Σημείωση ‘‘Νέας Μυκόνου’’ : Παραλλαγή σέ παλιότερο σκίτσο τού Δημήτρη Χαντζόπουλου
Από τά
τού Τάσου Παππά
Η
συμπτωματικά αφελής αποστροφή του Μητσοτάκη ότι «γνωρίζει πως υπάρχουν
άνθρωποι που είναι εξαρτημένοι από τον μισθό τους» είναι διπλά
αποκαλυπτική. 
Στο διάστημα αυτό θα επιτρέπονται οι μετακινήσεις μόνο με την αποστολή SMS στο 13033 ή με τη συμπλήρωση της φόρμας κατ' εξαίρεση μετακίνησης που είναι διαθέσιμη στο forma.gov.gr ή με χειρόγραφη βεβαίωση (σύμφωνα με το υπόδειγμα) για τους ακόλουθους και μόνο λόγους:
Αναφορικά με τη μετακίνηση μεταξύ 21:00 – 05:00 θα πραγματοποιείται όπως τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας αφού σταλεί μήνυμα στο 13033 ή με την επίδειξη εντύπων μετακίνησης. Όπως έγινε σαφές, τις βραδινές ώρες θα πραγματοποιούνται εξονυχιστικοί έλεγχοι από τις Αρχές, προκειμένου να τηρούνται όλα τα νέα μέτρα. Αποστολή SMS
Οι πολίτες μπορούν στέλνουν από το κινητό τους, SMS στον αριθμό 13033 χωρίς χρέωση.
Το SMS πρέπει να είναι της μορφής:
Δεν πρωτοτύπησε ο υπουργός Υγείας Βασίλης Κικίλιας στις δηλώσεις του στη Θεσσαλονίκη, λίγο πριν επιβληθεί καθολικό απαγορευτικό στην πόλη, που μόλις ένα μήνα πριν παρουσιαζόταν ως παράδειγμα προς μίμηση: «Η κυβέρνηση χτύπησε πολλά καμπανάκια κινδύνου νωρίς. Κάποιοι όμως δεν άκουσαν». Οι «κάποιοι» έμειναν απροσδιόριστοι. Οπως και στο πρόσφατο πρωθυπουργικό διάγγελμα, ο τόνος του οποίου άλλωστε δίνει τη γραμμή στα κυβερνητικά στελέχη, καθώς και σε «κάποια» ενημερωτικά μέσα που συνηθίζουν να λειτουργούν αυθορμήτως ως διοικούμενα από κυβερνητικά στελέχη, καθιστώντας έτσι περιττά τα καθοδηγητικά non paper.
Είτε καμπανάκια κινδύνου τα πούμε είτε κώδωνες, υπάρχει ανέκαθεν πρόβλημα μαζί τους. Κανονικά, με βάση όλους τους νόμους της Φυσικής, και κυρίως της Ηθικής, ο πρώτος που πρέπει να τα ακούει είναι αυτός που τα χτυπάει, που τα κινεί προς παραγωγή προειδοποιητικού ηχητικού σήματος. Κι όμως, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Ο προειδοποιών, ικανοποιημένος από τον ρόλο του αποστολέα σήματος κινδύνου, παραβλέπει πως είναι συγχρόνως ο πρώτος παραλήπτης του. Ο πρώτος που οφείλει να το μεταφράσει σε πράξη.
Παραβλέπει επίσης κάτι εξίσου σημαντικό: Για να νομιμοποιηθεί ως πομπός SOS, οφείλει να ακούει προσεκτικά όσα παρόμοια σήματα εκπέμπουν οι άλλοι: ειδικοί (γιατροί εν προκειμένω), πολίτες που είχαν την ατυχία να βρεθούν το καλοκαίρι σε κάποιο από τα δημόσια νοσοκομεία, ήδη απορρυθμισμένα και με σχεδόν εξοντωμένο προσωπικό, ΜΜΕ που τιμούν την καταστατική υποχρέωσή τους να ασκούν κριτική προς κάθε εξουσία, πολιτικοί της αντιπολίτευσης, αυτοκριτικώς συμπολιτευόμενοι (είδος σπάνιο όσο ο μονόκερος).
Οπως θα διαπίστωνε και ο υπουργός Υγείας, και ο πρωθυπουργός, συνολικά η κυβέρνηση, αν διάβαζαν αναδρομικά όσα συνέβησαν μετά το πρώτο κύμα, ήδη με το ξεκίνημα της θερινής περιόδου ακούγονταν σήμαντρα και καμπάνες σαν της Αγια-Σοφιάς, όχι ταπεινά καμπανάκια. Βρισκόμασταν όμως σε μια συνεχώς δια-στελλόμενη περίοδο αυτοθαυμασμού, βεβιασμένων αποφάσεων για άνοιγμα του τουρισμού με ελάχιστα τεστ, λειψής έγνοιας για τα λεωφορεία-υπερμεταδότες και για τα νοσοκομεία πίσω από τη βιτρίνα των διαφόρων εγκαινίων (λ.χ. για μεταφερόμενες κλίνες εντατικής). Σε περίοδο εκπομπής αντιφατικών σημάτων, που έτρεφαν τους ψεκασμένους και τους κορωνοπαρτάκηδες: μάσκες που μπαινόβγαιναν απερίσκεπτα σε υπουργικά πρόσωπα, ασπασμοί ιερών χειρών κ.λπ.
