Να γιατί μένουμε σπίτι : Η σημασία των επαφών και το κατατοπιστικό γράφημα του Ηλία Μόσιαλου...

Η σημασία των επαφών και το κατατοπιστικό γράφημα του Ηλία Μόσιαλου

Να γιατί μένουμε σπίτι! Με ένα κατατοπιστικό, απλό, γράφημα ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας στο London School of Economics Ηλίας Μόσιαλος εξηγεί πώς γίνεται η διασπορά του κορωνoϊού στον πληθυσμό.
Το γράφημα είναι ενδεικτικό της σημασίας που έχει η καραντίνα, η μείωση των επαφών του κόσμου, και πως δικαιώνεται το σύνθημα..
«μένουμε σπίτι».
Η πρώτη στήλη δείχνει έναν ασθενή ή φορέα μπορεί να μολύνει σε 5 ημέρες 2,5 άτομα και σε 30 ημέρες η διασπορά να φτάσει τους 406 συμπολίτες μας.

Η δεύτερη τι συμβαίνει με μείωση των επαφών κατά 50%: η μόλυνση μπορεί να φτάσει σε 1,5 άτομο και σε 30 ημέρες να νοσήσουν μόλις 15 συμπολίτες μας.
Και η τρίτη με μείωση των επαφών κατά 75%: μπορεί να μολυνθεί μόλις 0,6 άτομα και η διασπορά σε ένα μήνα να είναι μόνο σε 2.5 συμπολίτες μας.
Δείτε γιατί δεν πρέπει να κυκλοφορούμε έξω αδιαφορώντας για το αν θα μολύνουμε ή όχι τους υπολοίπους:

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2020
                   από :            
zoornalistas

Ένας οφειλόμενος Ύμνος στό ευτελές -πλήν χρησιμότατο- "Χαρτί" πού συμβάλλει τόσο στήν Υγεία μας...

Ωδή στο κωλόχαρτο

Άρης Χατζηστεφάνου

Από την πρώτη στιγμή που οι Κινέζοι άρχισαν να χρησιμοποιούν χαρτί στις τουαλέτες, η ποιότητα αλλά και η ποσότητα του «κωλόχαρτου» αποτέλεσε έναν δείκτη της οικονομικής ανάπτυξης μιας χώρας αλλά και του ελέγχου των δικτύων διανομής προϊόντων. Ολα αυτά βέβαια μέχρι να σου τελειώσει.

Η ψυχή του ανθρώπου είναι ένα τρίφυλλο τυλιγμένο σε χαρτί τουαλέτας
Από το τραγούδι What is Soul των Funkadelic

Δύο χρόνια μετά την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης κυκλοφόρησε μια γκραβούρα στην οποία ένας Γάλλος πολίτης εμφανίζεται να χρησιμοποιεί σαν χαρτί τουαλέτας την περίφημη διακήρυξη του Μπράουνσβαϊκ – το τελεσίγραφο με το οποίο τα μοναρχικά καθεστώτα της Ευρώπης απειλούσαν ότι θα τιμωρούσαν με θάνατο όποιον τολμούσε να αμφισβητήσει την εξουσία του Λουδοβίκου ΙΣΤ'.

Η γκραβούρα βέβαια αποδείχθηκε προφητική για τις προθέσεις των Γάλλων πολιτών, οι οποίοι αμφισβήτησαν το τελεσίγραφο, με αποτέλεσμα έναν χρόνο αργότερα η βασιλεία του Γάλλου μονάρχη να κοπεί απότομα (μαζί με το κεφάλι του και αυτό της συζύγου του, Μαρίας Αντουανέτας).

Το τι έχουμε ή τι δεν έχουμε λοιπόν να χρησιμοποιήσουμε μετά την επίσκεψή μας στην τουαλέτα, όπως και το τι είμαστε διατεθειμένοι να χρησιμοποιήσουμε σαν υποκατάστατο, μπορεί να αποτελεί και μια πολιτική ή και φιλοσοφική τοποθέτηση. Το 598 μ.Χ., παραδείγματος χάριν, ο Κινέζος λόγιος Γιαν Ζιτούι έγραφε ότι δεν θα τολμούσε ποτέ να χρησιμοποιήσει τα λεγόμενα «Πέντε Κλασικά» βιβλία του κομφουκιανισμού σαν χαρτί τουαλέτας (παρεμπιπτόντως, αυτή είναι και μία από τις πρώτες γραπτές αναφορές που επιβεβαιώνουν ότι οι Κινέζοι χρησιμοποίησαν από τότε το χαρτί, που οι ίδιοι είχαν ανακαλύψει, για τη συγκεκριμένη ανάγκη).

Αντίθετα, στα χρόνια της ναζιστικής Γερμανίας οι πολίτες ήταν λιγότεροι επιλεκτικοί. Οπως ισχυρίζεται ο Βρετανός συγγραφέας Αντονι Ριντ στο βιβλίο του «The Fall of Berlin», κατά τη διάρκεια του πολέμου το διαθέσιμο χαρτί υγείας ήταν τόσο κακής ποιότητας ώστε πολλοί προτιμούσαν να χρησιμοποιούν τις σελίδες της επίσημης εφημερίδας του ναζιστικού κόμματος «Völkischer Beobachter».

Σήμερα η κατά κεφαλήν ποσότητα αλλά και η ποιότητα του χαρτιού τουαλέτας που καταναλώνει κάθε χώρα χρησιμοποιείται συχνά σαν δείκτης οικονομικής ανάπτυξης και ευμάρειας. To 2007 η βρετανική εφημερίδα «Daily Telegraph» υποστήριζε ότι με ετήσια κατά κεφαλήν κατανάλωση 110 ρολών «η Βρετανία κυριαρχεί στη χρήση χαρτιού τουαλέτας».

Εκτοτε βέβαια οι ισορροπίες άλλαξαν και την πρωτοκαθεδρία απέκτησαν οι ΗΠΑ με 141 ρολά ανά κάτοικο και ακολουθεί η Γερμανία με 134. Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με στοιχεία της ιδιωτικής εταιρείας στατιστικών μελετών Statista, τα μέλη των G7 (πλην του Καναδά) βρίσκονται μέσα στη δεκάδα των χωρών με τη μεγαλύτερη κατανάλωση χαρτιού τουαλέτας ανά κάτοικο. Αντίθετα, πάνω από τους μισούς κατοίκους του πλανήτη (κάποιοι ανεβάζουν το ποσοστό στο 75%) δεν χρησιμοποιούν χαρτί τουαλέτας.

Η ταύτιση της καπιταλιστικής ανάπτυξης με το κωλόχαρτο εξηγεί και τη χρήση του συγκεκριμένου προϊόντος ως εργαλείου προπαγάνδας απέναντι σε όποιον τόλμησε να αμφισβητήσει το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα. «Η έλλειψη χαρτιού τουαλέτας είναι το ανώτατο στάδιο του σοσιαλισμού» έγραφε πριν από μερικά χρόνια το ακραία φιλελεύθερο ίδρυμα ερευνών CATO.

Τα ανέκδοτα για την έλλειψη ή την κακή ποιότητα του χαρτιού στη Σοβιετική Ενωση κυριαρχούσαν τόσο στις ΗΠΑ όσο και μεταξύ αντιφρονούντων του καθεστώτος, ενώ το ίδιο συνέβαινε και στις περισσότερες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Αντίστοιχα, όταν ξεκίνησε η οικονομική κρίση της Βενεζουέλας οι (συνήθως ψευδείς) αναφορές για την έλλειψη σε χαρτί τουαλέτας έγιναν συνώνυμο της κριτικής στη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση Μαδούρο (ρητορική την οποία μετέφεραν και στην Ελλάδα στελέχη της Ν.Δ. όπως η Βούλτεψη και ο Γεωργιάδης).

Αυτό που συνήθως απέκρυπταν βέβαια ήταν ότι τις περισσότερες φορές οι ελλείψεις οφείλονταν στη δράση του ιδιωτικού τομέα. Μεγάλες αλυσίδες λιανικής είτε κερδοσκοπούσαν, πουλώντας τα επιδοτούμενα προϊόντα πρώτης ανάγκης στη γειτονική Κολομβία, είτε τα στοίβαζαν σε αποθήκες για να προκαλέσουν πολιτική αναταραχή. Η σχετική προπαγάνδα τερματίστηκε απότομα με την έλευση του κορονοϊού όταν οι ελλείψεις χτύπησαν και καπιταλιστικές μητροπόλεις, με πρώτο το Τόκιο.

Οπως αποδείχθηκε, και στις δύο περιπτώσεις το πρόβλημα δεν εντοπιζόταν στην τροφοδοσία της αγοράς αλλά στο γεγονός ότι ιδιώτες (έμποροι ή απλοί πολίτες) συγκέντρωναν τρομακτικές ποσότητες για διαφορετικούς κάθε φορά λόγους. Τόσο στην περίπτωση της Βενεζουέλας δηλαδή όσο και στις αναπτυγμένες δυτικές οικονομίες το σύστημα που απέτυχε να προσφέρει χαρτί τουαλέτας ήταν ο καπιταλισμός, λόγω της έλλειψης κεντρικού ελέγχου στη διανομή προϊόντων.

