προσμετρώνται καί καταγράφονται μέ "κατάλληλες καί αποδεκτές -εκατέρωθεν- μεθόδους".
Τό εμπόρευμα, επομένως, δέν είναι η "είδηση" αλλά τό ίδιο τό "τηλεοπτικό κοινό". 
Τό οποίο, στή συνέχεια, καί ανάλογα μέ τά νούμερα πού "χτυπάει",  ε ξ α ρ γ υ ρ ώ ν ε τ α ι 
σέ προσυμφωνημένες τιμές (η τηλεοπτική "πιάτσα" τά έχει ρυθμισμένα αυτά) από τούς καναλάρχες στούς διαφημιστές (κατά Νόαμ Τσόμσκι).
                                                                                       -----
Έτσι, μετά από ένα αποτρόπαιο καί φρικιαστικό δυστύχημα -πού έρχεται, πολλές φορές, ως αποτέλεσμα κάθε είδους ανθρώπινων σφαλμάτων καί παραλείψεων, όχι μόνον τών φυσικών αυτουργών αλλά καί, δυνητικά, ολόκληρης τής γραφειοκρατικής ιεραρχίας τής πολιτείας- δημιουργείται (καί δικαίως) σάλος καί ντόρος μεγάλος. Ο οποίος, ντόρος, μεγεθύνεται ακόμη περισσότερο μέ τά αλλεπάλληλα δημοσιεύματα, τά τηλεοπτικά παράθυρα κτλ. 
Καί γίνεται, ίσως, καί "εμπορική καπηλεία" από ρέκτες αυτού τού "αθλήματος". 
(Η διερεύνηση, πάντως, αυτών τών "συμβάντων" καί η απόδοση δικαιοσύνης, από ένα σημείο καί έπειτα, δέν είναι έργο τών τηλεπαραθύρων ούτε τών τηλεδικαστηρίων. Είναι έργο αυτής τής ίδιας τής δικαιοσύνης).

Απ' τήν άλλη μεριά ανακαλύπτεις, καταχωνιασμένα στά ψιλά τών εφημερίδων...

Κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις : Αντί γιατρούς, στά νησιά, διορίζουνε ...παπάδες!

H ανεργία των γιατρών 38% στην Ελλάδα...

...την ώρα που οργανικές θέσεις μένουν ακάλυπτες για χρόνια στα νησιά...


euro-crimes.blogspot

Στο νησί του "Mama Mia"εκλιπαρούν, αιώνες για έναν γιατρουδάκο, και παρά τις υποσχέσεις όσων Πολιτικών περνούν προεκλογικά από το χωριό Γλώσσα στη Σκόπελο, τιπουτις.
Κι ας έχουν...
προκηρυχθεί από αμνημονεύτων χρόνων 2 οργανικές θέσεις σε ένα  τουριστικό προορισμό που το καλοκαίρι ξεπερνά σε κατοίκους και επισκέπτες  τις 3-4 χιλιάδες ψυχές, κι άλλα τόσα...
ανασφάλιστα μηχανάκια(Διαβάστε ΕΔΩ σχετική ανάρτηση). Κι αντι 2 λειτουργούς του Ιπποκράτη , απέκτησαν 2 ...παπάδες. Και μπορεί οι agents του Θεού επί των Β.Σποράδων να μην υπογράφουν τα πιστοποιητικά θανάτου, τουλάχιστον, οι...Χριστιανοί δεν πηγαίνουν  αδιάβαστοι.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ενδεικτική είναι η περίπτωση της Μυκόνου, όπου το κέντρο υγείας έχει μείνει με μόνο έξι γιατρούς (τρεις παθολόγους, ένα παιδίατρο, ένα μικροβιολόγο και μια γενική γιατρό) από τους δέκα που υπηρετούσαν πέρσι, ενώ τις ανάγκες των ασφαλισμένων καλύπτουν και τρεις αγροτικοί ιατροί. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα αυξημένα έξοδα διαμονής στο κοσμοπολίτικο νησί των Κυκλάδων ήταν η βασική αιτία για τη μη πλήρωση των θέσεων.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Κι όλα αυτά τήν ώρα πού οι Ιατρικοί Σύλλογοι (με επικεφαλής τον κουραστικό Πατούλη) σκούζουνε ότι μακριά στα ξένα αναζητούν την τύχη τους ο νέοι γιατροί της κατοχικής Ελλάδας, καθώς πλέον ένας στους τέσσερις είναι άνεργος ή υποαπασχολείται, ενώ η πολύχρονη αναμονή για έναρξη ή ολοκλήρωση ειδικότητας σε συνδυασμό με τους χαμηλούς μισθούς οδηγεί στη "μεγάλη απόφαση" για φυγή στο εξωτερικό, (κυρίως Τουρκία).
Από προχθές όμως οι (επιζήσαντες) ντόπιοι μπορούν να ανασάνουν (εκτός από τα καυσαέρια των ενοικιαζόμενων 2-4 τροχων), γιατί σύμφωνα με τα κουτσομπολιά ένας "δόκιμος" γιατρός δέχθηκε να κάνει το Αγροτικό του στο χωριό , κι ευχόμαστε στο Στέργιο να στεριώσει, και να "μάθει" τη δουλειά πάνω στους υπέροχους κατοίκους της Γλώσσας.
Από το ολότελα καλύτερα ...πειραματόζωα...

Γιάννης Λούλης: Δεν θέλει τις μεταρρυθμίσεις η κυβέρνηση Σαμαρά, επενδύει μόνο στο φόβο

Χωρίς εφόδια απέναντι στη χιονοστιβάδα

Στο φινάλε του καλοκαιριού και λίγο πριν το κρίσιμο φθινόπωρο του 2014 ξεκινήσει, ο Γιάννης Λούλης περιέγραψε στην Ημερησία με κάθε ακρίβεια το σημείο στο οποίο έχει βρεθεί αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση και μαζί της η χώρα.

