Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2015

CNN: Είναι λάθος να λέμε πως η Ελλάδα είναι ο μόνος κακός...

CNN: Είναι λάθος να λέμε πως η Ελλάδα είναι ο μόνος κακός – Ενα αποκαλυπτικό παράδειγμαΕνα αποκαλυπτικό παράδειγμα...


Πολλές φορές οι συγκρίσεις δίνουν τον τόνο σε ένα υπόδειγμα. Η Ευρώπη βρίσκεται εν μέσω μια πολιτικής και οικονομικής κρίσης που ενδέχεται να την πλήξει δομικά και να...
απειλήσει την ολοκλήρωσή της, σκορπώντας ύφεση και λιτότητα.

Το CNN φέρνει το παράδειγμα δύο χωρών για να καταδείξει πως η στερεοτυπική άποψη ότι ο «κακός» της Ευρωκρίσης είναι μόνο η Ελλάδα, συνιστά μέγιστο λάθος. Το παράδειγμα έχει ως εξής:

Έχουμε τη χώρα Α και τη χώρα Β. Η χώρα Α είναι ένα μικρό έθνος με μακρά ιστορία στη φοροδιαφυγή, σε υψηλά δημόσια χρέη και σε δυσλειτουργικό κλίμα στον επιχειρηματικό και ρυθμιστικό τομέα. Επιτρέπει στους εργαζόμενους να συνταξιοδοτούνται στα 50 τους και πληρώνει διπλές συντάξεις. Επιπλέον, μαγείρεψε τα στοιχεία του προϋπολογισμού της για να μπει στην Ευρωζώνη.

Η χώρα Β, από την μεριά της, είναι ένα μεγάλο, ιστορικά ισχυρό έθνος, με ρεκόρ χαμηλού δημόσιου χρέους. Κατάφερε, δε, να τρέξει ακόμη και πρωτογενή πλεονάσματα στο ύψος του 2% πριν από το καίρια χτύπημα της οικονομικής κρίσης το 2008. Παράλληλα, εισήλθε στην Ευρωζώνη με μια ειλικρινή αποτίμηση των λογιστικών δεδομένων της.

Για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, ο συντάκτης του CNN αποκαλύπτει ευθύς εξαρχής ότι η χώρα Α δεν είναι άλλη από την Ελλάδα. Σπεύδει, όμως, να συμπληρώσει πως είναι λάθος να πιστεύει κανείς πως η κρίση στην Ευρώπη προκλήθηκε από τη συγκεκριμένη χώρα.

Όσο για τη δεύτερη χώρα, ενδεχόμενα, κάποιοι να πιστέψουν ότι πρόκειται για τη Γερμανία. Κι όμως, είναι η Ισπανία. Η οποία μπορεί να μην ακολούθησε το δρόμο της Ελλάδας, εντούτοις έπεσε σε μια δίνη. Το ποσοστό ανεργίας αυτή τη στιγμή είναι στο 23,7%, ενώ το 2013 έφτασε ακόμη και στο 27%. Και στις δύο χώρες άπαντες κάνουν λόγο για μια χαμένη γενιά. Και στις δύο χώρες εμφανίστηκε μια επενδυτική φούσκα που στη συνέχεια έσκασε, ρίχνοντας τους λαούς στα δίχτυα της οικονομικής κρίσης. Ήτοι: είδαν το δημόσιο χρέος τους να εκτοξεύεται δραματικά σε σχέση με το ΑΕΠ και οι οικονομίες τους να συρρικνώνονται.

Τι φταίει;
Από τη στιγμή που η Ελλάδα και η Ισπανία αναζήτησαν μέσω διαφορετικών προσεγγίσεων τη δημοσιονομική τους σύνεση, πώς μπορεί να εξηγηθεί το τελικό αποτέλεσμα; Η απάντηση του άρθρου είναι ότι το όλο θέμα δεν έχει να κάνει με τη δημοσιονομική σύνεση, αλλά με τη δομή του ευρώ.

«Η ένταξη στο ευρώ υποχρέωσε και τις δύο χώρες να τυπώνουν το δικό τους χρήμα, να το υποτιμούν όταν έπρεπε και να καθορίζουν τα επιτόκια. Αυτές δεν είναι ασήμαντες παραχωρήσεις, ειδικά σε μια νομισματική ένωση όπου υπάρχουν αυστηροί δημοσιονομικοί κανόνες που αρνούνται στις χώρες την όποια ευελιξία. Έτσι δεν μπορούν να αντιδράσουν σε μια κρίση, ενώ το εμπόριο εντός των χωρών της Ευρωζώνης είναι σοβαρά ανισόρροπο», αναφέρει το άρθρο.

