L' administratrice

Ο Ρώσος ζωγράφος Andrei Budaev, γνωστός για τον άκρως πρωτότυπο του τρόπο, να αποτυπώνει τα πρόσωπα της επικαιρότητας στον καμβά, αυτή τη φορά μας εκπλήσσει με ένα έργο τέχνης με όλους τους κύριους εκπροσώπους των νέων εξελίξεων σε Κύπρο, Ελλάδα, Ευρωπαϊκή Ένωση και Ρωσία, το οποίο και«εκμεταλλευτήκαν» οι Moscow Times για να σχολιάσουν τις εξελίξεις στην ευρωζώνη.

Ενώ ο Πούτιν βρισκόταν πάντα στο επίκεντρο των έργων του, ο Andrei Budaev, αυτή τη φορά «τιμά» την Γερμανίδα Καγκελάριο Μέρκελ, την οποία παρουσιάζει να ορθώνεται ως αφέντρα του ευρωπορνείου στο κέντρο του πίνακα.

Στα αριστερά της, ο Έλληνας πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς υποκλίνεται δουλικά στη σκιά της. 
Μπροστά της στέκεται κουρελιασμένος με ένα βλέμμα τρόμου ο Γάλλος πρόεδρος, Φρανσουά Ολάντ και η Κριστίν Λαγκάρντ της απλώνει το χέρι σαν ζητιάνα.

Στον πίνακα απεικονίζονται και οι φιγούρες των Χέρμαν βαν Ρομπάι, Μανουέλ Μπαρόζο, Μαριάνο Ραχόι, και Μάριο Ντράγκι, για τις οποίες η αφέντρα του "οίκου" Μέρκελ δείχνει αδιάφορη, εστιάζοντας το βλέμμα της αποκλειστικά στον Βλαντιμίρ Πούτιν  και στον Ζεράρ Ντεπαρντιέ, τον διάσημο Obelix που εγκατέλειψε τη χώρα του για να αποφύγει τις νέες φορολογικές μεταρρυθμίσεις. Εκείνοι όμως παραμένουν παγερά αδιάφοροι.

Αναρτήθηκε από Romanos

Αφιερωμένο στά 66 χρόνια από τό θάνατο (δολοφονία) τού Μαχάτμα Γκάντι (2/10/1869 - 30/1/1948)

Φαλάκρα και θεοί πείθονται

Καράφλιασε ολόκληρη την υφήλιο ο Αλί Μοχαμαντιάν· δάσκαλος με δέλτα κεφαλαίο. Ο οκτάχρονος Ιρανός Μαχάν Ραχίμι έχασε τα μαλλιά του από μια σπάνια νόσο και σαν να μην του ’φτανε αυτό άρχισε να τον χλευάζει όλη η τάξη. Ο,τι κι αν έλεγε ο Αλί στα παιδιά, όσο κι αν προσπάθησε να τα συνετίσει, η καζούρα συνεχιζόταν αμείωτη. Το αποτύπωμα της μελαγχολίας στα μάτια μαράζωνε τον άρρωστο πιτσιρικά. Ωσπου ο δάσκαλος εμφανίστηκε στο σχολείο με ξυρισμένο κεφάλι α λα Γιουλ Μπρίνερ. Τα πειράγματα σταμάτησαν διαμιάς και μέρα με τη μέρα ένας ένας οι συμμαθητές κουρεύονταν με την ψιλή σε ένδειξη συμπαράστασης. Εγινε μόδα. Το χαμόγελο που έλαμψε ξανά στο προσωπάκι του Μαχάν αντανακλά την ασύγκριτη νίκη του Δασκάλου.

Αλλος ένας φαλακρός, που δολοφονήθηκε σαν σήμερα στα 1948 στο Νέο Δελχί, κατόρθωσε, χάρη

διάβασε τή συνέχεια :

Αδυναμία αλληλεγγύης: μια προσέγγιση στο Stoner του John Williams

Της Αντζελας Δημητρακάκη*

Ανέκαθεν ήμουν καχύποπτη απέναντι στα μυθιστορήματα που σου σερβίρουν στο πιάτο τη ζωή ενός ανθρώπου από γεννήσεως έως θανάτου του. Τα θεωρούσα, και τα θεωρώ, αντι-πειραματικά και εύκολα, και συν-υπεύθυνα για την καλλιέργεια μιας ελαφρολαϊκής έως soap-opera αισθητικής στη λογοτεχνία. Τα μυθιστορήματα μιας ψευδούς βιογραφίας βασίζονται στην παραγωγή συναισθημάτων χαμηλής περιπλοκότητας. Ποντάρουν κατ” εξοχήν στα δάκρυα που θα χύσει ο αναγνώστης – γιατί, εντάξει, φαντάσου να γνωρίζεις ένα μωράκι στις πρώτες σελίδες του βιβλίου και να το κηδεύεις ως γέρο στις τελευταίες. Είναι δυνατόν να μη δεθείς, να μη συγκινηθείς, να μην κλάψεις;

Φαναριώτες, προδότες κ.λπ.

Ανώτερος διοικητικός υπάλληλος των οθωμανών (φαναριώτης).
Άλλη μια περίπτωση ενδυματολογικής –και όχι μόνο– ταύτισης κάποιων προνομιούχων
–κατ’ όνομα μόνο «κατακτημένων»– με τους τούρκους.
Όταν, κατά τη διάρκεια της Επανάστασης,
κάμποσοι από αυτούς έσπευσαν στην Ελλάδα,
για να προκαταλάβουν τους θώκους της μετεπαναστατικής εξουσίας,
φόρεσαν, φυσικά, τα λεγόμενα «φράγκικα».

ΚΩΣΤΑΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗΣ 

Ελίτ υπήρχαν πάντα. Και στα καθεστώτα που ευαγγελίζονταν αταξική κοινωνία, οι εκλεκτοί και οι νομενκλατούρες ήταν πιο ίσοι από τους άλλους. Μια παλαιότερη «ημετέρα» ελίτ με εκπληκτικό δείκτη προσαρμοστικότητας ήταν οι Φαναριώτες. Εμβληματική φιγούρα, και ο πρώτος στον οποίο αποδόθηκε ο όρος «Φαναριώτης» ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος. Σπούδασε φιλολογία, θεολογία, είχε μεράκι και με την ιατρική. Η διδακτορική του διατριβή ήταν για την κυκλοφορία του αίματος και το αίμα στην εποχή του, επί παντοδυναμίας Οθωμανικής αυτοκρατορίας, έρρεε άφθονο.

Οι φούφουτοι…

Ελιά (από μολόχες)...

τού Στάθη
 Νομίζω ότι η κίνηση των 58 αποκτάει σθένος και πάει για κίνημα. Που όμως δεν θα απευθύνεται σε φούφουτους, όπως ευγενέστατα χαρακτήρισε ο κ. Ψαριανός τους κ.κ. Λοβέρδο και Καστανίδη, αλλά σε...
σοβαρούς παράγοντες της πολιτικής ζωής όπως ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος και ο κ. Παντελής Καψής, αμφότεροι υπουργοί του κ. Σαμαρά. Ο οποίος δεν συμμετέχει (ακόμα) στην κίνηση των 58, για να μην τους κάνει απότομα 59 και προκαλέσει κρίση ρευστότητας στο αντιπροσωπευτικό μας σύστημα.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι η κίνηση των 58 αποκτάει σιγά-σιγά λαϊκό έρεισμα. Οπου ομιλούν τρεις απ’ αυτούς, τους παρακολουθούν μετά προσοχής όλοι οι υπόλοιποι 55. Εντυπωσιακή μάλιστα είναι και η ενότητα του σχήματος, το οποίον αγκαλιάζει κι εκείνους που τρώνε την μπουγάτσα στα όρθια κι εκείνους που τρώνε την μπουγάτσα καθιστοί, καθώς ο κ. Βενιζέλος έχει ορίσει ότι πρέπει να τρώγονται οι μπουγάτσες στην επικράτεια, να επιμερίζεται ο ΦΠΑ, να πληρώνεται το χαράτσι και να κόβεται το ρεύμα απ’ τους απόκληρους.

η γελοιογραφία τού Δημ. Χατζόπουλου

                                                                                                            τού Δημήτρη Χατζόπουλου από "ΤΑ ΝΕΑ"28/1/14

Η πολιτική τής "πλαστικής καρέκλας"!

  

                                                                       "Κράξιμο" για τις (πλαστικές) καρέκλες!...

Δείγμα απρονοησίας, προχειρότητας ή τσαπατσουλιάς. Όπως κι αν έχει η χθεσινή εικόνα του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν να κάθονται σε…
πλαστικές καρέκλες προκάλεσε ποικίλα σχόλια.


Η ελληνική πλευρά, και δη η ελληνική αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες που – λογικά – φρόντισε τα οργανωτικά της συνάντησης, εμφανίστηκε κατώτερη των περιστάσεων και της σημασίας που ο Πρωθυπουργός έδινε στη συνάντηση με τον Ρώσο Πρόεδρο.

Εκτός πια κι αν οι καρέκλες του στιγμιότυπου είναι υψηλής αισθητικής και σχεδίασης, οπότε,πάω πάσο. Αλλά ακόμη και έτσι να είναι, οι Ρώσοι δεν φαίνεται να το εκτίμησαν. Γι’ αυτό και σύσσωμος ο ρωσικός τύπος καυτηριάζει το γεγονός, θεωρώντας το μεγάλη απρέπεια απέναντι στον Ρώσο Πρόεδρο, ο οποίος όταν συναντά ξένους ηγέτες, ανοίγει το Κρεμλίνο. Κι εκεί, πλαστικές καρέκλες και ψεύτικο ντεκόρ δεν υπάρχουν…

Πάλι καλά που οι Ρώσοι δεν γνωρίζουν ότι τις πλαστικές καρέκλες, στην Ελλάδα τις πουλάνε κυρίως στις...λαϊκές!...
matrix24.gr 


Σημείωση Ν. Μ. :  Κανείς, απ'όσους σχολιάζουν στό διαδίκτυο, δέν κατάλαβε τήν υψηλή πολιτική τής "πλαστικής καρέκλας"πού εφάρμοσε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς σέ μία συζήτηση πού τό κυρίαρχο αίτημα από Ελληνικής πλευράς ήταν "νά μάς ελαττώσουν τήν τιμή τού φυσικού αερίου" προκειμένου νά διευκολυνθούμε στίς "οικονομικά δύσκολες", αυτές, ημέρες πού περνούμε! Καί έπραξε τό αυτονόητο, συνάμα καί ευφυές, γνωστό από τήν εποχή -τουλάχιστον- τών επιγόνων τού Μεγάλου Αλεξάνδρου καί τό οποίο -ο άλλος μέγας- ο Αλεξανδρινός μάς περιγράφει, γλαφυρότατα, στό παρακάτω ποίημα του :