Ο γνωστός επικοινωνιολόγος, μεταξύ άλλων, τονίζει:

Γράφει ο Γιάννης Λούλης
www.johnloulis.gr
Η κυβέρνηση βρέθηκε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι μετά τις ευρωεκλογές, όταν η ΝΔ έχασε 7%, το ΠΑΣΟΚ έχασε το 1/3 της δύναμής του και ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε καθαρά με 4%. Γενικότερα, διαμορφώνεται ένα ρεύμα που δείχνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζει να κερδίζει στρατηγικά τη μάχη του «μικρότερου κακού», δευτερευόντως γιατί διορθώνει τη δική του εικόνα και πρωτίστως, διότι η κυβερνητική εικόνα επιδεινώνεται. Τα δεδομένα του νέου κλίματος δεν είναι συγκυριακά. Διαμορφώνουν μία δυναμική, που δεν είναι εύκολα αναστρέψιμη. Ειδικά εάν γίνονται πρόσθετα κυβερνητικά λάθη.
Στο κρίσιμο αυτό σταυροδρόμι η κυβέρνηση πήρε λάθος δρόμο. Αν βρεθούν απέναντι σε δυσμενείς συγκυρίες, κομματικοί οργανισμοί και οι ηγεσίες τους, χρειάζονται απαραιτήτως δύο εφόδια: Πρώτον, οφείλουν να είναι σε επαφή με τη δυσάρεστη πραγματικότητα και να κατανοούν τα αίτιά της. Δεύτερον, επιβάλλεται να έχουν στρατηγική και σχέδιο που να αντιμετωπίζει τα αίτια αυτά. Οι αντιδράσεις της κυβέρνησης δείχνουν πως τα εφόδια αυτά έχουν εξανεμιστεί. Τούτο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, διότι όσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα, τόσο πιο ζωτικό είναι να επιστρατευθούν τα δύο εφόδια και να αξιοποιηθούν στο έπακρο.
Στο κυβερνητικό στρατόπεδο είναι φανερό πως η επαφή με την πραγματικότητα έχει χαθεί. Ο ένας αρχηγός διαθέτει ένα γυάλινο κόσμο ανεπαρκών συμβούλων. Ο άλλος αρχηγός έχει σύμβουλο μόνο τον εαυτό του. Άρα και οι δύο πελαγοδρομούν. Κανείς από τους δύο δεν κατάλαβε τι είδος νέας κυβέρνηση μπορούσε να διεκδικήσει πρόσθετη ανοχή από την κοινή γνώμη. Ο ανασχηματισμός υπήρξε φιάσκο που ξεπέρασε την πιο απαισιόδοξη εκτίμηση. Με οδηγό τον πανικό επελέγησαν απίστευτοι, ανεπαρκείς, λαϊκιστές υπουργοί. Η νεοδημοκρατική στροφή στους λαϊκιστές πυροδότησε τον λαϊκισμό στο ΠΑΣΟΚ. 'Eτσι, η κυβέρνηση έγινε πιο αναξιόπιστη και πιο εύθραυστη.
Αυτή η κυβέρνηση δεν διέθετε ποτέ ένα μεταρρυθμιστικό αφήγημα και μεταρρυθμιστική βούληση. Δεν έδινε και δεν δίνει ελπίδα στην κοινωνία. Επενδύει στον φόβο και στην παρουσίαση μιας εξωραϊσμένης πραγματικότητας, που ελάχιστοι πιστεύουν και με την οποία οι περισσότεροι εξοργίζονται.
Ο «φόβος του ΣΥΡΙΖΑ» έχει εξαντλήσει τη χρησιμότητά του. Η παντελής απουσία στρατηγικής συν βεβαίως η ανικανότητα εξηγούν το τραγικό φιάσκο του ΕNΦΙΑ, την ώρα που εκπέμπονταν κυβερνητικά μηνύματα για μελλοντικές φορολογικές ελαφρύνσεις. Αυτές έχουν πλέον απαξιωθεί πλήρως. Ταυτόχρονα, είναι πρωτοφανές ότι ο φόρος δεν ελέγχθηκε εξονυχιστικά, όταν μάλιστα ήταν προγραμματισμένος να ανακοινωθεί μετά τις ευρωεκλογές. Αυτές άλλωστε ήταν πιθανό να οδηγήσουν σε δυσμενές αποτέλεσμα. Όμως, στην κυβέρνηση κυριαρχούσαν αυταπάτες για την εκλογική αναμέτρηση.
Ανασχηματισμός και ΕΝΦΙΑ καθρεπτίζουν από κοινού μία κυβέρνηση κυριολεκτικά στον κόσμο της, χωρίς στρατηγική, με κραυγαλέα αναποτελεσματικότητα. Καθώς το κλίμα γυρίζει εναντίον της, μένει πολιτικά γυμνή χωρίς τα εφόδια που μπορούν να δημιουργήσουν εφαλτήρια αντεπίθεσης.
Υπό αυτές τις περιστάσεις, τα ευχολόγια ότι «το κλίμα είναι αναστρέψιμο» δεν πείθουν κανέναν. Ούτε καν τους κυβερνητικούς κομματικούς στρατούς. Έτσι, και οι πρόωρες εκλογές θα έρθουν πιο κοντά, διότι πόσοι βουλευτές θα βρεθούν να στηρίξουν μια κυβέρνηση, που μόνη της δημιουργεί τη χιονοστιβάδα που την παρασύρει; Ιδίως, όταν στερείται τα εφόδια για να τη σταματήσει. Την ώρα μάλιστα, που δεν τη βλέπει καν να έρχεται.

Διεκδικώντας το δικαίωμα στην ανεξαρτησία: η περίπτωση του Γιάννη Ραγκούση

Στο 100% της φαίνεται ότι ταιριάζει στην περίπτωση του Γιάννη Ραγκούση η παροιμία «καθαρός ουρανός, αστραπές δε φοβάται» καθώς ο πρώην υπουργός επέλεξε να απαντήσει με έναν μάλλον εντυπωσιακό τρόπο σε πρόσφατη επίθεση λάσπης που δέχθηκε από το Πρώτο Θέμα.

Προσωπικά, δεν θυμάμαι κανέναν άλλον Έλληνα πολιτικό να δίνει τόσες πολλές λεπτομέρειες για την περιουσιακή του κατάσταση χωρίς καν να χρειάζονται. Να τι απάντησε μέσω των NEΩΝ και του Facebook ο κ. Ραγκούσης σε δημοσιεύματα για την ενοικίαση της κατοικίας του:

"Στην αρχή του καλοκαιριού παρουσιάστηκε από μερίδα ΜΜΕ με έναν τρόπο επιθετικό κι απροσδιόριστα επικριτικό η απόφασή μου να προσδώσω και επαγγελματική χρήση στη μόνιμη κατοικία μου, στον Κώστο της Πάρου.

Εξ αρχής διευκρινίζω:

αποτελεί ακλόνητη πεποίθησή μου πως από την ώρα που ανέλαβα δημόσια αξιώματα και διαχειρίστηκα δημόσιο χρήμα υπόκειμαι σε κάθε είδους έλεγχο αλλά και κριτική από οποιονδήποτε, ανεξάρτητα ποιος είναι και τι έχει κάνει.