Ευτυχώς το ίδιο σύστημα που ευθύνεται για τις ελλείψεις εξακολουθεί να προωθεί την προπαγάνδα του και σε εφημερίδες και άλλα έντυπα τα οποία μπορείς να χρησιμοποιήσεις καταλλήλως σε περιόδους κρίσης.

Info

από : Eφημερίδα των Συντακτών

Σημείωση : Ο υπέρτιτλος προστέθηκε από τή "Νέα Μύκονο"

Σφίξανε, ως φαίνεται, τά πράματα στήν Αγγλία...

Βρετανία: Αποσύρεται στο Ούινδσορ η Ελισάβετ

EPA/FACUNDO ARRIZABALAGA

Στο κάστρο του Ουίνδσορ – 40 χιλιόμετρα δυτικά του Λονδίνου – θα αποσυρθεί για πολλές εβδομάδες η βασίλισσα Ελισάβετ λόγω του νέου κορωνοϊού, όπως ανακοίνωσαν τα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ την Τρίτη.
Σύμφωνα με το παλάτι, πρόκειται για προληπτικό μέτρο, ενώ υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι βάσει των υφιστάμενων συνθηκών.

Η βασίλισσα θα πάει στο κάστρο του Ουίνδσορ για την περίοδο του Πάσχα την Πέμπτη 19 Μαρτίου, μία εβδομάδα νωρίτερα απ’ ό,τι είχε προγραμματιστεί.
Είναι, δε, πιθανόν η βασίλισσα να παραμείνει εκεί μετά την περίοδο του Πάσχα, σύμφωνα με τα βρετανικά ανάκτορα.
Η 93χρονη Ελισάβετ ανακοίνωσε από την Παρασκευή την αναβολή σειράς δημοσίων εμφανίσεών της για τις επόμενες εβδομάδες λόγω της πανδημίας.
Πολλές δημόσιες εκδηλώσεις, στις οποίες επρόκειτο να παραστεί η βασίλισσα ή μέλη της βασιλικής οικογένειας τους επόμενους μήνες, αναβλήθηκαν ή ακυρώθηκαν, μεταξύ αυτών η λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ουίνδσορ και πέντε «γκάρντεν πάρτι».
Εξετάζεται εξάλλου – αν και δεν έχει ληφθεί επισήμως απόφαση – η αναβολή της επίσημης επίσκεψης του αυτοκράτορα Ναρουχίτο της Ιαπωνίας και της συζύγου του.
Με πληροφορίες από Reuters, AFP

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2020

από: Naftemporiki

Τό σκιτσαρισμένο σχόλιο τής ημέρας από τόν...

Να μείνετε, εκεί, να πολεμήσετε γιατί εμείς δηλώσαμε ότι σταματήσαμε τή δόμηση (τήν νόμιμη όχι τά λαθραία)
...καί μάς πρέπουν μπράβο καί βραβεία γι αυτή τήν αγαθοεργία!....
Έ, τώρα, θά τά φέρνουμε πιό δύσκολα βόλτα ...

 ...Γιάννη Δερμεντζόγλου   
20 Μαρτίου 2020 
από : Τvxs.gr 

Σημείωση "Νέας Μυκόνου" : Τό δύσκολο δρόμο τής "Αρετής" -λέμε τώρα- αποφάσισε μία μερίδα τού ΜΟΚ (Μυκονιάτικου Οικοδομικού Κατεστημένου).
-Λέτε, λοιπόν (!!!), νά έχουμε αναδόμηση στή σύνθεση αντιδημάρχων;
Εδώ, πάντως, είναι πού ισχύει, σέ όλο τό πλάτος της -καί τό βάθος της- η ρήση τού μεγάλου Αλέφαντου : "Θά γελάνε καί τά τσιμέντα"!!!
(Είτε συμβεί αναδόμηση είτε όχι...)

H σάτιρα τής επικαιρότητας σκιτσαρισμένη...

σκίτσο τού Κώστα Γρηγοριάδη   
19.03.2020  
από : efsyn.gr

Η Κριστίν Λαγκάρντ σήκωσε το «μπαζούκας»: "Eπιθετικό πρόγραμμα με αγορές ομολόγων ύψους 750 δις ευρώ...!

Ώρα των «πυρηνικών» όπλων στον πόλεμο του κοροναϊού...

Στη 1.30 τα ξημερώματα, με την Ιταλία να γονατίζει από τον κοροναϊό και με την πανδημία να κλυδωνίζει ολόκληρη την Ευρώπη, η Κριστίν Λαγκάρντ σήκωσε το «μπαζούκα»: Η ΕΚΤ, μετά από έκτακτη νυχτερινή τηλεδιάσκεψη, ανακοίνωσε νέο επιθετικό πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης με αγορές ομολόγων - συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών - ύψους 750 δις ευρώ.

Ήταν η μόνη απάντηση που μπορούσε να δοθεί μετά από μια ημέρα γενικής κατάρρευσης: Η Ιταλία είχε 475 νεκρούς από τον κορονοϊό μέσα σε ένα 24ωρο, η Γαλλία ανακοίνωσε αύξηση κρουσμάτων κατά 18%, και στις αγορές το κύμα πωλήσεων ευρωπαϊκών κρατικών ομολόγων είχε ήδη οδηγήσει την ΕΚΤ σε απ’ ευθείας παρέμβαση για να συγκρατήσει το κόστος δανεισμού κυρίως της Ιταλίας.

Το νέο πρόγραμμα είναι ένα νομισματικό πακέτο-μαμμούθ που αποφασίστηκε ειδικά για την πανδημία, ονομάστηκε Pandemic Emergency Purchase Programme (PEPP), μπορεί να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο εάν απαιτηθεί, και θα παραμείνει σε ισχύ τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2020. «Οι έκτακτες συνθήκες επιβάλουν έκτακτη δράση. Δεν υπάρχουν όρια στην δέσμευσή μας στο ευρώ. Είμαστε αποφασισμένοι να χρησιμοποιήσουμε όλα τα όπλα που έχουμε στην διάθεσή μας» δήλωσε τα ξημερώματα η πρόεδρος της ΕΚΤ Κριστίν Λαγκάρντ, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά το εμβληματικό “whatever it takes» του Μάριο Ντράγκι.

Η μεγάλη διαφορά του τότε με το τώρα είναι πως στο πρόγραμμα Λαγκάρντ θα ενταχθεί και η Ελλάδα, παρ’ ότι τα ομόλογά της δεν βρίσκονται σε επενδυτική βαθμίδα και δεν είναι επιλέξιμα για αγορές με βάση το καταστατικό της ΕΚΤ. Ωστόσο, στη χθεσινή τηλεδιάσκεψη αποφασίστηκε να χορηγηθεί στα ελληνικά ομόλογα ειδικό waiver – δηλαδή «εγγύηση» ασφάλειας - έτσι ώστε να μπορούν να αγοραστούν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι τίτλοι που εκδίδει το ελληνικό κράτος.

Στην πραγματικότητα, η ΕΚΤ μπαίνει μετωπικά σ’ αυτή την νέα «οικονομία πολέμου» και κόβει αφειδώς χρήμα για να διασώσει τις ευρωπαϊκές οικονομίες από μία ύφεση απρόβλεπτου βάθους και διάρκειας. 

Είχαν προηγηθεί δραματικές διαβουλεύσεις μεταξύ Φραγκφούρτης, Βρυξελλών, Ρώμης και Βερολίνου, με τις εκτιμήσεις στην έδρα της ΕΚΤ να δείχνουν πανευρωπαϊκή ύφεση που μπορεί να φθάσει και το 5%. Δημοσίευμα της γερμανικής FAZ, το οποίο «δείχνει» ως πηγή την Κριστίν Λαγκάρντ, επικαλείται υπολογισμούς σύμφωνα με τους οποίους εάν οι αυστηροί περιορισμοί για τον κορονοϊό διαρκέσουν τρεις μήνες, η οικονομία της ΕΕ μπορεί να συρρικνωθεί κατά 5%. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα, η πρόεδρος της ΕΚΤ έθεσε τα στοιχεία αυτά υπ’ όψιν των ευρωπαίων ηγετών, ενώ κοινοτικές πηγές αποδίδουν στην Λαγκάρντ ότι προειδοποίησε ακόμη και για ακραίο σενάριο ύφεσης της τάξης του 10%.

Το μοντέλο προσομοίωσης βασίστηκε στην εκτίμηση πως κάθε μήνας καραντίνας θα «κόβει» από την ανάπτυξη της ευρωζώνης ποσοστό 2,1%.

Με αυτά τα δεδομένα όλοι οι κανόνες, νομισματικοί και δημοσιονομικοί, ανατρέπονται και το «μπαζούκα» της ΕΚΤ γίνεται το πρώτο πυρηνικό όπλο σε έναν ασύμετρο, υγειονομικό και οικονομικό, πόλεμο. Σε δημοσιονομικό επίπεδο, άλλωστε, ο κοροναϊός έχει ήδη οδηγήσει σε σιωπηλή κατάρρευση και του Συμφώνου Σταθερότητας με την Ιταλία, την Ισπανία και την Γαλλία να ανακοινώνουν θηριώδη πακέτα δαπανών για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης που προκαλεί η πανδημία.