H Δυσαρέσκεια του Σελευκίδου

                      -------

Δυσαρεστήθηκεν ο Σελευκίδης
Δημήτριος να μάθει που στην Ιταλία
έφθασεν ένας Πτολεμαίος σε τέτοιο χάλι.
Με τρεις ή τέσσαρες δούλους μονάχα•
πτωχοντυμένος και πεζός. Έτσι μια ειρωνία
θα καταντήσουν πια, και παίγνιο μες στην Pώμη
τα γένη των. Που κατά βάθος έγιναν
σαν ένα είδος υπηρέται των Pωμαίων
το ξέρει ο Σελευκίδης, που αυτοί τους δίδουν
κι αυτοί τους παίρνουνε τους θρόνους των
αυθαίρετα, ως επιθυμούν, το ξέρει.
Aλλά τουλάχιστον στο παρουσιαστικό των
ας διατηρούν κάποια μεγαλοπρέπεια•
να μη ξεχνούν που είναι βασιλείς ακόμη,
που λέγονται (αλλοίμονον!) ακόμη βασιλείς.
                               ---
Γι’ αυτό συγχίσθηκεν ο Σελευκίδης
Δημήτριος• κι αμέσως πρόσφερε στον Πτολεμαίο
ενδύματα ολοπόρφυρα, διάδημα λαμπρό,
βαρύτιμα διαμαντικά, πολλούς
θεράποντας και συνοδούς, τα πιο ακριβά του άλογα,
για να παρουσιασθεί στην Pώμη καθώς πρέπει,
σαν Aλεξανδρινός Γραικός μονάρχης.
                              ---
Aλλ’ ο Λαγίδης, που ήλθε για την επαιτεία,
ήξερε την δουλειά του και τ’ αρνήθηκε όλα•
διόλου δεν του χρειάζονταν αυτές η πολυτέλειες.
Παληοντυμένος, ταπεινός μπήκε στην Pώμη,
και κόνεψε σ’ ενός μικρού τεχνίτου σπίτι.
Κ’ έπειτα παρουσιάσθηκε σαν κακομοίρης
και σαν πτωχάνθρωπος στην Σύγκλητο,
έτσι με πιο αποτέλεσμα να ζητιανέψει. 

K. KABAΦΗΣ (1863-1933)

                                        

Ισόβια και 25 χρόνια στον δράστη της κακοποίησης της Μυρτώς

• 

Η δίκη ξεκίνησε την Τρίτη στο Μεικτό Ορκωτό δικαστήριο της Σύρου με την κατάθεση της μητέρας, η οποία βρήκε ετοιμοθάνατη την κόρη της στην παραλία, να είναι συγκλονιστική. Περιγράφοντας την κατάσταση στην οποία βρήκε την Μυρτώ, ανέφερε αναλυτικά το πως την μετέφερε στο νοσοκομείο αλλά και τον «γολγοθά» που ακολούθησε για να καταλήξει αναφέροντας: «Το παιδί μου δεν θα ξαναγίνει ποτέ όπως ήταν. Γι' αυτό ζητώ την καταδίκη του, όχι για μένα αλλά για να δικαιωθεί το παιδί μου».
Ο Πακιστανός στην απολογία του παραδέχθηκε την κακοποίηση και τον βιασμό της κοπέλας και ζήτησε συγγνώμη από την οικογένεια του θύματος.
Αναλυτικά οι ποινές που του επιβλήθηκαν από το δικαστήριο, το οποίο έκανε δεκτή την πρόταση του εισαγγελέα, είναι: Ισόβια κάθειρξη για την ληστεία, ποινή κάθειρξης 18 ετών για την απόπειρα ανθρωποκτονίας, ποινή κάθειρξης 18 ετών για τον βιασμό και τρεις μήνες φυλάκιση για παράνομη εργασία
Παράλληλα του επιβλήθηκε ισόβια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.
Η 16χρονη Μυρτώ, βρίσκεται σήμερα σε ειδικό κέντρο στη Λάρισα όπου συνεχίζει την θεραπεία της μετά από πολύμηνη παραμονή της σε κέντρο αποκατάστασης των ΗΠΑ.

Οδήγησε 17χρονη σε απόμερο σημείο και αποπειράθηκε να την εξαναγκάσει σε ασελγείς πράξεις

Στις 27-01-2014 το απόγευμα συνελήφθη στη Μύκονο από αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Μυκόνου ένας 29χρονος ημεδαπός γιατί σύμφωνα με σχετική καταγγελία, νωρίτερα την ίδια ημέρα αφού επιβίβασε ανήλικη 17χρονη ημεδαπή, με την οποία γνωρίζονταν, σε Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο την οδήγησε σε απόμερο σημείο και αποπειράθηκε να την εξαναγκάσει σε ασελγείς πράξεις προσβάλλοντας την αξιοπρέπειά της.
 Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014 23:01 cyclades24.gr

Ο φόρος υπεραξίας ακινήτων γροθιά στο στομάχι των μικροϊδιοκτητών! Της Λ. Κιτσαντά (συμβολαιογράφου)

Μέσα στο κατακαλόκαιρο (Ιούλιος 2013), κυβέρνηση και τρόικα, μεθόδευσαν την ψήφιση του  Ν.4172/2013, ο οποίος εκτός των άλλων, προβλέπει ( στα άρθρα 41 έως 43) ότι κάθε εισόδημα που προκύπτει από υπεραξία μεταβίβασης με επαχθή αιτία ακίνητης περιουσίας και δεν συνιστά επιχειρηματική δραστηριότητα (!!! Sic), υπόκειται σε φόρο (τον  λεγόμενο φόρο υπεραξίας), της τάξης του 15% επί της διαφοράς μεταξύ της τιμής κτήσης και της τιμής πώλησης, αφού προηγουμένως εφαρμοστούν κάποιοι μειωτικοί συντελεστές, ανάλογα με τα έτη  διακράτησης του ακινήτου. Της Λίτσας Κιτσαντά (συμβολαιογράφου)

Η υπεραξία αυτή, απομειωμένη μέχρι του ποσού των 25000 ευρώ, απαλλάσσεται από το φόρο, μόνο αν ο φορολογούμενος (πωλητής) διακράτησε το ακίνητο αυτό για τουλάχιστον 5 χρόνια και δεν πραγματοποίησε μέσα στο διάστημα αυτό άλλη μεταβίβαση ακίνητης περιουσίας. Για να το πούμε πιο απλά, όποιος για παράδειγμα έχει δύο ακίνητα και πωλήσει σήμερα το ένα, θα πληρώσει τον φόρο υπεραξίας με την απομείωση των 25.000 ευρώ καταβάλλοντας ένα άλφα ποσό,  ενώ αν μετά από δύο μέρες πωλήσει και το άλλο ακίνητο, η άνω απομείωση δεν θα ισχύει και ο φόρος υπεραξίας που θα του επιβληθεί θα είναι πολλαπλάσιος και υπέρογκος!
Όλη η φιλοσοφία της καθιέρωσης και εφαρμογής του φόρου αυτού είναι βαθύτατα ταξική, ανορθολογική, κοινωνικά ανάλγητη και εν τέλει αναποτελεσματική. Ήδη αυτή τη στιγμή που γράφεται το άρθρο αυτό, υπάρχει τέτοια σύγχυση και τέτοια αδυναμία ως προς τον υπολογισμό την τιμής κτήσης, ειδικά για τα παλιά ακίνητα, όπου ακόμα και σήμερα, παρά τις αλλεπάλληλες και αντιφατικές εγκυκλίους του Υπουργείου Οικονομικών, καμία Δ.Ο.Υ και κανένας υπάλληλος ή συμβολαιογράφος μπορεί με ασφάλεια να  υπολογίσει και να καταλογίσει τον φόρο αυτό, με αποτέλεσμα οι συναλλαγές να έχουν...

Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των Εβραίων στην Ελλάδα

Η ύπαρξη στρατοπέδων συγκέντρωσης στην Ελλάδα της κατοχής δεν έχει διερευνηθεί ακόμη ούτε όπως ούτε όσο της άξιζε. Θέμα ταμπού σε όλες τις εποχές (κάνουμε πως δεν ξέρουμε πως ακριβώς χρησιμοποιήθηκε η Μακρόνησος δεκαετίες πριν γίνει επίσημος τόπος εξορίας) αποκτά ιδιαίτερες διαστάσεις στα χρόνια του ναζισμού και η εκκωφαντική σιωπή που επιβάλλεται μετά την "απελευθέρωση", στην Ελλάδα της δωσίλογης δήθεν εθνικοφροσύνης. Της Ελένης Καρασσαβίδου

Υπήρχαν φυσικά και στρώματα του πληθυσμού (άξια του πιο βαθιού σεβασμού) που έδωσαν μια φοβερή αντιναζιστική μάχη με πρόταγμα την πιο ελπιδοφόρα αλληλεγγύη. Αλλά σίγουρα υπήρχε και η άλλη, εξίσου πλατιά, πλευρά που όλοι(για διαφορετικούς λόγους ο καθένας) φρόντισαν να καταγγείλουν αλλά και να μειώσουν.

Κι αν η επίσημη ιστορική και πολιτική αφήγηση αφήνουν συνειδητά έξω από το κάδρο της ρητορικής τους ό,τι θα ξεβόλευε την εδραία άποψη περί φιλότιμου και φιλόξενου και δημοκρατικού λαού στα πλαίσια της λεγόμενης "εθνικής ιδεολογίας"(θύμα της οποίας υπήρξε και ο πατριωτισμός, χλευασμένος και άδικα ταυτισμένος με ό,τι κατ' ουσίαν τον ακύρωνε, όπως συμπιεζόταν στις συμπληγάδες κακοφορμισμένων και μισοκατανοημένων ιδεολογιών, δεν συμβαίνει το ίδιο και με την μικροϊστορία και την κύρια κιβωτό της,την αυτοβιογραφία.

Απόσπασμα από την προκήρυξη της τρομοκρατικής οργάνωσης «Πάπας Φραγκίσκος»!

ΑΝΑΓΩΓΑ τού Τάσου Παππά

   

«Πώς είναι δυνατόν να μην αποτελεί είδηση ότι ένας ηλικιωμένος άστεγος πεθαίνει από το κρύο, αλλά να είναι είδηση η απώλεια δύο μονάδων στο Χρηματιστήριο; Μπορούμε να συνεχίσουμε να στέκουμε απαθείς όταν πετιέται φαγητό στα σκουπίδια, τη στιγμή που άνθρωποι λιμοκτονούν; Σήμερα τα πάντα υπακούουν στον νόμο του ανταγωνισμού και της επιβίωσης του ισχυρότερου και οι δυνατοί τρέφονται από τους αδύνατους… Τα ανθρώπινα όντα θεωρούνται τα ίδια καταναλωτικά προϊόντα προς χρήση και κατόπιν προς απόρριψη… Μεγάλες μάζες ανθρώπων βρίσκονται αποκλεισμένοι και περιθωριοποιημένοι: χωρίς εργασία, χωρίς δυνατότητες, χωρίς κανένα μέσο διαφυγής από την κατάσταση αυτή».