Επιπλέον πιστεύω πως ανεξάρτητα από την ύπαρξη νομικής ή τυπικής υποχρέωσης, το προσωπικό μας παράδειγμα σε θέματα αρχής πρέπει να συμβαδίζει με αυτό που αποτελεί πίστη μας κι όχι μόνο με ό,τι είναι νομοθετημένο.

Επομένως, και παρότι δεν προβλέπεται ως νομική υποχρέωση - αφού ποτέ δεν νομοθέτηκαν οι 75 αλλαγές που ετοιμάσαμε το 2011- για εμένα έχει μείζονα ηθική και πολιτική αξία να αποτυπώσω δημόσια τις διαφορές στην περιουσιακή μου κατάσταση, συγκρίνοντας το 2007-2008, όταν απέκτησα την ιδιότητα του μέλους του Ελληνικού Κοινοβουλίου, με το σήμερα, 2 χρόνια μετά το τέλος της Βουλευτικής και κυρίως της Κυβερνητικής μου ιδιότητας.

Έτσι λοιπόν σύμφωνα με αυτήν την σύγκριση:

Το 2007-2008, οι συνολικές οικογενειακές αποταμιεύσεις υπερέβαιναν τις 200.000€ ενώ το 2014 αυτές είναι λιγότερες από 30.000€.
Την ίδια στιγμή έχω συνάψει επαγγελματικό δάνειο, ύψους 32.000 €.
Όσον αφορά στα ακίνητα, αυτά παρουσιάζουν τις εξής διαφορές :
Το 2014 έχω επιπλέον στην κυριότητά μου
- από κληρονομιά του πατέρα μου στον Κώστο της Πάρου : 36 τ.μ. της κατοικίας του, κατασκευής 1980 καθώς και το 16,66% ενός περιβολιού εκτός σχεδίου 2 στρεμμάτων.
- από δωρεά συγγενών μου στο Χολαργό : 2,5 % ή 2τ.μ. διαμερίσματος κατασκευής 1975, στο οποίο ήδη κατείχα,από κληρονομιά της μητέρας μου, το 97,5%, τα 76τ.μ.
Δεν έχω πλέον στην κυριότητά μου το 50% αγροτεμαχίου στη Νέα Μάκρη που δώρισα στην αδελφή μου. Ενώ το μόνο αυτοκίνητο που υπήρχε και παραμένει στην κυριότητα μας είναι ένα Citroen Picasso 1600cc αγοράς το 2000.
Επειδή και οι κρίνοντες κρίνονται, φαντάζομαι πως όσοι προσπάθησαν να προκαλέσουν το δημόσιο αίσθημα με την παρουσίαση της ενοικίασης του σπιτιού μου θα φιλοτιμηθούν κι αυτοί να παρουσιάσουν την περιουσιακή τους κατάσταση "τότε και τώρα".

Τα παρακάτω αναντίλεκτα δεδομένα όσοι τα αγνοούν ή συνειδητά τα υποβαθμίζουν τόσο επιβεβαιώνουν την κακοπιστία τους:

Νέο κεφάλαιο προστέθηκε στη διαμάχη ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ

Χριστιάνα Καλογήρου

«Αγκάθι» η εκλογή περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου

Νέο κεφάλαιο προστέθηκε στην διαμάχη ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ για την εκλογή Περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου. Μετά την προσφυγή στο ΣτΕ της Χριστιάνα Καλογήρου που αν και εξελέγη με τη ΝΔ εξέπεσε από περιφερειάρχης με απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραία μετά από ένσταση του ΣΥΡΙΖΑ , τώρα, τα μέλη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης επανέρχονται κατά της ίδιας απόφασης.

Αυτή τη φορά ζητούν με προσφυγή τους στο ΣτΕ να αναιρεθεί η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου κατά το σκέλος εκείνο που δεν έκανε δεκτή την ένστασή τους ως προς τον αντιπεριφερειάρχη Ευστράτιο Κύτελη.

Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζουν ότι ο αντιπεριφερειάρχης έχει και αυτός κώλυμα εκλογιμότητας, καθώς από τον Ιούλιο του 2011 μέχρι και τον περασμένο Φεβρουάριο είχε την ιδιότητα του διευθυντή της Νομαρχιακής Μονάδας Υγείας Μυτιλήνης του ΙΚΑ και παράλληλα από την 1η Ιανουαρίου 2012 της Νομαρχιακής Μονάδας Υγείας Μυτιλήνης του ΕΟΠΥΥ.

Έτσι, όπως υποστηρίζουν εσφαλμένα το Διοικητικό Εφετείο ερμήνευσε την εκλογική νομοθεσία και ότι από την θέση που κατείχε ο κ. Κλύτελης είχε σημαντικές δυνατότητες επηρεασμού σε ψυχολογικό επίπεδο της εκλογικής βούλησης.
 newsbeast.gr

Ζωή, να ζήσεις!...

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου παντρεύεται στις 27 Σεπτεμβρίου τον εκλεκτό της καρδιάς της στα Λουτρά Αιδηψού. Η είδηση του γάμου της Ζωής Κωνσταντοπούλου προκάλεσε πολλά ...
σχόλια -γιατί ζούμε σε μια χώρα όπου όλοι σχολιάζουν τους άλλους-, οπότε θέλω να κάνω κι εγώ ένα σχόλιο γιατί, κατά γενική ομολογία, τα καταφέρνω καλύτερα στα σχόλια από άλλους.
Με εντυπωσιάζει το γεγονός πως πολλοί από αυτούς που σκίζουν τα ρούχα τους για τα δικαιώματα των μειονοτήτων δεν έχουν κανένα πρόβλημα να επιτίθενται διαρκώς με σεξιστικά σχόλια στη Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Γενικά, με εντυπωσιάζουν όλοι αυτοί που διαλαλούν διαρκώς πόσο φιλελεύθεροι είναι αλλά, μόλις κάποιος εκφράσει διαφορετική άποψη από τη δική τους, πέφτουν όλοι μαζί να τον φάνε.
Πριν την ανακοίνωση του γάμου της, οι σεξιστικές επιθέσεις εναντίον της Ζωής Κωνσταντοπούλου γίνονταν εξαιτίας της πολιτικής της παρουσίας, την οποία εγώ βρίσκω εξαιρετική και το έχω γράψει.
Και δεν είναι πολλοί οι πολιτικοί για τους οποίους έχω γράψει πως τους θεωρώ εξαιρετικούς.
Εκτός των πολιτικών της ικανοτήτων, η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι πολύ ωραία τύπισσα, έχει χιούμορ και αυτοσαρκασμό, και, για να κάνω κι εγώ ένα σεξιστικό σχόλιο, είναι γύναικος τριζάτος.
Κι επειδή στη χώρα που γεννήθηκα εγώ, συνηθίζουμε όταν παντρεύεται κάποιος να του ευχόμαστε:
Ζωή, να ζήσετε και να ευτυχήσετε!
(Όποιος θέλει να λυσσάξει, ας λυσσάξει ελεύθερα. Δεν έχω δουλειά για να την χάσω, οπότε γράφω ό,τι θέλω εγώ. Φοβερό ε;)