Δεν ακούστηκαν εγκαίρως τα καμπανάκια. Και πια οι καμπάνες ηχούν πένθιμα όλο και πιο συχνά.
Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2020
Στις βρετανικές κάλπες, όμως, πάτωσε κι έκτοτε τον έφαγε η πολιτική μαρμάγκα.
Είδε κι απόειδε, βρίσκοντας τελικά τρόπο να βγει από την αφάνεια στον αφρό: μετονομάζει το κόμμα από «Brexit Party» σε «Reform UK» (Μεταρρυθμίστε το Ηνωμένο Βασίλειο) και το εντάσσει στο -ψεκασμένο- κίνημα κατά του λοκντάουν!
Η αποθέωση του δημαγωγικού καιροσκοπισμού...
3/11/2020
Πέντε (ενθουσιασμένοι) Βρετανοί σε Κουκάκι και Παγκράτι
Για ηλικιωμένους άνδρες και μη....
Βαδίζω με ένα άτομο, ειδικό για φυσιοθεραπεία, κάθε μέρα.
Δεν φανταζόμουν ποτέ ότι το περπάτημα με κάποιον άλλο ήταν τόσο καλό κίνητρο.
Δεν μιλάμε πολύ κατά τη διάρκεια της διαδρομής, όμως.
Περπατά περίπου 10 μέτρα μπροστά από εμένα και δίνει το ρυθμό, σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού μου.
.
.
.
.
.
Μέχρι στιγμής, την έχω ακολούθησε για 27 χιλιόμετρα χωρίς καν να χρησιμοποιήσω το μπαστούνι μου!
Αισθάνομαι καλύτερα σε κάθε μέτρο και η κατάσταση της καρδιάς μου, η αρτηριακή μου πίεση και η αναπνοή μου φαίνεται να βελτιώνονται.
Χαίρομαι όπου και να πηγαίνουμε!
Σημείωση : Η φωτογραφία έχει δημοσιευθεί από τόν Μάριο Δεστέφανο,
στήν ομάδα ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Το λάθος του Σωτήρη Τσιόδρα
Ακόμη κι αν η πρόθεσή του να ήταν καλή για τη διέγερση του θυμικού, το ηθικοπλαστικό μοτίβο που επέλεξε είναι εντελώς απρόσφορο για τη βελτίωση της εικόνας σε σχέση με την πορεία της πανδημίας.
Ο επικεφαλής της επιτροπής εμπειρογνωμόνων εμφανίστηκε στην τακτική ενημέρωση μετά από καιρό, τη μέρα που τα κρούσματα έσπασαν το φράγμα των 1000 και επιβλήθηκε lockdown στα Γιάννενα και τις Σέρρες. Η επιστροφή του στο προσκήνιο συνδέεται με την κρισιμότητα της συγκυρίας, την απώλεια του ελέγχου από την πλευρά της κυβέρνησης και την αγωνία για τις αντοχές του δημόσιου συστήματος υγείας που δοκιμάζεται σκληρά.
«Περισσότερο από τη γλώσσα των αριθμών μιλάει η γλώσσα της καρδιάς, μιλάει η φωνή της συνείδησης» είπε ο Σ. Τσιόδρας που επικαλέστηκε την «προσωπική επιλογή καθενός» υιοθετώντας πλήρως το κυβερνητικό δόγμα για την ατομική ευθύνη που λειτουργεί ως πλυντήριο για τις πολιτικές ευθύνες. Δεν υιοθέτησε όμως μόνο αυτό...
Μετά το lockdown ο Σ. Τσιόδρας εξαφανίστηκε. Το ρεπορτάζ και η κοινή λογική συνέκλιναν στη διαπίστωση ότι η απόσυρσή του συνδεόταν με διαφωνίες για το άνευ όρων άνοιγμα του τουρισμού και για την αύξηση της πληρότητας στα πλοία. Ο ίδιος όμως δεν μίλησε ποτέ, δεν είπε τίποτα που θα μπορούσε να εκθέσει την κυβέρνηση. Παρέμεινε επικεφαλής της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, εξακολούθησε να συμβουλεύει τον πρωθυπουργό που τον αγνοούσε και βολεύτηκε στη σιωπή του.