*Απόσπασμα από την προκήρυξη της τρομοκρατικής οργάνωσης «Πάπας Φραγκίσκος»

 Aπό τήν ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

η γελοιογραφία τού ΜΙΧΑΛΗ ΚΟΥΝΤΟΥΡΗ

                                                                                                                                efsyn.gr 26/1/14

Χρεοκοπημένοι...

Είναι όντως σκανδαλώδης η υπερβολική κάλυψη της λεγόμενης «Πρωτοβουλίας των 58» από τα ΜΜΕ και ειδικότερα από εκείνα τα γνωστά, πλέον, στη δοκιμαζόμενη κοινωνία για το ρόλο που διαδραμάτισαν την περίοδο της κρίσης, αλλά κυρίως πρωτύτερα, όταν φρόντιζαν να καλύπτουν τον παρασιτισμό και τη μη παραγωγική αντίληψη που οδήγησε τη χώρα σε αυτή την πρωτόγνωρη χρεοκοπία, που δεν είναι μόνον οικονομική.

Αυτή η προσπάθεια όμως, αυτής της πρωτοβουλίας των ελάχιστων, να βρουν τον αντι-Τσίπρα με γνώμονα τον παράγοντα της ηλικίας, που θα είναι δηλαδή κοντά στα 40 ή λίγο πιο κάτω, για να καλυφθούν τα γερασμένα και διεφθαρμένα πρόσωπα του εκσυγχρονισμού, ξεπερνά κάθε όριο γελοιότητας και προσβάλλει τη νοημοσύνη όλων. Δεν θα χρεοκοπήσουν και τα μυαλά μας.

 

Σ.Κ.

 "Πολιτικά Παρασκήνια" (enet.gr)

Ακόμα μια επιτυχία για την σύγχρονη ελληνική κινηματογραφία

Το «Red Hulk» στο 36ο φεστιβάλ του Κλερμόν Φεράν

Ακόμα μια επιτυχία για την σύγχρονη ελληνική κινηματογραφία

Στιγμιότυπο από την ταινία «Red Hulk»

 

 

Ασημίνας Προέδρου

Η μικρού μήκους ταινία «Red Hulk» της Ασημίνας Προέδρου (φωτογραφία)  συμμετέχει στο διεθνές διαγωνιστικό  τμήμα του 36oυ Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κλερμόν Φεράν,  το οποίο θεωρείται από τα πιο σημαντικά φεστιβάλ για ταινίες μικρού μήκους.  Η φετινή διοργάνωση θα πραγματοποιηθεί από τις 31 Ιανουαρίου έως τις 8 Φεβρουαρίου.

Η ταινία αποτελεί την πτυχιακή ταινία της σκηνοθέτιδας στην οποία ανήκει επίσης το σενάριο και η παραγωγή. Έχει ήδη αποσπάσει τρία βραβεία  στο Φεστιβάλ Δράμας 2013 (ανάμεσα τους και το Α' Βραβείο Καλύτερης Ταινίας) και το Α' Βραβείο καλύτερης μικρού μήκους ταινίας στις Νύχτες Πρεμιέρας 2013.  

Κεντρικός ήρωας της ταινίας είναι ο Γιώργος, ο οποίος μένει μόνος στην Αθήνα. Υποτίθεται σπουδάζει, αναγκάζεται να δουλεύει… του λείπουν νόημα,  αυτοπεποίθηση, ταυτότητα, αποδοχή... Γεμίζει το κενό ως RED HULK, όπως είναι γνωστός στο σύνδεσμο οπαδών της ομάδας του… Ώσπου η εμπλοκή του σ' ένα επεισόδιο ρατσιστικής βίας φέρνει μπροστά του νέα αδιέξοδα, διλήμματα και επιλογές…

Πρωταγωνιστούν οι: Φρίξος Προέδρου, Νέστορας Φανάρας, Χρήστος Κοντογεώργης, Δημήτρης Τζουμάκης, Ελισσαίος Βλάχος κ.α.

Στο πλαίσιο του Euroconnection Forum (φόρουμ συμπαραγωγής ταινιών μικρού μήκους στην Ευρώπη), συμμετέχει από ελληνικής πλευράς η σκηνοθέτις Σύνη Παππά με το project Whack σε παραγωγή της Margot Filmhouse του Βαγγέλη  Φακίνου.

Το Whack εξελίσσεται σε ένα δυστοπικό αθηναϊκό τοπίο στο εγγύς μέλλον. Κατά το έτος 2027, η αυτοκτονία, που έχει μετατραπεί σε τάση απελπισίας στην πόλη, γίνεται παράνομη. Το κράτος τη θεωρεί εγκληματική πράξη και όσους προσπαθούν να αυτοκτονήσουν τους φυλακίζουν.

Η κάμερα ακολουθεί μια εικοσιτετράωρη αναζήτηση, σε μια αστυνομοκρατούμενη πόλη. Ένα υπαρξιακό ταξίδι σε έναν τόπο όπου ο τρόμος είναι η ίδια η ζωή, και οι άνθρωποι δεν έχουν άλλη επιθυμία παρά να πεθάνουν.

Η φετινή διοργάνωση φιλοξενεί 162 ταινίες οι οποίες επιλέχτηκαν για όλα τα προγράμματα από ένα σύνολο 8.214 ταινιών. Ωστόσο, όλες οι υποβληθείσες ταινίες θα είναι προσβάσιμες στους επαγγελματίες του χώρου αφού συμμετέχουν στο φεστιβάλ μέσω της Αγοράς.

(TO BHMA Οnline)

Γιακουμάτος: Θέλουν να χτυπήσουν εμένα, αλλά ψώνισαν από σβέρκο

«Θέλουν να χτυπήσουν εμένα, αλλά ψώνισαν από σβέρκο, θα δείτε τι θα πάθουν μόλις τελειώσουν τις απολογίες» ήταν η οργίλη αντίδραση του Γεράσιμου Γιακουμάτου, όπως γράφει ο «Βηματοδότης».
Ο Γεράσιμος Γιακουμάτος απειλεί θεούς και δαίμονες επειδή, όπως ισχυρίζεται, ήταν μια παράβαση σε βαθμό πλημμελήματος για μια οφειλή κάτω από 20.000 ευρώ (αυτό το επαναλαμβάνει συνεχώς), για χρέη του οίκου ευγηρίας της οικογενείας στο Νέο Ψυχικό.
Σύμφωνα όμως με τον «Βηματοδότη», ο κ. Γιακουμάτος είναι οργισμένος και για έναν άλλο λόγο: επειδή πέρασαν χειροπέδες στη σύζυγό του, η οποία, όπως λέει, είναι πρόεδρος της οικογενειακής αυτής επιχείρησης και ως πρόεδρος, λέει, δεν φέρει ευθύνη. Μόνο ο διευθύνων σύμβουλος που είναι ο αδελφός του έχει εκ του νόμου ευθύνη.
Και ακόμη μεγαλύτερη οργή φάνηκε ότι είχε όταν διαπίστωσε πως ορισμένα sites τον εμφανίζουν ότι απέφυγε τη σύλληψη επειδή έχει βουλευτική ασυλία.
«Δεν έχω καμία σχέση εγώ ούτε με τις συλλήψεις ούτε με τον οίκο ευγηρίας» έλεγε στα απανωτά τηλεφωνήματα που είχε από τους ψηφοφόρους του.
ΗΜΕΡΗΣΙΑ.gr

Ας σώπαινε καλύτερα

ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ

Oταν χάνονται δώδεκα ψυχές στη θάλασσα, τρεις μανάδες και εννέα μωρά και νήπια, μπρος στα

μάτια των συγγενών τους, το πρώτο που νιώθεις είναι η παγωνιά ενώπιον του ανείπωτου. Σιωπάς. Προσεύχεσαι για τις ψυχές τους. Δεν λες τίποτε. Μεταφέρεσαι νοερά στη θέση των μανάδων και των πατεράδων, προσπαθείς να αποδιώξεις τον γόο των παιδιών.

Αν χρειαστεί να πεις κάτι, ως δημόσιος άνδρας, λες κάτι που να πλησιάζει το μέγεθος της τραγωδίας, εκφράζεις κάπως τη συλλύπηση, βρίσκεις δυο λόγια συμπόνιας για τους πενθούντες, να περισώσεις την ανθρωπιά των διασωθέντων, όλων ημών. Ο Πάπας Φραγκίσκος, στην πρώτη του έξοδο από το Βατικανό το περασμένο καλοκαίρι, ετέλεσε λειτουργία στη Λαμπεντούζα υπέρ των χιλιάδων πνιγμένων προσφύγων στα νερά της Μεσογείου.

Μίλησε για την παγκοσμιοποίηση της αδιαφορίας, έτσι: «Νεκροί μετανάστες στη θάλασσα, πάνω στα πλοία αυτά, τα οποία αντί να οδηγούν σε έναν δρόμο ελπίδας, οδηγούν στον δρόμο προς τον θάνατο. Αυτή η σκέψη που έρχεται ξανά και ξανά, γίνεται αγκάθι στην καρδιά και προκαλεί πόνο».

Τις μέρες των Χριστουγέννων, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος συνέφαγε στον ξενώνα της Εκκλησίας με προσφυγόπουλα ασυνόδευτα, με τα ορφανά των πολέμων, που κυνηγημένα από τον θάνατο διέσχισαν βουνά, φαράγγια και θάλασσες· τους είπε τον δικό του λόγο συμπόνιας και εγγύτητας: «Ο Χριστός γεννήθηκε ως πρόσφυγας, ως ξένος».

Ας μην έλεγε τέτοια βαθυστόχαστα ο υπουργός Ναυτιλίας Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης για τα νήπια και τις μανάδες του Φαρμακονησιού· ίσως αγνοεί και τον λόγο του Ευαγγελίου. Ας ψιθύριζε ένα λιτό συλλυπητήριο, ότι τέτοια τραγικά συμβάντα δεν αρμόζουν στον ελληνικό πολιτισμό και στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, ότι διεξάγεται ήδη έρευνα, ΕΔΕ, τέτοια. Αντ’ αυτών, ο υπουργός θαλασσών τα έβαλε με τον Ευρωπαίο επίτροπο και όσους κάνουν «χαζή εκμετάλλευση» των νεκρών. Μετά τη φρίκη, η ντροπή. Ας σώπαινε καλύτερα.