pitsirikos

Οι... χρυσαφένιες παραλίες της Μυκόνου και οι αυθαιρεσίες

Οι ενδιαφερόμενοι επιχειρηματίες είχαν, προφανώς, εγκατασταθεί στις παραλίες πολύ πριν ο Δήμος Μυκόνου τυπικά τους τις παραχωρήσει. Κι αυτό γιατί σύμφωνα με τα στοιχεία των ελεγκτών, η προκήρυξη για τα τμήματα που δημοπράτησε ο Δήμος δημοσιοποιήθηκε την 1η Ιουλίου. 

ΓΙΩΡΓΟΣ Π. ΤΕΡΖΗΣ 
 Μία καλοκουρδισμένη μηχανή παραγωγής χρήματος κρύβεται πίσω από τις κοσμικές παραλίες της Μυκόνου και τις προνομιούχες, πολυτελείς ξαπλώστρες για την ενοικίαση των οποίων δίδονται, συχνά, ομηρικές μάχες και, προφανώς, υψηλό αντίτιμο.

Το χρήμα που ρέει στις παραλίες του νησιού των ανέμων, ωστόσο φαίνεται ότι δεν φτάνει, πάντοτε, στα δημόσια ταμεία. Και πάντως όχι με ρυθμούς που να αντιστοιχούν στην εκτεταμένη αξιοποίηση, στο πλήθος των jet setters που φτάνουν στο νησί, στους 100άδες «διασήμους» που συνωστίζονται μπροστά στις ξαπλώστρες και στις φωτογραφικές και τηλεοπτικές κάμερες του εγχώριου κοσμικού ρεπορτάζ. Διότι η ενοικίαση τμημάτων παραλιών, από την περίφημη Ψαρού και το κοσμικό Καλό Λιβάδι μέχρι τη λιγότερο προβεβλημένη Παράγκα, έναντι του ευτελούς ποσού των 1.500 - 2.000 ευρώ για το σύνολο της σεζόν μόνον ερωτήματα προκαλεί. Κι αν ακόμη κάποιος ισχυριστεί ότι τα ποσά αυτά αποτελούν το ενοίκιο για μικρό τμήμα της παραλίας, για τη φιλοξενία θαλασσίων σπορ, όπως αυτό που οδήγησε στον θάνατο του 10χρονου παιδιού πριν από λίγες εβδομάδες, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Διότι στις παραλίες του νησιού αναπτύσσονται και παράνομες ξαπλώστρες, πέριξ των νόμιμων ορίων για την εγκατάσταση θαλασσίων σπορ.

Οπως ακριβώς συνέβη στην περίπτωση της εγκατάστασης στο Καλό Λιβάδι. Παρεμπιπτόντως, η εν λόγω έκταση μισθώθηκε στον επιχειρηματία, ενδεχόμενες ευθύνες του οποίου, όπως και του χειριστή του ταχύπλοου, ερευνώνται από τη Δικαιοσύνη, έναντι 1.501 ευρώ. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι η τυπική, ωστόσο αξίζει να σημειωθεί ότι λίγες ημέρες μόνον πριν από το διαγωνισμό είχε υποβληθεί μήνυση εναντίον του καθώς πέραν των θαλασσίων σπορ είχε αναπτύξει, παρανόμως φυσικά, και ομπρέλες - ξαπλώστρες, παρέχοντας πλήρη «μυκονιάτικη φιλοξενία» στους λουομένους. Μάλιστα, εναντίον της υπογραφής της σύμβασης είχε ταχθεί ένα μέλος της επιτροπής του Δήμου Μυκόνου, οι ενστάσεις του οποίου ωστόσο αγνοήθηκαν. Ενδεικτικό, άλλωστε, του εναγκαλισμού δημοτικών αρχών και επιχειρηματιών είναι και το γεγονός ότι...

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΟΡΚΟΥ & ΤΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΤΟΥ

Κι η μισημένη η Έριδα τον Πόνο γέννησε που βασανίζει, 

γέννησε
και την Λήθη και την Πείνα, και τις Πληγές που δάκρυ τις ποτίζει,
τους Πόλεμους, τους Φόβους και τις Μάχες και τ' Αντροσκοτώματα
και τις Φιλονικίες και τ' απατηλά τα Λόγια και τις Κρισοδικίες και την
Κακονομία και την Απάτη, πούναι συχνά φιλί-κλειδί τα δύο τους, 

και τον Όρκο, 

π' αλήθεια αυτός τις πιο πολλές έχει σωριάσει συφορές
του ανθρώπου, 
γιατί αλλοί και τρισαλλοί, 
σ' αυτόν που ψεύτικα -κι είναι εις γνώση του- τον πάρει!". 
(Ησίοδος, Θεογονία).

 

Θρησκεία, ηθική και οργάνωση της κοινωνίας φαίνονται αδιάσπαστα συνδεδεμένα στον θεσμό του Όρκου. Ο ρόλος του είναι να επιβεβαιώσει ότι μία δήλωση είναι απολύτως δεσμευτική, είτε αφορά το παρελθόν, είτε εξηγεί την θέληση για το μέλλον. Στηρίζεται σ' ένα σύστημα παγκόσμιων διαδεδομένων δοξασιών, σύμφωνα με τις οποίες, οι θεϊκές ή υπερφυσικές δυνάμεις δεν είναι δυνατόν να αμελήσουν το ρόλο τους ως απονεμητών δικαιοσύνης και άρα, τιμωρούν συστηματικά αυτόν, που αφού τις κάλεσε ως μάρτυρες για να αποδείξει την αλήθεια των όσων είπε ή υποσχέθηκε, ψευδορκεί δείχνοντας έτσι πως στερείται κάθε σεβασμού πρός αυτές.