Οι έως τώρα δαπάνες που έχει εξαγγείλει η Ιταλία είναι της τάξης του 20% του ΑΕΠ της, με το τελευταίο πακέτο μέτρων της κυβέρνησης Κόντε να φθάνει τα 25 δις ευρώ. Ο Εμμανουέλ Μακρόν ανακοίνωσε προχθές ότι θα στηρίξει την οικονομία με με δαπάνες ύψους 45 δισ. ευρώ οι οποίες εκτοξεύουν το χρέος της χώρας πάνω από το 100% του ΑΕΠ, ενώ στο 20% του ΑΕΠ φθάνουν και τα αντίστοιχα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πέδρο Σάντσεθ στην Ισπανία.
19/3/2020
Νικόλ Λειβαδάρη
 από : Tvxs.gr

FCA Heritage: Ωδή στις γυναίκες οδηγούς αγώνων!

Ήταν το 1932 όταν η Odette Siko συμμετείχε στο θρυλικό 24ωρο αγώνα του Man στο τιμόνι μιας Alfa Romeo 6C 1750, τερματίζοντας στην 4η θέση γενικής. Με αυτό τον τρόπο η Siko δεν έγινε απλά η πρώτη γυναίκα που συμμετείχε στο “24 Heures du Mans”, αλλά κρατά και την υψηλότερη θέση που ποτέ κατέκτησε γυναίκα στο συγκεκριμένο αγώνα μέχρι σήμερα.

Τέσσερις γυναίκες που έσπασαν το στερεότυπα στους αγώνες αυτοκινήτου εντυπωσιάζοντας με την ταχύτητα και το χαρακτήρα τους μας θύμισε η FCA Heritage με αφορμή την πρόσφατη ημέρα της γυναίκας (8 Μαρτίου).
Μπορεί για κάποιους οι αγώνες αυτοκινήτου να θεωρούνται μια κυρίως ανδρική υπόθεση, όμως η FCA Heritage, ο οργανισμός που σαν στόχο έχει τη διατήρηση της ιστορίας των ιταλικών μαρκών του Ομίλου Fiat Chrysler Automobiles, με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου) τιμά τέσσερις γυναίκες που έσπασαν τα στερεότυπα στο χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Οι Odette Siko, Maria Teresa De Filippis, Michèle Mouton και Maria Antonietta Avanzo έχουν ως κοινό γνώρισμα την αγάπη για την ταχύτητα, αλλά και το γεγονός ότι και οι τέσσερις αγωνίστηκαν με ιταλικά μοντέλα εταιριών, όπως οι Fiat, Alfa Romeo, Abarth και Maserati.

(από Naftemporiki 10/3/2020) 
Τέσσερις γυναίκες που έσπασαν το στερεότυπα στους αγώνες αυτοκινήτου εντυπωσιάζοντας με την ταχύτητα και το χαρακτήρα τους μας θύμισε η FCA Heritage με αφορμή την πρόσφατη ημέρα της γυναίκας (8 Μαρτίου).
Μπορεί για κάποιους οι αγώνες αυτοκινήτου να θεωρούνται μια κυρίως ανδρική υπόθεση, όμως η FCA Heritage, ο οργανισμός που σαν στόχο έχει τη διατήρηση της ιστορίας των ιταλικών μαρκών του Ομίλου Fiat Chrysler Automobiles, με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου) τιμά τέσσερις γυναίκες που έσπασαν τα στερεότυπα στο χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Οι Odette Siko, Maria Teresa De Filippis, Michèle Mouton και Maria Antonietta Avanzo έχουν ως κοινό γνώρισμα την αγάπη για την ταχύτητα, αλλά και το γεγονός ότι και οι τέσσερις αγωνίστηκαν με ιταλικά μοντέλα εταιριών, όπως οι Fiat, Alfa Romeo, Abarth και Maserati.

(από Naftemporiki 10/3/2020) Ολόκληρο τό άρθρο ΕΔΩ
ΔΩ

Η σάτιρα τής καθημερινότητας σκιτσαρισμένη από τόν...

...Κώστα Γρηγοριάδη 
       18.03.2020
από : efsyn.gr

Τό νεοφιλελεύθερο μοντέλο, τελικά, δέν ήταν ‘‘παντός καιρού’’...

Η κατάρρευση του νεοφιλελευθερισμού

Στην Ισπανία η κυβέρνηση Σάντσεθ προχωρά στην εθνικοποίηση όλων των ιδιωτικών νοσοκομείων για την αντιμετώπιση της ραγδαίας εξάπλωσης του κοροναϊού στη χώρα. O υπουργός Υγείας της χώρας Σαλβαδόρ Ιλα ανακοίνωσε ότι επιτάσσονται και μπαίνουν υπό δημόσιο έλεγχο και όλες οι ιδιωτικές εταιρείες που είναι σε θέση να παράγουν ιατρικό εξοπλισμό.
Στην Βρετανία του Τζόνσον και του δόγματος της «αγέλης», τα αεροδρόμια του Χίθροου και του Γκάτγουικ, τα δύο μεγαλύτερα της χώρας, έστειλαν επιστολή στην Ντάουνινγκ Στριτ ζητώντας, οποιουδήποτε μεγέθους και μορφής, κρατική στήριξη εδώ και τώρα. Αλλιώς θα κατεβάσουν ρολά.
Στο Παρίσι, ο υπουργός Οικονομικών Μπρουνο ΛεΜερ δήλωσε ότι η γαλλική κυβέρνηση είναι έτοιμη ακόμη και για εθνικοποιήσεις για να «προστατεύσει τις μεγάλες εταιρίες της χώρας». «Αυτό μπορεί να γίνει με ανακεφαλαιοποίηση», είπε, «μπορεί να γίνει με την απόκτηση ποσοστού, μπορώ ακόμα και να χρησιμοποιήσω τον όρο εθνικοποίηση, εάν χρειαστεί».
Στην Ιταλία η κυβέρνηση Κόντε ανακοίνωσε, μέσα στην νύχτα, την εθνικοποίηση του μεγαλύτερου αερομεταφορέα της χώρας, της Alitalia, δια της «σύστασης μιας νέας εταιρίας η οποία θα ελέγχεται πλήρως από το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, και θα έχει ως μητρική μια άλλη εταιρία με, ακόμη και έμμεση, πλειοψηφική δημόσια συμμετοχή».
Στην Ελλάδα, ο Νικήτας Κακλαμάνης, γιατρός και βουλευτής της συντηρητικής κυβερνητικής παράταξης ζήτησε - μέσω της δημόσιας τηλεόρασης - από τα «νεοφιλελεύθερα παπαγαλάκια» να μην «ξαναπιάσουν στην πένα τους» το σύστημα δημόσια υγείας. Και όλοι μαζί - συντηρητικοί, αριστεροί και… «παπαγαλάκια» - βγαίνουν στα μπαλκόνια και χειροκροτούν για να αντέξει το ΕΣΥ.
Θα μπορούσε να είναι η κατάρρευση, μέσα σε μια νύχτα, της σχολής του Σικάγο, του δόγματος του νεοφιλελευθερισμού, κι εκείνου του «αόρατου χεριού» της αγοράς που θα, εμφανιζόταν ως ο από μηχανής Θεός, και θα ρύθμιζε τα πάντα. Θα μπορούσε να είναι, μέσα στις δεκαπέντε-είκοσι μέρες που χρειάστηκε ο κορονοϊός για να «πετάξει» από την Κίνα στην μακάρια Ευρώπη, και η ακαριαία κατάρρευση του δόγματος των Μνημονίων που διέλυσε την Ελλάδα επί μια δεκαετία. Και θα μπορούσε να είναι επίσης η επιβεβαίωση εκείνου που θυμήθηκε, με μοιραία καθυστέρηση, ο Εμμανουέλ Μακρόν αφού είδε την πανδημία να διαλύει την Γαλλία: Ότι πρέπει «να επανεξετάσουμε τις αξίες της δημοκρατίας μας» και πως «κάποια αγαθά και υπηρεσίες», όπως η ανθρώπινη ζωή και η υγεία «πρέπει να τίθενται εκτός αγορών».

