Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Tό επίκαιρο σκίτσο τού...


...Κώστα Γρηγοριάδη (ΕΦ.ΣΥΝ.)

Aπό τίς "Ιστορίες" τού μπαρμπα-Nικολού (Μachiavelli) :..

Τα 'μαθες τα νέα, Φραντζέσκο;


shutterstock
Πώς ελέγχεται ένα πλήθος, πώς συγκρατείται, όταν το θυμικό παίρνει το πάνω χέρι; Ο Μακιαβέλι, που φωτίζει τους νόμους ενός πανάρχαιου παιχνιδιού, τους μηχανισμούς πίσω από τη σκηνή και περιγράφει την πολιτική γυμνή, καταλήγει πως το καταλληλότερο πράγμα για να συγκρατηθεί ένα εξαγριωμένο πλήθος συνιστά ο σεβασμός για κάποιον με κύρος. Ένας σοβαρός, όχι απαραίτητα βλοσυρός, που βγαίνει μπροστά, όταν έχει ξεσπάσει στην πόλη διαμάχη, και τους αντιμετωπίζει κατά πρόσωπο. 
Αφού επικαλείται τον Βιργίλιο (Αν τότε κάποιος σοβαρός και σεβάσμιος εμφανισθεί άνδρας / ησυχάζουν και τείνουν ευήκοον ους), ανοίγει, όπως ένας χειρουργός, το πολιτικό σώμα και πριν το κλείσει, καταλήγει στην περισσότερο ασφαλή και επιβαλλόμενη λύση: ...

Σε έκθεση φωτογραφίας ο Παυλόπουλος ...

...με θέμα «Δεν λησμονώ... μία εικόνα χίλιες λέξεις»...
Σε έκθεση φωτογραφίας ο Προκόπης Παυλόπουλος με θέμα «Δεν λησμονώ... μία εικόνα χίλιες λέξεις»
Έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Δεν λησμονώ …μία εικόνα χίλιες λέξεις» με αφορμή την Διεθνή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος διοργάνωσε στο Ζάππειο Μέγαρο η Αστική Μη κερδοσκοπική Εταιρεία «Δεν Λησμονώ».
Η έκθεση, που θα διαρκέσει έως τις 31 Ιανουαρίου 2018, είναι βασισμένη στη περίοδο της γερμανικής κατοχής ενώ υπάρχει ειδικό αφιέρωμα στην ένωση μαρτυρικών χωριών και πόλεων της Ελλάδας. Στο πλαίσιο της έκθεσης παρουσιάζονται στο κοινό περισσότερα από 350 φωτογραφικά ντοκουμέντα της εποχής καθώς και...

Γιατί γύρισαν την πλάτη στον πρωθυπουργό?...

Ο Γ. Μπαλάφας είδε μ' άλλο μάτι τις χθεσινές συναντήσεις του πρωθυπουργού με τους πολιτικους αρχηγούς, στο Μέγαρο Μαξίμου.
Το πρωι είπε, μεταξύ άλλων, στον Γ. Αυτιά:
Τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης μπορούν να συγκλίνουνε.
Η ΝΔ δεν λέει να μην υπάρξει σύνθετη ονομασία. Και η κυρία Γεννηματά δεν λέει "Οχι", το ΚΚΕ το ίδιο.
Τα πολιτικά κόμματα καταλαβαίνουνε, πως, αυτό το "αγκάθι" στην εξωτερική πολιτική (το Μακεδονικό), που υπάρχει εδώ και 25 χρόνια, διευκολύνει την διείσδυση της Τουρκίας στα Βαλκάνια. Διότι δημιουργεί εντάσεις μεταξύ ημών και των γειτόνων μας.
Εχουμε κάθε όφελος, στην βάση των εθνικών μας συμφερόντων να βρούμε στο θέμα μια λύση...

Ο Τσίπρας γράφει ιστορία και ο Μητσοτάκης επιστρέφει στην ΕΡΕ!

τού Γιώργου Λακόπουλου

Ζούμε ιστορικές στιγμές; Αν στο Νταβός ο Τσίπρας και ο Ζάεφ έβαλαν τις βάσεις για να λυθεί το Σκοπιανό αυτό ακριβώς θα προκύψει: μια ιστορική διευθέτηση της σχέσης δυο χωρών που έπρεπε να έχει γίνει πριν από 25 χρονιά και όλοι ξέρουν γιατί δεν έγινε.
Οι Σκοπιανοί πλήρωσαν με απομόνωση και φτώχεια τις κατασκευασμένες παρανοήσεις της εποχής του Τίτο για τα εθνολογικά χαρακτηριστικά τους. Οι Έλληνες το -ανεξερεύνητο ακόμη- παιχνίδι ανάμεσα σε έναν πρωθυπουργό, τον υπουργό Εξωτερικών του και κάποιους επιχειρηματίες.
Ο φανατισμός και η αδιαλλαξία τροφοδοτήθηκε και από τις δύο πλευρές για να παιχτούν παιχνίδια πολιτικών της εποχής και από τις δυο πλευρές των συνόρων. Αλλά και για να εξυπηρετηθούν οικονομικά συμφέροντα.
                                                                          ***
Η Ελλάδα -με μια αλλοπρόσαλλη ηγεσία όταν διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία- αντί να πολιτευτεί με την ουσία, εκτραχύνθηκε στην καπηλεία για να σταδιοδρομήσουν κάποιοι στην πολιτική
                                                                          ***
Στο διάστημα που πέρασε από τότε η Ελλάδα δέσμευσε δυσανάλογο διπλωματικό κεφάλαιο και τελικά ηττήθηκε διπλωματικά στο μέτωπο της ονοματολογίας που η ίδια επέλεξε να μετατοπίσει τη σχέση της με τα Σκοπιά. Όλοι στον κόσμο σήμερα αποκαλούν αυτή τη μικρή χώρα «Μακεδονία».
Απορούν με την επιμονή των Ελλήνων να τη βαφτίσουν. Όπως μειδιούν κάθε φορά που κάποια ελληνική αντιπροσωπεία ακόμη και σε ανούσιες περιφερειακές διοργανώσεις αξιώνει να μπει το ταμπελάκι FΥROM μπροστά στους Σκοπιανούς. Στις σοβαρές διοργανώσεις το ταμπελάκι υπάρχει, αλλά κανείς δεν το προσέχει και όλοι αναφέρονται σε αυτή τη χώρα ως «Μακεδονία»...