(Kαθημερινή 25/1/'14)

Ντ. Μπακογιάννη: Εκλέχθηκε Πρόεδρος Πολιτικών Υποθέσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης

Είναι η πρώτη γυναίκα στη θέση αυτή

Η Ντόρα Μπακογιάννη εκλέθηκε μετά από πρόταση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος από τα 180 τακτικά και αναπληρωματικά μέλη από όλες τις χώρες και από όλα τα ευρωπαϊκά κόμματα του σώματος και είναι η πρώτη γυναίκα στη θέση αυτή.

Η Επιτροπή Πολιτικών Υποθέσεων ασχολείται με όλα τα πολιτικά ζητήματα, τα διμερή θέματα και γενικότερα με τα ζητήματα Δημοκρατίας στα κράτη - μέλη.

Η βουλευτής της ΝΔ, μετά την εκλογή της ανέφερε: «Το ευρωπαϊκό σχέδιο έχει ατονήσει. Μας λείπει το τιμόνι και η κατεύθυνση με αποτέλεσμα να δημιουργείται και ένα χάσμα Βορρά - Νότου. Η επιτροπή μας θα διευρύνει τον ρόλο της και θα δώσει τη δυνατότητα η φωνή του Συμβουλίου της Ευρώπης να ακουστεί προς κάθε κατεύθυνση».

PROTOTHEMA.gr

Ο Γιώργος Κιμούλης σκηνοθετεί και παίζει στο έργο του Χάρολντ Πίντερ

Ενας «Επιστάτης» για το θέατρο Χορν

Ο Γιώργος Κιμούλης στον ρόλο του «Επιστάτη».

Φαινομενικά ο «Επιστάτης» διαθέτει έναν απλό πυρήνα. Ουσιαστικά όμως, το θεατρικό έργο του Χάρολντ Πίντερ κρύβει πολλά επίπεδα. Κεντρικός ήρωάς του είναι ένας άστεγος μεσήλικας, ο Ντέιβις, που βρίσκει καταφύγιο σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι. Εισβάλλει, ως παρείσακτος, σε έναν χώρο που τον διεκδικούν δύο αδέλφια, ο Άστον και ο Μικ. Ο πρώτος ζει σε μια συναισθηματική απομόνωση, μαστορεύοντας τις διάφορες μηχανές του και κάνοντας όνειρα ότι θα φτιάξει στην αυλή ένα υπόστεγο. Ο άλλος, ο Μικ με επιχειρηματικές ανησυχίες μοιάζει πολυάσχολος αλλά, κατά βάση ζει σε ένα δικό του εφιαλτικό κόσμο.

Ο Ντέιβις, δέχεται την δουλειά του επιστάτη που του προσφέρουν τα δύο αδέλφια, χωριστά ο καθένας, χωρίς όμως...

Κρατούμενοι θα παραμείνουν για φορολογικές παραβάσεις η σύζυγος και ο αδερφός του Γεράσιμου Γιακουμάτου

ΕΛΛΑΔΑ 27.01.2014 : 21:51 ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΟΥΛΙΩΤΗΣ

Στην οικονομική αστυνομία κρατούνται σε εκτέλεση παραγγελίας του αρμόδιου εισαγγελέα πλημμελειοδικών Αθηνών δύο άνδρες, ο αδερφός του Γεράσιμου Γιακουμάτου, ηλικίας 65 ετών και ένας λογιστής ηλικίας 52 ετών, καθώς και η σύζυγος του βουλευτή της ΝΔ, ηλικίας 52 ετών και η υπεύθυνη λειτουργίας του οίκου ευγηρίας, 54 ετών.
Τα τέσσερα άτομα συνελήφθησαν για φορολογικές παραβάσεις που αφορούν τον οίκο ευγηρίας που διατηρούν στο Ψυχικό.
Κρατούμενοι θα παραμείνουν ως αύριο η σύζυγος και ο αδελφός του βουλευτή Γεράσιμου Γιακουμάτου, οι οποίοι οδηγήθηκαν το απόγευμα στον Εισαγγελέα μετά τη σύλληψη τους από την οικονομική αστυνομία.
Σε βάρος των δυο, καθώς και των δύο εργαζομένων σε οικονομικές υπηρεσίες της επιχείρησης τους, που επίσης οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα, ασκήθηκε ποινική δίωξη για ανακριβή έκδοση φορολογικών στοιχείων.
Και οι τέσσερις κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν να δικαστούν στο Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο αύριο μετά το μεσημέρι.
Οι κατηγορούμενοι αρνούνται την κατηγορία, ενώ διά των συνηγόρων τους κάνουν αναφορά σε «σόου» που γίνεται σε βάρος τους.
Τέλος, όπως έγινε γνωστό, η Εισαγγελία θα μελετήσει τα στοιχεία της δικογραφίας προκειμένου να διαπιστωθεί αν προκύπτει λόγος να κινηθεί σε βάρος του Γεράσιμου Γιακουματου και εφόσον προηγηθεί άρση της βουλευτικής του ασυλίας.
Η Καθημερινή

Η ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων δυσφημεί τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα

---

27/1/2014 Παραπολιτική

Με ανεπανόρθωτη δυσφήμηση στις αγορές της Ευρώπης κινδυνεύουν τα πορτοκάλια των Χανίων από την ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων από πλευράς κάποιων αγροτών.

Τον τελευταίο μήνα ακυρώθηκαν δύο παραγγελίες πορτοκαλιών Χανιώτη εξαγωγέα από Ολλανδία και Αυστρία, όταν σε αυτές βρέθηκαν υπολείμματα του εντομοκτόνου Dimethoate (Ντιμεθοέιτ).

Σημειώνεται ότι τα φρούτα και τα κηπευτικά που εξάγονται από την Ελλάδα προς τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης -στο πλαίσιο της ελεύθερης διακίνησης εμπορευμάτων- δεν ελέγχονται από τις κρατικές υπηρεσίες για την υπολειμματικότητα φυτοφαρμάκων αλλά την αποκλειστική ευθύνη έχουν οι αγρότες-παραγωγοί.

Πηγή: agrigate.gr

Σχόλιο Παραπολιτικής: Σε μια χώρα που προσπαθεί να παράξει πλούτο αλλά οι εξαγωγές της συνεχίζουν να είναι περιορισμένες, τέτοιες ειδήσεις είναι πραγματικά δυσάρεστες και ως τέτοιες ιδιαίτερα σημαντικές.

Για τους λίγους ασυνείδητους παραγωγούς, την πληρώνει συνολικά η χώρα. Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης οφείλει να παρέμβει άμεσα και αποφασιστικά.

Αν πιστεύεις ότι «όλοι χωράνε», δεν έχεις καταλάβει γιατί σκόρπισε το ΠΑΣΟΚ

---

27/1/2014 Παραπολιτική

Η διαπίστωση του πολιτικού τέλους του παταγωδώς αποτυχημένου Ευάγγελου Βενιζέλου δεν είναι το μόνο θέμα που έχει καταντήσει πλέον κλισέ στη συζήτηση για την Κεντροαριστερά.

Μια άλλη φράση που επαναλαμβάνεται συνεχώς, χωρίς καθόλου να μπορώ να την καταλάβω είναι αυτό το περίφημο «όλοι χωράνε», το οποίο το ακούω συνεχώς κι από παντού. Αναρωτιέμαι πραγματικά τι πιστεύουν αυτοί που το εκφράζουν.

Το 2009 το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου στο οποίο όλοι χωρούσαν, αν και μάλλον κακώς όλοι χωρούσαν, έλαβε 43,9% και τον Ιούνιο του 2013 το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου, στο οποίο επίσης πάλι όλοι χώρεσαν έλαβε 12,28%.

Την επόμενη μέρα της συντριβής, το ΠΑΣΟΚ σκόρπισε στους 5 ανέμους και έγινε μόδα η ίδρυση κόμματος ή κίνησης, όπως αναλύθηκε πριν και εδώ, από ανθρώπους που ακόμα κι αν διέθεταν κάποιο πολιτικό κεφάλαιο, κατάφεραν να σκορπίσουν το μεγαλύτερο μέρος του, μεθυσμένοι από τα χειροκροτήματα που ίδιοι χάριζαν στους εαυτούς τους, όταν κοιτάζονταν στον καθρέφτη.

Το 2012 λοιπόν το ΠΑΣΟΚ έχασε, εξαιτίας πολλών λόγων, πάνω από 30 μονάδες από την εκλογική του δύναμη. Με λίγα λόγια, ο ελληνικός λαός έδειξε σε κάποιους την πόρτα της εξόδου από την πολιτική ζωή του τόπου, δεν έδειξε με την ψήφο του ότι «όλοι χωράνε».

Το «όλοι χωράνε» που διατυπώνεται κυρίως για να μην διαταραχθούν οι κοινωνικές σχέσεις των διαφόρων στελεχών είναι εντελώς ανακόλουθο από τη λαϊκή ετυμηγορία. Πώς γίνεται να χωράνε στο ΠΑΣΟΚ κι αυτοί που ζήτησαν «συγγνώμη» από τον ελληνικό λαό για το Μνημόνιο αλλά και αυτοί που έφτυσαν αίμα για να σώσουν τη χώρα με το Μνημόνιο;

Πώς γίνεται να χωράνε και αυτοί που θυσιάστηκαν για την πολιτική ατζέντα του 2009-2011 μαζί με αυτούς που παραχώρησαν αυτή την ατζέντα στον τυχοδιώκτη Σαμαρά και του επέτρεψαν να κερδίσει τις εκλογές με βάση αυτήν;

Πώς γίνεται να χωράνε σε ένα κοινό εγχείρημα και εκείνοι που δεν προλάβαιναν να κοιμηθούν το 2009-2011 μαζί με αυτούς που τους έκαναν υψηλή κριτική από τα καφέ του Κολωνάκιου εκείνη την περίοδο και έχουν σήμερα καταλάβει ότι τη χώρα την έσωσε ο Σαμαράς;

Πώς γίνεται να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι οι άνθρωποι που τους έπνιξαν αδίκως τα σκατά της Μεταπολίτευσης μαζί με αυτούς που πάνε να ανασύρουν από το περιθώριο της πολιτικής ζωής τον Κώστα Σημίτη, το Νίκο Χριστοδουλάκη και το Νίκο Μπίστη ως «δικαιωμένους»; Δικαιωμένους για τι; Για το ότι δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν ξέρουν τίποτα για τον Τσοχατζόπουλο και τον Κάντα για τους οποίους βρέθηκαν να απολογούνται άνθρωποι που εκλέχθηκαν πρώτη φορά το 2007 και το 2009;

Πώς είναι δυνατόν να χωράνε όλοι, θύτες και θύματα;