Η λέξη όρκος παράγεται από το αρχαίο ρήμα είργω=περιορίζω, εμποδίζω, από το οποίο παράγεται και η λέξη ειρκτή, σημαίνει ένα μέσο με το οποίο ο ορκιζόμενος δεσμεύεται να πει την αλήθεια, διαφορετικά θα υποστεί κυρώσεις. Επίσης η λέξη έρκος= φραγμός, εμπόδιο, με την οποία συνδέεται ετυμολογικά ο όρκος, σήμαινε αρχικά το πρόσωπο ή το πράγμα που επικαλούνταν ο ορκιζόμενος (συνώνυμη λέξη : τα όρκια).
Είναι ένα είδος δυνητικής αυτοκατάρας, η οποία ενεργοποιείται εναντίον αυτού του ίδιου που ορκίζεται, στην περίπτωση που τον παραβαίνει. Η δέσμευση γίνεται στο όνομα κάποιου θεού.

Ο όρκος έχει μοναδική σπουδαιότητα σε πολιτισμούς χωρίς γραφή, στους οποίους δεν υπάρχουν καταγραφές σαν αποδεικτικά μέσα, ούτε επίσημα έγγραφα, αλλά και στους αρχαίους μεγάλους πολιτισμούς η ύπαρξη γραφής, με μεγάλη βραδύτητα περιόρισε τον όρκο και ποτέ δεν τον εξάλειψε τελείως.

Είναι ένας από τους παλαιότερους θεσμούς, και ταυτίζεται με τον τύπο εκείνο των δικαστικών δοκιμασιών, όπου με την παρέμβαση της θείας δίκης αποδεικνυόταν η αθωότητα ή η ενοχή του κατηγορουμένου. Ο κριτής υποβάλλει το άτομο σε μία δοκιμασία, με στόχο να καταλάβει ή όχι αν λέει αλήθεια. Χρησιμοποιούνται πολυάριθμες μέθοδοι. Το άτομο πίνει ένα τοξικό ποτό και παρατηρούνται οι αντιδράσεις του οργανισμού του ή πρέπει να αρπάξει με το χέρι ένα πυρωμένο σίδερο και να διαπιστωθεί αν άφησε ή όχι κόκκινα σημάδια στο χέρι του. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η δοκιμασία αντικαθιστά την απόδειξη αθωότητας ή ενοχής, δηλ. για να αποδείξει κανείς τις ικανότητες ή την αθωότητά του πρέπει να δοκιμαστεί.

Στην Ρώμη μία Εστιάδα η Αιμιλία, που η ηθική της αμφισβητήθηκε, επειδή είχε αφήσει να σβήσει η φωτιά λέγεται ότι προσευχήθηκε στην Εστία και έριξε ένα κομμάτι λινό ύφασμα πάνω στα κρύα κάρβουνα. Η φλόγα που πετάχτηκε πιστοποίησε την αθωότητά της. Και υπήρχε και μία άλλη -Τουκκία το όνομά της- που όταν βρέθηκε σε παρόμοια θέση, απέδειξε την αθωότητά της μεταφέροντας από τον Τίβερη ένα κόσκινο γεμάτο νερό, χωρίς να χυθεί ούτε μία σταγόνα.

 

ΟΚΤΑΝΑ ...

   ...όχι Μπραζίλια μα Οκτάνα ...(ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ)

" Και τώρα ο καθείς θα διερωτηθή ευλόγως: Μα τι θα πή Οκτάνα; "

                                                                         M.C.Escher: "Waterfall" 1961

Όταν διά της πίστεως και της καλής θελήσεως, αλλά και από  επιτακτικήν, αδήριτον ανάγκην δημιουργηθούν αι προϋποθέσεις και εκτελεσθούν όχι οικοδομικά, ή ορθολογιστικά, μα διαφορετικά τελείως έργα, εις την καρδιά του μέλλοντος, εις την καρδιά των υψηλών οροπεδίων και προ παντός μέσ' στην καρδιά του κάθε ανθρώπου, θα υπάρξη τότε μόνον η Νέα Πόλις και θα ονομασθή πρωτεύουσα της ηνωμένης, της αρραγούς και αδιαιρέτου Οικουμένης.

       Άγνωστον αν η παλαιά, που εκτείνεται προ του ωκεανού στα πόδια του κατακορύφου βράχου που μοιάζει με το Τζέμπελ-αλ-Ταρέκ, άγνωστον αν θα εγκαταλειφθή, ή αν θα υφίσταται καν στα χρόνια εκείνα, ή αν, απέραντη και κενή, θα διατηρηθή ως δείγμα μιας ελεεινής, μιας αποφράδος εποχής, ή ως θλιβερόν μουσείον διδακτικόν, πλήρες παραδειγμάτων προς αποφυγήν. Εκείνο που είναι βέβαιον είναι ότι η Νέα Πόλις θα οικοδομηθή, ή μαλλον θα δημιουργηθή, και θα είναι η πρωτεύουσα του Νέου Κόσμου, εις την καρδιά του μέλλοντος και των ανθρώπων, μετά χρόνια πολλά, οδυνηρά, βλακώδη και ανιαρά, ίσως μετά από μίαν άλωσιν οριστικήν, μετά την μάχην την τρομακτικήν του επερχομένου Αρμαγεδδώνος.

Δεν θα εξετάσω τας λεπτομερείας. Είναι μακράν ακόμη η εποχή, ώστε από τούδε να τας γνωρίζωμεν καταλεπτώς, ή «a priori». Αυτό που με ενδιαφέρει απολύτως - και θα έπρεπε να ενδιαφέρη όλους - είναι ότι η Νέα Πόλις θα ολοκληρωθή, θα γίνη. Όχι βεβαίως από αρχιτέκτονας και πολεοδόμους οιηματίας, που ασφαλώς πιστεύουν, οι καημένοι, ότι μπορούν αυτοί τους βίους των ανθρώπων εκ των προτέρων να ρυθμίζουν και το μέλλον της ανθρωπότητος, με χάρακες, με υποδεκάμετρα, γωνίες και «ταυ», μέσα στα σχέδια της φιλαυτίας των, ναρκισσευόμενοι (μαρξιστικά, φασιστικά, ή αστικά), πνίγοντες και πνιγόμενοι, να κανονίζουν.