Πέρα από αυτά μπορεί να είναι και κάτι ακόμη. Η ύστατη απόδειξη της αδυναμίας της «ενωμένης» Ευρώπης να αντιληφθεί τον λόγο ύπαρξής της. Και να σταματήσει να υπάρχει. 
Η χθεσινή απόφαση του Eurogroup μοιάζει σταγόνα στον ωκεανό, εάν όχι μακάβριο ανέκδοτο μπροστά στην υγειονομική, ανθρωπιστική και οικονομική κρίση που προκαλεί ο κορονοϊός. Οι έξτρα δαπάνες κατά 1% του ευρωπαϊκού απέχουν πολύ από το «whatever it takes» του Ντράγκι που επανέλαβε με πομπώδες ύφος ο πρόεδρος του Eurogroup Μάριο Σεντένο, μπροστά σε μια οικονομική κατάρρευση που διαγράφεται ήδη χειρότερη από εκείνη της Lehman Brothers. Κι αυτή την φορά, οι ευκαιρίες διάσωσης δεν θα είναι πολλές.
Το Politico το περιγράφει με απόλυτους, κυνικούς αριθμούς: Η κρίση, λέει, πλήττει περισσότερο τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειες που διαθέτουν και τα μικρότερα δημοσιονομικά περιθώρια. Το χρέος της Ιταλίας είναι στο 134% του ΑΕΠ και της Ισπανίας και της Γαλλίας κοντά στο 100%. Με τις αποδόσεις των ομολόγων τους να βρίσκονται ήδη στα ύψη, οι δυνατότητές τους για αυτόνομη επεκτατική δημοσιονομική παρέμβαση είναι ανύπαρκτες.
Με το κόστος σε ανθρώπινες ζωές να εκτοξεύεται ήδη σε δραματικά επίπεδα, εάν η Ευρώπη δεν βοηθήσει ουσιαστικά και επιθετικά αυτές τις χώρες, τότε οι φυγόκεντρες δυνάμεις μπορεί να είναι ακαριαίες. Εάν αυτή η βοήθεια δεν είναι ριζοσπαστική, «τότε εύκολα οι Ιταλοί μπορεί να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι ο μόνος δρόμος λύτρωσης είναι η υποτίμηση του νομίσματός τους», γράφει το Politico. Κι επειδή αυτή την στιγμή δικό τους νόμισμα δεν έχουν, «εάν πιστέψουν πως μόνον μόνοι τους μπορούν να τα καταφέρουν, θα επιδιώξουν να μείνουν μόνοι τους - με τον όποιον τρόπο…». 
17 Μαρτίου 2020
Νικόλ Λειβαδάρη

Σημείωση : Ο υπέρτιτλος, βγαλμένος από τό κείμενο, προστέθηκε από τή "Νέα Μύκονο"

Σκιτσάροντας καί σατιρίζοντας τήν επικαιρότητα...

Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 17.03.20)

Ποιός φταίει γιά τόν κορωνοϊόοοοοο;;;;

Μιά παραλλαγή από τόν  Δ.Ν.Α. 
σέ παλιότερο σκίτσο τού Στάθη Σταυρόπουλου

H σάτιρα τής επικαιρότητας...

Σκίτσο : Πέτρος Ζερβός (16.03.2020)

από : efsyn.gr

Μέ τό κλείσιμο καί τών καταστημάτων, επιτέλους, θά επαληθευτεί, γιά τούς αμφισβητίες, η θεωρία τού Δαρβίνου γιά τήν "Εξέλιξη τών Ειδών"....

Μεσημέρι κι αποκαλόκαιρο κάπου '58 μέ '60. Στό Γιαλό ούτε κορωνοϊοί ούτε κορώνες*. Μόνο βαρκάκια στό νερό καί στήν άμμο..

*κουρούνες (κορακοειδή πτηνά)

Τι γίνεται με το «μετά»;

Επειδή εγώ είμαι και πάντα λίγο του “μετά”, να πω τα εξής:

Θεωρώ ότι αποκλείεται να είσαι εχέφρων άνθρωπος και να μην σε τρομάζει όλο αυτό που συμβαίνει.
Δεν είναι, προφανώς, το θέμα αν θα πεθάνεις εσύ ή κάποιος δικός σου και πάντως δεν είναι μόνο αυτό.
Γενικά δεν είναι το θέμα ο θάνατος εδώ.
Είναι μια κατάσταση που ανατρέπει όλα εκείνα πάνω στα οποία..
έχουμε στήσει τις κοινωνικές και ατομικές μας ασφάλειες, είναι η ταχύτατη ανατροπή των πραγμάτων όπως τα ξέραμε, είναι αυτό που πλέον βλέπεις να διαλύεται το (γνωστό σου) σύμπαν με ρυθμούς και ακρίβεια δυστοπικού σεναρίου.
Νομίζω ότι όλοι εκείνοι που επιμένουν να μην προσέχουν και να πηγαίνουν ο ένας πάνω στον άλλον, βρίσκονται απλώς σε μια φάση άρνησης αυτής της πραγματικότητας, εν μέρει από κουταμάρα (είναι η αγαπημένη μου λέξη των ημερών αυτή), εν μέρει λόγω ενός μεγαλύτερου φόβου απ' όσο θέλουν και οι ιδιοι να αντιληφθούν.
Του φόβου όχι της ίδιας της ασθένειας, αλλά των ανατροπών που έφερε.
Πιστεύουν ότι αν δεν προσαρμοστούν σε αυτές, οι αλλαγές δεν θα συμβαίνουν, θα εξαφανιστούν. Τόσο απλό.
Και βέβαια, είναι και το άλλο: Το μετά.
Όλοι ξέρουμε ότι μετά θα γίνει της πουτάνας, αλλά το έχουμε απωθήσει προς το παρόν, το κρύβουμε πίσω από το "ας επιβιώσουμε τώρα και μετά βλέπουμε".
Μην σας τρομάξω, αλλά δεν έχουμε να δούμε και πολλά, πάνω κάτω τα σενάρια είναι συγκεκριμένα και για ένα διαστημα κανένα τους δεν είναι πολύ ευχάριστο.
Θα χαθούν δουλειές και χρήματα, θα αλλάξουν οι προτεραιότητες, πολλά από τα έως τώρα αυτονόητα θα γίνουν μακρινή ανάμνηση, ο κοσμος θα γίνει πιο κλειστός και αποπνικτικός, πιο δύσπιστος και φοβικός.
Το βέβαιο είναι ότι το μετά, βαχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, είναι ένα αλλο μετά απ' αυτό που ξέραμε ως τώρα, αλλάζει τον κόσμο αυτό που γίνεται και ο κοσμος θα πάρει καιρό να βρει τα νέα πατήματά του.
Σε κάποια πράγματα, βέβαια, ίσως γίνει καλύτερος.
Δική μου εκτίμηση είναι ότι θα πάρουμε και μαθήματα.
Θα εμπιστευτούμε πιο πολύ την επιστήμη, συνειδητοποιώντας ότι αυτή μας σώζει και όχι οι μεταφυσικές.
Θα εξοικειωθούμε πιο πολύ με την τεχνολογία. Κι αυτή θα σώσει και ήδη σώζει ζωές και μας κάνει πιο εύκολη την επικοινωνία σ’ αυτή τη φάση της αβεβαιότητας και της μοναξιάς.
Θα επανεκτιμήσυμε και θα επαναπροσδιορίσουμε την αξία των πραγμάτων και των σχέσεών μας με τους άλλους ανθρώπους, ιδιαίτερα αυτούς που έτυχε ή επιλέξαμε, ή επέλεξαν εκείνοι να είναι “κοντά” μας σ’ αυτή τη φάση της αβεβαιότητας, να είναι “εκεί” με οποιονδήποτε τρόπο. 

Όταν το διακύβευμα είναι το ύψιστο, η ζωή δηλαδή, μοιραία επαναπροσδιορίζονται και ζυγίζονται τα πάντα.
Γενικώς, πάντα όταν το διακύβευμα φτάνει να είναι το ύψιστο, χάνω κάτι ολοκληρωτικά ή το σώζω, χρειάζεται επαναπροσδιορισμός των πραγμάτων.
Όσοι μπορουν να το αντιληφθούν αυτό και να προσαρμοστούν σε αυτό και να κάνουν τους επαναπροσδιορισμούς, είναι και εκείνοι που θα στηρίξουν τον κόσμο σε αυτό το, άγνωστο εν πολλοίς, παρακάτω του.
Και τους εαυτούς τους και όσους είναι δίπλα τους.
Ειναι εμπειρικά αποδεδειγμένο αυτό.
Ιστορία λέγεται.

Μαρία Δεδούση (fb)

Η μπούρδα έχει κοντά ποδάρια γιατί... "έχει ο καιρός γυρίσματα"...

«Ο τρόμος και η αθλιότητα του μπουρδο-φιλελευθερισμού»...

ΚΙΜΠΙ

Τελικά, οφείλουμε κάτι σημαντικό σ’ αυτό το μικροσκοπικό κι αόρατο πραγματάκι που δεν ξέρουμε ακόμη πώς τρύπωσε μέσα μας, κυριολεκτικά και μεταφορικά, κι απειλεί να κατακλύσει –αλλά όχι απαραίτητα να καταλύσει– τα σώματα του 60-70% του παγκόσμιου πληθυσμού. Οφείλουμε στον Covid-19 –που ίσως του αξίζει ένα καλύτερο όνομα, είναι κρίμα να προκαλείς τόσο παγκόσμιο σαματά και να σε βαφτίζουν με πέντε αρχικά και δύο νούμερα–, του οφείλουμε λοιπόν το ξεβράκωμα και τον εξευτελισμό οικονομικών δογματισμών που κυριάρχησαν στον κόσμο για τουλάχιστον τέσσερις δεκαετίες, αλλάζοντας τα φώτα στον πλανήτη και στην ανθρωπότητα.