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή…

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να βλέπαμε χιλιάδες άστεγους σε παγκάκια σε πεζούλια, κάτω από γέφυρες, παντού.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με την ...
ανύπαρκτη υγειονομική περίθαλψη και πρόνοια.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χρειάζονταν να παρακάμψουμε άρθρα του συντάγματος, άλλοτε το αστικό ευαγγέλιο σήμερα το πατσαβούρι.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τα απόλυτα χειραγωγημένα μέσα ενημέρωσης.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να βλέπαμε την δημοκρατία μας να μολύνεται από τους νεοναζί.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να πηδούσαν οι άνθρωποι από τα μπαλκόνια αφήνοντας...
ορφανά και σημειώματα απόγνωσης, στα συγγενικά τους πρόσωπα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με όλες τις λειτουργίες του κράτους στα χέρια της κυβέρνησης.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να μετανάστευε το επιστημονικό προσωπικό στο εξωτερικό.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή, απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με το 40% του πληθυσμού άνεργο σε αδυναμία να καλύψει τα στοιχειώδη.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τους αβάσταχτους φόρους ακόμα και σε βασικά αγαθά.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και μην είχαμε να βάλουμε πετρέλαιο το χειμώνα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τις οροθετικές γυναίκες ξεφτιλισμένες στα μανταλάκια των περιπτέρων.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τις αθρόες και αναξιοκρατικές προσλήψεις ημετέρων στο δημόσιο, στην καρδιά της εποχής των προοδευτικών μεταρρυθμίσεων.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με όλους τους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες σε κατάρρευση.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χάναμε τις λιγοστές καταθέσεις μας για να πληρώσουμε φόρους, τέλη και χαράτσια.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να ξεχνούσαμε την ανθρωπιά μας, να γινόμασταν μια ζούγκλα ιδιωτείας όπου επιβιώνουν μόνο οι έχοντες άκρες και χρήματα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χρειάζονταν να πνίξουμε πρόσφυγες στη θάλασσα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να αναγκαζόμασταν να αντικρίζουμε τείχη και συρματοπλέγματα στην καθημερινότητά μας.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή που καταργεί τις περιβαλλοντικές μελέτες για χάρη ενός εργολάβου,ή ψηφίζει νύχτα νομοσχέδια αναδρομικού χαρακτήρα για τη χάρη κάποιου τραπεζίτη.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τα χιλιάδες μεταρρυθμισμένα σκάνδαλα.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χάναμε το σπίτι μας για αντισυνταγματικά χρέη προς το δημόσιο.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να μην υπήρχε εναλλακτική.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με φιλοφασιστική κυβέρνηση.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να αντικρίζαμε ανθρώπους να ψάχνουν για τροφή σε κάδους σκουπιδιών.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να βγαίναμε από τις αγορές με το χρέος να αυξάνεται ραγδαία αντί να μειώνεται.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να ποινικοποιούσαμε την ελεύθερη έκφραση, βάση νομοθεσίας ξεχασμένων εποχών.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χρειάζονταν να χαρίσουμε δάνεια δισεκατομμυρίων σε επιχειρηματίες που έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με δικαιοσύνη για τα μάτια του κόσμου.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να χρειάζονταν να πουλήσουμε δημόσια περιουσία σε τιμή ευκαιρίας.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή και να εξαρτιόμασταν πλήρως από τα συμφέροντα των κυρίαρχων δανειστών.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή των μηδενικών εργασιακών δικαιωμάτων, της δωρεάν και ανασφάλιστης εργασίας.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή με τον πολιτισμό σε προχωρημένη σήψη.

Φαντάσου να γινόμασταν Αργεντινή ενώ υπάρχει και η Βόρεια Κορέα.

Ευτυχώς χάρη στα μνημόνια δεν γίναμε Αργεντινή. Παραμένουμε η ένδοξη και περήφανη Ελλάδα του παρελθόντος. Πάνω απ’ όλα παρά τις χαοτικές διαφορές μας, άνθρωποι.

Φιλόξενοι και καλοί χριστιανοί που μεταλμπαδεύουν σαν ακούραστοι εργάτες τα φώτα της δημοκρατίας και του πολιτισμού στους βάρβαρους...
noumero11888.wordpress.com

  από nonews-NEWS

Συνέλαβαν την σύζυγο και τον αδελφό του Γεράσιμου Γιακουμάτου για χρέη

Χειροπέδες στον αδελφό του βουλευτή της ΝΔ Γεράσιμου Γιακουμάτου, Δημήτρη και στην σύζυγό του Ελένη Θεοδώρου για χρέη που αφορούν τον οίκο ευγηρίας «Αγιος Χαράλαμπος» που διατηρεί η οικογένεια στο Νέο Ψυχικό πέρασε  η ΕΛ.ΑΣ.
Σε έλεγχο που πραγματοποίησε η οικονομική αστυνομία, διαπιστώθηκαν παραβάσεις φοροδιαφυγής, με αποτέλεσμα να συληφθούν ο αδερφός του βουλευτή, ο οποίος είναι διευθύνων σύμβουλος, η σύζυγός του (πρόεδρος του ιδρύματος κατά τον ισολογισμό του 2012) καθώς και η υπεύθυνη του οίκου ευγηρίας.
Ο Γεράσιμος Γιακουμάτος δεν συνελήφθη λόγω της βουλευτικής του ασυλίας.
«Αγιος Χαράλαμπος Relax Palace»
Ο οίκος ευγηρίας της οικογένειας Γιακουμάτου «Αγιος Χαράλαμπος Relax Palace» βρίσκεται στο Νέο Ψυχικό και όπως διαβάζουμε στον ιστότοπό της ιδρύθηκε πριν από περίπου 38 χρόνια.
Οπως διαπιστώνει κανείς πηγαίνοντας στη σελίδα όπου αναγράφονται οι ιατρικοί συνεργάτες του οίκου ευγηρίας πρώτο πρώτο φιγουράρει το όνομα του βουλευτή της ΝΔ Γεράσιμου Γιακουμάτου.
«Γιακουμάτος Γεράσιμος: Ειδικός Παθολόγος
Ο κ. Γιακουμάτος είναι ειδικός παθολόγος με μετεκπαίδευση στην Ιταλία. Έχει εργαστεί σε μεγάλα δημόσια και ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα, ενώ διετέλεσε κα αντιπρόεδρος του Ιατρικού Συλλογου Αθηνών. Ειναι από τους πρωτοπόρους στην ανάπτυξη των Μονάδων Φροντίδας Ηλικιωμένων με εμπειρία που ξεπερνά τα 35 χρόνια», αναφέρει χαρακτηριστικά ο ιστότοπος του οίκου ευγηρίας.

Πηγή: | iefimerida.gr 

Εξετάζεται (ξανά) το ενεδεχόμενο αναβολής των αυτοδιοικητικών εκλογών

Γράφει: OnAir24

27 Ιανουαρίου 2014

Το σενάριο της μετάθεσης των αυτοδιοικητικών εκλογών για το φθινόπωρο του 2014 ή και για το φθινόπωρο του 2015 επαναφέρουν
κυβερνητικές πηγές μιλώντας στην aftodioikisi.gr.  Βασικό επιχείρημα που (ξανά)προβάλλεται είναι ότι κρίνεται εξαιρετικά δύσκολη η πραγματοποίηση τριπλών εκλογών. «Δεν τις αντέχει το κράτος» αναφέρει χαρακτηριστικά ενημερωμένη κυβερνητική πηγή που σημειώνει μεταξύ αστείου και σοβαρού ότι «ούτε οι κάλπες δεν επαρκούν»!

Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση έχει προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο τριπλών εκλογών μεταθέτοντας την πρώτη Κυριακή των αυτοδιοικητικών εκλογών την 18η Μαΐου. Με αυτό τον τρόπο μπορούν να πραγματοποιηθούν οι εθνικές εκλογές την 18η Μαΐου μαζί με τον α΄γύρο των εκλογών ΟΤΑ και οι ευρωεκλογές την 25η Μαΐου ταυτόχρονα με το β΄γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών.
Ωστόσο, καθώς η  αναβολή των εκλογών βολεύει, κυρίως, το μικρό κυβερνητικό εταίρο, το ΠΑΣΟΚ, που αυτή τη στιγμή έχει περί τους 170 από τους 325 δημάρχους και 8 από τους 13 περιφερειάρχες αλλά και τη ΝΔ που έχει τους περισσότερους από τους υπόλοιπους, το ενδεχόμενο αυτό στην πραγματικότητα δεν εγκαταλείφθηκε ποτέ. Με αυτόν τον τρόπο αν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ απωλέσουν, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, την πλειοψηφία στη Βουλή, θα κρατήσουν, τουλάχιστον, ένα θύλακα εξουσίας στην Αυτοδιοίκηση. Επιπλέον, έτσι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ αλλά και της ΝΔ ικανοποιούν ένα σημαντικό τμήμα των αιρετών της Αυτοδιοίκησης που ζητούν να παραταθεί η παρούσα (κουτσουρεμένη) θητεία.
Σε κάθε περίπτωση, αυτή τη στιγμή το Μέγαρο Μαξίμου δεν έχει αποφασίσει να γίνουν οι εθνικές εκλογές μαζί με τις ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου, αλλά το ενδεχόμενο δεν μπορεί να αποκλειστεί. Για το λόγο αυτό ζητήθηκε ενημέρωση από τις αρμόδιες υπηρεσίες σχετικά με το αν είναι εφικτή η πραγματοποίηση τόσων αναμετρήσεων ταυτόχρονα και διαπιστώθηκε ότι θα είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο, γιατί είναι πρωτοφανές στα ελληνικά δεδομένα και μάλιστα σε μια συγκυρία στην οποία η δημόσια διοίκηση βρίσκεται σε μεγάλη πίεση.
Άλλωστε, μπορεί να γίνουν και επαναληπτικές εκλογές, εφόσον δεν εξασφαλίσει το πρώτο κόμμα αυτοδυναμία, οπότε, μαζί με τους δύο γύρους των αυτοδιοικητικών εκλογών, μπορεί οι πολίτες να πάνε πέντε φορές στις κάλπες μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Για όλους αυτούς τους λόγους εξετάζεται το ενδεχόμενο να μετατεθούν οι αυτοδιοικητικές εκλογές στο όριο της πενταετίας, δηλαδή Οκτώβριο – Νοέμβριο του 2015 ή και το προσεχές φθινόπωρο, εφόσον επιμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, και για να γίνει κάτι τέτοιο απαιτείται νομοθετική ρύθμιση.