Όχι, δεν θα κτισθή η Νέα Πόλις έτσι΄ μα θα κτισθή απ' όλους τους ανθρώπους, όταν οι άνθρωποι, έχοντες εξαντλήσει τας αρνήσεις, και τας καλάς και τας κακάς, βλέποντες το αστράπτον φως της αντισοφιστείας - τουτέστι το φως της άνευ δογμάτων, άνευ ενδυμάτων Αληθείας - παύσουν στα αίματα και στα βαριά αμαρτήματα χέρια και πόδια να βυθίζουν, και αφήσουν μέσα στις ψυχές των, με οίστρον καταφάσεως, όλα τα δένδρα της Εδέμ, με πλήρεις καρπούς και δίχως όφεις - μά τον Θεό, ή τους Θεούς - τελείως ελεύθερα ν΄ ανθίσουν.

Ναι, ναι (αμήν, αμήν λέγω υμίν), σας λέγω την αλήθειαν. Η Νέα Πόλις θα κτισθή και δεν θα είναι χθαμαλή σε βαλτοτόπια. Θα οικοδομηθή στα υψίπεδα της Οικουμένης, μα δεν θα ονομασθή Μπραζίλια, Σιών, Μόσχα, ή Νέα Υόρκη, αλλά θα ονομασθή η πόλις αυτή Οκτάνα.

 

Και τώρα ο καθείς θα διερωτηθή ευλόγως: «Μα τι θα πη Οκτάνα ;»

Δίκαιον το ερώτημα και η απάντησις θα έλθη γρήγορα. Όμως διά να γίνη πλήρως νοητή, ρίξετε πρώτα μέσα σας μια καλή ματιά και ευθύς μετά ρίξετε άλλη μία τριγύρω σας δεξιά και αριστερά, πάνω και κάτω. Έπειτα κλείστε τα μάτια σας για μια στιγμή και ανοίξτε τα αποτόμως, ανοίγοντας διάπλατα και τις ψυχές σας. Η απάντησις θα βρίσκεται μπροστά σας, όχι μονάχα νοητή, μα και απτή - σώμα περικαλλές και έμψυχον και σφύζον.

Και τώρα (αμήν, αμήν) λέγω υμίν:

Οκτάνα , φίλοι μου, θα πη μεταίχμιον της Γης και του Ουρανού, όπου το ένα στο άλλο επεκτεινόμενο ένα τα δύο κάνει.

Οκτάνα θα πη πυρ, κίνησις, ενέργεια, λόγος σπέρμα.

Οκτάνα θα πη έρως ελεύθερος με όλας τας ηδονάς του.

Οκτάνα θα πη ανά πάσαν στιγμήν ποίησις, όμως όχι ως μέσον εκφράσεως μόνον, μα ακόμη ως λειτουργία του πνεύματος διηνεκής.

Οκτάνα θα πη η εντελέχεια εκείνη, που αυτό που είναι αδύνατον να γίνη αμέσως το κάνει εν τέλει δυνατόν, ακόμη και την χίμαιραν, ακόμη και την ουτοπίαν, ίσως μια μέρα και την αθανασίαν του σώματος και όχι μονάχα της ψυχής.

Οκτάνα θα πη το «εγώ» «εσύ» να γίνεται (και αντιστρόφως το «εσύ» «εγώ») εις μίαν εκτόξευσιν ιμερικήν, εις μίαν έξοδον λυτρωτικήν, εις μίαν ένωσιν θεοτικήν, εις μίαν μέθεξιν υπερτάτην, που ίσως αυτή να αποτελή την θείαν Χάριν, το θαύμα του εντός και εκτός εαυτού, κάθε φοράν που εν εκστάσει συντελείται.

Οκτάνα θα πη η ενόρασις και η διαίσθησις εκείνη, που επιτρέπουν σωστά να νοιώθης, να καταλαβαίνης όλην την αγωνίαν των αλγούντων, τα λόγια τα συμβολικά του Ιησού, όλην την σκέψιν των αθέων, τας αστραπάς των προφητών και όλην την σημασίαν των τηλαυγών εκλάμψεων του Ζαραθούστρα.

Οκτάνα θα πη (χωρίς να περιφρονούμε του γήρατος την σοφίαν) θα πη πάση θυσία διατήρησις της παιδικής ψυχής εις όλα τα στάδια της ωριμότητος, εις όλας τας εποχάς του βίου, διότι άνευ αυτής και η πιο χρυσή νεότης γρήγορα στάχτη γίνεται και χάνεται και φεύγει και μένει στη θέσι της η θλίψις, η άνευ ελπίδων μεταμέλεια και η στυγνή ρυτίς.

Οκτάνα θα πη εν πλήρει αθωότητι Αδάμ, εν πλήρει βεβαιότητι Αδάμ-συν-Εύα.

Οκτάνα θα πη οι άνθρωποι άγγελοι να γίνουν, αλλ' άγγελοι με φύλον φανερόν, συγκεκριμένον.

Οκτάνα θα πη επί γης Παράδεισος, επί της γης Εδέμ, χωρίς προπατορικόν αμάρτημα, πέραν πάσης εννοίας κακού, με ελευθέραν εις πάσαν περίπτωσιν παντού και την αιμομιξίαν.

Οκτάνα θα πη απόλυτος ενότης πνεύματος και ύλης.

Οκτάνα θα πη διατήρησις επαφής και στα απώτερα σημεία των εξελίξεων με πάσαν πηγήν που όντως αποτελεί των αρχετύπων της ζωής ιερή μια νερομάνα.

Οκτάνα θα πη παν ότι μάχεται τον θάνατον και την ζωήν παντού και πάντοτε διαφεντεύει.

Οκτάνα θα πη αληθινή ελευθερία και όχι εκείνη η φοβερά ειρωνεία, να λέγεται ελευθερία ό,τι χωρεί ή ό,τι εναπομένει στα ελάχιστα περιθώρια που αφήνουν στους ανθρώπους οι απάνθρωποι νόμοι των περιδεών και των τυφλών ή ηλιθίων.

Οκτάνα θα πη , όχι πολιτικής, μια ψυχικής ενότητος Παγκόσμιος Πολιτεία (πιθανώς Ομοσπονδία) με ανέπαφες τις πνευματικές και εθνικές ιδιομορφίες εκάστης εθνικής ολότητος, εις μίαν πλήρη και αρραγή αδελφοσύνην εθνών, λαών και ατόμων, με πλήρη σεβασμόν εκάστου, διότι αυτή μόνον εν τέλει θα ημπορέση διά της κατανοήσεως, διά της αγωνιστικής καλής θελήσεως, ουδόλως δε διά της βίας, τας τάξεις και την εκμετάλλευσιν του ανθρώπου από τον άνθρωπον να καταργήση, να εκκαθαρίση επιτέλους!

