Κυριακή 10 Μαΐου 2020
Υπέρ τής ιδιωτικοποίησης τής Υγείας καί οι αναρχικοί...;
"...ότι αυτών έστιν η βασιλεία των ουρανών"
Μετά τά χθεσινοβραδυνά επισόδεια στήν πλατεία Αγ. Γεωργίου στήν Κυψέλη (γειτονιά μου), γράφτηκε αυτή η επιγραφή στήν οδό Σπετσών από κάποιον "ερασιτέχνη" αναρχικό μιάς καί χωρίς νά τό συνειδητοποιήσει "στέλνει κόσμο" στήν ..."Ιδιωτική Υγεία"...!Σάββατο 9 Μαΐου 2020
Χτές τή νύχτα : Tα ΜΑΤ "έπνιξαν" με χημικά την Κυψέλη...
Το ντου έγινε, στις 2 μετά τα μεσάνυχτα, στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου.
Στο σημείο, βρίσκονταν συγκεντρωμένα περίπου 200 με 300 άτομα, κάτοικοι της περιοχής, αλλά και...
αντιεξουσιαστές.
Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής, οι αστυνομικοί έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών και δακρυγόνων προκειμένου να διαλύσουν τη συγκέντρωση και να απομακρύνουν από το σημείο το πλήθος. Πολλοί κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν, καθώς τα χημικά μεταφέρθηκαν στα σπίτια τους!
Η αστυνομία προχώρησε και σε προσαγωγές...
Δακρυγόνα στήν πλατεία Αγ. Γεωργίου (Κυψέλη)
Το επίδικο εδώ δεν είναι η προστασία της δημόσιας υγείας. Μετά από δύο μήνες καραντίνας, όπου έχουν κλείσει ακόμα και τα πάρκα (γιατί άραγε;), οι νέοι βγήκαν να κοινωνικοποιηθούν στους μόνους ελεύθερους χώρους – τις πλατείες. Φυσικό και αναμενόμενο και σε λίγες μέρες θα είχε ξεθυμάνει, όπως εξήγησε μέχρι και ο σύμβουλος της κυβέρνησης, Η. Μόσιαλος.
Γιατί τα ΜΑΤ τότε, ενώ θα μπορούσαν απλά να στείλουν δύο περιπολικά από
νωρίς στις πλατείες ώστε να αποθαρρύνουν, μόνο και μόνο με την παρουσία
τους, τον συνωστισμό; Πολύ απλά, η κυβέρνηση για μία ακόμη φορά,
αντιδρά απέναντι στη νεολαία, σαν χουντικός γυμνασιάρχης.
Διεκδικεί δηλαδή, τυφλή υπακοή, ακόμη και στις πιο παράλογες απαιτήσεις του και όταν δεν την έχει, καταφεύγει αντανακλαστικά στην καταστολή. Οι δεξιοί διακατέχονται από καχυποψία και φοβικότητα απέναντι στη νεολαία, την αντιλαμβάνονται ως μια ανεξέλεγκτη, ζωώδη δύναμη που μόνο με το μαστίγιο μπορεί να πειθαρχηθεί.
Για τη δεξιά, κάθε νέος που δεν φορά στολή είναι ύποπτος, ενώ οι πολλοί νέοι συγκεντρωμένοι, που δεν κάνουν παρέλαση, είναι επικίνδυνοι: είτε επιδίδονται σε ακολασίες, είτε ετοιμάζουν έκτροπα.
Διεκδικεί δηλαδή, τυφλή υπακοή, ακόμη και στις πιο παράλογες απαιτήσεις του και όταν δεν την έχει, καταφεύγει αντανακλαστικά στην καταστολή. Οι δεξιοί διακατέχονται από καχυποψία και φοβικότητα απέναντι στη νεολαία, την αντιλαμβάνονται ως μια ανεξέλεγκτη, ζωώδη δύναμη που μόνο με το μαστίγιο μπορεί να πειθαρχηθεί.
Για τη δεξιά, κάθε νέος που δεν φορά στολή είναι ύποπτος, ενώ οι πολλοί νέοι συγκεντρωμένοι, που δεν κάνουν παρέλαση, είναι επικίνδυνοι: είτε επιδίδονται σε ακολασίες, είτε ετοιμάζουν έκτροπα.
(από τό fb τού Dimitris Tsirkas)
Δέν μαζεύονται τά παιδιά από τίς πλατείες...
9/5/2020
(από τον Ελεύθερο Τύπο)
Sex Pistols...
Ο βρετανός αρμόδιος γιά τήν αντιμετώπιση τού κορωνοϊού έσπασε τά μέτρα καί πήγε "νά δεί" τή "φίλη" του...