Τα επιτόκια
Τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο δεσμευτικά από τη στιγμή που αμφότερες οι χώρες δεν μπορούσαν να ρυθμίσουν τα επιτόκιά τους. Ως εκ τούτου, στη συνέχεια «υπερθερμάνθηκαν» με τους φρενήρεις και απερίσκεπτους ρυθμούς που δανείζονταν (από γερμανικές και άλλες τράπεζες της Ευρώπης). Έτσι έφτασαν στο ασύμφορο σημείο να μην μπορούν να παρακολουθήσουν την επιτόκια της ΕΚΤ που είχαν διαμορφωθεί βάσει των οικονομικών συνθηκών της Γερμανίας και της Γαλλίας. Η αδυναμία της Ελλάδας και της Ισπανίας να τυπώσουν δικό τους χρήμα τις οδήγησε να δανειστούν κι άλλο χρήμα, οι τράπεζες πλησίασε στην κατάρρευση, ενώ τα προγράμματα διάσωσης τους οδήγησε σε μια κρίση χρέους. Τέλος, βρέθηκαν μπροστά στο φάσμα μια εξευτελιστικής εξόδου από την ΕΕ.

Εσωτερική υποτίμηση
Τι επακολούθησε (λιτότητα, ανεργία, ύφεση) είναι γνωστά. Όπως είναι γνωστή και η μέγγενη του δημόσιου χρέους που σφίγγει και τις δύο χώρες – ιδιαιτέρως την Ελλάδα (175% του ΑΕΠ η Ελλάδα, 100% του ΑΕΠ η Ισπανία). Επειδή, λοιπόν, το «μαξιλάρι» δεν μπορούσε να υπάρξει, συνέβη το φαινόμενο της εσωτερικής υποτίμησης – ήταν ο μόνος τρόπος να παραμείνουν οι χώρες ανταγωνιστικές. Με το αποτέλεσμα να είναι κοινωνικά και οικονομικά καταστροφικό.

Για να καταλήξει το άρθρο: «Μπορεί ο Μάριο Ντράγκι να είπε πως θα κάνει τα πάντα για το ευρώ, εντούτοις αυτό δεν σημαίνει πως η Ελλάδα και η Ισπανία θα μείνουν για πάντα στο ευρώ. Μπορεί οι περισσότεροι να πιστεύουν πως η κρίση προκλήθηκε από την ελληνική δημοσιονομική ανευθυνότητα (άρα έχει ηθική διάσταση), όμως τα γεγονότα δείχνουν το αντίθετο»...
iefimerida.gr

Παπαδημούλης: «Σαμαράς και Βενιζέλος είχαν επενδύσει στη χρεοκοπία της χώρας»....

Παπαδημούλης: Η Μέρκελ δείχνει ότι θέλει να κλείσει οριστικά την πόρτα στο Grexit
Η Μέρκελ δείχνει ότι θέλει να κλείσει οριστικά την πόρτα στο Grexit...
Την ικανοποίηση του για τη συνάντηση Τσίπρα–Μέρκελ εξέφρασε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης, ο οποίος εκτίμησε ότι τα αποτελέσματα αυτής της συνάντησης θα φανούν ενδεχομένως και στη...
σημερινή τηλεδιάσκεψη του Euro working group.

Σε δηλώσεις του, ο κ. Παπαδημούλης υποστήριξε ότι «για πρώτη φορά μπροστά στη Γερμανίδα καγκελάριο παρουσιάστηκαν από Έλληνα Πρωθυπουργό, τα αρνητικά της προηγούμενης πενταετίας και τα λάθη που έγιναν στο παρελθόν σε βάρος της χώρας μας».

«Οι διαφορές παραμένουν, αλλά μόνο με διάλογο και διαπραγμάτευση μπορεί να υπάρξει λύση.

Το θέμα είναι η αποκατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

Το γεγονός ότι απέφυγε η Μέρκελ να πει λεπτομέρειες για το τι συζήτησε με τον Τσίπρα στο δείπνο, δείχνει ότι θέλει να κλείσει οριστικά την πόρτα στο Grexit», υπογράμμισε ο κ.Παπαδημούλης.

Ερωτηθείς για τη στάση της αντιπολίτευσης, ο κ.Παπαδημούλης τόνισε ότι «Σαμαράς και Βενιζέλος είχαν επενδύσει στη χρεοκοπία της χώρας».

«Ο Πρωθυπουργός της χώρας, όμως, τους διαψεύδει.

Προωθούμε σταθερά τα συμφέροντα της χώρας.

Γι' αυτό και το ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στις δημοσκοπήσεις καταρρέουν.