Καλό νέο η πλούσια μετασεισμική δραστηριότητα στην Κεφαλονιά

Η πλούσια μετασεισμική δραστηριότητα στην περιοχή της Κεφαλονιάς, με 12 μετασεισμούς μεγέθους πάνω από 3,5 Ρίχτερ, θεωρείται καλή εξέλιξη για τους σεισμολόγους, που εκφράζουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ την εκτίμηση ότι η ισχυρή σεισμική δόνηση που σημειώθηκε στις 15:55 ήταν ο κύριος σεισμός. Ωστόσο, σπεύδουν να συμπληρώσουν ότι πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστον ένα 24ωρο, καθώς πρόκειται για περιοχή με μεγάλη δραστηριότητα.    Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Αθανάσιος Γκανάς, χαρακτηρίζει το συμβάν ως «έναν πολύ ισχυρό και επιφανειακό σεισμό». Ο ίδιος φαίνεται αισιόδοξος για το εάν πρόκειται για κύριο σεισμό. «Η πλούσια μετασεισμική ακολουθία είναι καλό νέο, ωστόσο πρέπει να περιμένουμε περισσότερα δεδομένα μέσα στο πρώτο 24ωρο για να δούμε με σιγουριά εάν είναι κύριος ο σεισμός». Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Αστεροσκοπείου, μέχρι στιγμής έχουν σημειωθεί 12 μετασεισμοί με μέγεθος πάνω από 3,5 Ρίχτερ, από τους οποίους οι πέντε είναι μεγέθους πάνω από 4 Ρίχτερ.    Την ίδια άποψη έχει και ο σεισμολόγος, Σταύρος Τάσσος: «Κατά πάσα πιθανότητα είναι κύριος ο σεισμός, καθώς έχει δώσει αρκετά πλούσια μετασεισμική ακολουθία. Ωστόσο, πρέπει να περιμένουμε κάποια 24ωρα για να βεβαιωθούμε».    Περισσότερο επιφυλακτικός εμφανίζεται ο καθηγητής του τμήματος Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευθύμης Λέκκας: «Δείχνει ότι είναι κύριος σεισμός, ωστόσο θα πρέπει να περιμένουμε τρία με τέσσερα 24ωρα. Κρατάμε επιφυλάξεις γιατί η Κεφαλονιά έχει δώσει μεγάλους σεισμούς», εξηγεί.

Πηγή:Capital.gr

"Δρόμος έχει κοπεί στα δύο" αναφέρουν κάτοικοι στην Κεφαλονιά...

Ένα απίστευτο βουητό από τη γη τρόμαξε τους κατοίκους και ξύπνησε αναμνήσεις από τον μεγάλο σεισμό του ’53 στους κατοίκους της Κεφαλονιάς που μιλούν για τεράστιο σεισμό που έχει προκαλέσει μεγάλες ζημιές. Μάλιστα κάτοικοι αναφέρουν ότι ...
υπάρχει δρόμος που έχει κοπεί στα δύο με αποτέλεσμα να μην υπάρχει επικοινωνία ανάμεσα στα χωριά.
Μέχρι στιγμής στην Πυροσβεστική Υπηρεσία του νησιού έχουν αναφερθεί ζημιές σε καταστήματα στην πόλη του Αργοστολίου από σπασμένες τζαμαρίες, αλλά δεν υπάρχουν κλήσεις για τραυματισμoύς.
 (από nonews-NEWS)

Απίστευτη φωτογραφία: Ο Μύρτος μετά τον ισχυρό σεισμό!..

                 Προκαλεί δέος το σχίσμα...

Η πασίγνωστη παραλία Μύρτος μετά το σεισμό. Το χώμα που βλέπουμε είναι το σχίσμα του Χάρακα. Το σχίσμα στο Χάρακα είναι πάνω από 60 μέτρα και προκαλεί δέος η αλλαγή του τοπίου...
 (από nonews-NEWS)
Σημείωση Ν.Μ.: ο σεισμολόγος κ. Τσελέντης, πού είναι ντόπιος, ερωτηθείς αργότερα στά "κανάλια", γιά τή συγκεκριμένη φωτογραφία διέψευσε "τά περί σχίσματος" λέγοντας ότι "πρόκειται γιά κατολίσθηση τών  σαθρών, χωμάτινων, πρανών (τής πλαγιάς) πρός τή θάλασσα καί όχι γιά σχίσμα". Η απάντηση αυτή, κατά τή γνώμη μας είναι πιό ικανοποιητική γι αυτό καί τήν καταχωρούμε.

«Αυτό μόνο τους απατεώνες βολεύει»

ΟΡΓΗ ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ

    

Ενταση επικράτησε χθες στο υπουργείο Οικονομικών (φωτογραφία) κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης συλλόγων λογιστών από όλη την Αττική, που διαμαρτύρονταν για τα εξοντωτικά πρόστιμα του νέου Κώδικα Φορολογικών Διαδικασιών τα οποία τέθηκαν σε ισχύ από 1-1-2014. Χωρίς αποτέλεσμα ήταν η συνάντηση εκπροσώπων με τον υφυπουργό Οικονομικών Γ. Μαυραγάνη και τον γενικό γραμματέα Δημόσιων Εσόδων, Χ. Θεοχάρη, ενώ το ραντεβού ανανεώθηκε για τη Δευτέρα που θα καταθέσουν υπόμνημα. Η οργή των λογιστών ξέσπασε και στους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους που, όπως υποστηρίζουν, «τα βρίσκουν με τους υπουργούς». Τα πνεύματα οξύνθηκαν από το γεγονός ότι οι σύλλογοι κατέθεσαν απλώς αίτημα για εξάμηνη αναστολή των προστίμων, ενώ πάνδημη απαίτηση ήταν η κατάργησή τους. «Ως λογιστές βλέπουμε κάθε μέρα την απόγνωση του κόσμου. Οταν βλέπεις τον πελάτη έτοιμο να πηδήξει από τον τέταρτο όροφο από τις δυσκολίες και του ανακοινώνεις ότι θα πληρώσει πρόστιμο 1.000 και 2.500 ευρώ για μια απλή καθυστέρηση, ξέρεις ότι θα του έρθει συγκοπή. Αυτό δεν το βλέπουν τα υπουργεία, ζουν σε άλλο κόσμο», λέει στην «Εφ.Συν.» ο Χρήστος, μισθωτός λογιστής. «Το εξάμηνο πάγωμα είναι η αρχή. Ο στόχος για κατάργηση των προστίμων παραμένει», αντέτεινε ο πρόεδρος του Συλλόγου Λογιστών Πειραιά, Δ. Ισσαρης. «Επιβάλλουν πρόστιμα για τα διαδικαστικά και μειώνουν αναδρομικά τα πρόστιμα για τα πλαστά τιμολόγια, που υποτίθεται ότι κυνηγούσαν. Αυτό μόνο τους απατεώνες βολεύει» σχολιάζει ο Δημήτρης, λογιστής στην Αθήνα.

Αφροδίτη Τζιαντζή 
 efsyn.gr

Περί συνεργασιών και συναινέσεων

Της Βασιλικής Γεωργιάδου*

Παρότι με την έλευση κάθε νέου έτους το ενδιαφέρον στρέφεται σε καινούργιες

εκδόσεις, κάποιες ματιές σε τίτλους από προηγούμενες χρονιές παραμένει μια καλή συνήθεια. Με αφορμή τον σχηματισμό της κυβέρνησης συνασπισμού στη Γερμανία ξαναπήρα στα χέρια μου δύο βιβλία από τα πιο σημαντικά στο πεδίο της Συγκριτικής Πολιτικής. Αναφέρομαι στα έργα του καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας San Diego, Arend Lijphart, που τιτλοφορούνται «Δημοκρατίες» και «Μοντέλα Δημοκρατίας» (το δεύτερο επανεκδόθηκε το 2012). Η συγκριτική προσέγγιση των δημοκρατικών συστημάτων βρίσκεται στον πυρήνα του γνωστικού ενδιαφέροντος του συγγραφέα, ο οποίος διακρίνει δύο κύριους τύπους: τα ανταγωνιστικά και τα συναινετικά δημοκρατικά συστήματα, αλλά και ένα σύνολο μεταβλητών προκειμένου να τα κατηγοριοποιήσει στον αντίστοιχο ιδεότυπο. Μια από τις μεταβλητές αναφέρεται στη μορφή της κυβέρνησης: κυβερνήσεις μονοκομματικές ή συνεργασίας συνθέτουν το δίπολο, παρότι μεταξύ των δεύτερων η γκάμα των παραλλαγών είναι ευρεία.

Οι κυβερνήσεις συνεργασίας κερδίζουν σε έδαφος. Αλλες από αυτές αποτελούν σχήματα «μεγάλου συνασπισμού» που συγκροτούνται από τη συνεργασία των δύο μεγαλύτερων αντίπαλων κομμάτων. Αλλες πάλι συνθέτουν έναν «μικρό συνασπισμό» κομμάτων που ανήκουν στον ίδιο παραταξιακό χώρο ή γειτνιάζουν στον ιδεολογικό άξονα. Υπάρχουν κυβερνήσεις συνασπισμού στις οποίες από τον φόβο γρήγορων αποχωρήσεων από το σχήμα μετέχουν περισσότερα κόμματα από όσα χρειάζονται για μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία και άλλες που κινούνται με γνώμονα την επίτευξη μιας ελάχιστης πλειοψηφίας.

Στο έργο του Lijphart οι κυβερνήσεις συνεργασίας θεωρούνται η επιτομή της συναινετικής διακυβέρνησης. Μέσω αυτών πραγματώνεται η κατανομή της εξουσίας και δίνεται η ευκαιρία ικανοποίησης αιτημάτων πολλών κοινωνικών ομάδων. Αντίθετα με την κρατούσα άποψη, σύμφωνα με την οποία οι κυβερνήσεις συνεργασίας ταιριάζουν σε κοινωνίες (και συγκυρίες) χωρίς βαθιές διαιρέσεις και ρήγματα, ήταν ακριβώς η ύπαρξη τέτοιων κοινωνικο-πολιτικών σχισμάτων που οδήγησε στην επιλογή κάποιας μορφής συναινετικής διακυβέρνησης σε χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Σ’αυτές, ο ρόλος των πολιτικών ελίτ υπήρξε καθοριστικός για τη μετατροπή των συγκρούσεων που υπήρχαν στη βάση του κοινωνικού ιστού σε συμφωνίες σε επίπεδο κορυφής. Το έργο του Lijphart, εκτός από νεότευκτα πολιτικά καθεστώτα, επηρέασε το ευρωπαϊκό οικοδόμημα, ενώ η εκ νέου μελέτη του σήμερα μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα σε θεσμικές αλλαγές που επιχειρούνται υπό τη σκιά της κρίσης.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

* Αναπληρώτρια καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
efsyn.gr

«Δεν θα αρρωστήσουμε ποτέ κουφάλα Γεωργιάδη»...

«Δεν θα αρρωστήσουμε ποτέ κουφάλα Γεωργιάδη»...

Άδει ο Πουλικάκος προς χάριν του Αδώνιδος...

Ο Δημήτρης Πουλικάκος δεν ήταν ποτέ ένας καλλιτέχνης, που παρακολουθούσε εξ΄αποστάσεως την κοινωνία.