Οφείλουμε στον κορονοϊούλη μας την αποκάλυψη της γύμνιας του νεοφιλελευθερισμού και της απάτης του μονεταρισμού, που έπειτα από μισό αιώνα ιδεολογικού και πολιτικού μονοπωλίου σκάνε σαν τσιχλόφουσκα στα μούτρα των εμπνευστών τους (όσων ακόμη ζουν) και των ζηλωτών τους (που δυστυχώς ζουν και βασιλεύουν). Οφείλουμε στην επιδημία, που έγινε πανδημία και μπορεί να εξελιχθεί στη χειρότερη κρίση του νέου αιώνα, την αποκάλυψη του τρόμου και της αθλιότητας του μπουρδο-φιλελευθερισμού, γιατί σε αυτό συντίθενται τελικά τα δύο ρεύματα οικονομικής «σκέψης» (απερισκεψίας ή ολικής άνοιας, θα έλεγα εγώ, εξ ου και το «μπουρδο-φιλελευθερισμός» – δικής μου επινόησης, μην ψάχνετε σε λεξικά και βικιπέντιες) που κατέκλυσαν κάθε αρμό εξουσίας από τη Δύση στην Ανατολή, από τον Βορρά στον Νότο, σε κάθε κυβέρνηση, κάθε κόμμα εξουσίας, κάθε κεντρική τράπεζα, κάθε διεθνή οργανισμό, κάθε μηχανισμό και θεσμό της αγοράς και της οικονομίας.

Περιδεείς –κανονικά χεσμένοι δηλαδή–, άβουλοι, χαμένοι, μπερδεμένοι οι ρέκτες του μπουρδο-φιλελευθερισμού –μπάμπηδες, μπογδανόπουλα, μακρόνηδες, τζιμερόπληκτοι, αδωνοϊοί, στουρνάρια, για να μιλήσουμε μόνο για μερικές εγχώριες, γραφικές εκδοχές του είδους που αποτελεί τη χειρότερη ιδεολογική πανδημία που έχει πλήξει την ανθρωπότητα–, όλοι οι μπουρδο-φιλελεύθεροι, λοιπόν, είτε γλείφουν ό,τι έφτυναν εδώ και χρόνια είτε απλώς αποδέχονται σιωπηλά, σαν βάλσαμο, τις τεράστιες δόσεις «κρατισμού» κατά της πανδημίας.

Τώρα, είμαστε όλοι κρατιστές, έτσι κουφαλίτσες; Πού είναι οι αποτελεσματικές και πάνσοφες αγορές σας, λεβέντες; Πού έχει λουφάξει η «επινοητική» επιχειρηματικότητα που «η μόνη κοινωνική της ευθύνη είναι να δημιουργεί κέρδη για τους μετόχους της» (Φρίντμαν); Πού εξαφανίστηκαν οι φιλελεύθερες βεβαιότητες ότι «όσο περισσότερο το κράτος σχεδιάζει, τόσο περισσότερο δυσκολεύει τα άτομα να σχεδιάσουν» (Χάγεκ); «Πού είναι το κράτος;!», κραυγάζουν τώρα αγωνιωδώς οι αντικρατιστές που ήθελαν να το συρρικνώσουν, να το εξαφανίσουν, να ξεπουλήσουν κάθε παραγωγικό του βραχίονα, να ακρωτηριάσουν κάθε δημιουργικό του αρμό, να αποδυναμώσουν κάθε κοινωνικά αναντικατάστατη υπηρεσία του – και το έχουν κάνει ήδη, δυστυχώς, σε βαθμό καταστροφικό, επιτρέποντας στον κορονοϊούλη να παραλύσει συστήματα υγείας και προστασίας του πληθυσμού από την επιδημία.

«Είμαστε όλοι κρατιστές» τώρα, με τρόπο που δεν ήμασταν ούτε καν στην κρίση του 2008, θεωρητικώς τη χειρότερη από το 1929. Αγορές, μέτοχοι, κεντροτραπεζίτες, τραπεζίτες, golden boys and girls, πολυεθνικές, επιχειρηματικά λόμπι, οργανισμοί της καπιταλιστικής διεθνούς, νεοφιλελεύθεροι, «μεταρρυθμιστές», αντικρατιστές, ακροδεξιοί, κεντροδεξιοί, κεντροαριστεροί, δισεκατομμυριούχοι, κερδοσκόποι, ραντιέρηδες, πλούσιοι, νεόπλουτοι, μικρομεσαίοι, ελίτ, τάξεις και στρώματα που είχαν αποκτήσει αλλεργία σε κάθε τι κρατικό, γραφειοκράτες και τεχνοκράτες που φιλοτέχνησαν και υπηρέτησαν με τόσο ζήλο τα δόγματα της δημοσιονομικής λιτότητας και του απεχθούς πληθωρισμού, εκλιπαρούν τώρα για μεγάλες, θηριώδεις δόσεις κράτους. Τεράστιες δόσεις δημόσιων δαπανών και χρήματος. Αφθονου, φτηνού χρήματος, ακόμη και πληθωριστικού. Χρήματος σκορπισμένου από το ελικόπτερο, κατατεθειμένου στους λογαριασμούς των επιχειρήσεων, ει δυνατόν παραδοτέου με ντιλίβερι στα σπίτια των νοικοκυριών.

Το συνονθύλευμα του μπουρδο-φιλελευθερισμού θέλει από το κράτος τα πάντα και τα θέλει τώρα. Οι κεντρικές τράπεζες να τυπώσουν και να μοιράσουν άφθονο χρήμα, σε κάθε εκδοχή. Οι εμπορικές τράπεζες να απαλλαγούν από την υποχρέωση να κυνηγήσουν ανελέητα τους «κόκκινους» δανειολήπτες και οι εποπτικοί μηχανισμοί να ξεχάσουν τους υπερφίαλους σχεδιασμούς για δραστική μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Οι κυβερνήσεις να αυξήσουν χωρίς φειδώ τις δημόσιες δαπάνες τους, να κάνουν κάθε επένδυση που περνάει απ’ το μυαλό τους – τρύπες στα οδοστρώματα και ταυτόχρονα βούλωμά τους, κατά το κλασικό ρουζβελτιανό παράδειγμα. Στάχτη και μπούλμπερη τα μηδενικά και τα χαμηλά ελλείμματα, στον διάβολο το Σύμφωνο Σταθερότητας, όχι ευελιξία, εξάρθρωση ει δυνατό να υποστεί. Πλεονάσματα; Τι είναι αυτό; Ποιος διεστραμμένος νους τα σκέφτηκε;

Οι κυβερνήσεις πρέπει να γίνουν τρυφερές, τα κράτη γενναιόδωρα. Να πληρώσουν αδρά τις έρευνες για το εμβόλιο και τις θεραπείες. Να ενισχύσουν τα συστήματα υγείας – τα ιδιωτικοποιούμε αργότερα, βρε αδερφέ. Να καλύψουν τις ζημιές των επιχειρήσεων, να τους παγώσουν τα χρέη, να τους πληρώσουν τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις, να επιδοτήσουν την τόνωση του τζίρου τους. Και, ει δυνατόν, τα κράτη το βράδυ να στέκονται στο προσκέφαλο των τρομαγμένων οικονομικών ελίτ και να τις νανουρίζουν γλυκά: «Κοιμηθείτε, αγγελούδια μου, κρίση είναι, θα περάσει, η μαμά είναι εδώ να σας πάρει τον πυρετό, να αντιμετωπίσει τον κορονοϊό, να σας διώξει τους εφιάλτες, θα ξυπνήσετε ένα πρωί κι όλα θα είναι στη θέση τους, ο καπιταλισμός κραταιός, οι ισολογισμοί σας καθαροί, οι μετοχές σας στα ύψη, η μαμά είναι εδώ και θα σας σώσει ακόμη κι αν χρειαστεί να ξεπουλήσει το τελευταίο της προικιό. Η μαμά είναι εδώ, στο πλάι σας, και για ό,τι είπατε σε βάρος της, για το βρισίδι που της ρίξατε, δεν σας κρατάει κακία, νερό κι αλάτι».

💬 Θεωρίες για την υπεραξία

Αν το υπουργείο Οικονομικών αποφάσιζε να γεμίσει φιάλες με τραπεζογραμμάτια, να τις θάψει σε κατάλληλο βάθος σε μη χρησιμοποιούμενα ανθρακωρυχεία, τα οποία ύστερα γέμιζε με απορρίμματα των πόλεων και επέτρεπε στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, σύμφωνα με τις γνωστές αρχές του laissez-faire, να ξεθάψουν τα τραπεζογραμμάτια πάλι (αφού αποκτήσουν, βεβαίως, το δικαίωμα να το κάνουν, υποβάλλοντας προσφορές σε πλειοδοτικό διαγωνισμό), δεν θα υπήρχε πλέον ανεργία και, με τη συνδρομή των επιπτώσεων, το πραγματικό εισόδημα της κοινωνίας καθώς επίσης και ο πλούτος της θα αυξάνονταν, πιθανώς αρκετά περισσότερο από ό,τι σήμερα. Θα ήταν, ασφαλώς, λογικότερο να ανεγερθούν οικίες και να γίνουν ανάλογα έργα, αλλά αν υπάρχουν πολιτικές και πρακτικές δυσκολίες γι’ αυτό, τα παραπάνω θα ήταν καλύτερα από το τίποτε.
John Maynard Keynes, «Η γενική θεωρία της απασχόλησης, του τόκου και του χρήματος»

kibi2@yahoo.gr και kibi-blog.blogspot.gr

Σημείωση : Ο υπέρτιτλος, βγαλμένος από τό κείμενο, προστέθηκε από τή "Νέα Μύκονο"

Εδώ ο κόσμος καίγεται και η Εκκλησία το βιολί της

H χώρα βιώνει μια πολύ δύσκολη περίσταση, πρωτοφανή στα μεταπολεμικά χρονικά, από άποψη απειλής και σκληρών μέτρων που αφορούν στη δημόσια υγεία. Προφανώς έχουν γίνει σοβαρά λάθη στον χειρισμό εξαρχής και συνεχίζονται, όμως όπως δείχνει και η στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι ώρα συναίνεσης και ενίσχυσης της συνοχής σε μια δύσκολη στιγμή. Τραγική παραφωνία της υπόθεσης είναι η Εκκλησία της Ελλάδος με τη στάση της, που ταυτόχρονα υπενθυμίζει την αδυναμία της κυβέρνησης να επιβάλει τις καθολικές της αποφάσεις σε όλους.