(από τό fb τού Dimitris Tsirkas)
 |
| O Βρετανός Τσιόδρας έσπασε τήν καραντίνα γιά νά δεί τήν γκόμενά του. Ο Έλληνας Τσιόδρας, γιά νά πάει νά ψάλλει. Νά γιατί η Βρετανία έβγαλε τούς Sex Pistol... ...ενώ η Ελλάδα τόν Πέτρο Γαϊτάνο... |
Παρασκευή 8 Μαΐου 2020
Μέ τά νέα μέτρα, εκτός από τ' άλλα, δέν θ' ακούνε από τά διπλανά τραπέζια τί κουβεντιάζουμε...!
...έχει γραφτεί από τή ‘‘Νέα Μύκονο’’
Ο θάνατος τού πιτσικόμη : Ειδυλλιακές οι παραλίες μέ τό "αραίωμα" τών ομπρελών...
Αυτό που βλέπετε είναι η παραλία της Γλυφάδας σήμερα. Μετά από πάρα πολλή δουλειά.
Νέα άμμος, ομπρέλες με αποστάσεις, αποδυτήρια, ντουζιέρες, παγκάκια - όλα στη θέση τους!
Οι βραβευμένες με γαλάζιες σημαίες παραλίες μας, ανοιχτές και ελεύθερες όπως πάντα, είναι παντέτοιμες να υποδεχθούν τους λουόμενους, με αυστηρούς πλέον κανόνες ασφαλείας και υγιεινής.
Ευχαριστώ τον αντιδήμαρχο Δημήτρη Ακρίβο για τον συντονισμό και την προσπάθεια και τον Ζήσιμο Ζήζο για τις εξαιρετικές φωτογραφίες.
Με όλη μας την αγάπη αλλά και την καθημερινή μας φροντίδα, σας περιμένουμε για τις πρώτες βουτιές στη Γλυφάδα μας
(από τό fb τού Giorgos Papanikolaou)
Πέμπτη 7 Μαΐου 2020
Η, εκ τών υστέρων, απόπειρα πολιτικής εκμετάλλευσης τών θυμάτων τής Marfin.
Τιμούν τους νεκρούς για να θάψουν τους ζωντανούς;..
Αργότερα μάθαμε ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης -που τον Μάιο του 2010 ήταν υπουργός Προστασίας του Πολίτη, δηλαδή ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός της υπόθεσης- έδωσε εντολή να ανοίξει ο φάκελος της υπόθεσης Marfin που είχε κλείσει.
Μέσα σε όλα αυτά εντάσσεται και το μήνυμα της Προέδρου της Δημοκρατίας στο οποίο έχω ήδη αναφερθεί από προχθες.
Την Τετάρτη ο πρωθυπουργός στον επίσημο πρωθυπουργικό του λογαριασμό στο Twitter ανάρτησε το παρακάτω μήνυμα:
«Το Σάββατο στις 12 θα γίνει αποκάλυψη της πλακέτας μνήμης για τους νεκρούς της Marfin, παρουσία της ΠτΔ. Προσκαλώ τους αρχηγούς όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων να παραβρεθούν. Ας αφήσουμε πίσω την εποχή του διχασμού και της βίας με μία συμβολική αλλά αυτονόητη πράξη ενότητας».
Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολύ σοβαρά:
1. Γιατί ξέχασαν οι κυβερνώντες να τιμήσουν τους νεκρούς της Marfin με πλακέτες ή οτιδήποτε άλλο στο διάστημα 2010- 2014; Το είχε προτείνει ο κ. Χρυσοχοΐδης όταν ήταν υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και του το απέρριψαν; Κι αν ναι, ποιοι; Το είχε προτείνει ο κ. Μητσοτάκης όταν ήταν υπουργός της Ν.Δ. και του το απέρριψαν; Κι αν ναι, ποιοι; Πώς και τους ήρθε η ιδέα, δέκα χρόνια μετά, να τιμήσουν τους νεκρούς;
2. Γιατί έκλεισε ο φάκελος που ξανανοίγει; Ποιος τον έκλεισε και για ποιο λόγο; Με ποια καινούργια στοιχεία ανοίγει και πάλι; Προϋπόθεση για να ανοίξει ένας φάκελος που έκλεισε, είναι να υπάρχουν στοιχεία που δεν υπήρχαν όταν οδηγήθηκε στο αρχείο; Υπάρχουν; Ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν ανάφερε τίποτα επ’ αυτού.