Το βράδυ της Παρασκευής (24/1) στο Gagarin, αιφνιδίασε και καταχειροκροτήθηκε, τραγουδώντας ένα νέο κομμάτι: ¨Το όνειδος του Αδώνιδος¨.
Ο στίχος «δεν θα αρρωστήσουμε ποτέ κουφάλα Γεωργιάδη», άρεσε και σίγουρα μπορεί να γίνει μεγάλη επιτυχία.
Ο Πουλικάκος άρχισε να το τραγουδάει μόνος με την κιθάρα του.
Τα μέλη του συγκροτήματος «Κάτω από το δέντρο» που τον συνόδευαν, στην αρχή ξαφνιάστηκαν από τη μουσική έμπνευση του Μήτσου και μετά από λίγο τον ακολούθησαν. Ήταν μια αυθόρμητη παρέμβαση, που θα συζητηθεί.

Στο κατάμεστο Gagarin, ο Πουλικάκος γιόρτασε τα 49 χρόνια του στη μουσική.
Μαζί του ήταν ο αχώριστος φίλος του Δημήτρης Πολύτιμος και δεκάδες μουσικοί από τη μεγάλη πορεία του στη ροκ σκηνή.
Ήταν μια αξέχαστη βραδιά που είχε παλμό, τρομερές μουσικές και πρωτότυπες διασκευές από όλο το φάσμα του ροκ ν ρολ.

Ο πατριάρχης του ελληνικού ροκ είναι παρών και όχι μόνο καλλιτεχνικά.
Στα 71 του παραμένει ακμαίος και δικαιούται να τραγουδάει με τη συγκλονιστική του φωνή: δε θα αρρωστήσουμε ποτέ κουφάλα Γεωργιάδη.

Είναι το τραγούδι του χειμώνα!..

greki-gr.blogspot.gr

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ και ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ

Μανώλης Παπάς

Με αφορμή την δίκη Τσοχατζόπουλου και την επίκληση από αυτόν του τεκμηρίου αθωότητας πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα.
Το τεκμήριο αυτό σημαίνει ότι κάθε άνθρωπος θεωρείται αθώος μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Το τεκμήριο αυτό είναι μια βασική αρχή της Ποινικής Δικονομίας, αφορά δηλαδή την διαδικασία ενώπιον των ανακριτικών αρχών και των δικαστηρίων, ώστε αυτός που κατηγορείται να έχει μια δίκαιη δίκη. ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, δεν αφορά την κοινή γνώμη, δεν αφορά την πολιτική και κοινωνική του απαξίωση, την κριτική που έχει ο καθένας δικαίωμα να ασκεί, την προβολή του από τα ΜΜΕ, ακόμα και την ηθική του καταδίκη.
          Η κοινωνία ούτε δικάζει, ούτε καταδικάζει. Έχει το δικαίωμα της γνώμης της, την οποία μπορεί να την εκφράζει όπως θέλει: μέσω της δημοσιότητας, με μαζικές εκδηλώσεις, με δημόσιες ή ιδιωτικές συζητήσεις, με χίλιους δυο άλλους τρόπους. Μόνο μία και μοναδική φορά η έκφραση της γνώμης των πολιτών επιφέρει έννομα αποτελέσματα: στις εκλογές. Να μην ελπίζει η εξουσία ότι οι πολίτες θα περιμένουν να εκφραστούν κάθε τέσσερα χρόνια !
          Ας πούμε λοιπόν ότι στα μάτια της πλειοψηφίας των πολιτών ο κ.Τζοχατζόπουλος είναι ένοχος. Ε και ; Έχουμε κάθε δικαίωμα να το νομίζουμε. Δεν θα τον δικάσουμε εμείς, δεν θα επιβάλλουμε εμείς την ποινή του, αυτό θα το κάνει το δικαστήριο. Όπως έχουμε και κάθε δικαίωμα να μάθουμε (μέσω των ΜΜΕ κ.λπ.) ποιες είναι οι πράξεις για τις οποίες κατηγορείται.
          Ας μη διαμαρτύρονται λοιπόν όσα δημόσια πρόσωπα έχουν παραπεμφθεί σε δίκη. Όπως επιζητούσαν και απολάμβαναν μεγάλης δημοσιότητας όταν ασκούσαν εξουσία, ακριβώς ίδιου μεγέθους δημοσιότητας πρέπει να τύχουν και τώρα.
          Κι αν ισχυρίζονται ότι άδικα κατηγορούνται, ας πρόσεχαν. Οι παλιοί πολιτικοί, μάλλον περισσότερο έντιμοι από πολλούς που μεσουράνησαν μετά την δεκαετία του ’80, έλεγαν:  «ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΩ». Καταλάβατε κύριοι ; Πρόσεχαν να μην κατηγορηθούν ! Μετά ακολούθησαν πολιτικοί οι οποίοι ισχυρίσθηκαν ότι ο πλουτισμός ενός βουλευτή από το χρηματιστήριο είναι νόμιμος (Νεονάκης), «ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό" (Βουλγαράκης) και άλλα τέτοια λουλούδια. Που δεν τους ενδιέφερε αν θα κατηγορηθούν, υπάρχει το τεκμήριο της αθωότητας, έλεγαν. Τους ενδιέφερε πώς θα παραγραφεί η υπόθεσή τους με το νόμο περί ευθύνης υπουργών και γενικότερα πώς θα την γλυτώσουν, έστω και «λόγω αμφιβολιών».
          Αυτά πρέπει να τελειώνουν ! Ο πολιτικός που κατηγορείται για σοβαρά αδικήματα, είναι πλέον πολιτικά έκθετος στα μάτια μας, πρέπει το πολιτικό σύστημα άμεσα να τον αποβάλει κι εάν αθωωθεί στα δικαστήρια εδώ είμαστε πάλι να τον ξανακρίνουμε.

  Σημείωση  Ν. Μ. : Aφορμή γιά αυτή τήν ανάρτηση ήταν τό σχόλιο τού George περί "τού ιερού τεκμηρίου αθωότητας τών πολιτών" καί "τεκμηρίου ενοχής τού κράτους". Τόν ευχαριστούμε.

Θολώνοντας το τεκμήριο αθωότητας

on 29 Μαΐου 2011. Posted in Δεοντολογία στό Μedium.gr
τού Πάσχου Μανδραβέλη

---

Tην περασμένη εβδομάδα τα πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων ήταν γεμάτα με φονικά και φονιάδες. Σταχυολογούμε κάποιους τίτλους της Παρασκευής 20.5.2011: «Οι δολοφόνοι πούλησαν την κάμερα για 120 ευρώ», «Χειροπέδες στους φονιάδες», «Επιασαν τους αδίστακτους φονιάδες», «Αφγανοί οι δολοφόνοι του 44χρονου πατέρα», «Πιάστηκαν οι δολοφόνοι του 44χρονου», «Αφγανοί οι δολοφόνοι του 44χρονου», «Αφγανοί οι δράστες της άγριας δολοφονίας», «Αφγανοί δολοφόνοι για 120 ευρώ».

Στις μέσα σελίδες των εφημερίδων τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Υπήρχαν άρθρα επί άρθρων, κλαυθμός και οδυρμός, για την καταστρατήγηση του τεκμηρίου αθωότητας ενός κατηγορουμένου για απόπειρα βιασμού και ομηρία μιας 32χρονης στην Αμερική. Το επιχείρημα ήταν ότι ένας άνθρωπος (που μπορεί να αποδειχθεί και αθώος) υπέστη την τιμωρία της διαπόμπευσης. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μετέδωσαν την εικόνα του, ενώ μεταφερόταν σιδηροδέσμιος από το αστυνομικό τμήμα στο δικαστήριο.

Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι «άλλο ο Στρος - Καν κι άλλο δύο ανώνυμοι Αφγανοί μετανάστες». Σωστά· έτσι κι αλλιώς όλοι οι Αφγανοί έχουν το ίδιο χρώμα. Επιπλέον, ο πρώην διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου χάνει πολύ περισσότερα από την είδηση της σύλληψής του, απ’ ό,τι χάνουν δύο μετανάστες από τα βάθη της Ασίας. Αλλά πρέπει να θέσουμε ένα ερώτημα: πότε τα ΜΜΕ καταστρατηγούν το τεκμήριο της αθωότητας; Οταν μεταδίδουν -έστω με εικόνα- ότι κάποιος κατηγορείται για βιασμό, ή όταν εκδίδουν την δικαστική απόφαση «ιδού οι δολοφόνοι του 44χρονου στην οδό Ηπείρου»; Να σημειώσουμε ότι και στις δύο περιπτώσεις οι δημοσιογράφοι δεν έχουν τη δικογραφία, δεν μπορούν να εκτιμήσουν τα πραγματικά στοιχεία και, φυσικά, δεν μπορούν να ξέρουν πέραν πάσης αμφιβολίας ούτε αν ο Στρος - Καν είναι βιαστής ούτε αν οι δύο Αφγανοί είναι δολοφόνοι. Και στις δύο περιπτώσεις, έχουμε κατηγορούμενους και τίποτε περισσότερο.

Στη χώρα της μεγάλης θολούρας, όμως, δεν έχουμε μπερδέψει μόνο το ποιοι αξίζουν αυτό το πολυπόθητο «τεκμήριο», αλλά –όπως συμβαίνει με όλα τα πράγματα– έχουμε μπερδέψει και την έννοια. Το τεκμήριο της αθωότητας νομικά δεν πρέπει να δεσμεύει τα Μέσα Ενημέρωσης· σε όλο τον κόσμο δεσμεύει μόνο τις δικαστικές αρχές. Στην Ελλάδα –πολύ βολικά– έγινε ένα ακόμη όχημα επιλεκτικής λογοκρισίας του Τύπου. Πολλοί χρησιμοποιούν «το τεκμήριο αθωότητας» για να κρύψουν από τη δημοσιότητα δικαστικές έρευνες και κατηγορίες που δεν τους βολεύουν. Ετσι, άλλες φορές επιβάλλεται στα ΜΜΕ η εφαρμογή του και άλλες φορές επιβάλλεται η καταστρατήγησή του. Οπως όλα τα πράγματα στην Ελλάδα, οι κανόνες είναι ελαστικοί: η επιβολή του τεκμηρίου αθωότητας στα ΜΜΕ εξαρτάται από την συγκυρία και ποιον αφορά. Από την μια μεριά έχουμε δικαστικές αποφάσεις που επιβάλλουν σιωπή για θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος (για παράδειγμα υπάρχει απόφαση του εφετείου Θεσσαλονίκης που αφορά δημοσιεύματα για προκαταρκτική εξέταση σε βάρος δικαστικών λειτουργών Εφ. Θεσσαλ. 3242/1999), ενώ παράλληλα μεταδίδονται εικόνες κατηγορουμένων να σέρνονται σιδηροδέσμιοι στα δικαστήρια κατά παράβαση του νόμου ν. 3090/ 2002 και μάλιστα στην περίπτωση της «υπόθεσης των κουμπάρων» με την προτροπή υπουργών· «τις χειροπέδες τις είδατε;». Ποιος είπε ότι η θολούρα και η ελαστικότητα στην εφαρμογή των νόμων δεν βολεύει;