Για προφανείς λόγους επίδειξης ισχύος αλλά και μικροκομματικής λογικής η Ιεραρχία και οι ακροδεξιοί της Νέας Δημοκρατίας επέλεξαν να ιδεολογικοποιήσουν το θέμα της Θείας Κοινωνίας και τoυ εκκλησιασμού, συμπλέκοντας την πίστη με την επιστήμη. Θέλησαν να στοχοποιήσουν ως «άπιστους» όσους μίλησαν αυτονόητα για την υπεύθυνη στάση που οφείλει η Εκκλησία σεβόμενη τις επιστημονικές συμβουλές.
Όμως αυτό που μπορεί να φάνταζε κουτοπόνηρη δημαγωγία πριν από μια εβδομάδα, σήμερα είναι πλέον τραγικά ανεύθυνο.
Μόλις η εξάπλωση του ιού άρχισε να ξεφεύγει από τα όρια, η Ιεραρχία αναγκάστηκε να «θολώσει τα νερά» μιλώντας γενικώς και αορίστως για πειθαρχία στις οδηγίες και παραμονή μόνο των ασθενών και ηλικιωμένων στα σπίτια, εντελώς αβάσιμο και άστοχο επιστημονικά. Παραμένει η μοναδική Εκκλησία του κόσμου που επιμένει να λειτουργεί στους ναούς ενώ ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του προέτρεψε σε αποφυγή των θρησκευτικών συναθροίσεων όμως δεν τολμά να επιβάλει την απαγόρευση.

Ήδη την Κυριακή που πέρασε χιλιάδες πιστών βρέθηκαν στην εκκλησίες, θέτοντας εαυτούς σε μεγάλο κίνδυνο ενώ στελέχη της ΝΔ με αποκορύφωμα τη βουλευτή που -κατά δήλωσή της- ότι κοινώνησε περιχαρής, συνέχισαν την ανεύθυνη σπέκουλα. Στην πραγματικότητα, ακόμη και οι απλοί ιερείς  έχουν τρομοκρατηθεί αλλά είναι αναγκασμένοι να πειθαρχούν.
Πλέον, η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου. Η κυβέρνηση δεν τολμά να συγκρουστεί με το παραδοσιακό της ακροατήριο και τους ιεράρχες που συχνά προωθούν τις θέσεις της από άμβωνος.  Η Εκκλησία από την πλευρά της, αρνείται να παραδεχτεί το τραγικό της λάθος και εκβιάζει την κυβέρνηση να πάρει εκείνη το βάρος. H Διαρκής Ιερά Σύνοδος  συνέρχεται μεν εκτάκτως τη Δευτέρα, έχοντας αφήσει πολύτιμο χρόνο να περάσει και κόσμο να εκτίθεται. Οι εξελίξεις ανέδειξαν πολύ γρήγορα τις ευθύνες Ιεραρχίας και κυβέρνησης αλλά πλέον προέχει η προστασία της δημόσιας υγείας και η καθυστέρηση είναι εγκληματική.

15 Μαρτίου 2020 

από : Tvxs

"...Μόλις όμως τα πράγματα σοβάρεψαν... η προτεραιότητα της ιδιωτικής υγείας υποχώρησε και πέρασε σε δεύτερη μοίρα..."

Ο κορoνοϊός αποκαλύπτει τις αυτ-απάτες της οικονομίας της αγοράς

Οι φανατικοί οπαδοί του οικονομικού φιλελευθερισμού, μεταξύ των οποίων και η δική μας κυβέρνηση Μητσοτάκη, όσο οι οικονομικές συνθήκες ήταν ομαλές και η αγορά λειτουργούσε χωρίς τον κίνδυνο της πανδημίας για τη δημόσια υγεία και χωρίς τις στρεβλώσεις που προκαλεί η ραγδαία επέκταση του κορωνοϊού, διαφήμιζαν την ιδιωτική υγεία ως μια από τις πλέον αποτελεσματικές κοινωνικά και τις πλέον αποδοτικές οικονομικά επιχειρηματικές επιλογές.