Η επανεμφάνισή του επιβεβαίωσε ότι η αγωνία του να προστατεύσει την κυβέρνηση είναι μεγαλύτερη από την αγωνία του να προστατεύσει τη δημόσια υγεία. Αναφέρθηκε στον συνωστισμό στα μέσα μαζικής μεταφοράς σαν να πρόκειται για αναγκαίο κακό, κάτι σαν φυσικό φαινόμενο. «Δεν μπορούμε να επενδύσουμε σε Μέσα Μαζικής Μεταφοράς», είπε σε ρόλο υπουργού, και ζήτησε από τους πολίτες να τα αποφεύγουν. Μα πώς είναι δυνατόν να τα αποφύγουν οι άνθρωποι που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να χρησιμοποιούν ταξί και δεν έχουν αυτοκίνητο; Και αλήθεια, δεν υπάρχει πολιτική ευθύνη για την ανεπάρκεια λεωφορείων, για τη χαμηλή συχνότητα των δρομολογίων στο μετρό και στον ηλεκτρικό;
Ο Σωτήρης Τσιόδρας δεν είπε επίσης τίποτα για τον συνωστισμό στις σχολικές αίθουσες, για την προκλητική αυτοεξαίρεση της Εκκλησίας από τα μέτρα προστασίας, για τον πλημμελή έλεγχο εφαρμογής των μέτρων στα γηροκομεία και τις βιομηχανίες. Και για τόσα άλλα... όταν πλέον και μέλη της επιτροπής δημόσια αποκαλύπτουν ότι η κυβέρνηση δεν εφαρμόζει όσα εισηγούνται οι επιστήμονες. Απευθύνθηκε και αυτός στους νέους, όπως προχθές η ΠτΔ Κ. Σακελλαροπούλου έξω από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη όπου γινόταν το «πατείς με-πατώ σε» από ηλικιωμένους.
Είναι αντιεπιστημονικό, είναι και λυπηρό. Η περιβόητη ατομική ευθύνη δεν μπορεί να απαλλάσσει την πολιτεία από τη δική της ευθύνη. Ο Σ. Τσιόδρας που χθες έκανε δραματική έκκληση για τη χρήση μάσκας είχε πει στην αρχή του πρώτου κύματος της πανδημίας ότι η μάσκα μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Αλλά τότε δεν υπήρχε επάρκεια. Και η επιστημονική ορθότητα υποτάχθηκε στην πολιτική σκοπιμότητα.
Υπάρχουν λόγοι που η κοινή γνώμη, σε ένα βαθμό, είναι ζαλισμένη. Εκπέμπονται αντιφατικά μηνύματα, οι διαρροές δημιουργούν σύγχυση, όπως και οι αλλεπάλληλες διαψεύσεις ειδήσεων που λίγο μετά επιβεβαιώνονται στην πράξη. Το πρόβλημα είναι δομικό: Η επιτροπή των επιστημόνων δεν δημοσιοποιεί τις εισηγήσεις της, όπως θα όφειλε, με αποτέλεσμα να είμαστε στο έλεος φημών και προπαγάνδας, βυθισμένοι στην άγνοια για το πολύ κοντινό μέλλον και με την τρομακτική αίσθηση ότι δεν υπάρχει ούτε σχέδιο ούτε κανόνες για τη διαμόρφωσή του.
Η επιτροπή εισηγείται (μυστικά), η κυβέρνηση αποφασίζει. Αυτή η μέθοδος δεν μας βγαίνει σε καλό και αυτό είναι πλέον φανερό. Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να αλλάξει;
Ο καθηγητής λοιμωξιολογίας Σωτήρης Τσιόδρας έκανε λάθος παραλληλίζοντας την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου με τη σημερινή συγκυρία. Εκανε ακόμη μεγαλύτερο λάθος ζητώντας από τους πολίτες να ακολουθήσουν το παράδειγμα των προγόνων ογδόντα χρόνια πριν. Είναι απλοϊκή σκέψη, είναι υπεκφυγή και είναι κρίμα. Γιατί ο Σ. Τσιόδρας εξασφάλισε τεράστια κοινωνική αποδοχή και τη στήριξη όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης, κάτι καθόλου σύνηθες στη δημόσια ζωή, τον καιρό της καραντίνας.
Δεν μίλησε ως γιατρός. Μίλησε ως σύμβουλος του πρωθυπουργού. Μακάρι την επόμενη φορά να μιλήσει ως επιστήμονας.
27 Οκτωβρίου 2020
Σημείωση : Ο υπέρτιτλος προστέθηκε από τή ‘‘Νέα Μύκονο’’
Κάθε φορά που δημοσιεύεται μια δημοσκόπηση, η οποία δείχνει «απόλυτη κυριαρχία» του Κυριάκου Μητσοτάκη και διαφορές 15-20 μονάδων της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ, παρατηρούμε δύο αντιδράσεις.
Πρώτον, οι της ΝΔ, πανηγυρίζοντες ή μη, εμφανίζονται σίγουροι ότι το παιχνίδι έχει ήδη κριθεί, αφού «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί» και «η ΝΔ δεν έχει αντίπαλο». Μάλιστα, ορισμένοι υιοθετούν και το βορίδειον δόγμα «ποτέ πια Αριστερά».
Δεύτερον, οι του ΣΥΡΙΖΑ έχουν έτοιμη τη δικαιολογία γι’ αυτήν την εικόνα: Φταίνε τα «εξαγορασμένα»(από τη «λίστα Πέτσα» και γενικώς) μέσα ενημέρωσης.
Και οι δύο είναι μακριά νυχτωμένοι. Ας τα δούμε αναλυτικά.