3. Να τιμηθούν οι δολοφονημένοι της Marfin. Καμία αντίρρηση. Θα υπάρξει αναφορά στην εργοδοτική* αυθαιρεσία; Θα υπάρξει διαχωρισμός των διαδηλωτών από τους προβοκάτορες που έριξαν τις βόμβες μολότοφ στην τράπεζα; Θα υπάρξει αναφορά στις ευθύνες της Δικαιοσύνης για το γεγονός ότι οι οικογένειες των θυμάτων ακόμη δεν έχουν αποζημιωθεί; Θα αποτελέσει αυτή τη εκδήλωση την αρχή ώστε με ανάλογες εκδηλώσεις της Πολιτείας να τιμηθούν κι άλλοι δολοφονημένοι; Για παράδειγμα, Η Σωτηρία Βασιλακοπούλου, ο Κουμής και η Κανελλοπούλου, ο Τεμπονέρας, ο Καλτεζάς, ο Γρηγορόπουλος, οι νεκροί του «Κ. ΜΑΡΟΥΣΗΣ» και τόσοι άλλοι καθώς ο κατάλογος είναι ατελείωτος;
Αν δεν γίνουν όλα αυτά, απλώς η κυβέρνηση στήνει μια φιέστα προσβολής στους νεκρούς της MARFIN ή όπως έλεγε ο Χ. Φλωράκης «Τιμά τους νεκρούς για να θάψει τους ζωντανούς». Και οι ζωντανοί δεν είναι άλλοι από τον ελληνικό λαό όταν βγαίνει στους δρόμους για να διεκδικήσει το δίκιο του. Μήπως αυτό φοβάται- και γι’ αυτό βιάζεται- η κυβέρνηση, ξορκίζοντας το μίσος και τη βία; Μήπως φοβάται ότι η κρίση του κορονοϊού και η πολιτική που επέλεξε για να την αντιμετωπίσει θα βγάλει ξανά τον κόσμος τους δρόμους;
6/5/2020
Γιώργος Πετρόπουλος
Σημείωση "Νέας Μυκόνου" : Οι πόρτες τής τράπεζας κλείδωναν, καθημερινά, μέ εντολή τού εργοδότη. Έτσι έμειναν μέσα οι εγκλωβισμένοι...
Δευτέρα 4 Μαΐου 2020
1967 Πλατύς Γιαλός : Θέρισμα μέ τόν αξέχαστο γενάρχη τών σημερινών "Πετεινών", Θανάση Κουσαθανά...
Σημείωση : Η φωτογραφία είναι από τό αρχείο τής ιστορικής, πιά, εφημερίδας ‘‘Νέα Μύκονος’’
«Με περίπου 1.000 νεκρούς τον χρόνο, πάνω από 800 βαριά τραυματίες και 10.000 ελαφρότερα τραυματίες είναι αδύνατον να μη μιλάμε για πρόβλημα δημόσιας υγείας...
«Τσιόδρας των δρόμων»...
πηγές θανάσιμων κινδύνων και, περισσότερο, των οδικών· ζωές χάνονται και εκεί. Γι’ αυτό, χρειάζεται ασφυκτικός έλεγχος για την ταχύτητα, για το αλκοόλ, για την κατάσταση των οχημάτων, για την ποιότητα των δρόμων, για τα κινητά εν κινήσει –για όλα όσα γεμίζουν τις εντατικές και τους τόπους «ανάπαυσης».
Τώρα που μάθαμε πώς γίνεται να περιορίζεις τον θάνατο, θέλουμε καθημερινή ενημέρωση για το πόσοι χάθηκαν στους δρόμους, πόσοι έχασαν την αρτιμέλειά τους, πόσοι βρέθηκαν να οδηγούν πιωμένοι, πόσοι χωρίς δίπλωμα, χωρίς ασφάλεια, χωρίς μυαλό. Τώρα χρειαζόμαστε έναν «Τσιόδρα των δρόμων», κάποιον, ας πούμε, σαν τον Ιαβέρη, ή χωρίς «σαν».
Ο κορωνοϊός μας έκανε να αναβαθμίσουμε συλλογικά (όχι με προσωπικές δυσάρεστες εμπειρίες) την εκτίμησή μας για την αξία της ανθρώπινης ζωής. Η οποία είναι ίδια σε κάθε περίπτωση· με ή χωρίς πανδημία.
harddog-sport.blogspot.com
Ανάρτηση τής Προέδρου τής Δημοκρατίας γιά τή σημερινή παγκόσμια ημέρα Ελευθερίας του Τύπου...
Ζωτική η σημασία της ελεύθερης, έγκυρης και αξιόπιστης ενημέρωσης
''Απαράβατος όρος των δημοκρατικών κοινωνιών είναι το να αισθάνονται οι
εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης ελεύθεροι και ασφαλείς να ασκήσουν το
επάγγελμά τους, να υπηρετήσουν την εποχή τους, να γίνουν οι «Ιστορικοί
της στιγμής», όπως τους ήθελε ο Αλμπέρ Καμύ, ένας από τους πιο
ελεύθερους και ανεξάρτητους δημοσιογράφους και διανοητές του 20ου
αιώνα...''