Οκτάνα θα πη παντού και πάντα εν ηδονή ζωή.

Οκτάνα θα πη δικαιοσύνη.

Οκτάνα θα πη αγάπη.

Οκτάνα θα πη παντού και πάντα καλωσύνη.

Οκτάνα θα πη η αγαλλίασις εκείνη που φέρνει στα χείλη την ψυχή και εις τα όργανα τα κατάλληλα με ορμήν το σπέρμα.

Οκτάνα, φίλοι μου, θα πη, απόλυτος μη συμμόρφωσις με ό,τι αντιστρατεύεται, ή μάχεται, ή αναστέλλει την έλευσιν της Οκτάνα.

Οκτάνα θα πη μη συμμετοχή και μη αντίταξι βίας εις την βίαν.

Οκτάνα θα πη ό,τι στους ουρανούς και επί της γης ηκούετο, κάθε φοράν που ως μέγας μαντατοφόρος, με έντασιν υπερκοσμίου τηλεβόα, ο Άγγελος Κυρίου εβόα.

Ιδού με ολίγα λόγια, αλλά σαφή, ιδού τι θα πη, φίλοι μου, Οκτάνα.

Και τώρα θα προσθέσω:

Όσοι από σας πια βαρεθήκατε στον κόσμο αυτόν τον άδικον και τον βλακώδη να άγεσθε και να φέρεσθε από τους ψεύτες, από τους σοφιστάς και λαοπλάνους, όσοι πια βαρεθήκατε οι δεσμοφύλακές σας σαν τόπια ταλαίπωρα να σας εξαποστέλλουν εις τον Καϊάφα και πριν απ' αυτόν στον Άννα, προσμένοντας να έλθη η Ώρα η χρυσαυγής, η πολυύμνητος και ευλογημένη, όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, όσοι την σημερινήν ελεεινήν πραγματικότητα να αλλάξετε ποθείτε, προσμένοντας να έλθη η Ώρα, όσοι πιστοί, όσοι ζεστοί, ελάτε και ως ανακράξωμεν μαζί (νυν και αεί, νυν και αεί) σαν προσευχή και σαν παιάνα, ας ανακράξωμεν μαζί, με μια ψυχή, με μια φωνή - ΟΚΤΑΝΑ!

 

Α.Εμπειρικος.....Γλυφάδα, 20. 8. 1965

«Τα Ρήματα»

Ανδρέας Εμπειρίκος «Τα Ρήματα»

Όταν το ρήμα εκτοπίζεται και άρχουν παντού τα επίθετα, θετά παιδιά της συμμορφώσεως και του διακοσμημένου ψεύδους, τέλματα εκτείνονται εκεί όπου ο σπόρος έπιπτε ως σπέρμα. Μα τότε, ω, τότε δικαιολογούνται – τι λέγω, ευλογούνται όλου του κόσμου οι θυμοί. Οι εκριζωταί, τότε, δεν είναι (ω άνδρες ασυμμόρφωτοι, ω άνδρες και γυναίκες) απλώς ίππων οπλαί, ή εκσκαφείς, ή παίδες ρινοκέρων, δεν είναι μόνον νοσταλγοί της παμπάλαιας γης της Αττικής ή Βοιωτίας, μα έφηβοι στεφανηφόροι, έφηβοι σπερματικοί και εις το γήρας των ακόμη, θεμελιωταί, και όταν ακόμη δεν το ξέρουν, των νέων Θηβών ή Αθηνών. Φθάνει να μη γελασθούν, να μην εξαπατηθούν ποτέ από την Σφίγγα των τελμάτων, ή από τους εις εξώστας ή βουλάς λαλούντας σοφιστάς και λαοπλάνους, που σφίγγουν δήθεν στοργικά και πνίγουν, επάνω στα στήθη των τα πέτρινα, μέσα στο φέγγος της καθημερινής μας τραγωδίας (Αλλοί, αλλοί και τρισαλλοί! – Ακούστε, ακούστε, ω άνδρες Βοιωτοί, ω άνδρες Αθηναίοι!) τους παλαιούς και νέους βλαστούς.

                                                                       -----
Ο Ανδρέας Εμπειρίκος στο πεζό αυτό ποίημα από τη συλλογή «Οκτάνα» δίνει τη δική του θέση για τον εκφυλισμό της πολιτικής και για τη στάση που οφείλουν να κρατούν οι πολίτες απέναντι στους αναποτελεσματικούς και λαοπλάνους πολιτικούς. Από τη στιγμή που οι ηγέτες και οι πολιτικοί στους οποίους οι πολίτες εμπιστεύτηκαν το μέλλον της χώρας, αδυνατούν να φέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, και προσπαθούν με ωραιοποιημένες κουβέντες και καλλωπισμένα ψεύδη να αποκρύψουν την αλήθεια της αποτυχίας τους, τότε η οργή του λαού είναι όχι μόνο δίκαιη, αλλά και ευλογημένη.

«Όταν το ρήμα εκτοπίζεται και άρχουν παντού τα επίθετα, θετά παιδιά της συμμορφώσεως και του διακοσμημένου ψεύδους, τέλματα εκτείνονται εκεί όπου ο σπόρος έπιπτε ως σπέρμα.»

«'Εφυγε» ο Τάσος Μαργαριτώφ...

  «'Εφυγε» ο πρώτος Έλληνας συντηρητής έργων τέχνης, 

Τάσος Μαργαριτώφ πού είχε εργασθεί καί στή Δήλο...

Ο Τάσος Μαργαριτώφ, ο πρώτος Έλληνας διπλωματούχος συντηρητής έργων τέχνης, «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών.  Ο διακεκριμένος επιστήμονας κατείχε τον...
αριθμό 1 στην άδεια άσκησης επαγγέλματος. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925 και σπούδασε ζωγραφική στην Accademia di Belle Arti και συντήρηση στο Instituto Centrale del Restauro της Ρώμης, όπου και αρίστευσε. Ως αριστούχος έτυχε το 1961 τιμητικής υποτροφίας από το υπουργείο Παιδείας της Ιταλίας.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και όντας κάτοχος του αριθμού 1 στην άδεια άσκησης του επαγγέλματος, υπηρέτησε στην αρχαιολογική υπηρεσία του υπουργείου Πολιτισμού από το 1958 έως το 1992. Διετέλεσε επίσης μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και του Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων. Το Φεβρουάριο του 2001 τιμήθηκε από το ICOMOS για την προσφορά του στον πολιτισμό και την ανάδειξη της πολιτισμικής κληρονομιάς της Ελλάδας.