Η Πρωτοχρονιάτική πίτα του «Ελληνικού Συνδέσμου Παραδοσιακών Σκαφών»

Συνεχίζεται ο αγώνας για διάσωση ξύλινων παραδοσιακών σκαφών
O συνεχής αγώνας για την διάσωση των ελληνικών ξύλινων παραδοσιακών σκαφών, όπως επίσης της ελληνικής παραδοσιακής ναυπηγικής τέχνης των Ελλήνων καραβομαραγκών των τελευταίων 150 ετών, κυριάρχησαν στην εκδήλωση του «Ελληνικού Συνδέσμου Παραδοσιακών Σκαφών» για την κοπή της πρωτοχρονιάτικής πίτας που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στα Ναυπηγεία Ψαρρού στο Πέραμα.
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Νίκος Καβαλιέρος, στο χαιρετισμό του προς τα μέλη και τους φίλους του Συνδέσμου που παραβρέθηκαν στην εκδήλωση έδωσε έμφαση στην αναγκαιότητα για τη δημιουργία πλωτών μουσείων παραδοσιακών σκαφών και για τη συνέχιση λειτουργίας των λίγων  παραδοσιακών καρνάγιων που έχουν εναπομείνει.
Με θαλασσινούς μεζέδες και ψησταριά, άφθονο κρασί και νησιώτικη μουσική σε μια χαρούμενη και φιλική ατμόσφαιρα έγινε αναδρομή στα πεπραγμένα του Συνδέσμου και τονίστηκε ότι είναι μεγάλη η απουσία του μέλους του Συνδέσμου Γιάννη Καψή, ο οποίος με πλήρη
Στο χώρο των Ναυπηγείων Ψαρρού, ανάμεσα σε δύο νέες ξύλινες κατασκευές, πολλές ξύλινες μετασκευές και συντηρήσεις, υπήρξε ικανοποίηση και αισιοδοξία στα μέλη του Συνδέσμου, καθώς όπως τόνισε ο Νίκος Καβαλιέρος, «ο αγώνας συνεχίζεται κι ίσως υπάρξει φως στην άκρη του τούνελ της ελληνικής δημόσιας αγκύλωσης του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης που με πείσμα συνεχίζει την απόσυρση των ξύλινων ελληνικών αλιευτικών σκαφών με την βάρβαρη, ολοκληρωτική καταστροφή τους».

Η Εφημερίδα των Συντακτών

Ένας ακόμη «άριστος» της κυβέρνησης Σαμαρά...

H καταδίκη για παθητική δωροδοκία του πρώην υπουργού της ΝΔ Γιάννη Μιχελάκη για χρηματισμό θίγει την πολιτική τάξη στην οποία ανήκει και μαρτυρά τη συνενοχή της, αφού η Βουλή είχε αρνηθεί την άρση της ασυλίας του, με τις ψήφους της πλειοψηφίας.

Οδηγήθηκε όμως στη Δικαιοσύνη όταν έχασε τη βουλευτική ιδιότητα και εξέθεσε όσους επιχείρησαν να συγκαλύψουν την υπόθεση ενόσω ο ίδιος εξαπέλυε πύρινους λόγους περί ηθικής. Ανήκει στο πολιτικό προσωπικό που πολιτεύτηκε με το άγχος της απόδειξης ότι η εξουσία του ανήκει και αναρριχήθηκε γρήγορα στην κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, που συνεχίζει να απασχολεί τη δικαιοσύνη και τις εξεταστικές επιτροπές με τη δωροδοκία Μιχελάκη, τις αποφυλακίσεις εμπόρων ναρκωτικών, τα εκατομμύρια σε offshore του Παπασταύρου, τις υπόγειες χρηματοδοτήσεις του ΚΕΕΛΠΝΟ, το σκάνδαλο του Ερρίκος Ντυνάν, την κωλυσιεργία με τις λίστες των φοροφυγάδων κ.α.

Μπροστά στην καταδίκη ​ενός ακόμη «άριστου», το πολιτικό σύστημα σιωπά ​και δεν έχει αντιληφθεί ότι η νεοελληνική κοινωνία έχει πάψει προ πολλού να δικαιολογεί τη διαφθορά ως «κοινωνικό φαινόμενο», για το οποίο κόμματα και ΜΜΕ προσπαθούσαν, να πείσουν ότι είναι συνένοχη. Η καταδίκη Μιχελάκη χαρακτηρίζει μια κυβέρνηση που αντί να υπερασπιστεί τους πολίτες σε εποχή γενικευμένης φτώχιας και εξαθλίωσης, συνέχισε να υπηρετεί τη διαπλοκή και να παράγει σκάνδαλα.

tvxs.gr