Tα παραπάνω αναφέρει σε ανάρτησή της στα σόσιαλ μίντια η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα Ελευθερίας του Τύπου.
Αναλυτικά η τοποθέτηση της Κατερίνας Σακελλαροπούλου:
Tα παραπάνω αναφέρει σε ανάρτησή της στα σόσιαλ μίντια η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα Ελευθερίας του Τύπου.
Αναλυτικά η τοποθέτηση της Κατερίνας Σακελλαροπούλου:
«Η πανδημία, που ανέτρεψε τους κανόνες της ζωής μας, επιβεβαίωσε με
τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη ζωτική σημασία που έχει η ελεύθερη,
έγκυρη και αξιόπιστη ενημέρωση. Σε μια εποχή που τίποτε δεν είναι
δεδομένο, η σημερινή παγκόσμια ημέρα Ελευθερίας του Τύπου μας δίνει την
ευκαιρία να εκτιμήσουμε την αξία του Τύπου και των δημοσιογράφων οι
οποίοι ερευνούν, διασταυρώνουν πληροφορίες, διαχωρίζουν τις φήμες από
την πραγματικότητα, καταρρίπτουν ψευδείς ειδήσεις και θεωρίες συνωμοσίας,
δείχνουν σεβασμό στα γεγονότα και μας ενημερώνουν με ακρίβεια και εγκυρότητα. Μας βοηθούν να προσανατολιστούμε με διαύγεια στον περίπλοκο και συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο μας.
Η Ελευθερία του Τύπου είναι βασική προϋπόθεση για ζωντανό, εποικοδομητικό, δημοκρατικό δημόσιο διάλογο. Όπου τα Μέσα Ενημέρωσης στοχοποιούνται και απαξιώνονται, οι δημοσιογράφοι διώκονται, φιμώνονται ή απειλείται ακόμη και η ζωή τους, η δημοκρατία δεν λειτουργεί. Όταν παραβιάζεται το δικαίωμα των δημοσιογράφων να ασκήσουν το επάγγελμά τους ελεύθεροι από φόβο και απειλές, παραβιάζεται το δικαίωμα των πολιτών στην ελεύθερη ενημέρωση. Παραβιάζεται το δικαίωμα όλων μας να γνωρίζουμε, να είμαστε υπεύθυνοι πολίτες.
Απαράβατος όρος των δημοκρατικών κοινωνιών είναι το να αισθάνονται οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης ελεύθεροι και ασφαλείς να ασκήσουν το επάγγελμά τους, να υπηρετήσουν την εποχή τους, να γίνουν οι «Ιστορικοί της στιγμής», όπως τους ήθελε ο Αλμπέρ Καμύ, ένας από τους πιο ελεύθερους και ανεξάρτητους δημοσιογράφους και διανοητές του 20ου αιώνα.
Η ελευθερία τους όμως πρέπει να συνοδεύεται και από τον δικό τους σεβασμό στους κανόνες της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, καθώς και στις αρχές της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Προασπίζοντας την αξιοπιστία και την ανεξαρτησία τους, ενισχύοντας τους δεσμούς τους με την κοινωνία, δικαιώνουν τον ρόλο τους ως αναχώματος στα κύματα εντυπωσιοθηρίας, δημαγωγίας, ψευδών ειδήσεων και παραπληροφόρησης που μας βομβαρδίζουν.
Σε μια εποχή κρίσης και τοξικής υπερπληροφόρησης η αλήθεια μπορεί να απελευθερώνει, παράλληλα όμως ενοχλεί κατεστημένες αντιλήψεις και κάθε λογής συμφέροντα. Ας θυμόμαστε, ωστόσο, ότι οι πρώτοι που αναζητούν την αλήθεια και αποδομούν τις ψευδείς ειδήσεις, είναι οι δημοσιογράφοι που ασκούν το επάγγελμά τους με υψηλό αίσθημα ευθύνης, χωρίς ιδεολογικές και άλλες παρωπίδες.»
Η Ελευθερία του Τύπου είναι βασική προϋπόθεση για ζωντανό, εποικοδομητικό, δημοκρατικό δημόσιο διάλογο. Όπου τα Μέσα Ενημέρωσης στοχοποιούνται και απαξιώνονται, οι δημοσιογράφοι διώκονται, φιμώνονται ή απειλείται ακόμη και η ζωή τους, η δημοκρατία δεν λειτουργεί. Όταν παραβιάζεται το δικαίωμα των δημοσιογράφων να ασκήσουν το επάγγελμά τους ελεύθεροι από φόβο και απειλές, παραβιάζεται το δικαίωμα των πολιτών στην ελεύθερη ενημέρωση. Παραβιάζεται το δικαίωμα όλων μας να γνωρίζουμε, να είμαστε υπεύθυνοι πολίτες.