Είναι προτιμότερο έστω και με επιμέρους υποχωρήσεις που είναι λογικό να γίνονται σε διαπραγματεύσεις, να προχωρήσει βήμα-βήμα η υλοποίηση του προγράμματος της Θεσσαλονίκης, από το να αφήσουμε να γίνει χρεοκοπία, αυτό δηλαδή που επιθυμούν και οι αντίπαλοι της χώρας.

Μιζεριάζουν και γκρινιάζουν οι Σαμαράς-Βενιζέλος, με οδηγεί στο να σκέφτομαι «κοίτα ποιος μιλάει» τόνισε ο κ.Παπαδημούλης, ο οποίος ανέφερε ότι η λίστα των μεταρρυθμίσεων δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί και εγκριθεί.
 

Δεν υπάρχουν απαγορευμένες λέξεις...

«Νέα ήθη, μακριά από την παράδοση των σαμαροβενιζέλων»...

Ο Αλέξης Τσίπρας πέρασε χθες το κατώφλι της καγκελαρίας προσκεκλημένος της Γερμανίδας ομολόγου του. 

Σύσσωμη η μνημονιακή αντιπολίτευση περίμενε κρίνοντας εξ ιδίων και ευχόταν να εμφανιστεί ένας Τσίπρας ικέτης. Διαψεύστηκαν. Χωρίς...
εντάσεις, χωρίς φιοριτούρες, αλλά με αποφασιστικότητα και με τη γλώσσα των αριθμών όπου χρειαζόταν, ο Έλληνας πρωθυπουργός παρουσίασε το σύνολο των ελληνικών θέσεων. Δεν πρωτοτύπησε. Είπε τα ίδια που λέει και δημοσίως, τα ίδια που λέει στη Βουλή, τα ίδια που λέει σε όλες τις διεθνείς συναντήσεις του. Δεν έκανε βήμα πίσω.

Είπε ξεκάθαρα στη Γερμανίδα καγκελάριο ότι δεν υπάρχει "success story" και ότι το πρόγραμμα που εφαρμόστηκε στην Ελλάδα επέφερε καταστροφή, την οποία μάλιστα περιέγραψε με νούμερα. Η τοποθέτηση αυτή έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη γερμανική αφήγηση και κυρίως με την επιμονή Σόιμπλε ότι η λιτότητα πέτυχε και πρέπει να συνεχιστεί. Μια απλή αντιπαραβολή με το "ουδείς αναμάρτητος" του Αντ. Σαμαρά μόλις εξελέγη πρωθυπουργός αρκεί για να δείξει την αλλαγή προσέγγισης.

Έθεσε το ζήτημα της εσωτερικής ατζέντας του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και τη φορολόγηση των πλουσίων, μιλώντας και πάλι με τη γλώσσα των αριθμών, με βάση τα στοιχεία της μελέτης Γιαννίτση για λογαριασμό μεγάλου γερμανικού ινστιτούτου. Το στοιχείο ότι τα φτωχότερα στρώματα επιβαρύνθηκαν την τελευταία πενταετία φορολογικά κατά 337%, ενώ τα ανώτερα στρώματα κατά 9% μιλάει από μόνο του. Η φοροασυλία των ελληνικών ελίτ είναι μια πάγια καταγγελία ακόμα και της γερμανικής πλευράς.

Έθιξε το σκάνδαλο της Siemens και η ανάγκη της Γερμανίας να συνεργαστεί με την Αθήνα για τη διαλεύκανσή του ετέθη επίσης από τον πρωθυπουργό. Να υπενθυμίσουμε ότι το ζήτημα είχε τεθεί και στη συνάντηση Σόιμπλε - Βαρουφάκη, αλλά από Έλληνα δημοσιογράφο.

Τέλος, για πρώτη φορά Έλληνας πρωθυπουργός έθεσε στο ανώτατο δυνατό επίπεδο και δημοσίως το ζήτημα των γερμανικών οφειλών. Ο πρωθυπουργός το χαρακτήρισε πρωτίστως ηθικό ζήτημα και αυτόνομο και όχι επιχείρημα για συμψηφισμό στη γενική διαπραγμάτευση. Διαχώρισε μάλιστα τη σημερινή δημοκρατική Γερμανία από το ναζιστικό παρελθόν. Αξίζει να σημειωθεί ότι την αναγκη αντιμετώπισης του θέματος αναγνώρισε και η καγκελάριος Μέρκελ.

Ο Τσίπρας απέδειξε ότι στον διάλογο δεν υπάρχουν απαγορευμένα θέματα, δεν υπάρχουν απαγορευμένες λέξεις, ότι δεν τίθενται μόνο αυτά που οι συνομιλητές μας θέλουν να ακούσουν, αλλά αυτά που η χώρα θέλει να τονίσει. Νέα ήθη, μακριά από την παράδοση των σαμαροβενιζέλων...

Γιώργος Κυρίτσης