Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2019

Οι αδιάβαστοι πάντα κόβονται στην ιστορία...

Η ιστορία γράφεται στη στιγμή, αλλά αποτυπώνεται στον χρόνο.

1913: Το μεγάλο μέρος του Μακεδονικού εδάφους προσαρτάται στην Ελλάδα, ένα πολύ μικρότερο κομμάτι στα τέως Σκόπια κι ένα μικρότερο στη Βουλγαρία.

Ένα μήλο που κόβεται σε τρία άνισα μέρη.

Από εκεί ξεκινάει το πρόβλημα.

2019: Και η ιστορία δεν λέει ακόμα να ησυχάσει.

Οι λαοί που έχουν τραύματα έχουν προβλήματα αξεπέραστα.

Οι πόλεμοι έχουν ποτίσει μέσα μας, αλλά αλήθεια δεν είναι η Ειρήνη το ζητούμενο;

Και όχι πάση θυσία ασφαλώς.

Δυνατό το συναίσθημα, αλλά οι αδιάβαστοι πάντα κόβονται στο μάθημα της ιστορίας...

altsantiri.gr

«Γιά τήν προστασία του «Μακεδονικού Χαλβά» ή...

Ο ξεγραβάτωτοςΓιώργος Βέλτσος
Ας γράφουν ό,τι θέλουν -στο κυριλλικό αλφάβητο του κιτρινισμού- οι πικραμένοι. Εγώ γελώ γιατί, ας μην κοροϊδευόμαστε, ο ξεγραβάτωτος τους πήρε τα σώβρακα. «Ξεβράκωτοι» (της Γαλλικής Επανάστασης) μένουν πλέον οι γραβατωμένοι της ελληνικής συντήρησης.
Ας αφήσουν, λοιπόν, τις κακοήθειες και τα εφιαλτικά σποτάκια για τις γιγαντοτηλεοράσεις στις πρύμνες των γιοτ.
Το 2015, η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι διάβασαν, ενέκριναν και ψήφισαν με τα δυο χεράκια το τρίτο μνημόνιο με το οποίο η Ελλάδα έπρεπε πάση θυσία να παραμείνει, όπως επιθυμούσαν διακαώς, στο ευρώ.
Υστερα, η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, αντί να βάλουν χέρι, πάτησαν πόδι και αρνήθηκαν να ψηφίσουν τους εφαρμοστικούς νόμους, εξευτελίζοντας σε κάθε ευκαιρία τον Τσίπρα, ενώ τη δική τους ψήφο ευτέλιζαν.
Καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου, λοιπόν, έπραξαν η μεν Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ σαν να μην είχαν κυβερνήσει στο παρελθόν, το δε Ποτάμι σαν να είχε ήδη κυβερνήσει μαζί τους, στο μέλλον...
Γιά νά διαβάσετε τή συνέχεια τού άρθρου πιέστε : ΕΔΩ )

(Τό παρόν άρθρο τού συμπατριώτη μας Γιωργου Βέλτσου έχει πρωτογραφτεί στίς 25 Ιουνίου τού 2018 στήν ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ καί αναδημοσιεύθηκε τήν επομένη (26-6-18) από τή "Νέα Μύκονο" κατόπιν αδείας τού συγγραφέα του).

Η σάτιρα τής επικαιρότητας σέ σκίτσο...

                                                   ...του Τασου Παυλόπουλου
από :  efsyn.gr

Τά αυτοκαταστροφικά λάθη τού Κυριάκου Μητσοτάκη...

Μοιραίος για τη ΝΔ ο Μητσοτάκης. 
Τώρα απειλεί με βέτο εναντίον της… Ελλάδας!