Απαράβατος όρος των δημοκρατικών κοινωνιών είναι το να αισθάνονται οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης ελεύθεροι και ασφαλείς να ασκήσουν το επάγγελμά τους, να υπηρετήσουν την εποχή τους, να γίνουν οι «Ιστορικοί της στιγμής», όπως τους ήθελε ο Αλμπέρ Καμύ, ένας από τους πιο ελεύθερους και ανεξάρτητους δημοσιογράφους και διανοητές του 20ου αιώνα.
Η ελευθερία τους όμως πρέπει να συνοδεύεται και από τον δικό τους σεβασμό στους κανόνες της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, καθώς και στις αρχές της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Προασπίζοντας την αξιοπιστία και την ανεξαρτησία τους, ενισχύοντας τους δεσμούς τους με την κοινωνία, δικαιώνουν τον ρόλο τους ως αναχώματος στα κύματα εντυπωσιοθηρίας, δημαγωγίας, ψευδών ειδήσεων και παραπληροφόρησης που μας βομβαρδίζουν.
Σε μια εποχή κρίσης και τοξικής υπερπληροφόρησης η αλήθεια μπορεί να απελευθερώνει, παράλληλα όμως ενοχλεί κατεστημένες αντιλήψεις και κάθε λογής συμφέροντα. Ας θυμόμαστε, ωστόσο, ότι οι πρώτοι που αναζητούν την αλήθεια και αποδομούν τις ψευδείς ειδήσεις, είναι οι δημοσιογράφοι που ασκούν το επάγγελμά τους με υψηλό αίσθημα ευθύνης, χωρίς ιδεολογικές και άλλες παρωπίδες.»
Τά αποτελέσματα τής "χειραγώγησης" τού Τύπου κοινοποίησε τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο...
Μόνο η Βουλγαρία σε χειρότερο επίπεδο
Η Ελλάδα είναι 24η στην ΕΕ των 27 και μόνο χώρες με πολύ σοβαρά προβλήματα ελευθερίας έκφρασης και ανθρωπίνων δικαιωμάτων βρίσκονται δυσμενέστερη κατάταξη, δηλαδή η Μάλτα, η Ουγγαρία και η Βουλγαρία. Συνολικά ο χάρτης της Ευρώπης δείχνει να χωρίζει την Ευρώπη σε Ανατολική και Δυτική, με την Ελλάδα να συγκαταλέγεται στις πλέον προβληματικές, από άποψη ελευθερίας τύπου, ανατολικές χώρες.
Η χώρα μας διατηρεί για δεύτερη χρονιά το ίδιο νούμερο (28,8 μονάδες) στη σχετική αξιολόγηση και την ίδια ακριβώς θέση ενώ προηγούνται οι σκανδιναβικές και βορειοευρωπαϊκές χώρες με πρώτη τη Νορβηγία (7,84). Το 2014 ήταν η χειρότερη χρονιά της Ελλάδα, όταν βρέθηκε στη θέση 99 της παγκόσμιας κατάταξης και έκτοτε ανακάμπτει αργά.
Μια μελέτη στα στοιχεία του δείκτη δείχνει μια συνολική και οριζόντια επιδείνωση από το 2008-09 σε όλο τον πλανήτη, ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης. Ιδιαίτερη επίπτωση φαίνεται να καταγράφεται στην πορεία των ετών στις ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως του νότου, που πρωταγωνίστησαν στην κρίση χρέους. Κορυφαία ανάμεσα σε αυτές είναι η Ελλάδα που βιώνει πολύ βαθιές τις συνέπειες και στην ανεξαρτησία του τύπου.
Παρόλα αυτά η Ευρώπη παραμένει η καλύτερη ζώνη του πλανήτη στο συνολικό ranking ενώ η κατάσταση διεθνώς δεν βελτιώνεται και 361 δημοσιογράφοι συνεχίζουν να κρατούνται διεθνώς καθώς μόνο το 24% του πλανήτη θεωρείται καλό ή άρκετό καλό για δημοσιογράφους.
Ο σχετικό δείκτης των Δημοσιογράφων χωρίς Σύνορα κατατάσσει 180 χώρες και ζώνες ανάλογα με το επίπεδο ελευθερίας που διαθέτουν οι δημοσιογράφοι και βασίζεται σε μια αξιολόγηση του πλουραλισμού, της ανεξαρτησίας των μέσων ενημέρωσης, της ποιότητας του νομοθετικού πλαισίου και της ασφάλειας των δημοσιογράφων σε κάθε χώρα και περιοχή.