Η κατάρρευση των δημόσιων δαπανών για την υγεία, η συρρίκνωση των δομών της και η μείωση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσοκομεία ήταν μεταξύ των κορυφαίων «μεταρρυθμίσεων» που θα συνέβαλαν στην εξυγίανση της οικονομίας της χρεωκοπημένης Ελλάδας και θα την οδηγούσαν στην επόμενη ημέρα. Μια ημέρα όπου η επιχειρηματικότητα θα έβρισκε γόνιμο έδαφος (και) στον τομέα της υγείας, με ιδιωτικές επενδύσεις και μεγάλη κερδοφορία που θα έφερναν πιο γρήγορα την ανάπτυξη.
Μόλις όμως τα πράγματα σοβάρεψαν, μόλις δηλαδή μαζεύτηκαν τα πρώτα απειλητικά για την υγεία και τη ζωή του πληθυσμού σύννεφα εξ αιτίας των συνθηκών πανδημίας που προκάλεσε ένας επικίνδυνα εξαπλωνόμενος ιός, τα πράγματα αντιστράφηκαν. Η προτεραιότητα της ιδιωτικής υγείας υποχώρησε και τα ιδιωτικά νοσηλευτήρια, οι επενδύσεις στα οποία είχαν πολυδιαφημιστεί, πέρασαν σε δεύτερη μοίρα.
Η ανάγκη σοβαρής αντιμετώπισης του κινδύνου ανέδειξε την ανάγκη ισχυρού συστήματος δημόσιας υγείας, επαρκών δημόσιων δομών και δημόσιων νοσοκομείων και εξειδικευμένου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα δημόσια νοσηλευτήρια και πανεπιστήμια, εκεί δηλαδή όπου παρέχεται η σοβαρή ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη και φροντίδα. Τα ΜΜΕ προβάλλουν το εξαιρετικά σημαντικό και κοινωνικά χρήσιμο έργο που παρέχεται από τις δημόσιες δομές της υγείας, εκεί όπου φιλοξενούνται μονάδες αναφοράς του κορωνοϊού και η προσοχή όλων στρέφεται προς τους καθηγητές ιατρικής του δημόσιου πανεπιστημίου και τους επιστήμονες του δημόσιου συστήματος υγείας, λοιμωξιολόγους, επιδημιολόγους και συναφείς ειδικότητες που μέχρι πρότινος ήταν στα… αζήτητα.
Η ίδια η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη μάλιστα, αναγκάστηκε κάτω από το βάρος της επείγουσας ανάγκης, να προκηρύξει με τη διαδικασία του επείγοντος την πρόσληψη 2000 θέσεων νοσηλευτικού προσωπικού στο βαριά ελλειμματικό σε υποδομές και προσωπικό δημόσιο σύστημα υγείας.
«Ουδέν κακόν αμιγές καλού» θα πείτε. Όπως και να έχει, ακόμη και οι… ταλιμπάν του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού αναγκάστηκαν, έστω και πολύ καθυστερημένα, να παραδεχτούν την ανάγκη ενός υγιούς και αποτελεσματικού συστήματος υγείας, παίρνοντας μέτρα για την αποκατάστασή του. Έστω και εκ των υστέρων, έστω και εν μέσω συνθηκών πανδημίας και κρίσης.
Αντιλαμβάνονται και αποδέχονται λοιπόν σήμερα όλοι, που ο κίνδυνος για τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων είναι προ των πυλών,  ότι υπάρχουν αγαθά, όπως η υγεία, αλλά και η παιδεία, (στα κανάλια και στις υγειονομικές επιτροπές που διόρισε η κυβέρνηση συμμετέχουν αποκλειστικά καθηγητές ιατρικής και επιστήμονες από το δημόσιο σύστημα υγείας), που κατ΄ εξοχήν πρέπει να διατηρηθούν σε δημόσιο έλεγχο, προκειμένου να προστατευθεί η ζωή του κοινωνικού συνόλου, αλλά και να εμποδιστεί η επαπειλούμενη κατάρρευση της οικονομίας, εξ αιτίας ακριβώς της εξάπλωσης του ιού και των μεγάλων ελλείψεων στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Να λοιπόν που και οι δημόσιοι τομείς επεμβαίνουν στην ελεύθερη οικονομία με τρόπο καθοριστικό και παράγουν άμεσο οικονομικό αποτέλεσμα. Ακόμη και με τη μορφή της απειλής οικονομικού κραχ και κατάρρευσης της οικονομίας, σε συνθήκες ελλειμματικού δημόσιου συστήματος υγείας, όπως τώρα. Οι ολέθριες και μη αντιστρεπτές επιπτώσεις που έχει στην οικονομία της αγοράς μια πανδημία έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου και στους πιο ακραίους, ακόμη, νεοφιλελεύθερους, που έγιναν σε μια νύχτα… σοσιαλιστές, επενδύοντας, σαν σανίδα σωτηρίας, στο δημόσιο σύστημα υγείας που μέχρι χτες απαξίωναν και υποβάθμιζαν, δήθεν για το καλό της… οικονομίας.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη από αυτήν που η ζωή αποκάλυψε, ότι ο δημόσιος τομέας συμμετέχει στην οικονομία της αγοράς και έχει θετικό ή αρνητικό, ανάλογα με τις συνθήκες, οικονομικό αποτύπωμα στην οικονομία. Με δυο λόγια και ο δημόσιος τομέας συμμετέχει στην ελεύθερη οικονομία παράγοντας κέρδη ή προκαλώντας ζημιές, ανάλογα με την περίπτωση. Που σημαίνει ότι και το δημόσιο είναι οικονομικός παράγοντας και μάλιστα καθοριστικός, καθώς συμμετέχει ενεργά και πρωταγωνιστικά στην οικονομία της αγοράς.
Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Ένωση, αντιλαμβανόμενη τον κίνδυνο από την πτώση των χρηματιστηρίων ανά τον κόσμο, ως αποτέλεσμα του φαινομένου - ντόμινο, της παράπλευρης κατάρρευσης δηλαδή μεγάλων τομέων της οικονομίας, όπως του τουρισμού και των μεταφορών, (τεράστιο το οικονομικό πλήγμα από την απαγόρευση των πτήσεων από και προς τις ΗΠΑ που ανακοίνωσε ο Τραμπ), εξ αιτίας του κορωνοϊού, αναγκάστηκε να προχωρήσει σε χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας.
Έχουν ήδη λοιπόν προαναγγελθεί αποφάσεις για την αναθεώρηση προς τα πάνω του ορίου του 3% στα ελλείμματα του δημόσιου τομέα, προκειμένου να προχωρήσουν οι πληττόμενες από τον ιό οικονομίες σε υπέρβαση δαπανών για να ενισχύσουν τα ελλειμματικά συστήματα δημόσιας υγείας τους, ώστε να μπορέσει αποτελεσματικά να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος της πανδημίας εξ αιτίας του κορωνοϊού. Και μέσω αυτού να αποκατασταθεί και η ισορροπία στις αγορές.
Μόνος που φαίνεται να μην αντιλήφθηκε την εντυπωσιακή ανατροπή που η ίδια η ζωή επιφύλασσε στην οικονομία και στις διεθνείς οικονομικές εξελίξεις, είναι ο υπουργός Ανάπτυξης της κυβέρνησης ΝΔ, Άδωνις Γεωργιάδης. Εμμονικά κολλημένος στη νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία της απόλυτης, χωρίς παρεμβάσεις, ελευθερίας της αγοράς, ακόμη και σε συνθήκες πανδημίας, επιμένει ότι ο τριπλασιασμός στην τιμή των αναγκαίων για τη δημόσια υγιεινή αντισηπτικών, δεν συνιστά αισχροκέρδεια, αλλά απλό σύμπτωμα του νόμου της αύξησης της ζήτησης σε μια ελεύθερη οικονομία.
Ας τον ενημερώσει κάποιος ότι ως υπουργός Ανάπτυξης, όσο υποστηρίζει την αισχροκερδή άνοδο της τιμής των ειδών πρώτης ανάγκης ως φυσιολογική αντίδραση των νόμων της αγοράς, άλλο τόσο ΔΕΝ πρέπει να παρέμβει παίρνοντας μέτρα για την υποστήριξη των τομέων εκείνων της οικονομίας που πλήττονται στην παρούσα συγκυρία, από τις ίδιες αιτίες που επιτρέπουν την κερδοσκοπία.
Το «μονά – ζυγά υπέρ των ιδιωτικών συμφερόντων», αγγίζει τα όρια του σκανδάλου, όπως και τα διεθνή οικονομικά συστήματα αναγκάστηκαν να αποδεχθούν υπό το βάρος της κατάρρευσης των αγορών. Η ίδια η ζωή αποδεικνύει ότι οι νόμοι της αγοράς δεν πρέπει να λειτουργούν κατά το δοκούν και πάντα μονότονα, προς όφελος των κερδοσκόπων…
14 Μαρτίου 2020

Γιάννης Μυλόπουλος

* Ο Γιάννης Α. Μυλόπουλος είναι Καθηγητής  στό ΑΠΘ 

Σημείωση : Ο υπέρτιτλος, βγαλμένος από τό κείμενο, προστέθηκε από τή "Νέα Μύκονο"

Στη χώρα που διαθέτει περισσότερους ιερείς απ' όσους γιατρούς...

Τώρα ψάχνουν το ΕΣΥ...

Στη χώρα που διαθέτει περισσότερους ιερείς απ' όσους γιατρούς, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός υγείας έκαναν έκκληση σε γιατρούς και νοσηλευτές να προσληφθούν στο ΕΣΥ, εν μέσω της κρίσιμης κατάστασης που έχει διαμορφωθεί με την αντιμετώπιση του Κοροναϊού. Η ενίσχυση του προσωπικού, έστω και καθυστερημένα, είναι επιτακτική, όμως δεν είναι λίγοι αυτοί που σχολίασαν με μια δόση ειρωνείας την πρόσκληση. Και όχι άδικα, αν αναλογιστεί κανείς τις διαχρονικές θέσεις και πολιτικές της ΝΔ, που απαξίωνε το ΕΣΥ και κατακεραύνωνε όσους υποστήριζαν τη σημασία του δημόσιου συστήματος υγείας, στο όλοι τελικά εναποθέτουν τις ελπίδες τους, ενώ ο ιδιωτικός τομέας κερδοσκοπεί.

Η ΝΔ που ζήτησε από γιατρούς και νοσηλευτές να ενταχθούν εσπευσμένα στο ΕΣΥ και μετά την κρίση να παραμένουν σε αυτό, μέχρι πρόσφατα σχεδίαζε να παραδώσει σε ιδιώτες δομές, ακόμη και προσωπικό του ΕΣΥ. Μόλις η επιδημία φτάνει στην πόρτα της χώρας, διαπιστώνουν όχι μόνο την αναγκαιότητα του ΕΣΥ αλλά και τις τεράστιες ελλείψεις, τις οποίες μέχρι σήμερα αμφισβητούσαν και θα έπρεπε να είχαν καλυφθεί. Είναι ενδεικτικό ότι η κυβέρνηση της ΝΔ, μόλις ανέλαβε, πάγωσε προσλήψεις γιατρών που θα στελέχωναν κρίσιμες δομές του ΕΣΥ και προσέλαβε αστυνομικούς για το σόου των Εξάρχειων και του δόγματος «νόμος και τάξη».
Η ΝΔ που ψάχνει τώρα γιατρούς είναι αυτή που τα προηγούμενα χρόνια, επί διακυβέρνησής της, τους οδήγησε μεθοδικά έξω από το ΕΣΥ. Μάλιστα στα χρόνια της κρίσης οι υπουργοί της διεκδικούσαν την κυριότητα των μνημονιακών απολύσεων από το ΔΝΤ, ποντάροντας στο «αόρατο χέρι της αγοράς», που για άλλη μια φορά εξαφανίζεται μόλις έρχονται τα δύσκολα..

12 Μαρτίου 2020 

από Τvxs.gr

Υγειονομικές "βόμβες" πού πρέπει νά αποσυνδεθούν πρίν σκάσουν...

Μερικά 48ωρα, πριν σκάσει η βόμβα.

