Ενώ πλησιάζει η ώρα της κρίσης στις ευρωεκλογές του Μαΐου για τα δύο συνεργαζόμενα κόμματα πρώην εξουσίας που στηρίζουν τη δικομματική κυβέρνηση, οι υπουργοί της, με εντολές του πρωθυπουργού, κάνουν το παν για να αποφύγουν την καταδίκη της από τον λαό, τον οποίο έχουν εξουθενώσει τα μέτρα των Μνημονίων. Γνωρίζουν, όμως, ότι με το να:
• μεταθέτουν τις ευρωεκλογές από τις 18 στις 25 Μαΐου και να μην επιτρέπουν στους ετεροδημότες να εγγραφούν σε ειδικούς καταλόγους και να ψηφίσουν στον τόπο κατοικίας τους,
• διπλασιάζουν ένα εικονικό πρωτογενές πλεόνασμα για να μοιράσουν ψίχουλα σ’ αυτούς που με την πολιτική τους έχουν στερήσει τα εντελώς απαραίτητα για την επιβίωσή τους, και να
• διαστρεβλώνουν τις θέσεις της αντιπολίτευσης προκειμένου να τη δυσφημήσουν και να μειώσουν τη δύναμή της στον λαό,
δεν πρόκειται να αποτρέψουν την αποδοκιμασία της από τους 1.350.000 ανέργους και τις οικογένειές τους, τους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους που τους έχουν περικόψει τα ήδη χαμηλά εισοδήματά τους, αυτούς που εργάζονται χωρίς να πληρώνονται, τους επαγγελματίες που έχουν κλείσει τα καταστήματά τους και τα εκατομμύρια φορολογουμένων που αδυνατούν να πληρώσουν τη σωρεία των φόρων που τους έχουν επιβάλει (μέσα στο 2013 τα ληξιπρόθεσμα χρέη των φορολογουμένων προς το Δημόσιο αυξήθηκαν κατά 8 δισ. ευρώ εκτινάσσοντας το σύνολό τους στα 64 δισ. ευρώ).
Μπροστά σ’ αυτή την αδυσώπητη πραγματικότητα ο πρωθυπουργός καταφεύγει στην προστάτιδά του καγκελάριο της Γερμανίας και την εκλιπαρεί για βοήθεια. Η Γερμανία, όμως, δεν έχει δώσει μέχρι σήμερα καμιά βοήθεια (τύπου σχεδίου Μάρσαλ π.χ.) ούτε και πρόκειται να δώσει.


