Τα κριτήρια που καθορίζουν τη θέση κάθε χώρας με βάση τη μεθοδολογία που ακολουθείται:
1. Πλουραλισμός .Μετρά τον βαθμό στον οποίο οι απόψεις εκπροσωπούνται στα μέσα ενημέρωσης.
2. Ανεξαρτησία μέσων. Μετρά τον βαθμό στον οποίο τα μέσα μπορούν να λειτουργούν ανεξάρτητα από πηγές πολιτικής, κυβερνητικής, επιχειρηματικής και θρησκευτικής δύναμης και επιρροής.
3. Περιβάλλον και αυτο-λογοκρισία . Αναλύει το περιβάλλον στο οποίο λειτουργούν οι πάροχοι ειδήσεων και πληροφοριών.
4. Νομοθετικό πλαίσιο. Μετρά τον αντίκτυπο του νομοθετικού πλαισίου που διέπει τις δραστηριότητες ειδήσεων και πληροφοριών.
5. Διαφάνεια. Μετρά τη διαφάνεια των θεσμών και των διαδικασιών που επηρεάζουν την παραγωγή ειδήσεων.
6. Υποδομή . Μετρά την ποιότητα της υποδομής που υποστηρίζει την παραγωγή ειδήσεων και πληροφοριών.
7. Καταχρήσεις. Βασίζεται σε δεδομένα που συγκεντρώθηκαν για καταχρήσεις και πράξεις βίας εναντίον δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης . Κάθε δείκτης έχει βαθμολογία μεταξύ 0 και 100
Ευρωκοινοβούλιο: Ο κοροναϊός πλήττει ακόμη περισσότερο τον τύπο.
Σύμφωνα με την ανακοίνωσή της Ευρωβουλής, ο κορονοϊός έχει πλήξει τον τομέα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης σε μια εποχή που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην παροχή αληθών πληροφοριών και στην αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης σχετικά με την πανδημία.
Ο τομέας των ΜΜΕ αντιμετωπίζει τεράστια μείωση διαφημιστικών εσόδων και το ΕΚ φοβάται ότι η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης θα μπορούσε να σημαίνει ότι οι ειδησεογραφικοί οργανισμοί δεν είναι πλέον σε θέση να παρέχουν σαφείς πληροφορίες και να αντιμετωπίσουν την παραπληροφόρηση σχετικά με την πανδημία του κορονοϊού.
Σε ψήφισμα που υιοθετήθηκε στις 17 Απριλίου, οι ευρωβουλευτές δήλωσαν ότι η παραπληροφόρηση σχετικά με τον ιό Covid-19 είναι ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, ότι όλοι οι πολίτες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ακριβείς και επαληθευμένες πληροφορίες και ότι ένα ελεύθερο ανεξάρτητο και επαρκώς χρηματοδοτούμενο μέσο είναι απαραίτητο για τη δημοκρατία.
Η ελευθερία της έκφρασης, η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και ο πλουραλισμός κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, καθώς και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Θοδωρής Καραγιαννίδης
Σάββατο 2 Μαΐου 2020
Τό σπίτι τής Πηνελόπης Δ. καί η ιστορία του...
Κατοικία Πηνελόπης Σ. Δέλτα: Κιβωτός ιστορικής μνήμης
Λίγα στοιχεία για τον εκλεκτικισμό
Ο εκλεκτικισμός εμφανίσθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα, σε χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία. Το αρχιτεκτονικό αυτό ιδίωμα άφηνε τέτοια ελευθερία σύνθεσης όγκων και μίξης διαφορετικώς μορφολογικών στοιχείων, που πολλές φορές υπήρξαν παρεξηγήσιμα και αμφιβόλου αισθητικής κτίρια. Στην Ελλάδα, με την άνθηση της μεσαίας, αλλά κυρίως της ανώτερης τάξης, εκλεκτικιστικά κτίρια άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους κυρίως στα προάστια. Έτσι ιδιαίτερα στην Κηφισιά, μεταφέρουν αυτούσια παραδείγματα κατοικιών των κηπουπόλεων της Γαλλίας, της Γερμανίας, και των Αλπικών χωρών, άλλοτε με εξαιρετική επιτυχία και προσαρμογή στο κλίμα και την φύση της Ελλάδας και άλλοτε όχι.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και ο κατ’ εξοχήν σημαντικότερος
νεοκλασικός αρχιτέκτονας της εποχής – ο Ερνέστος Τσίλλερ- υλοποιεί
εκλεκτικιστικά κτίρια στα προάστια της Κηφισιάς και του Φαλήρου αφομοιώνοντας
με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο τις όποιες εισαγόμενες μορφές της εποχής, πάντα
μέσα στα ρομαντικά πρότυπα της εποχής. Η κατοικία Π.Σ. Δέλτα αποτελεί ένα από
τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα αυτής της αρχιτεκτονικής έκφρασης.