Toυ Γ. Λακόπουλου
Βόρεια Μακεδονία -οριστικά. Και ας κάνουμε ταμείο με τον παλιό τρόπο. Παίρνουμε χαρτί και τραβάμε μια κάθετη γραμμή. Από τη μια γράφουμε όσους αναγνωρίζουν τη Συμφωνία των Πρεσπών επωφελή για την Ελλάδα και την περιοχή. Από την άλλη όσους τη θεωρούν εθνική ήττα.
Στην στήλη «υπέρ» μπαίνουν: Ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, και όλοι οι διεθνείς οργανισμοί. Οι κυβερνήσεις της Ευρώπης και όλες οι χώρες του πλανήτη που σχετίζονται με την περιοχή. Τα διεθνή ΜΜΕ, οι πιο έγκυροι αναλυτές. Και στην Ελλάδα, ο Τσίπρας, ο Θεοδωράκης, ο Θεοχαρόπουλος και όλοι οι νοήμονες άνθρωποι.
Στη στήλη «κατά» υπάρχουν:  Η επίσημη ΝΔ, ο Καμμένος, η Χρυσή Αυγή, το ΚΚΕ, η Φώφη, ο Γκρουέφσκι, ο Λεβέντης που θα ακυρώσει τη Συμφωνία. Ο δήμαρχος Γκλέτσος που ακύρωσε τον εαυτό του, οι δεσποτάδες, Αμβρόσιος και Άνθιμος, που ξέρει ότι δεν υπάρχουν πλανήτες, ο Αδωνις που δάκρυσε σαν τον παλιό Καραμανλή, ο Βορίδης που τσεκούρωσε τους μειοδότες.
Ο Σαμαράς που δεν το συζητάει : «Μακεδονία είναι μια και είναι ελληνική»– και δεν το εννοεί όπως θα λέγαμε η Θεσσαλία κ.λ.π.. Επικεφαλής όλων αυτων ο Κυριάκος Μητσοτάκης που τους νομιμοποίησε ως αξιωματική αντιπολίτευση.
Οι παροικούντες ξέρουν ότι έκανε την ανάγκη φιλοτιμία. 
Μικρός άλλα πίστευε. Αλλά υπέκυψε στον εκβιασμό του Σαμαρά. Γιατί αυτό που θεωρεί ως άγιο δισκοπότηρο της πολιτικής παρουσίας του είναι να γίνει πρωθυπουργός.
Η Ιστορία όμως δεν συνομιλεί με τους παροικούντες και θα γράψει ότι με τη στάση του και με την ψήφο του – στην οποία πειθανάγκασε και άλλους- πέρασε στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Εγινε ο μοιραίος άνθρωπος για την ΝΔ. Για πρώτη φορά κόμμα καταψήφισε μια λύση που το ίδιο διαμόρφωσε…

Άρθρο 60 παρ. 1 του Συντάγματος: «οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση»...

Η ψήφος του βουλευτή κατά συνείδηση
 
Κάποιοι μέμφονται τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, ότι προσεταιρίζονται βουλευτές άλλων κομμάτων για να επιτύχουν στη Βουλή τις απαιτούμενες πλειοψηφίες.
Ας θυμηθούμε όμως επί του ιστορικά πραγματικού.
Το 1980 η Νέα Δημοκρατία και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προετοιμάζοντας την υποψηφιότητά του για την Προεδρία της Δημοκρατίας προσεταιρίσθηκαν βουλευτές της άκρας Δεξιάς (τότε Εθνική Παράταξη) αλλά και τρεις βουλευτές του δημοκρατικού χώρου, τους Θανάση Κανελλόπουλο και Μιχάλη Παπακωνσταντίνου, εμβληματικές πολιτικές προσωπικότητες της Κεντροαριστεράς, και τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, βουλευτή του κόμματος των Φιλελευθέρων.
Τη δεκαετία του 1980 το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας Παπανδρέου επιχειρώντας αμφίπλευρη διεύρυνση προσεταιρίσθηκαν τον Μανώλη Γλέζο, μετά την απόφαση της ΕΔΑ να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τους Γεώργιο Μαύρο και Γιάννη Μπούτο.
Η αντιπροσώπευση
Στην εποχή μας κυρίαρχο πολιτικό σύστημα είναι αυτό της δυτικογενούς «αστικής» αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, του οποίου οι ιστορικές και θεσμικές αφετηρίες τοποθετούνται στην Αμερικανική και κυρίως στη Γαλλική Επανάσταση και το οποίο πρέπει να χαρακτηρίζεται από τον πολιτικό και νομικό φιλελευθερισμό και τον δημοκρατικό συνταγματισμό.
Ο Dahl στο βιβλίο του «Περί Δημοκρατίας» απαντά στο βασικό ερώτημα...