Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2019

Πώς φαίνονται οι Κυκλάδες καί η Κρήτη από τό δορυφόρο μέ τήν αντανάκλαση τού Ήλιου...

Il riflesso del sole evidenzia l’interazione tra mare e terra.
The sun glint highlights the interaction between sea and land.
 (από τό twitter τού αστροναύτη Luca Parmitano)

Την εντυπωσιακή θέα της Γης από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό απαθανάτισε με τον φακό του ο Ιταλός αστροναύτης Λούκα Παρμιτάνο, με τη φωτογραφία του να έχει άρωμα Ελλάδας.
Ο αστροναύτης του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος μοιράστηκε για ακόμη μία φορά με τους διαδικτυακούς του φίλους μια φωτογραφία από τον ISS.

Αυτή τη φορά, κατέγραψε εικόνες από τα ελληνικά νησιά, δείχνοντας εντυπωσιασμένος από το «παιχνίδι» του ήλιου με τη θάλασσα.
«Η αντανάκλαση του ήλιου αναδεικνύει την αλληλεπίδραση της θάλασσας με τη γη» έγραψε στην ανάρτησή του, την οποία συνοδεύει μια εικόνα της Κρήτης και των Κυκλάδων…


Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (International Space Station, ISS) χρειάζεται μόλις 90 λεπτά για να κάνει μία πλήρη περιστροφή της Γης, προσφέροντας μία εντυπωσιακή θέα στα μέλη του πληρώματός του.
Ο ISS δεν μπορεί να φιλοξενήσει περισσότερους από έξι κοσμοναύτες κάθε φορά, με τους περισσότερους να μένουν εκεί για περίπου έξι μήνες.

Έχει βρεί τό μπελά του, ο "μπελάς"...

Η Γκρέτα και ο Great
τού Παντελή Μπουκάλα

Καιρό τώρα η Γκρέτα Τούνμπεργκ καταφέρνει να εκνευρίζει τον Ντόναλντ Τραμπ. Και μόνο σ’ αυτό αν είχε μεταφραστεί η όλη δράση της, θα άξιζε τον έπαινο. Δεν είναι λίγο να αναγκάζεις με την παρουσία σου έναν ηγεμόνα να νιώθει ηττημένος, αδύναμος, κατώτερος. Και κατώτερος από ποιον; Από ένα..
πλάσμα που συγκεντρώνει όσα γνωρίσματα εξοργίζουν τον πλανητάρχη.
Πρώτον, είναι ένα νιάνιαρο, 16 ετών. Κανονικά θα ’πρεπε να του ζητάει ταπεινά αυτόγραφο. Οχι να τον καρφώνει με βλέμμα φαρμάκι, όπως στη Σύνοδο του ΟΗΕ για το Κλίμα, στη Νέα Υόρκη. Τότε που ο Τραμπ προσπάθησε να την ειρωνευτεί στο αγαπημένο του τουίτερ. Ανεπιτυχώς βέβαια, γιατί τα προαπαιτούμενα του σαρκασμού είναι βαριά για τη γλωσσική του μετριότητα και την ωμή ρητορική του, που ερωτοτροπούν συνεχώς με το χυδαίο.
Δεύτερον, η Γκρέτα είναι του γυναικείου φύλου. Και ξέρουμε πόσο ανάξια όντα θεωρεί τις γυναίκες ο πρόεδρος· κομμάτια κρέας για κάρφωμα και φάγωμα. Οφείλουν όχι απλώς να ανέχονται τις επιθέσεις της αρσενικής λαιμαργίας του, αλλά να νιώθουν και ευλογημένες από τη μοίρα που κίνησαν το ενδιαφέρον ενός Σπουδαίου.
Τρίτον, η έφηβη ακτιβίστρια «πάσχει», έχει ένα κάποιο σύνδρομο. Δεν είναι τέρας υγείας όπως αυτός. Τέταρτον, ο κόσμος την αγαπάει. Οχι όλος ο κόσμος, αλλά πάρα πολύς, όποια κι είναι η πατρίδα του, το χρώμα, η ηλικία του. Αντίθετα, ο ίδιος, κι αν εξαιρέσουμε τους ψηφοφόρους του, προκαλεί παγκοσμίως αντιπάθεια και φόβο. Πέμπτον, «αυτή, πανάθεμά τη, βγήκε πρόσωπο της χρονιάς από το “Time”, όχι εγώ. Οχι εγώ! Τι γελοίο!».
Μα ναι. Είναι κρίμα κι άδικο να μην πάρει τον τίτλο ένας πολιτικός που πέρασε τη Γροιλανδία για οικόπεδο με λίγο παραπάνω χιόνι και θέλησε να την αγοράσει, σαν μεγιστάνας ακινήτων που είναι. Και ο οποίος, παιδαριωδώς φερόμενος, ακύρωσε το επίσημο ταξίδι του στη Δανία, επειδή οι Δανοί, άκουσον άκουσον, δεν του είπαν «ό,τι επιθυμείτε, εξοχότατε». Είναι κρίμα να μη βραβεύεται αυτός που, ανανεώνοντας τις ιστορικές σπουδές, κατάγγειλε τους Κούρδους επειδή δεν βοήθησαν τους Συμμάχους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τους πούλησε.
Προχθές, ο πρόεδρος έκανε νέα απόπειρα να ειρωνευτεί. Πάλι με τουίτ: «Η Γκρέτα πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται την οργή της και να πάει να δει μια καλή παλιά ταινία με έναν φίλο! Χαλάρωσε Γκρέτα, χαλάρωσε!». Οργισμένος όμως είναι ο ίδιος. Η Γκρέτα τον εξοργίζει περισσότερο και από τη Νάνσι Πελόσι. Πρέπει να χαλαρώσει. Ας δει καμιά ταινία. Εύληπτη. Το «2012» ας πούμε.