Μικρό ιστορικό της κατοικίας Δέλτα και των γειτονικών οικοπέδων
Το αρχικό οικόπεδο
είχε έκταση περίπου 4.750 μ2 και περιελάμβανε εκτός από το σπίτι,
κοτέτσια, διώροφο στάβλο, πηγάδι, στέρνα νερού κλπ. Από το 1919, η οικογένεια
Δέλτα αγοράζει τμηματικά και άλλα όμορα οικόπεδα με αποτέλεσμα να κατέχει το
σύνολο σχεδόν του οικοδομικού τετραγώνου. Μερικά χρόνια αργότερα το κτήμα Δέλτα
είχε συνολική επιφάνεια πάνω από 37 στρέμματα στο οποίο υπήρχαν βουστάσια,
κοτέτσια, καλλιεργούνταν λαχανικά και οπωροφόρα δέντρα. Υπήρχε καθημερινή
παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων, πολλά από τα οποία μοιράζονταν στο προσωπικό
και σε απόρους της Κηφισιάς. Για το ευτράπελο της ιστορίας: οι γείτονες που
ήθελαν να πουλήσουν τα κτήματά τους άφηναν να διαρρεύσει ότι θα ανοίξουν
ταβέρνα με μουσική, οπότε ο Στέφανος Δέλτα ή ο πεθερός του έσπευδαν να
αγοράσουν τη γη.
Σχεδόν αμέσως
μετά την αγορά της κατοικίας, τον Ιούλιο 1914, γίνονται μελέτες για προσθήκες
στο υπάρχον κτίσμα και διαρρυθμίσεις των εσωτερικών χώρων. Η στέγη ξηλώνεται
και προστίθεται ένας όροφος, το δώμα και ο χαρακτηριστικός πύργος του σπιτιού,
γίνονται αλλαγές στη χρήση των χώρων του ισογείου (σαλόνι, τραπεζαρία, γραφείο)
και του ορόφου (υπνοδωμάτια). Το ημιυπόγειο διαρρυθμίζεται σε κουζίνα και χώρο
ενδιαίτησης του προσωπικού. Στην δυτική πλευρά του κτιρίου προστίθενται δωμάτια
και ανελκυστήρας για την εξυπηρέτηση της Πηνελόπης Δέλτα που δεν μπορεί να
μετακινηθεί εύκολα λόγω των προβλημάτων της υγείας της.
Τα
αρχιτεκτονικά στοιχεία της τελικής μορφής της κατοικίας είναι πλέον εμφανώς εκλεκτικιστικά,
παρόμοια με τα μορφολογικά στοιχεία άλλων κατοικιών της Κηφισιάς. Έτσι το
ρομαντικό στοιχείο της εποχής εμφανίζεται με τον πλέον εμφανή τρόπο και
εκφράζεται από τον πύργο-κλιμακοστάσιο. Τα διακοσμητικά στοιχεία των προσόψεων
είναι λιτά και προσδίδουν την απαραίτητη σοβαρότητα στο κτίριο, η διαμόρφωση
του τελειώματος της οικοδομής στο δώμα διαμορφώνεται εν είδη επάλξεων (άλλο
συχνό μοτίβο της εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής), κάποια δε νεωτεριστικά
στοιχεία όπως η ξυλοκάμαρα στην βόρεια πλευρά του σπιτιού προκύπτουν από τον
τρόπο ζωής της εποχής, με τα απαραίτητα τσάγια που λαμβάνανε χώρα τα
απογεύματα.
Αξιοσημείωτο
είναι επίσης το ότι το κτίριο ήταν χρωματισμένο μονόχρωμα (σε τόνους μίας
ελαφριάς ώχρας) κατά τα πρότυπα που υποστήριζε εκείνη την εποχή ο διακεκριμένος
αρχιτέκτονας Μεταξάς, αρχιτέκτονας της κατοικίας Μπενάκη (και νυν Μουσείο
Μπενάκη) στην Αθήνα. Δεν γνωρίζουμε τον αρχιτέκτονα της κατοικίας Δέλτα στην
Κηφισιά, σίγουρο όμως πρέπει να θεωρείται ότι η επιρροή του αρχιτέκτονα Μεταξά
πρέπει να ήταν έντονη.