«Εργάστηκε με μεράκι, κάτω από αντίξοες συνθήκες και πολλές φορές με πενιχρά μέσα και συνέβαλε με το ήθος και την επιστημονική του κατάρτιση στην εδραίωση του κλάδου της συντήρησης αρχαιοτήτων και έργων τέχνης ως αυτόνομου επιστημονικού κλάδου στο χώρο του υπουργείου», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΥΠΠΟ, που συμπληρώνει: «Στη διάρκεια της μακρόχρονης πορείας του, προσέφερε έργο τεράστιο σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Συμμετείχε σε πανελλήνια και διεθνή συνέδρια, εκπόνησε επιστημονικές μελέτες με αντικείμενο τη συντήρηση έργων τέχνης και εργάστηκε στη συντήρηση εικόνων, τοιχογραφιών, ψηφιδωτών, αρχαιολογικών αντικειμένων και νεοκλασικών κτηρίων, ως υπεύθυνος πολυάριθμων συνεργείων συντηρητών σε όλη την Ελλάδα με ιδιαίτερους σταθμούς τις αρχαιότητες της Θήρας και Βεργίνας. Σημαντική ήταν επίσης η συμβολή του στο πεδίο της έρευνας και η δράση του στον τομέα της Εκπαίδευσης. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του».

Από τις πιο σημαντικότερες εργασίες του ήταν η συντήρηση αρχαιοτήτων στη Σαντορίνη, στη Βεργίνα, στη Δήλο, στο Λευκαντή, στο Βόλο, στην Αγχίαλο, καθώς και στη Βεργίνα όπου διέσωσε και το περίφημο κόκκινο ύφασμα. Επίσης, εκτός από την Ελλάδα, συντήρησε τοιχογραφίες παλαιοχριστιανικών, βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων στην Ιταλία, στο Σινά, στα Ιεροσόλυμα και αλλού στους Άγιους Τόπους. 

από nonews-NEWS

Προεδρεύουν μέ τό ...ξεσκονόπανο !

Αντιπρόεδρος της αμαρτωλής κρατικής οργάνωσης «Έργο Πολιτών» για τις ΜΚΟ που ελέγχει η δικαιοσύνη, ο πρόεδρος της ΝΕΡΙΤ

Εμπλεκόμενος στο σκάνδαλο της οργάνωσης για τις ΜΚΟ «Έργο Πολιτών», που ελέγχεται από τη δικαιοσύνη και απασχόλησε πριν από μερικούς μήνες όλα τα ΜΜΕ, είναι ο νέος πρόεδρος της ΝΕΡΙΤ, Αντώνης Μακρυδημήτρης, παρότι έχει εξαφανιστεί από το βιογραφικό του ότι υπήρξε αντιπρόεδρος της και μάλιστα με ρουσφετολογικό διορισμό, επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, του οποίου ήταν σύμβουλος για θέματα δημόσιας διοίκησης.

Της Βασιλικής Σιούτη

Πρόκειται για τη διαβόητη κρατική οργάνωση με το ανύπαρκτο ουσιαστικό έργο, που κατασπατάλησε εκατομμύρια ευρώ λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση, πρόεδρος της οποίας υπήρξε ο Στέλιος Συρμόγλου που δήλωνε κι αυτός φίλος του Κώστα Καραμανλή. Τα «στελέχη» του χρηματοδοτούμενου από το δημόσιο φορέα (με πλήρως αδιαφανή τρόπο) ήταν μια παρέα κομματικών φίλων της Ν.Δ, που διορίστηκαν (επίσης αδιαφανώς) σε έναν άχρηστο οργανισμό που δημιουργήθηκε μόνο και μόνο για να βολέψει κομματικούς φίλους, σπαταλώντας δημόσιο χρήμα. Η υπόθεση έλαβε μεγάλη δημοσιότητα πρόσφατα, μετά από πόρισμα ελεγκτών που βρήκαν επιπλέον πλήθος παρανομιών, και αφού ο πρώην υπουργός Πολιτισμού, Παύλος Γερουλάνος έστειλε το φάκελο της στη δικαιοσύνη. Το όνομα του καθηγητή Αντώνη Μακρυδημήτρη ωστόσο ως αντιπροέδρου, δεν εμφανίστηκε πουθενά, όπως και των υπολοίπων στελεχών της φιλοκυβερνητικής παρέας.



Κι αυτό γιατί το όνομα του κ. Μακρυδημήτρη μαζί με των μελών του Δ.Σ και αρκετών άλλων , που πληρώνονταν αδρά για να συμμετέχουν σε μία κρατική οργάνωση χωρίς αντικείμενο, είχε κατεβεί από την ιστοσελίδα της οργάνωσης με την εμφάνιση των πρώτων δημοσιευμάτων που μιλούσαν για την αδιαφάνεια που επικρατούσε, και αναρωτιόνταν για τη χρησιμότητα του. Τότε έμεινε μόνο το όνομα του προέδρου Στέλιου Συρμόγλου, που αμειβόταν με 9.500 ευρώ το μήνα για να διευθύνει τον …άχρηστο οργανισμό.

Το «Εργο Πολιτών» προέβλεπε 24 θέσεις, όλες εκτός ΑΣΕΠ που πληρώθηκαν με αδιαφανή κριτήρια (βασικά ρουσφέτια της Ν.Δ) και μαζί με τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου φέρεται να έλαβαν 5 εκατομμύρια ευρώ για περίπου μια πενταετία.

Το πόρισμα του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης το 2011 ανακάλυψε...

Μαθαίνει γρήγορα ο Γκίκας...

Ναι, αυτό είναι κυβερνητικό success story!

Πρέπει να το ομολογήσουμε, όμως, ότι ο Γκίκας (μαζί με τον Χαρδούβελη, πάντα...) μαθαίνει γρήγορα τα...
κόλπα (στα φορολογικά είναι κουμπούρας...).

Και κατηγορεί για τα λάθη στον ΕΝΦΙΑ (που, όμως, δεν τα διορθώνει!) τον προκάτοχό του, ο οποίος όταν είχε αναλάβει είχε κατηγορήσει με τη σειρά του τους προηγούμενους υπουργούς Οικονομικών...

Κι έτσι, αυτό το γαϊτανάκι της κοροϊδίας φτάνει μέχρι την Τουρκοκρατία!..

Γιώργος Τζεδακις - "Φουαγιε"