- το κείμενο του Π. Μπουκάλα είναι από την Καθημερινή (14.12.2019)

"Κουκιά τρώνε, κουκιά μολογάνε..."

Ξεβράκωτοι και ψηφισμένοι Ξεβράκωτοι και ψηφισμένοι

Ηταν μια υγρή και σκοτεινή νύχτα... Μπορεί η εν λόγω πρόταση να θεωρείται ως η χειρότερη αρχή λογοτεχνικού έργου, ωστόσο στην περίπτωσή μας κολλάει ταμάμ.
Ηταν μια υγρή και σκοτεινή νύχτα, λοιπόν. Τω καιρώ εκείνω δεν υπήρχαν κλομπ, χημικά και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης. Υπήρχε όμως και πάλι ένας Παμμέγιστος με τριακόσια μάτια, που όλα τα έβλεπε, και τριακόσιους τόνους σοφία, που όλα τα ήξερε. Καθότι Υπερεξούσιος, οι από κάτω πολύ τον τρέμανε και κιχ δεν βγάζανε. Κάθε του φιρμάνι, εντολή! Τόσος ήταν ο φόβος τους, που αντί για φασίστα τον είπανε «Πάνσοφο» και «Ευεργέτη». Αντί για αρχιρουφιάνο, «Πανταχού Παρών - Ορατών τε Πάντων και Αοράτων». Και αντί για δικτάτορα, τον είπανε «Πατέρα Παντοκράτορα».
Συμβαίνουν αυτά στην Ιστορία, ούτε οι πρώτοι ήταν που το κάναν, ούτε οι τελευταίοι. Είθισται, σαν δε μπορούμε ν' αποδεχτούμε τη δειλία και τη μιζέρια μας ως συνειδητές επιλογές ζωής, να βρίσκουμε... ουουου! Δεκάδες ονόματα βρίσκουμε (πάντα πομπώδη) για να δικαιολογήσουμε τ' αδικαιολόγητα. Αλλά είπαμε:  ...

Ποιός είχε δίκιο καί ποιός δέν είχε : ...είναι Δευτερεύουσα...

Mικροπολιτική...
Οταν ένα μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης αναφέρεται σε κάτι που έγινε ή δεν έγινε πριν από 20 χρόνια(1999), τότε κάτι δεν πάει καλά με τη στρατηγική της χώρας απέναντι στην Τουρκία ΣΗΜΕΡΑ. 
Ο Σημίτης έχει δίκιο για την τότε απόφαση του Ελσίνκι και τις ευθύνες της κυβέρνησης Καραμανλή (πάντως, η κυβέρνηση Καραμανλή έχει πολύ μεγαλύτερες για την χρεοκοπία του 2009). 
Αλλά αυτό δεν προσφέρει πλέον τίποτα. Εχουμε φύγει από αυτό το πλαίσιο, ο Ερντογάν δεν υπολογίζει την Ευρωπαϊκή Ενωση και η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως άλλη στρατηγική. Τα υπόλοιπα είναι δευτερεύουσα μικροπολιτική.

Γιώργος Καρελιάς (FB)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Ο υπέρτιτλος γράφτηκε από τή "Νέα Μύκονο"