Η δωρεά προς το Μουσείο Μπενάκη
Το 1947, μετά
το θάνατο του Στέφανου Δέλτα το 1947, το κτήμα κληρονομείται από τις τρεις
κόρες του. Το βουστάσιο δωρίζεται στη ΧΕΝ Κηφισιάς, και ορισμένα τμήματα του
κτήματος πωλούνται. Ένα αρκετά μεγάλο μέρος του κτήματος Δέλτα μεταβιβάζεται
στο «Μπενάκειο Άσυλο» (γνωστό σήμερα ως «Μπενάκειος Βρεφονηπιακός Σταθμός») που
ιδρύουν ο Στέφανος και η Πηνελόπη Δέλτα στις αρχές της δεκαετίας του 1930 στη
μνήμη του Εμμανουήλ και της Βιργινίας Μπενάκη. Η Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου
κληρονομεί το πατρικό σπίτι, οι υπόλοιπες κόρες του ζεύγους λαμβάνουν άλλα
κτίσματα του οικοπέδου. Με την πάροδο του χρόνου και την έλευση των επόμενων
γενεών, το κτήμα τεμαχίστηκε, με
αποτέλεσμα λίγα πράγματα από την αρχική εικόνα να παραμένουν. Το σπίτι των
Δέλτα παραμένει στην αρχική του μορφή, να μας θυμίζει την ιστορία αυτής της
μεγάλης οικογένειας.
Η Αλεξάνδρα
Παπαδοπούλου, με προτροπή της κόρης της Άννας, δώρισε μετά θάνατον το σπίτι στο
Μουσείο Μπενάκη, με σκοπό να στεγαστούν τα Ιστορικά Αρχεία σ’ ένα χώρο στενά
συνδεδεμένο με τη λογική της ιστορικής έρευνας και της συγγραφικής δημιουργίας
και παράλληλα ν’ αποτελέσει ένα σημείο αναφοράς και μνήμης για την Πηνελόπη
Δέλτα και την εποχή της.
Οι εργασίες αποκατάστασης
Οι εργασίες ανάπλασης ξεκίνησαν το 1992 με σχέδια του αρχιτέκτονα Ανδρέα Π. Ζάννα και επίβλεψη των εργασιών του αρχιτέκτονα Γιώργου Πλέσσα. Αποφασίσθηκε λοιπόν να γίνουν οι αναγκαίες μετατροπές με τον πλέον ήπιο τρόπο, με σεβασμό στην μορφή και την ιστορία του χώρου, όπως αποτυπώνονται σε διάφορες φωτογραφίες και ντοκουμέντα.
Το πρόγραμμα
της μετατροπής ζητούσε την ενοποίηση των χώρων γραφείου και τραπεζαρίας στο
ισόγειο και των διαδοχικών υπνοδωματίων στον όροφο για να στεγάσουν ένα μικρό
χώρο εκδηλώσεων και το αναγνωστήριο, την μετατροπή όλων των υπόγειων χώρων σε
αρχειοθήκη και εργαστήρια συντήρησης, την οργάνωση του παλαιού καθιστικού σε χώρο
που να μπορεί να υποδεχθεί μικρής κλίμακας εκθέσεις και τέλος την οργάνωση των
υπολοίπων χώρων ώστε να μπορέσουν να υποδεχθούν τους απαραίτητους γραφειακούς
χώρους ενός τέτοιου ιδρύματος. Η επέμβαση και μετατροπή της κατοικίας έγινε με
απόλυτο σεβασμό τόσο στην κατασκευαστική λογική του υπάρχοντος κτιρίου, όσο και
στα μορφολογικά στοιχεία των επιμέρους χώρων. Διακοσμητικά στοιχεία όπως
ξύλινες επενδύσεις τοίχων (boiserie) αποξηλώθηκαν, συντηρήθηκαν, επανατοποθετήθηκαν
και συμπληρώθηκαν προσεκτικά, τζάκια μεταφέρθηκαν σε νέες θέσεις αφού
συντηρήθηκαν, ξύλινα δάπεδα διατηρήθηκαν και στοιχεία των παλαιών λουτρών
(παλαιοί Εγγλέζικοι νιπτήρες) χρησιμοποιήθηκαν εκ νέου.
Κατά τους
σεισμούς της Πάρνηθας το 1999 ο χαρακτηριστικός πύργος του κτιρίου υπέστη
σημαντική ζημιά και απαιτήθηκαν σημαντικοί πόροι και τεχνογνωσία για την
αποκατάσταση του.
Η κατοικία του
Στέφανου και της Πηνελόπης Δέλτα ανταποκρίνεται πλέον στη νέα του αποστολή της
σύγχρονης κιβωτού της ιστορικής μνήμης με τους ειδικούς χώρους φύλαξης των
αρχείων, το αναγνωστήριό του και τους χώρους εκθέσεων και διαλέξεων.
Αρχιτέκτων
(Πηγή: Μουσείο Μπενάκη)
Όταν ο χιλιοφωτογραφημένος μύλος τού Πεντάρα -κόσμημα τής χώρας- ήταν ορατός από τό Mατογιάννι (στενό τής "ΑLPHA")...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)