H πρώτη, με τη μικρότερη ισχύ, ωρολογιακή βόμβα έσκασε χθες: θετική στον κοροναϊό βρέθηκε γυναίκα υπαστυνόμος που υπηρετεί στο κέντρο κράτησης στην Αμυγδαλέζα, Η ισχύς είναι μικρή γιατί στο στρατόπεδο, που έχει επίσημα χωρητικότητα για 2.000 ανθρώπους, ο ιός έπληξε αστυνομικό που εργάζεται στα γραφεία μακριά από τα κοντέινερ  και σε κάθε περίπτωση η Αμυγδαλέζα βρίσκεται στην Αττική. Τι θα γίνει αν μία από τις μεγάλες ωρολογιακές βόμβες εκραγεί στη Λέσβο ή κάποιο άλλο επιβαρυμένο νησί του Βορείου Αιγαίου; Και γιατί δεν μας μένουν -αν μας μένουν- παρά μερικά 48 ώρα για να τις απασφαλίσουμε;
Aς δούμε τα πράγματα από την αρχή, με τη βοήθεια ενός υψηλόβαθμου γνώστη του συστήματος, που θέλει να κρατήσει την ανωνυμία του. «Μπορεί τελικώς να μην είμαστε η θωρακισμένη χώρα, μπορεί με τις πρώτες τουφεκιές να διαπιστώθηκαν κραυγαλέες αβελτηρίες και ελλείψεις του συστήματος  ωστόσο υπάρχουν και γραμμές άμυνας»,  σημειώνει:
«δεδομένης της ιταλικής εμπειρίας, τα περιθώρια αμεριμνησίας του κοινού είναι μειωμένα. Προλαβαίνουμε να προετοιμάσουμε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς ώστε να αυξήσουμε την αποτελεσματικότητα τους ».
Αυτό το τελευταίο εύκολα λέγεται, δύσκολα γίνεται. Η κατάρρευση του συστήματος περίθαλψης της Βόρειας Ιταλίας που διαθέτει τριπλάσιες υποδομές, σημαίνει ότι για να φθάσουμε σε παρόμοια τραγωδία αρκεί να δεχθούμε κτύπημα της τάξης του ενός τρίτου σε σφοδρότητα. Είναι εύλογο λοιπόν το ερώτημα αν προλαβαίνει να βάλει κανείς στο ποδήλατο μηχανή αεροπλάνου, όταν εγκαταλείπονται να πεθάνουν αβοήθητοι μέσα στα λαμπρά νοσοκομεία της γειτονικής Ιταλίας εκατοντάδες άνθρωποι.
«Δεν θα σταθώ στο ότι ακόμη δεν έχει ανοίξει ούτε μια κλίνη ΜΕΘ (Μονάδα Eντατικής Θεραπείας), στο διαβόητο τηλέφωνο του ΕΟΔΥ που δεν απαντά ποτέ και σε κανέναν, στα ασθενοφόρα που εμφανίζουν ήδη ελλείψεις και ασυνεννοησίες, στην όψιμη ανάληψη της ευθύνης από την Πολιτική Προστασία που είχε ήδη τον πρώτο της θρίαμβο στο λιμάνι της Καβάλας, όπου δεν πήρε χαμπάρι για την επιμονή της ναυτιλιακής να αποπλεύσει παρά την αντίρρηση του νομιάτρου », λέει ο ανώνυμος «συνεργάτης» μας.
«Εξάλλου τον ΕΟΔΥ (τέως ΚΕΕΛΠΝΟ) τον διοικεί ένας χαριτωμένος κοσμικός, το ΕΚΑΒ το διοικεί αγρονόμος και της μεγαλύτερης υγειονομικής Περιφέρειας της χώρας (Α’ΥΠΕ) ηγείται ένας αντιστράτηγος της Αστυνομίας. Ακόμη και στην ηγεσία της Αριστοτέλους πτυχίο Ιατρικής έχει μόνο ο κ Β. Κικίλιας, ο οποίος αμέσως μετά την ειδικότητα έπιασε δουλειά ως βουλευτής κι όχι ως ορθοπεδικός. Υπό κανονικές συνθήκες όλα αυτά μπορεί και να μην μέτραγαν, όμως τώρα όλοι τους τρέχουν να κρυφτούν πίσω από τον κ Τσιόδρα».
Οπότε η ουσιαστική μας ελπίδα είναι να ελαχιστοποιήσουμε την σφοδρότητα του πλήγματος στο ΕΣΥ ή αλλιώς να αποφύγουμε την οξεία κορύφωση του φαινομένου, παρεμποδίζοντας την ταχύτατη μετάδοση.
«Η μείωση της αμεριμνησίας του κοινού και τα έγκαιρα μέτρα κατά του συνωστισμού είναι η γραμμή Μαζινώ μας. Κομβικής σημασίας είναι να εκπέμπεται ρητό, σαφές και απλό μήνυμα και να είναι αρραγές το μέτωπο εφαρμογής του... Για αυτό έχει σημασία η συζήτηση για τα ιερά κουταλάκια, που σέρνεται για τρίτη εβδομάδα,  τους παλικαρισμούς διαφόρων κυβερνητικών και ιδιαίτερα την επιμονή του Υπουργού Ανάπτυξης... Η ζημιά δεν είναι στις λιγοστές γιαγιάδες που θα παρακούσουν. Μέτρα τεραστίου κόστους ακυρώνονται, τουλάχιστον εν μέρει όσον αφορά στην ανταπόκριση, γιατί από μια χαραμάδα ο υπουργός προτάσσει τις ανάγκες σταυροδοσίας του από την Εκκλησία, που μεγαλόψυχα του συγχώρεσε ακόμη και τον πρώιμο δωδεκαθεισμό του ».

Φτάνουμε έτσι στο θέμα ταμπού για το οποίο δεν τολμά να μιλήσει ούτε ο πιο λαλίστατος υπουργός: τις ωρολογιακές βόμβες του Βορείου Αιγαίου.* Όπως έχει επισημανθεί από πολλούς ιατρούς, αν ο ιός χτυπήσει ένα από τα υπερφορτωμένα κέντρα υποδοχής προσφύγων, είναι τέτοιες οι συνθήκες διαβίωσης που ευνοούν τη διάδοση του , ώστε θα έχουμε σκηνές από ταινία επιστημονικής φαντασίας.
«Μόρια: οι κάτοικοι είναι έτοιμοι να πάρουν μόνοι τους μέτρα για τον κορονοϊο», τιτλοφορούσε χθεσινό ρεπορτάζ της «Δημοκρατίας». «Έπειτα από ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες που έκαναν  λόγο για πέντε πιθανά κρούσματα στον καταυλισμό, το ενδεχόμενο διασποράς του ιού στο κέντρο προσφύγων και μεταναστών με δεδομένες τις συνθήκες που επικρατούν αλλά και την υποστελέχωση σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό στο νοσοκομείο του νησιού φαίνεται να οδηγεί τους κατοίκους σε ακραίες λύσεις », συνέχιζε η εφημερίδα.
Και ποιες είναι οι ακραίες λύσεις σύμφωνα με μία κάτοικο που μιλάει στο ρεπορτάζ ; «Δεν υπάρχει κανένας απολύτως επιχειρησιακός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση του κορονοϊού ανάμεσα στους χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες, οπότε θα αναγκαστούμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να φρουρούμε τις κομβικές εισόδους . Αν από τους 25 χιλιάδες που μένουν εκεί νοσήσουν έστω οι 5000 αντιλαμβάνεστε τι θα συμβεί;». Και οι μη κομβικές έξοδοι; Και αυτοί που ασθενήσουν, θα αφεθούν να πεθάνουν μέσα στο στρατόπεδο;
«Οι συνέπειες δεν θα περιοριστούν στους  προσφυγικούς καταυλισμούς, όπως ελπίζουν με τη σχεδιαζόμενη (όσο μπορούν να σχεδιάσουν) απόπειρα περιχαράκωσης της επιδημικής έκρηξης στο στρατόπεδο, δια της ανάθεσης της υπόθεσης στο δίδυμο Χρυσοχοίδη- Χαρδαλιά », αντιτείνει ο υψηλόβαθμος γνώστης του συστήματος. « Είναι βλακώδες, γιατί  ο ιός δεν μπορεί να συλληφθεί από την αστυνομία:  θα μεταδοθεί μαζικά στους κατοίκους  των νησιών, καθώς οι αιτούντες άσυλο κυκλοφορούν ελεύθερα στα νησιά και σε κάθε περίπτωση έρχονται σε επαφή με τους ντόπιους. Η όποια ιατρική υποδομή, στη Λέρο παραδείγματος χάριν είναι υποτυπώδης σε σχέση και με τη Χίο, θα καταρρεύσει ».
Η άμεση αποσυμφόρηση των νησιών, υποστηρίζει, είναι η μόνη λύση: «Αντί να τα εκκενώσουν με κατεπείγουσες διαδικασίες προτού καταστούν μολυσματικά ρεζερβουάρ, εμπιστεύονται αδίστακτα τη γνωστή συνταγή: ελαχιστοποίηση του πολιτικού κόστους θυσιάζοντας τους πιο λίγους. Εν προκειμένω τους κατοίκους των νησιών..
..Άπειρα τετραγωνικά κρατικής ιδιοκτησίας είναι πλέον διαθέσιμα για πολλούς μήνες, από το κλείσιμο των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Όποιος θέλει να λύσει το πρόβλημα το λύνει, αν έχει τα κότσια, μέσα σε 48 ώρες (δεν απέμειναν και πολλές). Το ελληνικό κράτος τα κατάφερε ένα αιώνα πριν, αλλά το διεύθυνε ο Βενιζέλος κι όχι το μικρανήψι του».

14 Μαρτίου 2020 

Σ. Κούλογλου

από : Τvxs.gr 

Σημείωση : Ο υπέρτιτλος προστέθηκε από τή "Νέα Μύκονο"


*Υπενθυμίζεται πως οι Γιατροι Χωρίς Σύνορα με ανακοίνωσή τους επισήμαναν το μεγάλο κίνδυνο για την εξάπλωση του κοροναϊού στα κέντρα και τους καταυλισμούς των προσφύγων. «Ο συνωστισμός και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης σε συνδυασμό με την απουσία επαρκών υπηρεσιών υγιεινής και τη σημαντικά περιορισμένη ιατρική φροντίδα, αποτελούν πρόσφορο έδαφος για μια πιθανή επιδημία», τονίζουν.