Το τεκμήριο αθωότητας είναι μια μεγάλη κατάκτηση του δυτικού πολιτισμού. Είναι μία από τις ασφαλιστικές δικλίδες που έχουν οι πολίτες για τη δίκαιη δίκη τους, αλλά αφορά αποκλειστικά τις διωκτικές και δικαστικές αρχές. Ετσι, σε μια δίκη η αμφιβολία είναι πάντοτε υπέρ του κατηγορουμένου, ενώ σε μια απλή συζήτηση μπορεί να είναι κατά του κατηγορουμένου· «έλα, μωρέ, που δεν το έκανε...». Το ίδιο ισχύει και για τα ΜΜΕ. Ασχετα αν για δεοντολογικούς λόγους δεν πρέπει να αποφαίνονται για την ενοχή ή την αθωότητα κάποιου κατηγορουμένου, ταυτόχρονα δεν μπορεί να απαγορευτεί διά νόμου. Κι αυτό διότι τότε μπαίνουμε στο ναρκοπέδιο της λογοκρισίας, η οποία χρησιμοποιείται από πολλούς για να αποσιωπήσουν θέματα δημοσίου ενδιαφέροντος. «Κι αν ο Στρος - Καν θεωρήσει ότι είναι θιγμένος από τον τρόπο που κάλυψε την υπόθεσή του π.χ. το Fox TV;», μπορεί να ρωτήσει κάποιος. Υπάρχουν πάντα τα δικαστήρια να προσφύγει. Το κόστος όμως της προληπτικής απαγόρευσης της μετάδοσης μιας υπόθεσης που αφορά όλα τα ΜΜΕ είναι συντριπτικά μεγαλύτερο από το όφελος που πιθανόν (αλλά όχι εξασφαλισμένα) μπορεί να έχει η συμμόρφωση του Fox TV.

Μέγας κλαυθμός υπήρξε και για τη μετάδοση της εικόνας του σιδηροδέσμιου Στρος - Καν «να οδηγείται αξύριστος και ταλαιπωρημένος στο δικαστήριο». Αναπτύχθηκαν θεωρίες περί διαφορετικών αξιών της αμερικανικής Δικαιοσύνης που «παραδειγματίζει διά της διαπόμπευσης των κατηγορουμένων» και φυσικά οι ρηχές κατηγορίες περί «καταστρατήγησης του τεκμηρίου αθωότητας». Κάποιοι μάλιστα αναφέρθηκαν και σε καταστρατήγηση της ιδιωτικότητας του πρώην ισχυρού άνδρα του ΔΝΤ. Το τελευταίο είναι καθαρή ανοησία· σε υποθέσεις που εμπλέκονται δημόσιες αρχές δεν μπορεί να υπάρχει ιδιωτικότητα. Αλλιώς και η δημοσιότητα της δίκης είναι καταστρατήγηση του ίδιου δικαιώματος.

Το πρώτο οφείλεται και πάλι στη θολούρα μεταξύ Δικαιοσύνης και τηλεδικαστηρίων. Η πρώτη, όμως, παράγει πραγματικά αποτελέσματα υπό την έννοια ότι μπορεί να στερήσει την ελευθερία σε κάποιον. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για τα δεύτερα, όσο απεχθή κι αν είναι. Επηρεάζουν, δε, τη Δικαιοσύνη, όταν αυτή είναι επιρρεπής στην επιρροή. Επομένως, το τσίρκο που στήνουν τα δελτία πρέπει να είναι δεοντολογικά ελεγκτέο, όχι όμως και νομοθετικά. Ο δημοσιογράφος δεν έχει καμιά νομοθετική υποχρέωση να σεβαστεί το «τεκμήριο αθωότητας», αλλά έχει σοβαρή δεοντολογική υποχρέωση. Οχι ως απλή ηθική επιταγή. Η δεοντολογία είναι εργαλείο δουλειάς. Ενας δημοσιογράφος δεν είναι απλώς ένας «κουτός ιμάντας μεταβίβασης πληροφοριών», αλλά ένας επαγγελματίας που κατ’ αρχήν αξιολογεί και κρίνει και κατά δεύτερον μεταβιβάζει αληθείς πληροφορίες. Οι δεοντολογικοί κανόνες δεν είναι ηθικοί. Είναι εργαλειακοί. Για παράδειγμα, ένας δημοσιογράφος που δεν ονοματίζει ποτέ κάποιον κατηγορούμενο για φόνο ως «φονιά» ή «δολοφόνο», δεν το κάνει επειδή θέλει να είναι ηθικός, αλλά γιατί θέλει να προφυλάσσει τα νώτα του. Μπορεί ο κατηγορούμενος να αθωωθεί και ψεύτης στα μάτια του κοινού να βγει ο δημοσιογράφος.

Μεγαλύτερη λογοκρισία ασκεί η ελληνική νομοθεσία στην εικόνα. Ενώ μπορεί κάποιος να περιγράψει σε ένα κείμενο με γλαφυρότητα τη μεταγωγή ενός σιδηροδέσμιου κατηγορούμενου στα δικαστήρια, σύμφωνα με τον νόμο 3090/2002 δεν μπορεί να κάνει το ίδιο πράγμα με μια φωτογραφία. Αυτή η λογοκριτική προτίμηση στην εικόνα σε αντίθεση με το γραπτό λόγο πιθανώς σχετίζεται με το γεγονός ότι οι πολιτικοί βλέπουν περισσότερη τηλεόραση απ’ όσο διαβάζουν. Ισως να οφείλεται και στις υπερβολές της εν Ελλάδι ιδιωτικής τηλεόρασης. Περισσότερο όμως έχει να κάνει με το γεγονός ότι παραμένουν θολές οι έννοιες και της ιδιωτικότητας και του δημοσίου χώρου. Μια ακόμη διάταξη που εκ των πραγμάτων καταστρατηγείται κάθε μέρα από τα ελληνικά ΜΜΕ είναι η νομοθετική ανοησία να ζητείται η συγκατάθεση προσώπων που απεικονίζονται σε μια φωτογραφία ή ένα βίντεο. Δηλαδή, για να δημοσιοποιήσει κάποιος την εικόνα μιας διαδήλωσης τυπικά χρειάζεται την συγκατάθεση 1.000 - 5.000 ατόμων· κάτι που προβλέπεται, αλλά φυσικά δεν γίνεται.

Αυτό που δεν θέλουμε να κατανοήσουμε είναι ότι σε δημόσιο χώρο δεν υπάρχουν ιδιωτικές στιγμές. Από την στιγμή που ο κατηγορούμενος Στρος - Καν οδηγείται στο δικαστήριο από δημόσιες αρχές, μέσω ενός δημόσιου δρόμου, σε ένα δημόσιο δικαστήριο, οποιοσδήποτε πρέπει να έχει το δικαίωμα να τον φωτογραφίσει, να τον κινηματογραφήσει ή να τον ζωγραφίσει· άσχετα αν είναι ξυρισμένος ή αξύριστος, ταλαιπωρημένος ή κουρασμένος.

Στη χώρα της μεγάλης θολούρας δυστυχώς οι νόμοι είναι δρακόντειοι αλλά εφαρμόζονται επιλεκτικά. Ολοι δημοσιεύουν φωτογραφίες από δημόσιους χώρους με πρόσωπα από τα οποία δεν έχουν ζητήσει την συγκατάθεσή τους. Κι αυτό είναι φυσιολογικό: δεν μπορείς, για παράδειγμα, να φωτογραφίζεις την πλατεία Συντάγματος και για να δημοσιεύσεις τη φωτογραφία να ζητάς τη γραπτή συγκατάθεση όποιου τυχαίνει να περνά εκείνη την ώρα κι αποτυπώνεται στην φωτογραφία.

Χειρότερο, δε, και από την μη εφαρμογή του νόμου είναι η επιλεκτική εφαρμογή του. Ετσι, στην «υπόθεση των κουμπάρων» το 2005, ο νόμος περί δημοσιοποίησης φωτογραφιών των κατηγορουμένων καταστρατηγήθηκε με υπουργική προτροπή («τις χειροπέδες τις είδατε;») και δικαστική σιωπή. Το 2006, όμως, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πατρών καταδίκασε ένα δημοσιογράφο και έναν εικονολήπτη για παραβίαση του νόμου που απαγορεύει την βιντεοσκόπηση κατηγορουμένων εκτός δικαστηρίου επειδή έπαιρναν δηλώσεις έξω από το γραφείο της Εισαγγελίας από Αλβανό υπήκοο, ο οποίος κατηγορείτο για πρόκληση τροχαίων ατυχημάτων. Το αστείο, δε, είναι ότι ο κατηγορούμενος είχε συναινέσει να δώσει τηλεοπτική συνέντευξη. Παρ’ όλα αυτά, ο δικαστής αποφάσισε να τον προστατεύσει παρά την θέλησή του, σε αντίθεση με τους «κουμπάρους» που δεν υπήρξε καμία προστασία επειδή η συγκυρία βόλευε την τότε κυβέρνηση.

Εγκαλούν, λοιπόν, τα ελληνικά ΜΜΕ (που βαφτίζουν «δολοφόνους» τους κατηγορουμένους για δολοφονία) για παραβίαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας τα αμερικανικά ΜΜΕ επειδή έδειξαν μια πτυχή της πραγματικότητας, δηλαδή τον κατηγορούμενο –όπως τον αποκαλούν– Ντομινίκ Στρος - Καν σε μια δημόσια υπόθεση. Αυτό που πρέπει να κάνουν τα ΜΜΕ είναι να μεταδώσουν όσο πιο αντικειμενικά και ολοκληρωμένα μπορούν ό,τι συμβαίνει. Γι' αυτόν τον λόγο και την εικόνα πρέπει να μεταδίδουν, αλλά και να χαρακτηρίζουν τον κατηγορούμενο, «κατηγορούμενο» και ουχί βιαστή ή δολοφόνο.

Διαβάστε

- Γεώργιος Κάβουρας, «Το τεκμήριο αθωότητας», εκδ. Σάκκουλας

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή» στις 29/5/11   

 Σημείωση  Ν. Μ. : Aφορμή γιά αυτή τήν ανάρτηση ήταν τό σχόλιο τού George περί "τού ιερού τεκμηρίου αθωότητας τών πολιτών" καί "τεκμηρίου ενοχής τού κράτους". Τόν ευχαριστούμε.